Slank de herfst in #219: Het nuggets en milkshake dieet!

quote:

Op woensdag 3 september 2008 11:17 schreef SHE het volgende:
...
En nog erger vind ik dat mijn huisarts dit gemist heeft. Ok, ik kom er maar zelden, maar ze had zelf die optelsom ook wel kunnen maken.
Ze weet dondersgoed dat een spastische darm een flauwe diagnose is en er doorgaans een heel ander probleem aan ten grondslag ligt.
Daar moet ik dan op mijn 30e achterkomen

Ze had me een hoop ruzies kunnen besparen in elk geval. Net mensen, die artsen

Zoveel mensen hebben puur op basis van hun eet en beweegpatroon pijntjes, krampen, onevenredig veel winderigheid en slechte stoelgang. Dan zijn er ook nog de 'vrouwenkwaaltjes'. IBS is een verzamelnaam voor deze dingen.
Vaak zijn ze wel redelijk overkomelijk en grootschalig onderzoek is bij de meesten niet nodig.
Dat jij ruzie maakt door je klachten ligt toch niet aan een arts?

Hoi allemaal. Wat betreft stress-hormoon, klopt helemaal. Het is klote-spul en je schiet er niets mee op. Het kan trouwens ook striae veroorzaken. Dikke knuffel voor Kwak.

Wat de andere hormonen betreft: ook heel herkenbaar. Teunisbloemolie is goed, maar 1 pilletje is magertjes. De juiste dingen eten helpt ook, vette vis of lijnzaad voor de omega-3, bv. artisjokken voor de magnesium. Magnesium is o.a. nodig voor de opname van calcium, je kunt zoveel krijtjes eten als je wilt, maar als er te weinig magnesium is schiet je daar niet veel mee op. Magnmesium is krampwerend.

Maca schijnt ook goed te zijn voor de hormoonbalans. Zelf heb ik het nooit geprobeerd, maar je krijgt er energie van en je libido krijgt ook nog eens een schop.

M'n woorden zijn beter dan m'n daden, want ik bak er de laatste tijd niet veel van. Tijd voor verbetering, ik begin met wat omega-3.

Ik heb zelf ook behoorlijk last van PMS, alhoewel hier vooral: overgevoelig, humeurig, prikkelbaar, onredelijk en bozig. Geen darmproblemen verders. Heb ook geen tip, ik onderga het maar gewoon, vaak denk ik pas als ik ongesteld ben: "Oooooooow, nu begrijp ik waarom ik zin had om dat krijsende kind in de supermarkt een rotschop te geven, moest huilen bij de pindakaasreclame en meneer C. naar het hiernamaals wenste omdat hij de vuilnis niet had buitengezet!"

zoooooo.

na twee weken ben ik weer aanwezig hier, heel druk gehad met klussen (verven/laminaat leggen) - bijna niet op mn gewicht gelet. morgen is het weegdag, vraag me af of het een beetje goed uitvalt. begin morgen ook weer met fitness.

vandaag:

o: twee bruine boterhammen met komijnenkaas
t: niets, ik neem 's ochtends bijna nooit iets tussendoor, tenzij ik heel vroeg op ben gestaan
l: weet het nog niet, ik denk twee boterhammen met ham ofzo.
t: mijn moeder heeft alle eierkoeken opgegeten (13 in 1 dag :|), dus dat worden druiven
d: aardappeltjes, bloemkool, iets van vis.

liefs!

quote:

Op woensdag 3 september 2008 11:31 schreef veiligheidsspeldje het volgende:

[..]

Zoveel mensen hebben puur op basis van hun eet en beweegpatroon pijntjes, krampen, onevenredig veel winderigheid en slechte stoelgang. Dan zijn er ook nog de 'vrouwenkwaaltjes'. IBS is een verzamelnaam voor deze dingen.
Vaak zijn ze wel redelijk overkomelijk en grootschalig onderzoek is bij de meesten niet nodig.
Dat jij ruzie maakt door je klachten ligt toch niet aan een arts?

Mijn HA weet hoe ik met voeding omga, dus ze had moeten weten dat het daar niet aan kon liggen.
Ze weet ook dat ik die agressieve buien had EN onverklaarbare darmklachten.
Mij afschepen met een diagnose die nergens op slaat, zonder moeite te doen zelf even door te zoeken vind ik jammer.
Als ik het zelf kan, dan kan zij het ook.

Ik vind het vervelend dat dat kwartje niet eerder is gevallen, dat had veel gezeur gescheeld.
En ja, dat is de taak van mijn HA. Ik kom er al nauwelijks, dus als ik er ben kan ze op z'n minst serieus met de klachten omgaan.
De symptomen komen 1 op 1 overeen, dus het was bepaald geen rocket science.

Woei ik heb allemaal toffe kleertjes gekocht.. in maat M

En gewoon de eerste broek die ik aandeed paste dat heb ik nog nooit meegemaakt _{Het is nog wel steeds maat 42 maar goed}
En ik oog dun in alle kleren

Haha sorry ik ben er echt ff helemaal blij mee

Weet je waar ik nu van baal? Al wéken heb ik zin in verse, sappige citrusvruchten zonder bestrijdingsmiddelen,maar die zijn hier gewoon niet te krijgen. Het is nu toch citrusvruchtseizoen? Waarom heeft mijn bioboer deze dan niet in he assortiment? Bananen hebben ze wel, en die moeten ook worden ingevlogen, dus daaraan kan het niet liggen.

quote:

Op woensdag 3 september 2008 11:52 schreef Yashaaaaa het volgende:

En ik oog dun in alle kleren

Foto's! _{Ik zet ook nooit wat online, dus voel je niet verplicht}

quote:

Op woensdag 3 september 2008 11:49 schreef SHE het volgende:

[..]

Mijn HA weet hoe ik met voeding omga, dus ze had moeten weten dat het daar niet aan kon liggen.
Ze weet ook dat ik die agressieve buien had EN onverklaarbare darmklachten.
Mij afschepen met een diagnose die nergens op slaat, zonder moeite te doen zelf even door te zoeken vind ik jammer.
Als ik het zelf kan, dan kan zij het ook.

Ik vind het vervelend dat dat kwartje niet eerder is gevallen, dat had veel gezeur gescheeld.
En ja, dat is de taak van mijn HA. Ik kom er al nauwelijks, dus als ik er ben kan ze op z'n minst serieus met de klachten omgaan.
De symptomen komen 1 op 1 overeen, dus het was bepaald geen rocket science.

Wat de meeste mensen met PMS doen is denken 'Ah, dit herken ik' en vervolgens door gaan met de orde van de dag. Het effect van de diagnose stellen is dan vrij klein. Juist omdat het gezien wordt als een vrouwenkwaal waar maar 'mee geleefd moet worden'
Bij IBS (wat eigenlijk alleen maar zegt dat er klachten zijn maar geen ziekte) wordt er nog weleens naar dingen als activia of een beter eet en beweegpatroon overgestapt.
Zorgen dat iemand op een goede manier met emoties en een partner omgaat vind ik meer een taak voor een psycholoog dan de arts, al moet deze het zeker signaleren en advies geven.
Het is natuurlijk wel jammer dat je teleurgesteld bent in je huisarts.

PMS uit zich bij mij ook vooral in eh... buien (huilbuien , negatieve buien , chagrijnige buien , vreetbuien , heule boze buien . Lichamelijk zowat geen klachten.
Mijn darmen zijn wel nogal lui, maar dat zijn ze altijd.

Lijstje voor vandaag:
O: 2 eitjes
T: nectarine
L. kommetje kippensoep dat over is van gisteren
Verder heb ik nog een berg tomaatjes uit eigen tuin (alles in een keer rijp), da's lekker en gezond voor tussendoor.
D: geen idee nog. Heb wel -weer- zin in vis. Heb nog zalm in de vriezer liggen. Misschien grillen en een salade (met tomaten! ) er bij.

Oh, maar voor mij is weten waar het aan ligt cruciaal.
Ik kan alleen iets doen als ik het weet. Een psycholoog kan niets met PMS, aangezien het een fysiologisch ongemak is.
Ik vind het ver gaan om te zeggen dat je er maar mee moet leven; voor mij zijn de klachten echt vervelend en voor mijn lief is het hel. Ik heb er moeite mee dat zomaar te accepteren. Voor mezelf en mijn naasten.
Ik ben dan ook niet een beetje onhandelbaar, ik ben echt furieus.


Vwb mijn huisarts heeft de teleurstelling meer te maken met eerdere ervaringen. Ik heb me ooit gemeld met buikpijn waar ik gek van werd en vertelde haar toen ook dat ik vermoedde dat het een ontsteking was.
Ik kon niet eens meer rechtop lopen.
Ze stuurde me naar huis met de mededeling dat het mijn IBS was en stress.
De volgende dag ben ik naar de EH geweest, want ik kon echt niet meer.
Binnen 10 minuten lag ik op de OK, acute blindedarm. Mijn darm is in de handen van de arts geknapt
Had ik buikvliesontsteking opgelopen dan had ik dat mens vermoord met mijn darm!!

Daarom dus, het is het zoveelste wat ze 'mist'. Vind ik jammer, want ik kom altijd goed voorbereid naar een consult.

quote:

Op woensdag 3 september 2008 12:05 schreef SHE het volgende:
Oh, maar voor mij is weten waar het aan ligt cruciaal.
Ik kan alleen iets doen als ik het weet. Een psycholoog kan niets met PMS, aangezien het een fysiologisch ongemak is.
Ik vind het ver gaan om te zeggen dat je er maar mee moet leven; voor mij zijn de klachten echt vervelend en voor mijn lief is het hel. Ik heb er moeite mee dat zomaar te accepteren. Voor mezelf en mijn naasten.
Ik ben dan ook niet een beetje onhandelbaar, ik ben echt furieus.

Ik zeg dan ook helemaal niet dat accepteren perse is wat iemand moet doen, maar hoe er mee omgegaan wordt door de meeste vrouwen. Een voorbeeld dat de emancipatie nog niet volledig is; zou er een typisch mannenkwaaltje zijn, moet er wel perse een oplossing voor komen.
W.b. die psycholoog vond ik meer van de manier waarop je omgaat met de PMS. Niet dat ik iemand via deze weg erheen zou willen hebben, dat moet je helemaal zelf weten, maar mij lijkt het niet relaxt om ruzie te hebben om zo'n reden.

quote:

Vwb mijn huisarts heeft de teleurstelling meer te maken met eerdere ervaringen. Ik heb me ooit gemeld met buikpijn waar ik gek van werd en vertelde haar toen ook dat ik vermoedde dat het een ontsteking was.
Ik kon niet eens meer rechtop lopen.
Ze stuurde me naar huis met de mededeling dat het mijn IBS was en stress.
De volgende dag ben ik naar de EH geweest, want ik kon echt niet meer.
Binnen 10 minuten lag ik op de OK, acute blindedarm. Mijn darm is in de handen van de arts geknapt
Had ik buikvliesontsteking opgelopen dan had ik dat mens vermoord met mijn darm!!

Daarom dus, het is het zoveelste wat ze 'mist'. Vind ik jammer, want ik kom altijd goed voorbereid naar een consult.

Dat is inderdaad erg spijtig en het had vast beter gekund.

@She, balen dat je het vertrouwen in je huisarts op deze wijze inmiddels aardig bent kwijt geraakt....
Misschien is het een idee om naar een andere huisarts te gaan?

@Yashaa: wat een heerlijk gevoel he? ik weet nog dat ik elke maat kleiner, bijna niet kon geloven....

ik heb lekker bijgeslapen van8. Bijna 11 uur geslapen. Heb vandaag een late dienst. dus dat komt wel heel erg goed uit.
wat ik heel bijzonder vond, gisterochtend heel vroeg gewogen, was ik 77,9, weeg ik vandaag om half twaalf, weeg ik ineens weer 79! terwijl ik gister niet slecht gegeten heb, en gisteravond na half negen helemaal niets meer heb gehad (alleen een glaasje light frisdrank )....
weet dat het gewicht erg kan schommelen en dat ik niet elke dag moet wegen, maar vond het wel heel bijzonder....

quote:

Op woensdag 3 september 2008 12:04 schreef Hondsdraf het volgende:
D: geen idee nog. Heb wel -weer- zin in vis. Heb nog zalm in de vriezer liggen. Misschien grillen en een salade (met tomaten! ) er bij.

Wat dacht je van gegrilde zalm met tomatensalsa?

@BJ: het verschil tussen ochtend en avond is bij mij ook altijd 1-2 kg.

quote:

Op woensdag 3 september 2008 12:16 schreef Beessie-Jen het volgende:
@She, balen dat je het vertrouwen in je huisarts op deze wijze inmiddels aardig bent kwijt geraakt....
Misschien is het een idee om naar een andere huisarts te gaan?

@Yashaa: wat een heerlijk gevoel he? ik weet nog dat ik elke maat kleiner, bijna niet kon geloven....

Ja, normaal ga ik altijd met goede moed winkelen maar word ik gewoon ontzettend chaggo omdat alles wat ik leuk vind niet past..Of het kan net wel, net niet.. En nu paste zelfs alles en het stond ook allemaal leuk En het mooie is mn moeder betaalde De schat Als ik naar huis ga maar eens een grote bos bloemen voor dr mee nemen

Ik zal zo eens kijken of ik een beetje foto;s kan nemen

Ik begrijp je psycholoog verhaal niet helemaal. Wat denk jij dat een psycholoog kan doen?
Deze klachten hangen samen met een hormonale cyclus, en volgens recente onderzoeken zou het zelfs het resultaat zijn van een zwak zenuwstelsel.
Dat is fysiologisch, niet psychologisch.
Ik ben geen notoire ruzie maker, ik ben de helft van de maand gewoon niet mezelf.

En ik denk niet dat het iets met emancipatie ( !! ) te maken heeft. Van wat ik heb begrepen is het een complex probleem en weet men nog niet goed hoe ze de klachten moeten behandelen.
Sommige vrouwen hebben baat bij supplementen en sommigen bij het doorslikken van de pil.
Ik heb alleen wel begrepen dat ze dicht bij een doorbraak en dus ook oplossing zijn.

Ik vind het onacceptabel dat je als vrouw anno 2008 nog last moet hebben van stemmingswisselingen, pijntjes en een kuthumeur omdat je ongesteld moet worden.
En als ik het goed begrijp hebben onzettend veel vrouwen hier last van.

Vind je het gek dat wij te boek staan als labiele, emotionele zeurwijven bij de heren. Dat is best oneerlijk vind ik en ik ga niet wachten tot de overgang voor dat over is en je weer andere klachten krijgt.

quote:

Op woensdag 3 september 2008 12:21 schreef SHE het volgende:
Ik begrijp je psycholoog verhaal niet helemaal. Wat denk jij dat een psycholoog kan doen?

Leren hoe je met extreme gevoelens kan omgaan. Echt, ookal heb je last van je hormonen en ben je de duivel in eigen persoon _{(ik weet waar ik het over heb )}, je hóeft het niet af te reageren op je omgeving. In ieder geval niet in de extreme mate waarin je het nu zegt te doen. Als iemand hier een hormonster is ben ik het wel, maar ik heb geleerd met mijn -soms door hormonene extreme- emoties om te gaan, en sindsdien ben ik een engeltje

Ben nu alleen nog wat zeurderig en huilerig in de dagen voor mijn menstruatie, terwijl ik vroeger echt kon exploderen.

quote:

Op woensdag 3 september 2008 12:17 schreef Tinkepink het volgende:

[..]

Wat dacht je van gegrilde zalm met tomatensalsa?

@BJ: het verschil tussen ochtend en avond is bij mij ook altijd 1-2 kg.

het gaat dus niet om ochtend/ avond>?
het was vroege ochtend (77,9) en late ochtend (79)

quote:

Op woensdag 3 september 2008 12:21 schreef SHE het volgende:
Ik begrijp je psycholoog verhaal niet helemaal. Wat denk jij dat een psycholoog kan doen?
Deze klachten hangen samen met een hormonale cyclus, en volgens recente onderzoeken zou het zelfs het resultaat zijn van een zwak zenuwstelsel.
Dat is fysiologisch, niet psychologisch.
Ik ben geen notoire ruzie maker, ik ben de helft van de maand gewoon niet mezelf.

Of je verder geen notoire ruziemaker bent weet ik verder niet, maar ruziemaken is -volgens mij- wel iets dat je actief doet en wat je kan veranderen. Pilletjes kunnen vast een deel oplossen, maar alles weet ik niet. Ik zeg ook totaal niet dat je erheen moet, maar wel dat het kan helpen

quote:

En ik denk niet dat het iets met emancipatie ( !! ) te maken heeft. Van wat ik heb begrepen is het een complex probleem en weet men nog niet goed hoe ze de klachten moeten behandelen.
Sommige vrouwen hebben baat bij supplementen en sommigen bij het doorslikken van de pil.
Ik heb alleen wel begrepen dat ze dicht bij een doorbraak en dus ook oplossing zijn.
+
Ik vind het onacceptabel dat je als vrouw anno 2008 nog last moet hebben van stemmingswisselingen, pijntjes en een kuthumeur omdat je ongesteld moet worden.
En als ik het goed begrijp hebben onzettend veel vrouwen hier last van.
Vind je het gek dat wij te boek staan als labiele, emotionele zeurwijven bij de heren. Dat is best oneerlijk vind ik en ik ga niet wachten tot de overgang voor dat over is en je weer andere klachten krijgt.

--> dat is juist het emancipatieverhaal! Vrouwen accepteren het als ze deze ongemakken hebben, want 'het hoort erbij'. Hebben mannen iets, zoals een slappe, moet er wel altijd iets aan gedaan worden!

quote:

Op woensdag 3 september 2008 12:25 schreef Beessie-Jen het volgende:

[..]

het gaat dus niet om ochtend/ avond>?
het was vroege ochtend (77,9) en late ochtend (79)

Oh, sorry, verkeerd gelezen

quote:

Op woensdag 3 september 2008 12:25 schreef Tinkepink het volgende:

[..]

Leren hoe je met extreme gevoelens kan omgaan. Echt, ookal heb je last van je hormonen en ben je de duivel in eigen persoon _{(ik weet waar ik het over heb )}, je hóeft het niet af te reageren op je omgeving. In ieder geval niet in de extreme mate waarin je het nu zegt te doen. Als iemand hier een hormonster is ben ik het wel, maar ik heb geleerd met mijn -soms door hormonene extreme- emoties om te gaan, en sindsdien ben ik een engeltje

Ben nu alleen nog wat zeurderig en huilerig in de dagen voor mijn menstruatie, terwijl ik vroeger echt kon exploderen.

Ik ben een beetje huiverig voor die wegen, omdat ik ook daarmee hele slechte ervaringen heb.
Ik heb onterecht AD voorgeschreven gekregen, rare diagnoses gehad ( narcisme, autisme, asperger ) en een heel scala aan bullshit ondergaan die ik mezelf graag had bespaard.
Het klinkt misschien wat overdreven, maar ik heb echt geen enkel vertrouwen meer in psychologen/psychiaters.

Mijn boerenverstand heeft me tot dusver meer opgelevert, dus daar reken ik maar op.
Overigens is het bij mij geen kwestie van niet hoeven, ik word compleet overspoeld door die hormoonschommelingen.
Ik weet best dat ik daar rekening mee moet gaan houden en me anders op moet stellen ( misschien voorzorgsmaatregelen e.d. ) , maar daar heb ik geen psych voor nodig. Dat is common sense.
Ik wil alleen wel iets doen met de klachten, en een fysiologisch probleem los je niet met therapie op.

Lekker tegendraads ben ik vandaag trouwens
Niet om vervelend te doen hoor, maar ik heb vaker dingen opgelost door onconventionele wegen te bewandelen en vooral niet zomaar alles aan te nemen.

Maar ik merk wel dat ik vandaag ook weer lekker aan het klagen ben. Maar ik zit dan ook met een bolle buik, slecht haar en hevig bloedend op de bank.
Dus sorry dames, ik ga even broeden op een minder zware post.

quote:

Op woensdag 3 september 2008 12:26 schreef veiligheidsspeldje het volgende:

[..]

oplossen, maar alles weet ik niet. Ik zeg ook totaal niet dat je erheen moet, maar wel dat het kan helpen
[..]

--> dat is juist het emancipatieverhaal! Vrouwen accepteren het als ze deze ongemakken hebben, want 'het hoort erbij'. Hebben mannen iets, zoals een slappe, moet er wel altijd iets aan gedaan worden!

!
als je het zo zegt dan klinkt het aannemelijk idd.

Toch nog even een reactie: Ik ben ook niet naar een psych geweest SHE. Ze hebben mij borderline in de schoenen willen schuiven toen ik jong was, terwijl ik alleen maar getraumatiseerd was en last had van mijn hormonen. Nu ben ik "normaal" met een lichte aanleg tot depressies. Zonder hulp van een psych. Wel weet ik uit ervaring dat AD heel nuttig kunnen zijn om wat tot rust te komen en voor jezelf wat op een rijtje te zetten. "Anderen" (je lijf, je ouders, je hormonen, je vrienden, de rest van de wereld) de schuld geven van je gedrag is namelijk wel heel makkelijk, maar je kiest er toch echt zelf voor je zo te gedragen (als je geestelijk gezond bent tenminste). AD hebben mij geholpen mezelf te accepteren en wegen te zoeken waardoor ik wél normaal kan functioneren. Sindsdien gaat het echt heel goed met me.

Oh en voor ik het vergeet. Ik vind het eigenlijk oneerlijk om de prijsvraag te laten afhangen van 2kg.
Simpelweg omdat een keer goed naar het toilet gaan, veel vochtverlies e.d. al voor enorme schommelingen kan zorgen.
Een week is te kort om resultaten goed te meten. Dan had ik het over een maand moeten doen.

Omdat ik toch uit pure passie graag de traitteur met jullie wil delen, stel ik voor dat ik maandag lekker een lootje trek.
En omdat ik zo vreselijk heb genoten, loot ik er gewoon 2 en maak ik 2 mooie mandjes.

@ SHE: zit wel wat in, bij acute stress val ik af, nu sleept t een poosje voort en lukt t effe niet.

probleem is dan dat de negatieve weegschaal me lamlendig maakt wat ik dan weer wil oplossen met eten. oplossing is uiteraard niet wegen.... maar ik weet niet of ik dat wel wil loslaten.

ik probeer t gewoon een weekje, kijken wat lekker veel sporten en gewoon eten met me doet...buiten dat ik probeer mn stress een beetje te reguleren ( niet de emotionele stress maar de drukte in mn agenda en to do lijstjes zeg maar)

balen van je ibs/pms/dokter verhaal trws...
ik kan er bij mij nooit wijs uit worden. pil heeft er weinig effect op ook bij mij, maar ik ben voordien altijd verstopt en als t begint aan de race...en ik ben prikkelbaar, ook mét de pil...weird...