Eeuwige student

quote:

Op zondag 14 september 2008 12:08 schreef eleusis het volgende:
Voor nog een feelgood momentje, ik heb 43 mille IBG en mijn oud-huisgenoot 72 mille. En met ons komt het ook goed (denk ik)

Althans, ik neem aan dat jij minder schuld hebt, dus dat je je nu niet gaat ophangen

72, zoiets wordt het ook voor mij

quote:

Op donderdag 19 maart 2009 08:29 schreef EricT het volgende:

[..]

72, zoiets wordt het ook voor mij

kan je wettelijk gezien zoveel lenen bij de ibg?

quote:

Op maandag 15 september 2008 00:23 schreef FictionalFenna het volgende:
Waarom ga je niet op jezelf wonen? Misschien geeft dat wel een boost of zo

Voor de arbeiders :
Hoe is het trouwens om naast een full-time baan een deeltijdstudie te doen? Is het qua (vrije) tijd te doen?

Stressen en weinig sociaal leven. Maar de tijd die je aan de opleiding zelf besteed is uiteindelijk maar de helft van een fulltimer, dikwijls betaalt de baas alles + onkosten. Op HBO niveau zijn er voldoende mogelijkheden, maar de universiteit doet geen concessies. 3e jaars HEAO CE op 24jarige leeftijd en ik volg een aantal vakken overdag om hierna op de Erasmus een MSc te volgen.

Ik woon nog thuis (bijna samenwonen maar liep vorig jaar mis) en heb geen haast.

Weinig vrienden buiten de studie om door tijdsgebrek.

quote:

Op donderdag 19 maart 2009 11:17 schreef ASroma het volgende:

[..]

kan je wettelijk gezien zoveel lenen bij de ibg?

Geen idee wat max is eigenlijk

quote:

Op dinsdag 17 maart 2009 22:45 schreef flexster het volgende:
ik vind dit interessant om te lezen. Ik zit zelf in mn tweede jaar en ben 19, maar ik heb het een en ander verkloot en zit niet goed in mn vel. Heb al moeite met 1 jaartje extra over bachelor doen

Dat doet de meerderheid van de studenten al, geen paniek

Appelboom,

Zo erg is het niet, als jij je studie haalt en lekker aan het werk gaat dan komt het toch goed? Als je maar lol hebt gehad in je studentenleven. Persoonlijk wordt ik behoorlijk hard gepushed door m'n ouders om m'n studie binnen 4jaar af te ronden. Ik ben met een jaartje klaar en dan ben ik 21, klaar om aan het werk te gaan. Als ik klaar ben heb ik geen studieschuld en ik heb minimale beurs en ik woon op kamers.
Kortom ik moet knallen, hard werken en bijverdienen.
Vrienden van mij krijgen alles van hun ouders, werken nooit en gaan altijd uit. Ik kan niet vaak uitgaan, daar heb ik simpelweg het geld en de tijd niet voor. En dat vind ik jammer en denk ik dat je blij mag zijn dat jij op jouw manier je studie kunt afronden. Who cares dat pas klaar bent en gaat werken op je...26-27-28e leeftijd? Je kunt je hele leven nog werken.

72.000 euro schuld

72.000 euro schuld... Terwijl je werkt met je universitaire diploma hou je dan netto minder over dan een vuilnisman

Trouwens wat een gezeur over het studeren en werken. Jullie doen alsof het studeren de zevende hemel is en je met een baan nergens tijd meer voor hebt. Dat slaat helemaal nergens op. Tuurlijk, als student heb je het supermakkelijk met lekker korte dagen en met weinige moeilijkheden het leven door. Af en toe een opdracht of een tentamen en that's it.

Maar met een baan kan je net zo goed van een 'studentenleven' genieten. Uitgaan kan je net zo goed doen, evenals sporten of wat voor hobbies je dan ook hebt. Je verdient lekker veel geld waar je toch bepaalde dingen mee kan doen waar je als student alleen van kan dromen. En je hoeft je nergens druk om te maken behalve misschien tijdens het werk. Je ligt nooit 's avonds in je bed te balen omdat je een 3 voor je tentamen had en het moet herkansen terwijl je er eigenlijk geen hol van snapt. Je hoeft niet tot 2 uur in de nacht achter je PC te zitten omdat je op het laatste moment nog aan een opdracht begint. Je begint 's morgens met je werk en om 4 uur 's middags laat je je pen vallen, zet je je werk uit je hoofd en kan je gaan relaxen.

Dat kan ik nou niet bepaald zeggen van mijn schooltijd. Het is lekker relaxt ja, weinig school (minder dan een werkweek sowieso), maar toch vind ik het op een of andere manier vervelender. Je moet constant je cijfers op orde hebben, en leren voor je tentamens en thuis aan je huiswerk/opdrachten zitten, en als je een tentamen verprutst moet je weer gaan herkansen etc. Ik vind het echt heerlijk om daar niet over na te denken en gewoon je bezig te houden met je werk tijdens je werk en daarbuiten helemaal tot rust komen. En kwa uitgaan verschilt het echt weinig met student zijn, het is maar wat je er zelf van maakt.

En een eigen huis en/of een mooie auto, en het geld wat je nu zoveel meer verdient in een maand is ook wel meegenomen hoor, of je nou nog 40 jaar te gaan hebt of niet, je hebt het wel al en je zal toch 4 jaar salaris missen als je nog een tweede studie kiest of er gewoon lang over doet. Reken maar uit wat je dan misloopt in 4 jaar tijd en wat je er wel niet allemaal had voor kunnen doen in een leuke periode in je leven. Werken doe je inderdaad nog 40 jaar, maar op je 20-22e is het toch heerlijk om al wat te hebben en al te kunnen werken voor een huis, auto, motor whatever.

[ Bericht 84% gewijzigd door Unhuman op 19-03-2009 23:04:10 ]

fucking 72 schuld? o mijn god..
Ik vondt studeren ook geweldig, dan had ik nu waarschijnlijk in de kroeg gezeten, maar het werkende leven is ook wel lekker. Lekker bezig met je vak, geen gestress over afstuderen of tentamens.

quote:

Op donderdag 19 maart 2009 22:51 schreef Unhuman het volgende:
72.000 euro schuld... Terwijl je werkt met je universitaire diploma hou je dan netto minder over dan een vuilnisman

Trouwens wat een gezeur over het studeren en werken. Jullie doen alsof het studeren de zevende hemel is en je met een baan nergens tijd meer voor hebt. Dat slaat helemaal nergens op. Tuurlijk, als student heb je het supermakkelijk met lekker korte dagen en met weinige moeilijkheden het leven door. Af en toe een opdracht of een tentamen en that's it.

Maar met een baan kan je net zo goed van een 'studentenleven' genieten. Uitgaan kan je net zo goed doen, evenals sporten of wat voor hobbies je dan ook hebt. Je verdient lekker veel geld waar je toch bepaalde dingen mee kan doen waar je als student alleen van kan dromen. En je hoeft je nergens druk om te maken behalve misschien tijdens het werk. Je ligt nooit 's avonds in je bed te balen omdat je een 3 voor je tentamen had en het moet herkansen terwijl je er eigenlijk geen hol van snapt. Je hoeft niet tot 2 uur in de nacht achter je PC te zitten omdat je op het laatste moment nog aan een opdracht begint. Je begint 's morgens met je werk en om 4 uur 's middags laat je je pen vallen, zet je je werk uit je hoofd en kan je gaan relaxen.

Dat kan ik nou niet bepaald zeggen van mijn schooltijd. Het is lekker relaxt ja, weinig school (minder dan een werkweek sowieso), maar toch vind ik het op een of andere manier vervelender. Je moet constant je cijfers op orde hebben, en leren voor je tentamens en thuis aan je huiswerk/opdrachten zitten, en als je een tentamen verprutst moet je weer gaan herkansen etc. Ik vind het echt heerlijk om daar niet over na te denken en gewoon je bezig te houden met je werk tijdens je werk en daarbuiten helemaal tot rust komen. En kwa uitgaan verschilt het echt weinig met student zijn, het is maar wat je er zelf van maakt.

En een eigen huis en/of een mooie auto, en het geld wat je nu zoveel meer verdient in een maand is ook wel meegenomen hoor, of je nou nog 40 jaar te gaan hebt of niet, je hebt het wel al en je zal toch 4 jaar salaris missen als je nog een tweede studie kiest of er gewoon lang over doet. Reken maar uit wat je dan misloopt in 4 jaar tijd en wat je er wel niet allemaal had voor kunnen doen in een leuke periode in je leven. Werken doe je inderdaad nog 40 jaar, maar op je 20-22e is het toch heerlijk om al wat te hebben en al te kunnen werken voor een huis, auto, motor whatever.

Och het is beide cool

studeren is leuk en werkende twintiger zijn is leuk op een andere manier

Je moet gewoon het mooie uit beide halen

quote:

Op donderdag 19 maart 2009 23:10 schreef Grimm het volgende:
Ik vondt

inderdaad nee studeren is nergens goed voor klopt

quote:

Op zondag 14 september 2008 11:36 schreef Appelboom1983 het volgende:
Ik zit sinds een tijdje met een gevoel en ik kom er maar niet vanaf.

De situatie is als volgt.

Ik ben vrouw, 25 lentes, studeer rechten en nu is het zo dat ik met ingang van dit studiejaar inmiddels achtejaars student ben. Het voornemen is om dit studiejaar dan eindelijk maar eens serieus te gaan afstuderen. Oorzaken voor deze studievertraging zijn onder meer het verenigingsleven, reizen, maar mede ook veel uitstelgedrag. Het uitstelgedrag komt voort uit de tegenzin om volwassen te worden en de daaraan verbonden verantwoordelijkheden en verplichtingen..

Ik zit er al een tijd mee (sinds 2 jaar) dat ik mij hiervoor enorm schaam , omdat ik vind dat ik enorm veel tijd heb verspild en spijt heb van mijn uitstelgedrag. Ik voel me echt een enorme loser, omdat ik het gevoel heb dat ik niks bereikt heb:
- ik heb geen werkervaring (sinds 6 jaar een suffe bijbaan in horeca) en bijna al mijn vrienden hebben inmiddels een 'goede' baan

Na een paar maanden werken heb je zo werk ervaring. Op tijd je bed uitkomen is wel even wennen de eerste maand

quote:

- ik heb geen koophuis (woon nog bij mijn ouders) en bijna al mijn vrienden wonen in een nieuwbouw huis (of praten over opleveren, etc)

Nou en.

quote:

- ik heb geen rijbewijs , laat staan een auto

Zolang je maar kan auto rijden....

quote:

- ik ben nog steeds niet afgestudeerd

Hoe langer je studeert, hoe korter jij hoeft te werken en hoe kleiner de kans is dat je in een midlife crise belandt.

quote:

- ik heb weinig spaargeld

Geen spaargeld hebben is beter dan schulden hebben.

quote:

- op 25jarige leeftijd begint het verval/ aftakelen

Dat is bij iedereen zo.

quote:

Het gevoel knaagt aan mij dat ik eigenlijk in 8 jaar twee studies had kunnen afronden en daar heb ik zo'n spijt van en ik voel mij een enorme loser. Ik vraag mij vaak af of ik tot nu toe iets heb bereikt in mijn leven.

1 studie is afdoende.

quote:

Enfin, Ben ik echt een loser? Of heb ik last van een (tijdelijke) depressie?

Nee je bent geen loser, maar een genieter en je hebt natuurljk de afgelopen jaren wel meer levenservaring op gedaan denk ik.

quote:

Op zondag 15 maart 2009 15:14 schreef Ewelina het volgende:
Op de één of andere manier heb ik zo'n donkerbruin vermoeden dat dat nog niet het geval is.

whehee

Zit in dezelfde situatie, alleen dus nog iets langer

Plasterk heeft weer een nieuw idee, 5 jokerjaren. Die kan je dus inzetten en dan hoef je een jaar geen studieschuld terug te betalen

-edit-

[ Bericht 96% gewijzigd door Krentenbol. op 27-03-2009 01:04:40 (Nee.) ]

quote:

Op donderdag 26 maart 2009 16:48 schreef EricT het volgende:
Plasterk heeft weer een nieuw idee, 5 jokerjaren. Die kan je dus inzetten en dan hoef je een jaar geen studieschuld terug te betalen

Als die dingen per maand inzetbaarzijn dan is het helemaal geweldig

quote:

Op donderdag 26 maart 2009 16:48 schreef EricT het volgende:
Plasterk heeft weer een nieuw idee, 5 jokerjaren. Die kan je dus inzetten en dan hoef je een jaar geen studieschuld terug te betalen

Dat zou wel tof zjin .

quote:

Op vrijdag 27 maart 2009 01:10 schreef cultheld het volgende:

[..]

Dat zou wel tof zjin .

dan heb je dus in totaal:

2 jaar na je studie +
15 jaar in je werkende leven +
5 jokerjaren +

= 22 jaar om je studieschuld af te betalen

Ik zie mezelf die jokerjaren wel meteen inzetten nadat ik klaar ben met mn studie zodat ik 7 jaar daar niet aan hoef te denken

volgens mij is het gewoon dat het van 2 naar 5 jaar gaat.....

quote:

Op vrijdag 27 maart 2009 10:57 schreef zquing het volgende:
Ik zie mezelf die jokerjaren wel meteen inzetten nadat ik klaar ben met mn studie zodat ik 7 jaar daar niet aan hoef te denken

jah ok, maar dan ga je ook in 1 klap meer betalen per maand, omdat je dan ook meer verdiend. Dus de periodieke stijgingen van je salaris kun je gelijk naar Groningen doorboeken. Oftwel jij begint te werken met zeg leeftijd 24, op je 29 ga je ibg terug betalen. Dus heb je netto nog steeds hetzelfde salaris als op je 24.....als het niet minder is..... Afhankelijk van je studieschuld en aflossing betaal je door tot en met je 44ste (met nog steeds je salaris van op je 24ste ), als het meezit wordt het resterende bedrag dan kwijtgescholden...

Sorry voor deze bump, maar wat een fijn herkenbaar topic... Ik ben nu 26 en heb een jaar studievertraging opgelopen (hbo). Ik heb daarvoor ook nog eens twee keer voor de verkeerde studie gekozen (en tegen wil en dank beide eerste jaren geprobeerd af te maken.. zucht) en twee jaar bij 'n supermarkt gewerkt omdat ik het even echt niet meer wist. Nu heb ik dan wčl de studie gevonden die ik wil afmaken, maar ik ben er gisteren achtergekomen dat het toch echt niet gaat en dat ik mezelf een tweede jaar studievertraging moet geven om alles netjes af te ronden. Ik ben nu namelijk aan het puinruimen (2e en 3e jaar punten inhalen) én ik probeer het vierde jaar versneld te doen, namelijk in een half jaar, maar toen ik een afstudeerplanning zat te maken, kwam ik erachter dat dat in de praktijk nog geen geen 15 weken tijd is. Slik.

Ik voelde me al een loser, maar nu is 't nog erger. Probleem is dat mijn ouders me financieel enorm steunen en ik schaam me dood dat ik er zolang over doe. Het liefst zou ik het ze meteen vertellen en er niet mee blijven lopen, maar mijn vader viert dit weekend zijn verjaardag... Ik ga het feestje nog maar even niet bederven.

Dit topic steekt me echt even een hart onder de riem. Ik ben niet de enige . Ik denk dat ook ik gewoon de tijd nodig heb gehad om mezelf te leren kennen en volwassen te worden.

[ Bericht 1% gewijzigd door Evelien op 15-01-2010 10:46:45 ]

quote:

Op vrijdag 15 januari 2010 10:38 schreef Evelien het volgende:
Sorry voor deze bump, maar wat een fijn herkenbaar topic... Ik ben nu 26 en heb een jaar studievertraging opgelopen (hbo). Ik heb daarvoor ook nog eens twee keer voor de verkeerde studie gekozen (en tegen wil en dank beide eerste jaren geprobeerd af te maken.. zucht) en twee jaar bij 'n supermarkt gewerkt omdat ik het even echt niet meer wist. Nu heb ik dan wčl de studie gevonden die ik wil afmaken, maar ik ben er gisteren achtergekomen dat het toch echt niet gaat en dat ik mezelf een tweede jaar studievertraging moet geven om alles netjes af te ronden. Ik ben nu namelijk aan het puinruimen (2e en 3e jaar punten inhalen) én ik probeer het vierde jaar versneld te doen, namelijk in een half jaar, maar toen ik een afstudeerplanning zat te maken, kwam ik erachter dat dat in de praktijk nog geen geen 15 weken tijd is. Slik.

Ik voelde me al een loser, maar nu is 't nog erger. Probleem is dat mijn ouders me financieel enorm steunen en ik schaam me dood dat ik er zolang over doe. Het liefst zou ik het ze meteen vertellen en er niet mee blijven lopen, maar mijn vader viert dit weekend zijn verjaardag... Ik ga het feestje nog maar even niet bederven.

Dit topic steekt me echt even een hart onder de riem. Ik ben niet de enige . Ik denk dat ook ik gewoon de tijd nodig heb gehad om mezelf te leren kennen en volwassen te worden.

Tja kan gebeuren. Lang niet iedereen woont samen en heeft een goede carričre op hun 25ste, sterker nog veel mensen halen dit nooit. Hoeft tegenwoordig ook niet meer. Naar je 30ste zou ik me pas echt zorgen gaan maken maar daar zit je lang nog niet aan.

Weet je trouwens zeker dat je een jaar vertraging oploop? Als het echt moet dan wil het nog om iets voor een deadline af te ronden. 15 weken is best lang.

Nouja, ik zat al diep in de stress toen ik er gister achterkwam dat ik me in de Kerstvakantie, toen ik met heel andere dingen bezig was dan met school, in had moeten schrijven om überhaupt nog af te kunnen studeren voor de zomer . Ik zat dom op de inschrijving te wachten, maar die was begin januari blijkbaar alweer afgelopen... Had ik gemist. Voor de vorm heb ik bij de examencommissie geklaagd dat ze belachelijke timing hebben, maar ik merkte bij mezelf dat ik opluchting voelde. Een hele last van mijn schouders dat het niet allemaal nog voor de zomer moet. Nu kan ik tot de zomer puinruimen (laatste punten 2e en 3e jaar) en daarna wil ik het vierde jaar op de normale manier gaan volgen, dus gewoon in een jaar. Geeft me rust.

Vérder zit ik gelukkig wel lekker in mijn vel. Heb een fijne relatie (met iemand die al met 3 studies is gekapt overigens... we begrijpen elkaar ), maar woon nog niet samen. Willen we pas doen als we allebei in rustiger vaarwater zitten.

Wel fijn om te lezen eigenlijk. Ik ben 23 en ga nog twee jaar doen over een studie die ik allang af had moeten hebben. Doe uiteindelijk 6 jaar over een 3 jarige bachelor Heb er zelfs even aan gedacht om gewoon te stoppen omdat ik de studie totaal niet leuk vind maar dan ben ik nog verder heen. Aan de ene kant ben ik blij dat ik gewoon op kan blijven, uit kan gaan en kan uitslapen, maar je merkt de druk om te voldoen aan de norm wel. Ik schaam me ook wel en vind het jammer dat ik nu achterloop, dus ik ben wel van plan me meer te begeven in kringen waar daar niet zo op gelet wordt.

quote:

Op vrijdag 15 januari 2010 11:35 schreef Evelien het volgende:
Nouja, ik zat al diep in de stress toen ik er gister achterkwam dat ik me in de Kerstvakantie, toen ik met heel andere dingen bezig was dan met school, in had moeten schrijven om überhaupt nog af te kunnen studeren voor de zomer . Ik zat dom op de inschrijving te wachten, maar die was begin januari blijkbaar alweer afgelopen... Had ik gemist. Voor de vorm heb ik bij de examencommissie geklaagd dat ze belachelijke timing hebben,

Als je het goed aanpakt dan kon je alsnog beginnen waarschijnlijk. Ik heb 2 studies gedaan, totaal 8 jaar tijd. Ik heb maar 1x in al die tijd gehad dat ik iets niet voor mekaar kreeg. En dat was iets wat eigenlijk niet zo heel veel boeide.

quote:

Op vrijdag 15 januari 2010 11:35 schreef Evelien het volgende:maar ik merkte bij mezelf dat ik opluchting voelde. Een hele last van mijn schouders dat het niet allemaal nog voor de zomer moet. Nu kan ik tot de zomer puinruimen (laatste punten 2e en 3e jaar) en daarna wil ik het vierde jaar op de normale manier gaan volgen, dus gewoon in een jaar. Geeft me rust.

Geeft je rust voor nu ja. En over een jaar baal je er misschien van dat je nu niet had doorgedrukt en daarmee niet nog een jaar had doorgesukkeld. De keerzijde is wel dat 15 weken keihard doorwerken ook negatieve dingen met je kan doen, met alle gevolgen daarvan. Goede vakantie erna lost dat echter meestal we op.

Maar je keuze is gemaakt, die weg lijkt me gesloten nu. Kan je overigens niet een bijbaantje zoeken die aansluit op je studie? Lijkt me een pluspunt tijdens het solliciteren op een baan.

quote:

Op vrijdag 15 januari 2010 11:35 schreef Evelien het volgende:
Vérder zit ik gelukkig wel lekker in mijn vel. Heb een fijne relatie (met iemand die al met 3 studies is gekapt overigens... we begrijpen elkaar ), maar woon nog niet samen. Willen we pas doen als we allebei in rustiger vaarwater zitten.

hier ook een eeuwige student

27 jaar en zit nu in het 4e jaar van mijn hbo-studie. Gelukkig geen achterstand en ben, als alles goed gaat, in mei afgestudeerd. Ben op mijn 23e begonnen met deze opleiding dus vooralsnog er keurig 4 jaar over gedaan. Wel heb ik na mijn mbo (was toen 21) een blauwe maandag commerciele economie gestudeerd maar ben hiermee gestopt, vervolgens fulltime gewerkt tot mijn 23e in een omgeving waar destijds veel studenten werkten. Dus tijdens het werk ook veel gefeest. Daardoor voel ik me iig ook een beetje 'eeuwige' student.

Persoonlijk kan ik er niet mee zitten, gezien mijn leeftijd heb ik juist zoveel mogelijk uit mijn studie proberen te halen zoals verschillende stage's en verschillende bedrijven, relevante bijbanen gehad en een tijdje in het buitenland gestudeerd. Tijdens sollicitatiegesprekken bij werkgevers voor een afstudeeropdracht heb ik ook zeer positieve reacties gehad op mijn CV. Dus toekomsttechnisch, maak ik me niet zo druk.

Ik behoor tot de laatbloeiers, maar beter te laat dan helemaal nooit. Hoeveel mensen hebben wel niet mijn leeftijd en hebben nooit gestudeerd omdat ze 6 jaar geleden al dachten dat ze 'te oud' waren? En ondertussen werken ze in supermarkten en callcenters en hebben ze enorme spijt dat ze toch niet 'doorgezet' hebben.

volhouden TS

quote:

Op vrijdag 15 januari 2010 12:11 schreef Leonidas82 het volgende:
Ik behoor tot de laatbloeiers, maar beter te laat dan helemaal nooit. Hoeveel mensen hebben wel niet mijn leeftijd en hebben nooit gestudeerd omdat ze 6 jaar geleden al dachten dat ze 'te oud' waren? En ondertussen werken ze in supermarkten en winkels en hebben ze enorme spijt dat ze toch niet 'doorgezet' hebben.

volhouden TS

Dit. Zeker naar de toekomst kijken en niet naar het verleden, daar kan je toch niks meer aan doen. Vaak zie je mensen van 35+ met goede carričre + huisje boompje beestje. Dan krijg je de indruk dat zij alles goed gedaan hebben in hun leven. Maar dan hoor je de grootste drama verhalen van vroeger.

Pas ook nog iemand die op latere leeftijd nog steeds weinig had gedaan. En die wist ook nog is niet wat voor studie die moest doen. Toen 7 studies op een bierviltje geschreven en blind met een pen eentje gekozen. En nu heeft die het totale pakket.

Het mooie van het verleden is dat het het verleden is. Wanneer je steeds maar terug denkt, raak je in een cirkel waar je helemaal niet in hoort te zitten, want die tijd is voorbij.

Naar de toekomst kijken is inderdaad wat je moet doen!!

Ik ben ook een echte laatbloeier. Vind het op zich niet eens zo erg dat ik twee keer verkeerd heb gekozen - ik wist niet beter - en dat ik nu wat ouder ben, maar wel dat ik straks afstudeer met twee jaar vertraging.

quote:

Op vrijdag 15 januari 2010 12:06 schreef Fortitude het volgende:

[..]

Als je het goed aanpakt dan kon je alsnog beginnen waarschijnlijk. Ik heb 2 studies gedaan, totaal 8 jaar tijd. Ik heb maar 1x in al die tijd gehad dat ik iets niet voor mekaar kreeg. En dat was iets wat eigenlijk niet zo heel veel boeide.
[..]

Geeft je rust voor nu ja. En over een jaar baal je er misschien van dat je nu niet had doorgedrukt en daarmee niet nog een jaar had doorgesukkeld. De keerzijde is wel dat 15 weken keihard doorwerken ook negatieve dingen met je kan doen, met alle gevolgen daarvan. Goede vakantie erna lost dat echter meestal we op.

Maar je keuze is gemaakt, die weg lijkt me gesloten nu. Kan je overigens niet een bijbaantje zoeken die aansluit op je studie? Lijkt me een pluspunt tijdens het solliciteren op een baan.
[..]

Ik heb al een bijbaantje dat enigszins aansluit bij mijn studie, dat scheelt. Maar ik moet je zeggen, ik heb niet voor niets vertraging: die vijftien weken bikkelen is in mijn situatie niet zo realistisch. Mijn zelfdiscipline is erg slecht. Daarnaast merk ik nu al dat de druk me opbreekt. Ik ben labiel, jank om alles en niets, en krijg steeds meer vage lichamelijke klachten. Heb steeds meer rug- en nekpijn, geen eetlust terwijl ik altijd een vreselijke vreetzak was, en vaak hoofdpijn. Ik denk dat het verstandig is als ik naar mijn lichaam ga luisteren.

quote:

Op vrijdag 15 januari 2010 12:23 schreef Evelien het volgende:
Maar ik moet je zeggen, ik heb niet voor niets vertraging: die vijftien weken bikkelen is in mijn situatie niet zo realistisch. Mijn zelfdiscipline is erg slecht. Daarnaast merk ik nu al dat de druk me opbreekt. Ik ben labiel, jank om alles en niets, en krijg steeds meer vage lichamelijke klachten. Heb steeds meer rug- en nekpijn, geen eetlust terwijl ik altijd een vreselijke vreetzak was, en vaak hoofdpijn. Ik denk dat het verstandig is als ik naar mijn lichaam ga luisteren.

Ik lees alleen maar excuusjes. En ik spreek uit ervaring.

Je hebt t toch naar je zin? Hoe kun je dan een loser zijn? Ik heb na 5 jaar nog steeds mijn bachelor niet afgerond. De eerste 2 jaar had ik daar wel moeite mee, maar ik merkte dat ik mij eerder schaamde tegenover mensen die hierover oordeelden dan tegenover mezelf. Bovendien deed ik het zelf, ik toonde gewoon geen inzet. Ik heb het streven naar achten en het binnen gangbare tijd afrondenopgegeven. Blijkbaar wil ik dat niet genoeg. Ik kan geen nadeel bedenken.

ach je kunt het ook zo bekijken

genoeg lui van rond de 25 die al vroeg zijn gaan samenwonen, op de kaasafdeling in een supermarkt werken al kids hebben en een rijtjeshuis, en gelaten en ongemakkelijk reageren als jij vrolijk verteld dat jij nog studeert. Diep van binnen voelen ze wel degelijk de schaamte dat ze zelf nooit de kansen hebben aangegrepen maar veilig gekozen hebben voor het makkelijke leven zonder prestaties zoals de meeste mensen. Ondanks alle uiterlijke schijn (huisje, boompje, beestje).

Vaak zegt dat zelfde volk tijdens feestjes en verjaardagen: jeetje studeer je nog steeds? Word nu wel eens tijd dat je gaat werken he. Word nu ook wel eens tijd voor een gezin he. Ze zijn gefrustreerd over hun eigen saaie leven/ dromen die ze niet hebben waargemaakt en projecteren dat weer op jou. Net of ze er niet tegen kunnen dat jij wel aan het groeien ben

Niks van je omgeving aantrekken dus! Die doen ook vaak wat anderen doen en denken daar nooit over na).

quote:

Op vrijdag 15 januari 2010 12:44 schreef Taurus het volgende:
Je hebt t toch naar je zin? Hoe kun je dan een loser zijn? Ik heb na 5 jaar nog steeds mijn bachelor niet afgerond. De eerste 2 jaar had ik daar wel moeite mee, maar ik merkte dat ik mij eerder schaamde tegenover mensen die hierover oordeelden dan tegenover mezelf. Bovendien deed ik het zelf, ik toonde gewoon geen inzet. Ik heb het streven naar achten en het binnen gangbare tijd afrondenopgegeven. Blijkbaar wil ik dat niet genoeg. Ik kan geen nadeel bedenken.

Enige nadeel bij mij is het financiėle nadeel: ik heb geen beurs meer

Of ik spijt heb van mijn feestjaren: nee. Van de verkeerde keuzes ook niet, want dan had ik niet gezeten waar ik nu zit

Enige waar ik echt spijt van heb op het gebied van opleidingen is dat ik nooit geprobeerd heb om het conservatorium binnen te komen. Ik durfde niet, was ervan overtuigd dat ik afgewezen zou worden. Daar heb ik echt veel spijt van.

herkenbaar, al ben ik dan zelfs nog (ben nu 24) begonnen aan weer een studie, maar gelukkig merk ik nu wel dat het dit keer de juiste keuze is. Moet dus nog 4 jaar en zal pas klaar zijn op mijn 28ste.

en ja, dan kijk je via Hyves, zoals dat tegenwoordig zo mooi kan, naar oude klasgenootjes van de middelbare school.. allemaal afgestudeerd, banen, sommigen zelfs kinderen (niet dat ik die wil, maargoed... ) en ik heb een tijd gehad dat ik me minderwaardig voelde en dacht 'jemig, wat ben ik voor een loser', maargoed, het duurde gewoon wat langer voordat ik wist wat ik wil en wat ik kan

Heb tussendoor ook nog 3 jaar fulltime gewerkt, en die ervaring neemt ook niemand me af. Inmiddels heb ik het goed voor elkaar, woon samen, ga trouwen, ben erg gelukkig en heb ook nog eens een leuke studie gevonden die ik af ga ronden dit keer

Kijk naar jezelf, naar wat je zelf hebt geleerd en naar wat je bereikt hebt niet naar anderen! Daar word je inderdaad niet gelukkiger van, en het heeft ook totaal geen zin, want niemand is hetzelfde en bewandelt dezelfde weg om ergens te komen

Moblo

het duurt even, maar dan heb je ook wat !

Vergeet ook niet het afvallen naar ueberslank in de tussentijd, ook geen makkelijke klus.

quote:

Op vrijdag 15 januari 2010 13:09 schreef motorbloempje het volgende:
Kijk naar jezelf, naar wat je zelf hebt geleerd en naar wat je bereikt hebt niet naar anderen! Daar word je inderdaad niet gelukkiger van, en het heeft ook totaal geen zin, want niemand is hetzelfde en bewandelt dezelfde weg om ergens te komen

Doet me denken aan:

quote:

Op vrijdag 15 januari 2010 13:21 schreef Fortitude het volgende:

[..]

Doet me denken aan:

Baz Luhrmann - Everybody's Free (To Wear Sunscreen)

Mooie speech is dat idd, zo waar.

quote:

Op vrijdag 15 januari 2010 13:21 schreef Fortitude het volgende:

[..]

Doet me denken aan:

Baz Luhrmann - Everybody's Free (To Wear Sunscreen)

oh ja, die's tof

Tja bekijk het zo, ik studeer nu af bij een international waar ook veel buitenlandse studenten rondlopen..Ben 22 en wat zeggen ze allemaal? Dat ik veel te jong ben. Het is vooral Nederland waar je zo snel mogelijk moet gaan studeren en alles netjes in de 4 jaar moet halen. Ik heb ook in Duitsland gestudeerd en daar was ik wederom de jongste. Terwijl ik op mijn huidige opleiding bij de oudste categorie zit.

quote:

Op vrijdag 15 januari 2010 12:29 schreef Fortitude het volgende:

[..]

Ik lees alleen maar excuusjes. En ik spreek uit ervaring.

Excuusjes? Ik weet dat ik het helemaal aan mezelf te danken heb, hoor. Alleen is het nu de onrealistisch snelle inhaalslag die ik wil maken die me teveel wordt + grote druk vanuit mijn stage, en dįįr heb ik lichamelijke klachten van door de stress, waardoor de inhaalslag nog zwaarder wordt. Al op het moment dat ik nu 's ochtends achter de pc ga zitten om aan het werk te gaan, heb ik vreselijke rugpijn. Wil niet zwak doen, maar het gaat nu gewoon even niet en het lijkt me toch echt het beste om niet te gaan forceren. Doen wat ik kan en meer niet.

quote:

Op vrijdag 15 januari 2010 14:26 schreef Evelien het volgende:

[..]

Excuusjes? Ik weet dat ik het helemaal aan mezelf te danken heb, hoor. Alleen is het nu de onrealistisch snelle inhaalslag

Dat is alles wat ik wou zeggen.

Ik heb uiteindelijk 7 jaar over een studie van 5 jaar gedaan. Vooral mensen die kort hebben gestudeerd, snel zijn gaan werken noemen mij eeuwig student. Gelukkig is de gemiddelde afstudeertijd rond de 6,5-7 jaar bij bouwkunde, leert wel relativeren. Ik heb nog een half jaartje in het buitenland gestudeerd en een half jaar (als extra) stage gelopen, ook in het buitenland. In het tweede jaar een terugval gehad, na het halen van mijn propedeuse in 1 jaar. Was bij een semester project niet tevreden. Paar weken voor het einde kappen, terwijl je wel een voldoende zou kunnen halen. Daarna opnieuw een project beginnen en al na 6 weken de brui er aan geven. Uiteindelijk het tweede jaar veel te veel keuzevakken gedaan om toch maar zinnig bezig te zijn.
Je merkt wel dat je meer ontwikkeling doormaakt. Uiteindelijk dan ook met een 9 afstuderen en een master gemiddelde van 7,9. Over de gehele studie 45 ects teveel gehaald. ¤13.000 studieschuld, achja.

Was een leuke tijd. Nu begint het echte werkende leven.

7 jaar is echt niet slecht hoor voor 5 jaar. Nog keurig binnen de grens van Ruttes leerrechtenstelsel zelfs mocht dat ooit nog doorgevoerd worden. En nog een goede cijferlijst ook voor een moeilijke opleiding Ik zou er voor tekeken zit nu in het 7e jaar van een 4-jarige opleiding, en niet eens een echt zware ofzo

Pak van mijn hart.. Heb net mijn moeder voorzichtig meegedeeld wat er aan de hand is (tweede jaar vertraging zit eraan te komen). Haar reactie: 'Lief meisje toch, je weet toch dat je dit soort dingen gewoon met ons kunt bespreken.'

quote:

Op vrijdag 15 januari 2010 15:56 schreef Evelien het volgende:
Pak van mijn hart.. Heb net mijn moeder voorzichtig meegedeeld wat er aan de hand is (tweede jaar vertraging zit eraan te komen). Haar reactie: 'Lief meisje toch, je weet toch dat je dit soort dingen gewoon met ons kunt bespreken.'

Inlijsten die ouders.

Ja, ik weet dat ze te lief voor me zijn, maar zelfs ik schrok hiervan.