Twijfel en het stellen van vragen is een begin om aan nog meer inzicht te komen. Ik vind het best aardig om eens een alternatieve blik te bieden op het Palestijnse vluchtelingenprobleem.
Onder de vluchtelingen zijn er vast wel wat waarvan ouders en grootouders in het gebied van het huidige Israel woonden al woonden die er niet langer dan de joden. Ze zijn daar gekomen toen de europese landen die door het turkse rijk bezet waren heroverd werden door de oostenrijks-hongaarse troepen; de moslims die vluchtten werden door de sultan geherhuisvest in 'palestina' omdat hij het zionistisch project wilde frustreren.
Toen de joden het land begonnen te ontginnen, het land herstelde en de economie daardoor aantrok kwamen er nog meer arme arabieren naar Israel. Net zoals er nu nog mensen naar West-Europa komen. De joden waren er dus al - samen met moslimse arabieren, christelijke arabieren en druzen. Dat had heel goed zo kunnen blijven, maar arabische autoriteiten hebben na de stichting van de staat Israel de arabische bewoners van het gebied opgeroepen te vertrekken. Zij konden dan de oorlog die zou plaatsvinden om de joden de zee in te drijven ontlopen. De arabische legers beloofden deze gewillige vijfde colonne vluchtelingen dat ze na de overwinning terug zouden mogen komen, en de huizen en landerijen van de joden konden inpikken.
Het liep helaas voor hen een beetje anders met de plannen. De verenigde arabische legers leden een verpletterende nederlaag. Sinds die tijd leven de arabische bewoners die zichzelf solidair verklaarden met de arabische invasie van het voormalig 'palestina' in vluchtelingenkampen. De arabische landen hadden deze mensen net zo kunnen opnemen als Israël de joodse vluchtelingen uit de omringende arabische landen opnam maar kennelijk was dat teveel aan broederliefde gevraagd. Nu meent de fors gegroeide vijfde colonne dat ze maar weer kunnen terugkeren op plekken die door andere vluchtelingen zijn ingenomen die meer solidair met Israël waren.
Kennelijk begrijpen deze minder begaafden niet dat elke eigen keuze tot consequenties leidt. Als dus een arabier zelf vertrekt met de bedoeling de bezittingen van de buren in te pikken als de oorlog gewonnen is, en deze helaas voor hem op het verkeerde paard heeft gewed dan heeft hij zelf een probleem. Dan moet hij niet proberen de overwinnaar te verplichten om hem als troost voor zijn verraderlijke deloyaliteit en misrekening weer onderdak te laten verschaffen.
Verschillende pogingen daartoe duiden wat mij betreft op een gemis aan eergevoel. Maar je zou het ook een cultuurverschil kunnen noemen.