Goed een Wielrenverslag van mijn weekend

Na een km of 2.000 aan voorbereiding was afgelopen weekend dan het weekend waarop ik met een paar vrienden Alpe d'Huez op zou gaan fietsen. Gezien de weersomstandigheden werd er besloten om op zaterdag al te gaan klimmen. Zaterdagochtend werden de voorbereidingen getroffen; de bidons werden gevuld met water en maltodex, de muslirepen gingen in de zak en twee pakjes gel completeerde het geheel.
In de middag werd er gestart in tijdritschema (elke kwartier iemand) en ik mocht als laatste v/d vier. De rotonde over en direct de muur op. Je rijdt er tegen op en je weet niet goed wat te doen; zachter trappen maar veel meer kracht per trap moeten zetten of dit tempo vast houden wat wel lekker draait maar eigenlijk te zwaar is. Tegen beter weten in gekozen voor het laatste en na 3km moest ik er toch even bij gaan zitten

Even bijkomen, weer drinken en wat eten en weer door. De kilometers daarna bleef ik last houden van die eerste 3km en het wordt ook nooit ergens wat vlakker (die 40m in een bocht helpen geen ruk) ik ben toen maar door gegaan en met veel drinken, eten en nog een paar stops ben ik toch nog redelijk boven gekomen. Ik heb over het fysieke verloop van de klim geen enorm goed gevoel overgehouden; te veel stops, te zwaar in het rood gegaan. Toch heb ik in bocht 1 de laatste twee van onze bijgehaald en op de commerciele eindstreep stond er 1:12 op de teller. Boven zaten nog wat andere wielrenners en omdat ik 21 bochten gehad had vond ik het wel mooi geweest dus ik ben er naast gaan zitten. Na een tiental minuten kwam de rest boven en die trokken door dus ik als een gek al m'n spullen weer aangedaan en er achter aan gegaan, ik heb ze na de tunnel weer bijgehaald, de bocht er naar er af gereden om vervolgens richting de finish bij de laatste rotonde de verkeerde kant op te gaan; niet links naar de finish maar rechtsaf naar beneden
Naja het zal wel. Alpe d'Huez was zwaar, veel zwaarder dan ik van te voren dacht, veel dieper in het rood, veel meer spierkracht nodig dan ik nu heb. Uiteindelijk is m'n tijd wel precies waar ik op hoopte dus daar was ik tevreden mee.
Zondag zijn we naar de Telegraphe en de Galibier getrokken. De Telegraphe was een eitje. De klim is niet enorm steil, is erg geleidelijk en loopt gewoon lekker door. Vanaf het bruggetje tot boven duurde nog geen 54 minuten. Ik had enorm veel vloeistof (tegen de 4 liter) en voeding meegenomen omdat ik wist dat de Galibier echt zwaar zou worden maar op de top v/d Telegraphe had ik pas een ruime 500ml op dus ik had er alle vertrouwen in. In Vailloire bleek de rest iets minder ruim in de voorraad te zitten en heb ik dus een zooi afgestaan. Dat hoort natuurlijk maar dat heeft me wel opgebroken.
De klim naar de Galibier is belachelijk vies. Je komt uit het dorp en je klimt direct tegen de 8%. Vervolgens kun je over een heuveltje kijken, zie je vlakte en denk je dat het vlakker wordt maar dat wordt het nooit. Het blijft doortikken met 7%-8%. Na een paar kilometer zie ik auto's rechtsaf steil omhoog gaan en denk ik "holy fuck". Vanaf daar wordt het zo mogelijk nog zwaarder maar na lang doortrappen kom ik toch boven. Ondertussen blijf ik mezelf met enige regelmaat volgieten met maltodex en dat lijkt z'n effect te hebben; ik voelde m'n benen wel, ik had niet het idee dat ik nog een geweldige krachtsexplosie in me had maar ik kon gewoon door blijven trappen. Vervolgens kom je hoger en heb je weer wat uitzicht en denk je de top te zien. Maar nee, de top ligt daarachter. Dat spelletje herhaalt zich een paar keer; ligt daar de top, nee misschien daarachter, nee toch niet. Heel demotiverend. Uiteindelijk kom ik bij de tunnel en ben ik nog geen enkele keer uit de pedalen geweest. Ondertussen was ik echter wel al een paar kilometers aan het rantsoeneren waardoor ik toch echt aan het eind van m'n latijn was. Ik keek links omhoog en moest wel even slikken maar goed volgens m'n GPS moest ik nog een kilometer of twee. Het ging vervolgens heel erg moeizaam maar ik ging vooruit. Op een gegeven moment geeft m'n GPS aan dat ik er ongeveer zou moeten zijn (afstandstechnisch gezien), ik draai een bocht door en zie rechts boven me de weg weer met 10% wegdraaien. Toen brak ik even en heb ik een minuutje stil gestaan. Daarna weer opgestapt en doorgetrapt naar de top. Daar had ik toch wel even een groot YES! momentje, ik zat er namelijk echt helemaal doorheen voornamelijk omdat ik te weinig koolhydraten binnen had gekregen. Uiteindelijk heeft de klim me zo'n 1:20-1:25 gekost. Vond ik geen gekke tijd.
Toen moest ik nog afdalen en dat was echt enorm koud. Wachten was geen optie want de volgauto zou zeker anderhalf uur op zich laten wachten (ik had de andere deelnemer op 40 minuten gereden). Al klappertandend en tergend langzaam naar beneden gereden en toen het uiteindelijk weer warmer werd heb ik heerlijk genoten van de omgeving. Echt een schitterende afdaling, een absolute aanrader! Onderaan de afdaling had ik nog steeds anderhalf uur voorsprong op de volgauto dus bij de Avia me tegoed gedaan aan een zooi snelle suikers (cola, winegums en een snicker

) en toen geprobeerd door te klimmen naar Auris et Oisans. Dat ging nog een paar bochten goed maar het was daar zo vies steil en ik had m'n benen op de Galibier zo kapot gemaakt dat ik halverwege maar ben afgestapt en heb gewacht. Ik had toch ook geen huissleutel

Het hielp natuurlijk ook niet dat ik op het allerlaatste stuk werd ingehaald door de plaatselijke hond

Toen had ik het echt gehad.
Vervolgens flink wat herstellen, flinke zooi maltodex genomen en maar zeer beperkt last van spierpijn. Die koolhydraten helpen echt goed

De Galibier was precies zoals ik d'Huez had voorgesteld; wel enorm zwaar maar met doortrappen en heel diep gaan goed te doen. d'Huez was meteen opblazen en daarna is het stuntelen. Volgend jaar moet dat beter gaan. Ik ben iig enorm gemotiveerd geraakt door het geheel alhoewel we gezamenlijk besloten hebben op Marmotte een jaar uit te stellen. Dat is echt te optimistisch dit jaar.
Wat een geweldig weekend
Eerste beste voetbalkenner binnen BoF![b]Winnaar van de Band of FOK!kers Michael Rasmussen Award[/b]
Alpe d'Huez (1:16), Col du Telegraphe (0:56) & Col du Galibier (1:20)