Van kleuter tot puber deel 26

quote:

Op maandag 22 september 2008 00:01 schreef moussy het volgende:

[..]

Ik weet dus echt niet hoe of wat ik zou moeten doen om er met het kind uit te komen wat voor haar nu het beste is. We hebben besloten voor een kleinere kamer met véél minder prikkels en daar een nestje van maken. René zou overigens redelijk in het autisten-topic passen... Maar ik ben zo bang voor een etiket.. dat ik eigenlijk al een jaar mn kop in het zand steek. Maar wat wél goed gaat, Ze voelen René op school aan, ze kan lekker haar ding doen daar, krijgt de begeleiding die ze er nodig heeft en ze heeft vriendinnetjes

Ik snap dondersgoed dat je daar bang voor bent, maar er kan ook altijd uitkomen dat het inderdaad de puberteit is en als er dan daadwerkelijk wat uitkomt, kan het ook juist goed voor haar zijn! Misschien heeft ze op dit moment nog geen extra begeleiding nodig op wat ze krijgt, maar misschien over een tijdje wel, als ze echt de puberteit ingaat. De puberteit is voor een autist misschien nog wel heftiger dan voor een puber zonder

Fijn dat het met René nu zo lekker op school gaat en dat ze vriendinnetjes heeft. Vergeleken met vorig jaar is dat toch wel een enorme winst.

Jullie idee van een kleiner kamertje lijkt me goed. Lekker begrensd inderdaad. En misschien wat kussens op de grond of zo? Dat jullie er samen met René een lekker hol van maken. En wellicht is het een mogelijkheid om haar kledingkast elders te zetten. Dan kan ze niet zo'n rotzooi van haar kleren maken.

Sterkte ermee en een afspraak met de huisarts lijkt me een goed idee. Dat was voor ons met Job ook een hele goede eerste stap.

René pulkt ook ontzettend aan behang, maar ook aan het fineer van dr bed plakplastik van het raam dus nu hebben we het plan, muren strippen, héél zacht lila maken, óf gewoon het zachte lila behang er op laten en zien wat het gaat worden. Er liggen boven overal plavuizen, dat gaat laminaat worden, is een stuk minder koud om op te zitten, blote pootjes er op. Haar bed gaat op de hoogste stand, 3 standen bed van IKEA dat ga ik opnieuw beplakken met fineer. Onder haar bed komt een tv'tje en een plek met schapenvacht, hangkussens en wat plankjes voor boeken. Haar kleding gaat idd naar onze kamer, we hebben ruimte zat daar. En dan álle losse rommel, speelgoed gaat in een kast áchter een deur ipv in curver bakken in een rek. Zodat als ze wil gooien en smijten ze met kussens en dr schapenvacht kan gooien. Boeken gooit ze niet mee, die zijn heilig Ik dénk en hoop dat we dan al een heel eind komen.

Fijn dat er hier meegedacht wordt Uiteraard hadden Peet en ik het er gister over, we mogen ook niet vergeten dat René een 'trauma' heeft, het overlijden van Mink, ze was nog maar drie, maar het zou wel iets kunnen zijn wat op 1 of andere manier dwars zit. Ze vraagt namelijk ook weer om de film van Mink, dus die laten we snel even op DVD zetten zodat ze die kan kijken. We hadden hem alleen op band, maar de videorecorder is inmiddels gesneuveld.

Ooit krijgt ze een kast met trapje maar voor nu wil ik niet te veel uit geven, eerst maar afwachten hoe ze het gaat vinden en of ze hier wel mee om kan gaan

Klinkt goed, die maatregelen, Moussy. Succes met de verbouwing. Is René zelf al op de hoogte van de plannen?

Mja, ze was niet blij omdat ze kleiner ging, maar dat was maar even.

Marktplaats is leuk Woensdag gratis laminaat halen, straks 2 vloerkleedjes

Heel OT ik heb alle spulletjes in huis, van behang tot lampjes tot gordijnstof waar ook nog eens een dekbedhoes uit kan en ik was in totaal net geen 40 euro kwijt De rest gaat wel inhet kinderkamertopic

quote:

Op maandag 22 september 2008 14:30 schreef Rewimo het volgende:
MP roels

uitverkoop ook 2,50 de meter stof, 3 meter halen, 2 betalen 2 kleine zitzakken 5,- p stuk, set van 3 lampjes 3,50 2 rollen behang, voor dr nest onder dr bed 3,95 p rol enz enz

Schiet mij maar lek "Mam, kon ik niet eerder naar die kamer? Dat is vast niet zo eng."

Oh en de spullen zijn allemaal goed gekeurd

Fijn moussy!

ik heb morgen als het goed is een gesprek met een pleegouder voor luca

een pleegouder voor Luca, hoe bedoel je lady-wrb?

ik heb een paar jaar geleden laten weten dat de problemen met luca me te zwaar worden.
ben toen op de wachtlijst geplaatst voor weekendpleegzorg. en nu is het dan eindelijk zo ver.
aan de ene kant voelt het als zwak van mezelf, maar aan de andere kant krijgen we nu zo af en toe een weekendje lucht.

bovendien heb ik nu ook een pgb om speciale zorg voor hem in te kopen.

dat is dan weer een voordeel van wel een diagnose hebben
voor de rest is het alleen maar confronterend.

oh zo, nou dat lijkt me idd heel erg dubbel maar waarschijnlijk is het voor alle partijen een goede oplossing
Ik vind het niet zwak, ik denk dat het juist moed vergt om dit zo te doen. Heel veel succes

Lady-wrb, jeetje, heb je daar jaren op moeten wachten? En denk eraan he, niks zwak van jezelf! Je moet ook aan je eigen ontspanning denken, dan kun je je weer opladen. Heel belangrijk hoor!

ja, ik heb heel lang geduld moeten oefenen. en ik ging pas akkoord toen ik het gevoel had dat het water me tot de lippen stond, ik heb het heel lang afgehouden, in de hoop een betere/andere oplossing te vinden.
maar goed. als het goed is, kan hij binnenkort starten met een soort van privé-zwemles (staat hij ook voor op de wachtlijst).
en nu staat hij nog op de wachtlijst voor een cursus sociale vaardigheden (ook al meer dan een jaar ofzo) om weer wat beter in zijn vel te komen. hij heeft af en toe weer woede-aanvallen en hevige hysterische huilbuien. heel stom, niet thuis, maar bij vriendjes. en thuis niets vertellen dus.
heel vervelend.

Wat erg eigenlijk dat je daar jaren op moet wachten, zwaar ook, en dan als alles rond is helemaal lijkt me. Had je de hoop niet al bijna opgegeven Lady-wrb?

lady-wrb succes met het gesprek en met alles wat erbij komt kijken De beslissing die je hebt genomen lijkt me erg moeilijk, ik vind het knap van je.

quote:

Op maandag 22 september 2008 22:30 schreef moussy het volgende:
Wat erg eigenlijk dat je daar jaren op moet wachten, zwaar ook, en dan als alles rond is helemaal lijkt me. Had je de hoop niet al bijna opgegeven Lady-wrb?

het probleem was (denk ik) dat afgelopen februari luca zijn begeleidster bij het ggz plotseling vertrokken is (we stonden toen ruim een jaar op de wachtlijst). het heeft tot eind vorige maand geduurd tot er vervanging voor haar was. die is er uiteindelijk weer achteraan gegaan met dit als resultaat.
vandaag is het matching gesprek. als ik het uiteindelijk niks vind, kan ik weer opnieuw beginnen.

ik denk dat ik het wel (of in elk geval nog langer) had volgehouden als ik alleen met luca was geweest. maar mijn relatie begon zo te lijden onder luca's constante claimende gedrag (hij hangt enorm aan me en is doodongerust als hij me even niet ziet)
dat ik geen andere uitweg zag dan uiteindelijk toch maar op die lijst te gaan (ik had het al een paar keer afgewimpeld)

Wat een stap, Lady-wrb. Moeilijk, maar noodzakelijk lijkt me.
Vrienden van mij zijn weekendpleegouder van een jongen die ik voor het eerst ontmoet heb toen hij 8 was en nu is het een lange slungel van 19 jaar. Natuurlijk is hij nu niet meer daar in het weekend, maar hij komt nog wel vaak langs en hoort toch nog wel bij het gezin. Ook de ouders van die jongen heb ik regelmatig ontmoet. Die waren heel blij met hun weekendjes rust, hadden ze inderdaad ook echt nodig. Het was echt een situatie die voor iedereen heel goed was.
Sterkte met het gesprek