KLB Klaagbaak
Klaag maar raak voor een knaak.
Waarom moest ik daar ook aan denken toen ik de TT zag?quote:Op woensdag 5 november 2008 12:07 schreef De_Ananas het volgende:
BETER DAN BIJ DE VOET WANT DAN MOET JE BUKKEN!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Op woensdag 15 juli 2009 22:20 schreef moonmovies het volgende:
[..]
En door figuren zoals jij wordt PUB gezellig :7
[..]
En door figuren zoals jij wordt PUB gezellig :7
Kinderen bijten ook !!
Iedereen is een kutlultrut
Muizen? Kleine harige opdonders met een kaas fixatie., en Lucie Ball die gillend op een tafel staat in een oudbollige tv serie. En een vaste PI is KUT !!!! NIET doen
Muizen? Kleine harige opdonders met een kaas fixatie., en Lucie Ball die gillend op een tafel staat in een oudbollige tv serie. En een vaste PI is KUT !!!! NIET doen
Toen ik geboren werd hadden mijn ouders een 4 jaar oude dobermann.
Direct na m'n geboorte hebben m'n ouders de hond met mij kennis later maken.
Snuffelen en dergelijke. De mand van de hond stond onder m'n wieg, in de slaapkamer van m'n ouders.
Wat ik mezelf nog kan herinneren, is dat ik alles kon uitspoken met die hond. Aan z'n oren trekken, vingers in z'n neus, alles liet ie toe. En vreemde mensen voor de hond, mochten mij absoluut niet aan raken.
Later hebben ze dit bij m'n jongere broertje ook zo gedaan, precies zelfde verhaal, alleen minder beschermend naar m'n broertje toe.
Deze hond heef mij en m'n broertje nooit van z'n leven gebeten, in al die tijd dat ie er was.
Dus om nu gelijk je hond weg te doen vink nogal overdreven.
Voor mij persoonlijk was die eerste hond, m'n oudere broer om het zo maar te zeggen, en m'n beste maatje.
Direct na m'n geboorte hebben m'n ouders de hond met mij kennis later maken.
Snuffelen en dergelijke. De mand van de hond stond onder m'n wieg, in de slaapkamer van m'n ouders.
Wat ik mezelf nog kan herinneren, is dat ik alles kon uitspoken met die hond. Aan z'n oren trekken, vingers in z'n neus, alles liet ie toe. En vreemde mensen voor de hond, mochten mij absoluut niet aan raken.
Later hebben ze dit bij m'n jongere broertje ook zo gedaan, precies zelfde verhaal, alleen minder beschermend naar m'n broertje toe.
Deze hond heef mij en m'n broertje nooit van z'n leven gebeten, in al die tijd dat ie er was.
Dus om nu gelijk je hond weg te doen vink nogal overdreven.
Voor mij persoonlijk was die eerste hond, m'n oudere broer om het zo maar te zeggen, en m'n beste maatje.
Nessuno attaca noi senza essere punito.
bij de voet
Op donderdag 20 augustus 2020 17:36 schreef Notorious_Roy het volgende:
Naast alle onzin die je uitkraamt heb je af en toe ook gewoon heel verstandige posts.
Op dinsdag 10 augustus 2021 16:32 schreef yvonne het volgende:
@:Jimbo voor mod, yeah *O*
Naast alle onzin die je uitkraamt heb je af en toe ook gewoon heel verstandige posts.
Op dinsdag 10 augustus 2021 16:32 schreef yvonne het volgende:
@:Jimbo voor mod, yeah *O*
Je hebt gekozen voor een hond en hebt daar de verantwoordelijkheid voor. Dat is de realiteit.quote:Op woensdag 5 november 2008 17:26 schreef mgerben het volgende:
[..]
Situaties veranderen, inzichten veranderen, relaties veranderen, het leven is niet statisch.
Kwestie van aanpassen aan en accepteren van de realiteit dus.
Verandering van inzicht ontslaat je niet van je verantwoordelijkheid.
Hear hear!quote:
Toen ik geboren werd hadden mijn ouders een 4 jaar oude dobermann.
Direct na m'n geboorte hebben m'n ouders de hond met mij kennis later maken.
Snuffelen en dergelijke. De mand van de hond stond onder m'n wieg, in de slaapkamer van m'n ouders.
Wat ik mezelf nog kan herinneren, is dat ik alles kon uitspoken met die hond. Aan z'n oren trekken, vingers in z'n neus, alles liet ie toe. En vreemde mensen voor de hond, mochten mij absoluut niet aan raken.
Later hebben ze dit bij m'n jongere broertje ook zo gedaan, precies zelfde verhaal, alleen minder beschermend naar m'n broertje toe.
Deze hond heef mij en m'n broertje nooit van z'n leven gebeten, in al die tijd dat ie er was.
Dus om nu gelijk je hond weg te doen vink nogal overdreven.
Voor mij persoonlijk was die eerste hond, m'n oudere broer om het zo maar te zeggen, en m'n beste maatje.
Het gaat negen van de tien keer goed, je zal maar net die ene zijn.quote:Op woensdag 5 november 2008 18:49 schreef Stakky het volgende:
Toen ik geboren werd hadden mijn ouders een 4 jaar oude dobermann.
Direct na m'n geboorte hebben m'n ouders de hond met mij kennis later maken.
Snuffelen en dergelijke. De mand van de hond stond onder m'n wieg, in de slaapkamer van m'n ouders.
Wat ik mezelf nog kan herinneren, is dat ik alles kon uitspoken met die hond. Aan z'n oren trekken, vingers in z'n neus, alles liet ie toe. En vreemde mensen voor de hond, mochten mij absoluut niet aan raken.
Later hebben ze dit bij m'n jongere broertje ook zo gedaan, precies zelfde verhaal, alleen minder beschermend naar m'n broertje toe.
Deze hond heef mij en m'n broertje nooit van z'n leven gebeten, in al die tijd dat ie er was.
Dus om nu gelijk je hond weg te doen vink nogal overdreven.
Voor mij persoonlijk was die eerste hond, m'n oudere broer om het zo maar te zeggen, en m'n beste maatje.
En zo hoort het ook. En als een hond kids eng vindt, dan ga je er mee aan de slag. En ter bescherming van het kind doe je zolang een korf om.quote:Op woensdag 5 november 2008 18:49 schreef Stakky het volgende:
Toen ik geboren werd hadden mijn ouders een 4 jaar oude dobermann.
Direct na m'n geboorte hebben m'n ouders de hond met mij kennis later maken.
Snuffelen en dergelijke. De mand van de hond stond onder m'n wieg, in de slaapkamer van m'n ouders.
Wat ik mezelf nog kan herinneren, is dat ik alles kon uitspoken met die hond. Aan z'n oren trekken, vingers in z'n neus, alles liet ie toe. En vreemde mensen voor de hond, mochten mij absoluut niet aan raken.
Later hebben ze dit bij m'n jongere broertje ook zo gedaan, precies zelfde verhaal, alleen minder beschermend naar m'n broertje toe.
Deze hond heef mij en m'n broertje nooit van z'n leven gebeten, in al die tijd dat ie er was.
Dus om nu gelijk je hond weg te doen vink nogal overdreven.
Voor mij persoonlijk was die eerste hond, m'n oudere broer om het zo maar te zeggen, en m'n beste maatje.
-||||-----||||- Iron and me, we're meant to be -||||-----||||-
Ooh, we gaan zo beginnen?quote:Op woensdag 5 november 2008 20:24 schreef MarMar het volgende:
[..]
Het gaat negen van de tien keer goed, je zal maar net die ene zijn.
Nou, we gaan niet meer vliegen. 9 v/d 10x stort ie niet neer. Je zal maar net in dat vliegtuig zitten!
-||||-----||||- Iron and me, we're meant to be -||||-----||||-
Als je de statistieken erbij pakt, zou je weten dat een ongeval met een hond iets vaker voorkomt.quote:Op woensdag 5 november 2008 20:58 schreef Qwea het volgende:
[..]
Ooh, we gaan zo beginnen?
Nou, we gaan niet meer vliegen. 9 v/d 10x stort ie niet neer. Je zal maar net in dat vliegtuig zitten!
Maar maakt niet uit, ieder zn ding.
Nogmaals: overigens vind ik wel dat je op zijn minst verantwoordelijk bent voor het vinden van een goede plek voor je hond en als je dat doet, prima toch! Hond blij, jij blij.
Ik ken genoeg verhalen waar men er net zo over dacht als bovenstaande disneyfilmscriptachtige taferelen, maar waar het toch gruwelijk mis ging.
Het is niet alleen maar zo dat een dier een dier blijft, maar kinderen blijven ook nog eens kinderen en die kunnen zomaar onverwacht eens iets doen wat die hond niet fijn vindt en dan is het actie reactie en dikke pech.
WIl je dat risico koste wat kost lopen omdat je die hond al had, moet jij weten. Ik op mijn beurt vind dat niet echt verantwoordelijk en ALS er iets misgaat denk ik ook niet dat je er mee zou kunnen leven.
Laten we diezelfde statistieken dan ook even gebruiken om aan te geven dat dat in 95% van de gevallen de schuld van de baas is. Kind alleen laten, niet zeggen dat het kind niet in de hond mag knijpen, het kind de hond laten schoppen, ect.quote:Op woensdag 5 november 2008 21:06 schreef MarMar het volgende:
[..]
Als je de statistieken erbij pakt, zou je weten dat een ongeval met een hond iets vaker voorkomt.
-||||-----||||- Iron and me, we're meant to be -||||-----||||-
de andere hond mag wel blijven? terwijl deze ook de baby kan bijten uit het niks.
hoe weet je hoe deze hond op de nieuwe situatie reageert? niet! De situatie kun je niet voorspellen en om dan al bij voorbaat een dier wegdoen omdat het eventueel je kind iets kan aandoen vind ik persoonlijk te gemakzuchtig.
btw, hoe reageert hij op kleine kinderen dan verder naast dat hij sneller zijn tanden laat zien? word ie meer aggressief of probeert hij weg te lopen?
en omdat het een grote hond is en bang is voor kinderen, wilt niet zeggen dat het niet kan! Wij hadden vroeger een bouvier (ook niet al te klein en licht) die ook niet echt van kinderen hield, maar ik en mijn broertje konden echt van alles maken bij hem! Haren trekken, oren trekken, constant met hem spelen...had ie er genoeg van dan liep ie gewoon weg...
hoe weet je hoe deze hond op de nieuwe situatie reageert? niet! De situatie kun je niet voorspellen en om dan al bij voorbaat een dier wegdoen omdat het eventueel je kind iets kan aandoen vind ik persoonlijk te gemakzuchtig.
btw, hoe reageert hij op kleine kinderen dan verder naast dat hij sneller zijn tanden laat zien? word ie meer aggressief of probeert hij weg te lopen?
en omdat het een grote hond is en bang is voor kinderen, wilt niet zeggen dat het niet kan! Wij hadden vroeger een bouvier (ook niet al te klein en licht) die ook niet echt van kinderen hield, maar ik en mijn broertje konden echt van alles maken bij hem! Haren trekken, oren trekken, constant met hem spelen...had ie er genoeg van dan liep ie gewoon weg...
Captain's Log: Embarking into hostile environment. Kowalski! We'll need to win the hearts and the minds of the natives. Rico! We'll need special tactical equipment. We're gonna face extreme peril. Private probably won't survive
Als je het wel zegt, kan een kind dat nogsteeds toch doen hoorquote:Op woensdag 5 november 2008 21:09 schreef Qwea het volgende:
[..]
Laten we diezelfde statistieken dan ook even gebruiken om aan te geven dat dat in 95% van de gevallen de schuld van de baas is. Kind alleen laten, niet zeggen dat het kind niet in de hond mag knijpen, het kind de hond laten schoppen, ect.
Maar goed, als een kind een hond knijpt is het dus niet erg?
Ik zei juist dat dieren dieren blijven EN dat kinderen kinderen blijven, derhalve kan je die combinatie dus nooit voor de volle 100 procent vertrouwen, zeker niet zonder toezicht en laten we reëel wezen, 24/7 je ogen erop gericht houden lukt simpelweg niet altijd.
Daarbij heeft niet iedereen de woonruimte om een aparte ruimte voor de hond in te richten voor momenten waarop dat nuttig is.
*pinkt een traantje wegquote:Op woensdag 5 november 2008 18:49 schreef Stakky het volgende:
Toen ik geboren werd hadden mijn ouders een 4 jaar oude dobermann.
Direct na m'n geboorte hebben m'n ouders de hond met mij kennis later maken.
Snuffelen en dergelijke. De mand van de hond stond onder m'n wieg, in de slaapkamer van m'n ouders.
Wat ik mezelf nog kan herinneren, is dat ik alles kon uitspoken met die hond. Aan z'n oren trekken, vingers in z'n neus, alles liet ie toe. En vreemde mensen voor de hond, mochten mij absoluut niet aan raken.
Later hebben ze dit bij m'n jongere broertje ook zo gedaan, precies zelfde verhaal, alleen minder beschermend naar m'n broertje toe.
Deze hond heef mij en m'n broertje nooit van z'n leven gebeten, in al die tijd dat ie er was.
Dus om nu gelijk je hond weg te doen vink nogal overdreven.
Voor mij persoonlijk was die eerste hond, m'n oudere broer om het zo maar te zeggen, en m'n beste maatje.
Ja, wij hadden vroeger ook een bouvier, die ook niks deed... Totdat ik een keer bij zijn voedsel bak in de buurt kwam, die hond beet me in het gezicht waar m'n moeder gewoon bij was. Ik was een jaartje of 3 denk ik... Maar sindsdien loop ik met een litteken op m'n kin rondquote:Op woensdag 5 november 2008 21:30 schreef Skipper_on_a_mission het volgende:
[...]
Wij hadden vroeger een bouvier (ook niet al te klein en licht) die ook niet echt van kinderen hield, maar ik en mijn broertje konden echt van alles maken bij hem! Haren trekken, oren trekken, constant met hem spelen...had ie er genoeg van dan liep ie gewoon weg...
Dus toen hebben m'n ouders besloten om het beest een spuitje te laten geven.
Je weet het nooit, met geen enkele hond. En zeker als je het niet helemaal 100% vertrouwt kun je beter het zekere voor het onzekere nemen. MITS je er persoonlijk op toeziet dat de hond goede vervanging krijgt natuurlijk!
Owja, ik was het zelf al helemaal vergeten, maar kheb ook een leuk litteken in mn smoeltje van een hond.
Een duitse herder welteverstaan van mn oom en tante, ik was altijd met dat beest aan het om knuffelen.
Totdat ik em een keer aanraakte op een zere plek (wist ik veel, kind van 3 jaar) en hap, zo in mn wang.
Ligt niet aan het beest, ligt niet aan het kind, is gewoon ongeluk in een klein hoekje en waarom zou je het lot per se willen tarten.
Een duitse herder welteverstaan van mn oom en tante, ik was altijd met dat beest aan het om knuffelen.
Totdat ik em een keer aanraakte op een zere plek (wist ik veel, kind van 3 jaar) en hap, zo in mn wang.
Ligt niet aan het beest, ligt niet aan het kind, is gewoon ongeluk in een klein hoekje en waarom zou je het lot per se willen tarten.
Ik had een kind, maar daar heb ik helaas met pijn in mijn hart afstand van moeten doen. De kat was er allergisch voor.
quote:Op donderdag 6 november 2008 13:18 schreef Lente_ninja het volgende:
Ik had een kind, maar daar heb ik helaas met pijn in mijn hart afstand van moeten doen. De kat was er allergisch voor.
Gewoon als kindslaaf in de schuur laten werken, kan de hond gewoon in de huiskamer zitten.
En met het geld dat ik verdien door dat kind schoenen in elkaar te laten naaien, betaal ik het voer!quote:Op donderdag 6 november 2008 13:26 schreef Lastpost het volgende:
[..]
Gewoon als kindslaaf in de schuur laten werken, kan de hond gewoon in de huiskamer zitten.
quote:Op donderdag 6 november 2008 13:18 schreef Lente_ninja het volgende:
Ik had een kind, maar daar heb ik helaas met pijn in mijn hart afstand van moeten doen. De kat was er allergisch voor.
Captain's Log: Embarking into hostile environment. Kowalski! We'll need to win the hearts and the minds of the natives. Rico! We'll need special tactical equipment. We're gonna face extreme peril. Private probably won't survive
Dan keert bij mij de vraag terug ; waarom zwanger worden als je weet dat je hond niet met kinderen kan.quote:Op donderdag 6 november 2008 08:55 schreef MarMar het volgende:
[..]
Als je het wel zegt, kan een kind dat nogsteeds toch doen hoor
Maar goed, als een kind een hond knijpt is het dus niet erg?
Ik zei juist dat dieren dieren blijven EN dat kinderen kinderen blijven, derhalve kan je die combinatie dus nooit voor de volle 100 procent vertrouwen, zeker niet zonder toezicht en laten we reëel wezen, 24/7 je ogen erop gericht houden lukt simpelweg niet altijd.
Daarbij heeft niet iedereen de woonruimte om een aparte ruimte voor de hond in te richten voor momenten waarop dat nuttig is.
-||||-----||||- Iron and me, we're meant to be -||||-----||||-
Belachelijk. De hond van mijn vriend (die al een poosje is overleden) heeft hem ook gebeten omdat meneer in de hond zn eten zat te roeren met zn vingers. Hij heeft ook een litteken in zn gezicht. Net goed. Als mensen aan mijn eten komen of erin gaan roeren krijgen ze ook op hun flikker.quote:Op donderdag 6 november 2008 12:20 schreef Blabi het volgende:
[..]
Ja, wij hadden vroeger ook een bouvier, die ook niks deed... Totdat ik een keer bij zijn voedsel bak in de buurt kwam, die hond beet me in het gezicht waar m'n moeder gewoon bij was. Ik was een jaartje of 3 denk ik... Maar sindsdien loop ik met een litteken op m'n kin rond
Dus toen hebben m'n ouders besloten om het beest een spuitje te laten geven.
Je weet het nooit, met geen enkele hond. En zeker als je het niet helemaal 100% vertrouwt kun je beter het zekere voor het onzekere nemen. MITS je er persoonlijk op toeziet dat de hond goede vervanging krijgt natuurlijk!
Zijn ouders vonden dan ook dat hij dat verdient had.
-||||-----||||- Iron and me, we're meant to be -||||-----||||-
Omdat een kinderwens misschien toch een heel klein beetje een hondenwens overruledquote:Op donderdag 6 november 2008 21:04 schreef Qwea het volgende:
[..]
Dan keert bij mij de vraag terug ; waarom zwanger worden als je weet dat je hond niet met kinderen kan.
Ik heb ook een litteken van mn hond. Ik moest zo nodig aan zn zere poot komen. Tjah, eigenschuld. Mn vriend heeft ook een litteken van mijn hond. Hij moest zonodig zn hand er tussen steken toen mijn hond van zich af wou bijten naar een andere hond. Ook eigenschuld.quote:Op donderdag 6 november 2008 12:45 schreef MarMar het volgende:
Owja, ik was het zelf al helemaal vergeten, maar kheb ook een leuk litteken in mn smoeltje van een hond.
Een duitse herder welteverstaan van mn oom en tante, ik was altijd met dat beest aan het om knuffelen.
Totdat ik em een keer aanraakte op een zere plek (wist ik veel, kind van 3 jaar) en hap, zo in mn wang.
Ligt niet aan het beest, ligt niet aan het kind, is gewoon ongeluk in een klein hoekje en waarom zou je het lot per se willen tarten.
Maar goed, als kind van 3 kon jij niet weten dat de hond pijn had, maar je oom en tante des te meer.
-||||-----||||- Iron and me, we're meant to be -||||-----||||-
quote:Op donderdag 6 november 2008 13:18 schreef Lente_ninja het volgende:
Ik had een kind, maar daar heb ik helaas met pijn in mijn hart afstand van moeten doen. De kat was er allergisch voor.
!
-||||-----||||- Iron and me, we're meant to be -||||-----||||-
Daar had ze dan maar eerder bij na moeten denken. Voordat ze de hond neemt. Whats next? Ze wil een kat, het kind kan niet over de kat, dus het kind gaat weg?quote:Op donderdag 6 november 2008 21:06 schreef MarMar het volgende:
[..]
Omdat een kinderwens misschien toch een heel klein beetje een hondenwens overruled
Ik walg van zulke mensen.
-||||-----||||- Iron and me, we're meant to be -||||-----||||-
quote:
Ik had een kind, maar daar heb ik helaas met pijn in mijn hart afstand van moeten doen. De kat was er allergisch voor.
Ick ben de eckte baas.
|
|
