R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
vertel je broer gewoon duidelijk dat haar gedrag _Niet_ 'normaal' is binnen een relatie en dat het aan hem is om op bepaalde momenten wel tegenwind te bieden ....
overigens, ik heb het vermoeden dat het hier gaat om een relatie waar de vrouw dus kennelijk de zorg voor de kinderen heeft als de man werkt en de vrouw kennelijk het nu zo ziet dat als zij vakantie heeft de man daarvoor kan opdraaien...
niet eens zo'n heel verkeerde gedachte ware het niet dat ze daarmee ook de gehele vakantie van de man verpest en als die de gehele tijd werkt heeft hij ook wat recht op 'uitblazen'... op dat punt moeten ze juist dat een beetje eerlijker verdelen, als dat ontbreekt is dat een teken van een probleem aan 'delegeren' in de relatie, waar betreffende de kinderen juist de vrouw waarschijnlijk het grootste slachtoffer is als de man weer aan het werk is.
enkel, het is uiteindelijk een zaak van die broer en zijn vrouw en van butien heeft het verder geen zin meer te gaan zitten stoken...
als die broer kennelijk hardnekkig blijft volhouden dat er geen probleem is, kun je verder niks doen anders dan hem nog benadrukken dat hij dat misschien wel eens fout zou kunnen zien en met dat foute inzicht de zaak erger maakt (omdat hij daarme de achterliggende relatieproblemen niet oplost; enkel 'verdoezelt' onder een laagje warme goedmoedigheid waar zn vrouw waarschijnlijk al helemaal niet op zit te wachten en mogelijk nóg bozer van wordt: het zou de indruk kunnen wekken dat die man wél druk met zn kinderen bezig is als zn famlie erbijzit, maar dat dat buiten de vakantie stukken minder zo is en dat dat dan op haar terugvalt)
overigens, ik heb het vermoeden dat het hier gaat om een relatie waar de vrouw dus kennelijk de zorg voor de kinderen heeft als de man werkt en de vrouw kennelijk het nu zo ziet dat als zij vakantie heeft de man daarvoor kan opdraaien...
niet eens zo'n heel verkeerde gedachte ware het niet dat ze daarmee ook de gehele vakantie van de man verpest en als die de gehele tijd werkt heeft hij ook wat recht op 'uitblazen'... op dat punt moeten ze juist dat een beetje eerlijker verdelen, als dat ontbreekt is dat een teken van een probleem aan 'delegeren' in de relatie, waar betreffende de kinderen juist de vrouw waarschijnlijk het grootste slachtoffer is als de man weer aan het werk is.
enkel, het is uiteindelijk een zaak van die broer en zijn vrouw en van butien heeft het verder geen zin meer te gaan zitten stoken...
als die broer kennelijk hardnekkig blijft volhouden dat er geen probleem is, kun je verder niks doen anders dan hem nog benadrukken dat hij dat misschien wel eens fout zou kunnen zien en met dat foute inzicht de zaak erger maakt (omdat hij daarme de achterliggende relatieproblemen niet oplost; enkel 'verdoezelt' onder een laagje warme goedmoedigheid waar zn vrouw waarschijnlijk al helemaal niet op zit te wachten en mogelijk nóg bozer van wordt: het zou de indruk kunnen wekken dat die man wél druk met zn kinderen bezig is als zn famlie erbijzit, maar dat dat buiten de vakantie stukken minder zo is en dat dat dan op haar terugvalt)
"Whatever you feel like: Life’s not one color, nor are you my only reader" - Ausonius, Epigrammata 25
Poeh, poeh. Die broer is een volwassen kerel, hoor. Hem helpen tot inzicht te komen? Ga er maar vanuit dat hij dat inzicht echt wel heeft.quote:Op maandag 4 augustus 2008 13:33 schreef Perrin het volgende:
[..]
Ja, je kunt moeilijk als een soort Nanny voor volwassenen hun huis binnenmarcheren.. Maar je broer helpen tot inzicht te komen en met zijn neus de goede kant opzetten, richting verbetering.. dat is best mogelijk. Als die negatieve spiraal maar doorbroken is, het probleem onderkend.. dan kan er aan gewerkt worden door broer en zijn heks vrouw.
Ik denk dat je je moet aanbieden als luisterend oor, maar je moet erg oppassen met veroordelen. Anders zet je jezelf als zus buitenspel.
The love you take is equal to the love you make.
Dat alle volwassenen bulken van de zelfkennis en kennis over omgang met relaties, waag ik te betwijfelen. Dat je voorzichtig moet zijn met veroordelen, ben ik helemaal met je eens. Maar je zorgen uitspreken in een rustig 1-op-1 gesprek over dit onderwerp lijkt mij in ieder geval de moeite van het proberen waard.quote:Op maandag 4 augustus 2008 13:39 schreef Lienekien het volgende:
[..]
Poeh, poeh. Die broer is een volwassen kerel, hoor. Hem helpen tot inzicht te komen? Ga er maar vanuit dat hij dat inzicht echt wel heeft.
Ik denk dat je je moet aanbieden als luisterend oor, maar je moet erg oppassen met veroordelen. Anders zet je jezelf als zus buitenspel.
And what rough beast, its hour come round at last,
Slouches towards Bethlehem to be born?
Slouches towards Bethlehem to be born?
Geen idee, mijn broer is gezegend met vier broers en geen zussenquote:Op maandag 4 augustus 2008 13:18 schreef Lienekien het volgende:
En hoe doe je dat dan, als zus ingrijpen?
Hij liegt als een ooggetuige (Russisch gezegde)
Iemand begon met zus.quote:Op maandag 4 augustus 2008 13:42 schreef Revolverheld het volgende:
[..]
Geen idee, mijn broer is gezegend met vier broers en geen zussen
The love you take is equal to the love you make.
En ik geloof altijd wat Karammel schrijft, en nam het overquote:
And what rough beast, its hour come round at last,
Slouches towards Bethlehem to be born?
Slouches towards Bethlehem to be born?
Geweldige reactie, SHE! Dit noem ik zelfinzichtquote:Op maandag 4 augustus 2008 13:30 schreef SHE het volgende:
[..]
Klinkt als een blauwdruk van mijn relatie. Alleen mijn man had wel de ballen me voor het blok te zetten: normaal doen, weer lief worden anders optiefen.
Ik ben ook een verwend nest, met nul komma nul gevoel voor verantwoordelijkheid.
Dat is er inmiddels aardig uitgeramd hoor, en ik weet nu dat ik anderen nooit verantwoordelijk kan maken voor mijn eigen keuzes. ( dat was het mooie, ik werd boos om dingen waar ik ZELF voor gekozen had )
Overigens werd mijn gedrag pas heftig na een burn out. Daarvoor was ik gewoon spoiled, maar lief.
Je broer moet die feeks naar een counselor of hoofddokter sturen en daar zelfs zijn huwelijk voor als dwangmiddel gebruiken.
Moet je eens zien hoe snel die trut weer normaal doet.
Zo niet; dan is het echt een psychotisch misbaksel en kan hij haar maar beter kwijt zijn.
Ik ben blij dat ik nog wel het verstand had geen kinderen te krijgen. De ravage zou niet te overzien geweest zijn. Ik denk dan ook dat het niet onverstandig is , de kinderen ook voor de zekerheid langs een therapeut te sturen. Die moeten ook geleden hebben onder haar toorn.
Jij zou het heel goed bij het rechte eind kunnen hebben. Mijn schoonzus was een lief mens, slim en geestig en ja, ze had altijd het hoogste woord. Intens verwend, dat wel, maar toen er nog geen kids waren, was dat geen probleem. Ze leefde voor zichzelf, voor haar eigen pleziertjes, heel egocentrisch maar ze was geliefd bij iedereen (ookal kon ze scherp uit de hoek komen, maar oké, dat konden de meeste mensen wel waarderen). Zoals ik al zei heeft ze een soort inzinking gehad. Tijdje niet gewerkt, toen weer 'normaal' geworden. Maar ja, wat is normaal? Ik vind haar huidige gedrag ongelooflijk grievend. Ze spuugt op mijn broer, het lijkt alsof ze zijn zwakke plek heeft gevonden en aangezien hij geen sjoege geeft, blijft ze hem jennen en afzeiken.
De kinderen lijden zeker onder haar toorn. Mooi woord: 'toorn', dat geeft precies aan hoe ze zich gedraagt. Gefrustreerd, verbitterd. Die kinderen lopen haar alleen maar voor de voeten. Ze mogen er van haar niet zijn, maar ja, dat is het probleem met kinderen: ze zijn er de hele dag, maken lawaai, willen aandacht.
Dat is dus wat mijn broer tegen haar zou moeten zeggen: ze wordt weer lief, anders flikkert ze maar op. Ik weet niet of hij dat gaat opbrengen. Hij houdt van haar. Intussen is het voor ons (de familie) elke keer een beproeving om erbij te zitten, telkens die ruzies en dat ordinaire viswijvengekrijs van dat mens, we voelen allemaal plaatsvervangende schaamte.
Jouw reactie geeft me het idee dat ik misschien toch met hem moet praten.
Hij liegt als een ooggetuige (Russisch gezegde)
Klopt. Ik ben er ook geen voorstander van om slecht of onaangepast gedrag altijd maar af te schuiven op een of ander jeugdtrauma of een depressie. Mensen zijn soms slecht, gemeen, vervelend, en de oorzaak is dat ze gewoon zo zijn. Sommige dingen zijn simpel. In dit geval heb ik de schoonzus zien veranderen van een leuk en gelukkig meisje in een gefrustreerde vrouw die zich afreageert op haar man. Er is dus ergens iets misgegaan. Misschien had ze nooit aan kids moeten beginnen... Een notoire vreemdganger is mijn broer niet, al zou ik het hem in dit geval niet kwalijk nemenquote:Op maandag 4 augustus 2008 13:00 schreef PDOA het volgende:
LOL, iedereen gaat er maar vanuit dat het een postnatale depressie is terwijl het wellicht ook gewoon een slecht huwelijk of een total bitch zou kunnen zijn. Misschien is die broer van hem wel een notoire vreemdganger. Het blijft gissen.
Hij liegt als een ooggetuige (Russisch gezegde)
Mijn schoonzus werkt 4 dagen. Die ene dag met de kids trekt ze nauwelijks, blij dat ze de volgende dag weer naar kantoor mag. Ook thuis moet mijn broer opdraaien voor de kids en 't koken. Hij vertelde (tijdens ons gesprek ik de vakantie) dat zij al begint te gillen als ze thuiskomt, waarom hij nog niet gekookt heeft, dat de kinderen naar bed moeten, dat ze moe is. Hij zei: 'Ik krijg niet eens de kans ff een biertje te drinken, ze staat al gillend op de drempel.' Hij geeft dus wel voorzichtig aan dat er een probleem is. Ook dat ze hem stijf scheldt als hij de broodtrommels van de kids verkeerd heeft ingepakt of zoiets, allemaal kleine dingen. Hij zei dat ze daar grote ruzies over hadden, vooral in de vroege avond, voordat de kinderen in bed liggen. Zij wil gewoon rust. Daarna valt ze meteen in slaap. Gaat hij na het eten dus maar weer naar zijn atelier, tot diep in de avond werken.quote:Op maandag 4 augustus 2008 13:38 schreef RM-rf het volgende:
overigens, ik heb het vermoeden dat het hier gaat om een relatie waar de vrouw dus kennelijk de zorg voor de kinderen heeft als de man werkt en de vrouw kennelijk het nu zo ziet dat als zij vakantie heeft de man daarvoor kan opdraaien...
niet eens zo'n heel verkeerde gedachte ware het niet dat ze daarmee ook de gehele vakantie van de man verpest en als die de gehele tijd werkt heeft hij ook wat recht op 'uitblazen'... op dat punt moeten ze juist dat een beetje eerlijker verdelen, als dat ontbreekt is dat een teken van een probleem aan 'delegeren' in de relatie, waar betreffende de kinderen juist de vrouw waarschijnlijk het grootste slachtoffer is als de man weer aan het werk is.
Misschien moet ik me er niet mee bemoeien. Maar het laat me niet los, ik zie die scheiding voor me, dit kan nooit goedgaan. Dat gun ik ze geen van beiden, maar vooral mijn broer niet. Deze vrouw moet je niet tegen je hebben, zeker niet in een bittere scheiding.
Hij liegt als een ooggetuige (Russisch gezegde)
Ik denk dat je niet alleen je broer, maar vooral ook haar een groot plezier doet. Ik kan mij niet voorstellen dat ze gelukkig is.
Het probleem met dit soort vrouwen is, dat ze voorheen door sommigen op handen werden gedragen en dit ineens is verdwenen door het ongewenst gedrag.
Daaruit onstaat weer frustratie en bitterheid, plus het feit dat ze wéét dat ze ermee wegkomt. Want iedereen die haar kent, is zo schattig dom dat ze het wel uit hun hoofd laten een confrontatie met haar te zoeken.
Dat geeft haar vervolgens alleen maar meer redenen om ongecontroleerd uit de bocht te vliegen en zelfs in het openbaar alle teugels te laten vieren.
Weet je wat voor mij een turning point was? Na mijn vriend 2 jaar stelselmatig te hebben afgesnauwd, afgebekt, de grond in getrapt en vervloekt te hebben, kwam hij tot de conclusie dat hij niet verder wilde.
Ik was zo vreselijk boos en verongelijkt dat ik hem met de vlakke hand op zijn wang sloeg.
Hij was inmiddels ook al zo klaar met mijn gedrag dat ik zijn vlakke hand onmiddelijk met ongelofelijk veel snelheid en kracht ook op mijn gezicht kreeg.
Mijn wang was dagen nog rood.
Ik heb daar alleen maar gestaan, net als in de film, met mijn mond open.
Ik wist echt niet wat me overkwam. Nog nooit had iemand het gore lef gehad mij een halt toe te roepen, laat staan me een tik geven. Ik riep namelijk altijd dat ik de eerste de beste vent die mij zou aanraken, eigenhandig van zijn kroonjuwelen zou ontdoen. Ik kon dat ook zo stellig verkondigen dat ik best geloof dat ik hem wel erg tot het uiterste moet hebben gedreven dat hij dat ervoor over had.
Ik wist toen dat ik geen andere keuze had, dan door het stof te gaan.
Het is het beste wat iemand ooit voor mij heeft gedaan en het heeft mijn en ook zijn leven compleet verandert.
Ik heb mezelf weer een beetje terug en hij zijn vriendin. ( het is wel een lange weg, dus ik hoop dat hij geduld heeft )
Hiermee wil ik niet zeggen dat je broer haar op haar wang moet slaan hoor, maar ik denk wel dat de tijd is aangebroken die razende trein te stoppen. En dat doe je niet door te wachten op het volgende station, maar door keihard aan de noodrem te trekken.
Jij kent je broer, dus je kunt prima inschatten of hij genoeg karakter heeft om hier een einde aan te maken. Alleen hij kan dat, want van haar hoef je niets te verwachten. Die denkt waarschijnlijk dat iedereen om haar heen, suf, dom, incapabel en idioot is.
Het probleem met dit soort vrouwen is, dat ze voorheen door sommigen op handen werden gedragen en dit ineens is verdwenen door het ongewenst gedrag.
Daaruit onstaat weer frustratie en bitterheid, plus het feit dat ze wéét dat ze ermee wegkomt. Want iedereen die haar kent, is zo schattig dom dat ze het wel uit hun hoofd laten een confrontatie met haar te zoeken.
Dat geeft haar vervolgens alleen maar meer redenen om ongecontroleerd uit de bocht te vliegen en zelfs in het openbaar alle teugels te laten vieren.
Weet je wat voor mij een turning point was? Na mijn vriend 2 jaar stelselmatig te hebben afgesnauwd, afgebekt, de grond in getrapt en vervloekt te hebben, kwam hij tot de conclusie dat hij niet verder wilde.
Ik was zo vreselijk boos en verongelijkt dat ik hem met de vlakke hand op zijn wang sloeg.
Hij was inmiddels ook al zo klaar met mijn gedrag dat ik zijn vlakke hand onmiddelijk met ongelofelijk veel snelheid en kracht ook op mijn gezicht kreeg.
Mijn wang was dagen nog rood.
Ik heb daar alleen maar gestaan, net als in de film, met mijn mond open.
Ik wist echt niet wat me overkwam. Nog nooit had iemand het gore lef gehad mij een halt toe te roepen, laat staan me een tik geven. Ik riep namelijk altijd dat ik de eerste de beste vent die mij zou aanraken, eigenhandig van zijn kroonjuwelen zou ontdoen. Ik kon dat ook zo stellig verkondigen dat ik best geloof dat ik hem wel erg tot het uiterste moet hebben gedreven dat hij dat ervoor over had.
Ik wist toen dat ik geen andere keuze had, dan door het stof te gaan.
Het is het beste wat iemand ooit voor mij heeft gedaan en het heeft mijn en ook zijn leven compleet verandert.
Ik heb mezelf weer een beetje terug en hij zijn vriendin. ( het is wel een lange weg, dus ik hoop dat hij geduld heeft )
Hiermee wil ik niet zeggen dat je broer haar op haar wang moet slaan hoor, maar ik denk wel dat de tijd is aangebroken die razende trein te stoppen. En dat doe je niet door te wachten op het volgende station, maar door keihard aan de noodrem te trekken.
Jij kent je broer, dus je kunt prima inschatten of hij genoeg karakter heeft om hier een einde aan te maken. Alleen hij kan dat, want van haar hoef je niets te verwachten. Die denkt waarschijnlijk dat iedereen om haar heen, suf, dom, incapabel en idioot is.
En als ik als vrouw zijnde zo voor 'n blok gezet zou worden zou ik zeggen 'Schijt op jou, ik ga scheiden' (die zin klinkt lekkerquote:Je broer moet die feeks naar een counselor of hoofddokter sturen en daar zelfs zijn huwelijk voor als dwangmiddel gebruiken.
). 
Maar goed, ik vind 't 'n beetje moeilijk, 't enige wat je denk ik kan doen is rechtstreeks tegen je broer zeggen (in 'n 1 op 1 situatie) dat je je zorgen maakt over z'n gezin en ook aankaarten dat 't voor de kinderen ook geen ideale situatie is om in op te groeien en kijken hoe hij reageert. Als ie 't allemaal ontkent dan is er denk ik niks meer dat je kunt doen behalve duidelijk maken dat jij als familie d'r altijd voor hem zal zijn.
M.
Hallon!
Tuurlijk. Echter, de vrouwtjes met een grote bek die ik ken ( mezelf incluis ) zijn maar al te bang om alleen te zijn. Laat staan dat ze het lef hebben om hun relatie te offeren.quote:Op maandag 4 augustus 2008 14:14 schreef BlueMage het volgende:
[..]
En als ik als vrouw zijnde zo voor 'n blok gezet zou worden zou ik zeggen 'Schijt op jou, ik ga scheiden' (die zin klinkt lekker
Maar goed, ik vind 't 'n beetje moeilijk, 't enige wat je denk ik kan doen is rechtstreeks tegen je broer zeggen (in 'n 1 op 1 situatie) dat je je zorgen maakt over z'n gezin en ook aankaarten dat 't voor de kinderen ook geen ideale situatie is om in op te groeien en kijken hoe hij reageert. Als ie 't allemaal ontkent dan is er denk ik niks meer dat je kunt doen behalve duidelijk maken dat jij als familie d'r altijd voor hem zal zijn.
M.
Ze zal heus wel link gaan doen, maar dan kan je maar beter blind voor zijn. Het is allemaal onzin namelijk.
Vrouwen verbreken een relatie niet om gelijk te krijgen of om een spelletje te winnen.
Misschien is je broer vreemdgegaan en loopt ze daardoor met zon sjacherjinige bek rond: probeert ze nog de schijn enigszins op te houden ofzo...
Haters everywhere but I don't really care.
Juist, ze was altijd heel gelukkig. Nu is het één en al klagen en zeiken: het is kutweer, ik word depressief van die wolken, dit is toch geen vakantie, kunnen die kids hun muil niet houden, waarom zit ik hier in dit godverlaten oord, etc. Ik denk dat het ook voor haar heel vervelend is. Maar met dit gedrag scoort ze weinig sympathiepunten, intussen kotst iedereen haar uit.quote:Op maandag 4 augustus 2008 14:12 schreef SHE het volgende:
Ik denk dat je niet alleen je broer, maar vooral ook haar een groot plezier doet. Ik kan mij niet voorstellen dat ze gelukkig is.
Dit is het precies. Zij is altijd op handen gedragen, ze vindt zichzelf ook geweldig. Spant iedereen voor haar karretje, niemand durft haar iets te weigeren. Dominant type. Charismatisch ook. Heel bot als ze mensen niet mag: keihard negeren, grote bek geven. Mijn broer vindt dat wel mooi, zulk dramatisch gedrag. Never al dull moment. Maar nu is hij zelf het slachtoffer.quote:Het probleem met dit soort vrouwen is, dat ze voorheen door sommigen op handen werden gedragen en dit ineens is verdwenen door het ongewenst gedrag.
Daaruit onstaat weer frustratie en bitterheid, plus het feit dat ze wéét dat ze ermee wegkomt. Want iedereen die haar kent, is zo schattig dom dat ze het wel uit hun hoofd laten een confrontatie met haar te zoeken.
Dat geeft haar vervolgens alleen maar meer redenen om ongecontroleerd uit de bocht te vliegen en zelfs in het openbaar alle teugels te laten vieren.
Tegen haar durft ook niemand iets te zeggen. Scherpe tong, enorm zelfverzekerd. Ze vindt de meeste mensen sukkels. Omdat ze het meestal wel leuk verpakt, kan iedereen er wel om lachen. Nu begint het treurig te worden. Ze krijgt het niet voor elkaar lief te zijn voor haar eigen kinderen. Steeds die onderdrukte woede. Ongeduld. Ik mag hopen dat mijn broer gaat inzien dat hij de enige is die haar terug kan fluiten. Ik denk idd dat ze zich helemaal de tering schrikt als dat gebeurt. Ik de vakantie vertelde ik haar (beetje uit de tent lokken) over een vriend van me die in scheiding ligt. Reageerde ze ook weer heel scherp op, heel veroordelend, stelletje stakkers die gaan scheiden, dat zou háár nooit overkomen. Bizar gewoon. Het komt niet in haar kop op dat mijn broer wel een beetje liefde en respect zou kunnen gebruiken.quote:Weet je wat voor mij een turning point was? Na mijn vriend 2 jaar stelselmatig te hebben afgesnauwd, afgebekt, de grond in getrapt en vervloekt te hebben, kwam hij tot de conclusie dat hij niet verder wilde.
Ik was zo vreselijk boos en verongelijkt dat ik hem met de vlakke hand op zijn wang sloeg.
Hij was inmiddels ook al zo klaar met mijn gedrag dat ik zijn vlakke hand onmiddelijk met ongelofelijk veel snelheid en kracht ook op mijn gezicht kreeg.
Mijn wang was dagen nog rood.
Ik heb daar alleen maar gestaan, net als in de film, met mijn mond open.
Ik wist echt niet wat me overkwam. Nog nooit had iemand het gore lef gehad mij een halt toe te roepen, laat staan me een tik geven. Ik riep namelijk altijd dat ik de eerste de beste vent die mij zou aanraken, eigenhandig van zijn kroonjuwelen zou ontdoen. Ik kon dat ook zo stellig verkondigen dat ik best geloof dat ik hem wel erg tot het uiterste moet hebben gedreven dat hij dat ervoor over had.
Ik wist toen dat ik geen andere keuze had, dan door het stof te gaan.
Zo'n wake up call zou voor mijn schoonzus ook nodig zijn. Of mijn broer dat gaat opbrengen, kan ik nu nog ff niet inschatten. Ik hoop het. Ik denk dat hij, als dit zo doorgaat, automatisch dat punt bereikt.quote:Het is het beste wat iemand ooit voor mij heeft gedaan en het heeft mijn en ook zijn leven compleet verandert.
Ik heb mezelf weer een beetje terug en hij zijn vriendin. ( het is wel een lange weg, dus ik hoop dat hij geduld heeft )
Hiermee wil ik niet zeggen dat je broer haar op haar wang moet slaan hoor, maar ik denk wel dat de tijd is aangebroken die razende trein te stoppen. En dat doe je niet door te wachten op het volgende station, maar door keihard aan de noodrem te trekken.
Jij kent je broer, dus je kunt prima inschatten of hij genoeg karakter heeft om hier een einde aan te maken. Alleen hij kan dat, want van haar hoef je niets te verwachten. Die denkt waarschijnlijk dat iedereen om haar heen, suf, dom, incapabel en idioot is.
Hij liegt als een ooggetuige (Russisch gezegde)
Wat je ook kan doen is bij haar aankaarten of ze last heeft fysiek van haar hormonen.
Zo spreek je haar dus niet direct aan op het gedrag maar meer dat je ziet dat er wat is. (extreme vermoeidheid, het niks kunnen ondernemen met de kinderen), maar je vinger er niet op kan leggen.
Zo kan ze misschien zelf actie ondernemen zonder enge hoofddokters en enge pillen...
Ze is immers moe, prikkelbaar en heeft een extreem kort lontje.
Het laatste waar ze op zit te wachten is iemand ie tegen haar zegt, normaal doen of optyfen.
Het is misschien een opening voor je broer. Zonder dat zij zich aangevallen voelt het, is duidelijk dat zij zichzelf niet kan helpen. Zij worstelt zich door de dag met alle gevolgen van dien.
Als je broer haar met zachte dwang die kant op kan krijgen, dan gaat de bal rollen... (hopelijk)
Ik weet uit ervaring dat als de hormoonhuishouding goed verstoord is, dit gedrag ook naar boven kan komen.
(Ik ben stil in een hoek gaan zitten, want ik wist dat er iets lichamelijk met me aan de hand was en niet geestelijk)
Zo spreek je haar dus niet direct aan op het gedrag maar meer dat je ziet dat er wat is. (extreme vermoeidheid, het niks kunnen ondernemen met de kinderen), maar je vinger er niet op kan leggen.
Zo kan ze misschien zelf actie ondernemen zonder enge hoofddokters en enge pillen...
Ze is immers moe, prikkelbaar en heeft een extreem kort lontje.
Het laatste waar ze op zit te wachten is iemand ie tegen haar zegt, normaal doen of optyfen.
Het is misschien een opening voor je broer. Zonder dat zij zich aangevallen voelt het, is duidelijk dat zij zichzelf niet kan helpen. Zij worstelt zich door de dag met alle gevolgen van dien.
Als je broer haar met zachte dwang die kant op kan krijgen, dan gaat de bal rollen... (hopelijk)
Ik weet uit ervaring dat als de hormoonhuishouding goed verstoord is, dit gedrag ook naar boven kan komen.
(Ik ben stil in een hoek gaan zitten, want ik wist dat er iets lichamelijk met me aan de hand was en niet geestelijk)
Steeds als ik tegen de lamp loop,
neem ik een stukje licht mee.
♥Knibbel, Knabbel etc met veel foto's! IV♥
neem ik een stukje licht mee.
♥Knibbel, Knabbel etc met veel foto's! IV♥
de eerste zin lijkt me het beste, het komt namelijk niet erg over alsof je er erg 'objectief' tegenover staat en je kiest heel duidelijk de kant van je broer op basis van een erg eenzijdig verhaal dat er op neerkomt dat 'hij alles doet en zij niks' (waarbij hij dat kennelijk accepteert).quote:Op maandag 4 augustus 2008 14:11 schreef Revolverheld het volgende:
Misschien moet ik me er niet mee bemoeien. Maar het laat me niet los, ik zie die scheiding voor me, dit kan nooit goedgaan. Dat gun ik ze geen van beiden, maar vooral mijn broer niet. Deze vrouw moet je niet tegen je hebben, zeker niet in een bittere scheiding.
nogmaals, zoiets is gewoon een zaak van delegeren en het is in geen enkele relatie een gezonde situatie als de ene alles doet (of denkt alles te doen) terwijl de ander er kennelijk naaststaat en enkel toekijkt.. maar dat is niet de schuld van de 'niets-doener' maar vaak evenzeer van degene die denkt 'alles te moeten doen' en die schijnbaar juist dat 'delegeren' niet onder de knie heeft.
Dat is altijd een situatie die enkel de partners zelf kunnen bereiken en meestal heeft het 'oordelen' van buitenaf' weinig zin, zeker niet als je duidelijk slechts een zijde ziet (ook al is dat niet bewust , als 'familie' van de ene ben je niet de beste 'mediator')
"Whatever you feel like: Life’s not one color, nor are you my only reader" - Ausonius, Epigrammata 25
Als ik alles zo van je lees, dan vind je je broer maar een kanjer en je schoonzus een minkukel. Ik snap dat wel een beetje, "eigen bloed" staat dichterbij, maar al die lofzangen over hem maken het voor mij wel wat ongeloofwaardig. Alsof hij de prins op het witte paard isquote:Op maandag 4 augustus 2008 14:11 schreef Revolverheld het volgende:
Misschien moet ik me er niet mee bemoeien. Maar het laat me niet los, ik zie die scheiding voor me, dit kan nooit goedgaan. Dat gun ik ze geen van beiden, maar vooral mijn broer niet. Deze vrouw moet je niet tegen je hebben, zeker niet in een bittere scheiding.
Alles horend vind ik vooral hem een slampamper die alle ruimte laat voor je schoonzus om zich te gedragen zoals ze doet. Mensen in een relatie moeten vooral ook sparringpartners zijn (in de goede zin van het woord). Als die broer van jou een watje is, dan begrijp ik haar frustratie wel. Heb ook wel eens zo'n vriendin gehad die alles goed vond. Gatver, zo'n "walk over" maakt dat je d'r ook als zodanig gaat gebruiken....
Dan moet je het topic nog maar eens doorworstelen, want Revolverheld is wel degelijk heel positief over zijn schoonzus. Erkent haar leuke eigenschappen en is zelfs nog gematigd positief.quote:Op maandag 4 augustus 2008 14:44 schreef Neemmijnietserieus het volgende:
[..]
Als ik alles zo van je lees, dan vind je je broer maar een kanjer en je schoonzus een minkukel. Ik snap dat wel een beetje, "eigen bloed" staat dichterbij, maar al die lofzangen over hem maken het voor mij wel wat ongeloofwaardig. Alsof hij de prins op het witte paard is
Alles horend vind ik vooral hem een slampamper die alle ruimte laat voor je schoonzus om zich te gedragen zoals ze doet. Mensen in een relatie moeten vooral ook sparringpartners zijn (in de goede zin van het woord). Als die broer van jou een watje is, dan begrijp ik haar frustratie wel. Heb ook wel eens zo'n vriendin gehad die alles goed vond. Gatver, zo'n "walk over" maakt dat je d'r ook als zodanig gaat gebruiken....
Iets wat ik heel wat vind, gezien de geintjes die ze flikt.
Dit gaat nooit goedkomen... Jouw broer gaat hier niet in veranderen, hij is niet opgewassen tegen haar. De verhoudingen liggen gewoon scheef, en je broer speelt daar een zeer grote rol in! Hij stelt geen grenzen, daarom is dit zo ver gekomen! Terwijl zij is als een klein kind, die heel duidelijke grenzen nodig heeft! Hij is geen partij voor haar.
[ Bericht 5% gewijzigd door Dave7 op 04-08-2008 15:03:37 ]
[ Bericht 5% gewijzigd door Dave7 op 04-08-2008 15:03:37 ]
Kan zo zijn, maar ik betwijfel of ik de persoon ben die met haar een boom moet opzetten over haar hormoonhuishoudingquote:Op maandag 4 augustus 2008 14:34 schreef Oblivion het volgende:
Wat je ook kan doen is bij haar aankaarten of ze last heeft fysiek van haar hormonen.
Zo spreek je haar dus niet direct aan op het gedrag maar meer dat je ziet dat er wat is. (extreme vermoeidheid, het niks kunnen ondernemen met de kinderen), maar je vinger er niet op kan leggen.
Zo kan ze misschien zelf actie ondernemen zonder enge hoofddokters en enge pillen...
Ze is immers moe, prikkelbaar en heeft een extreem kort lontje.
Het laatste waar ze op zit te wachten is iemand ie tegen haar zegt, normaal doen of optyfen.
Het is misschien een opening voor je broer. Zonder dat zij zich aangevallen voelt het, is duidelijk dat zij zichzelf niet kan helpen. Zij worstelt zich door de dag met alle gevolgen van dien.
Als je broer haar met zachte dwang die kant op kan krijgen, dan gaat de bal rollen... (hopelijk)
Ik weet uit ervaring dat als de hormoonhuishouding goed verstoord is, dit gedrag ook naar boven kan komen.
(Ik ben stil in een hoek gaan zitten, want ik wist dat er iets lichamelijk met me aan de hand was en niet geestelijk)
Trouwens, om de situatie een beetje anoniem te houden heb ik de jongste een baby genoemd, in werkelijkheid is 't een flinke baby van bijna 3. Dan spelen die hormonen wel erg lang op na de zwangerschap 
Hij liegt als een ooggetuige (Russisch gezegde)
Misschien iets tekort door de bocht. Ik las alleen de laatste postings nog even en daar werd ze nogal matig neergezet.quote:Op maandag 4 augustus 2008 14:49 schreef SHE het volgende:
[..]
Dan moet je het topic nog maar eens doorworstelen, want Revolverheld is wel degelijk heel positief over zijn schoonzus. Erkent haar leuke eigenschappen en is zelfs nog gematigd positief.
Iets wat ik heel wat vind, gezien de geintjes die ze flikt.
En wat ze flikt, daar kan ik wel inkomen (niet goedpraten). Dat lijkt mij pure frustratie vanwege het feit dat ze maar niet die echte vent treft die haar op de stoel zet en haar de grenzen laat zien. Dus gaat ze er mee door en mee door, steeds verder. Vermoedelijk ook nog eens onbewust, zonder te beseffen waarom ze het doet en waar het vandaan komt.
quote:Op maandag 4 augustus 2008 14:49 schreef SHE het volgende:
[..]
Dan moet je het topic nog maar eens doorworstelen, want Revolverheld is wel degelijk heel positief over zijn schoonzus. Erkent haar leuke eigenschappen en is zelfs nog gematigd positief.
Iets wat ik heel wat vind, gezien de geintjes die ze flikt.
Zijn het wel geintjes?
Tuurlijk weten we allemaal dat een vrouw goed toneel kan spelen, maar het hoeft niet zo te zijn.
Als iemand al het gevoel heeft dat ze d'r hoofd niet meer boven water kan houden en dan ook nog eens getrapt wordt...
Heeft geen zin lijkt me...die gaat beslist de verkeerde beslissingen nemen.
Het is namelijk al bittere ernst geworden als de man in het openbaar afgekamd wordt.
Maar met zachte dwang van broer zijn kant, d'r man dus.... en niet iemand die niet naast haar staat, kan ze de goede richting in geduwd worden.
Hij zal toch meer ruggengraat moeten gaan tonen als ze beter aanspreekbaar is, d'r lieve momenten.
Maar dat is wat ik denk.
Steeds als ik tegen de lamp loop,
neem ik een stukje licht mee.
♥Knibbel, Knabbel etc met veel foto's! IV♥
neem ik een stukje licht mee.
♥Knibbel, Knabbel etc met veel foto's! IV♥
Zit wat in, ik ben familie en dus bevooroordeeld. Maar m'n schoonzus heb ik hoog zitten, of had, ik gun haar trouwens ook een gelukkig huwelijk. In dit geval is alleen wel overduidelijk dat het wangedrag van haar komt, het is (in onze familie) onaangepast gedrag, want wij gaan normaal met elkaar om. Schreeuwende ruzies over niks maken wij niet aan tafel. Zij wel. Mijn broer is idd degene die het toelaat. Ja oké, misschien kickt hij erop. Best mogelijk, sommige mannen houden wel van een beetje pit bij een vrouwquote:Op maandag 4 augustus 2008 14:37 schreef RM-rf het volgende:
[..]
de eerste zin lijkt me het beste, het komt namelijk niet erg over alsof je er erg 'objectief' tegenover staat en je kiest heel duidelijk de kant van je broer op basis van een erg eenzijdig verhaal dat er op neerkomt dat 'hij alles doet en zij niks' (waarbij hij dat kennelijk accepteert).
nogmaals, zoiets is gewoon een zaak van delegeren en het is in geen enkele relatie een gezonde situatie als de ene alles doet (of denkt alles te doen) terwijl de ander er kennelijk naaststaat en enkel toekijkt.. maar dat is niet de schuld van de 'niets-doener' maar vaak evenzeer van degene die denkt 'alles te moeten doen' en die schijnbaar juist dat 'delegeren' niet onder de knie heeft.
Dat is altijd een situatie die enkel de partners zelf kunnen bereiken en meestal heeft het 'oordelen' van buitenaf' weinig zin, zeker niet als je duidelijk slechts een zijde ziet (ook al is dat niet bewust , als 'familie' van de ene ben je niet de beste 'mediator')
In dit geval is pit alleen een understatement, dit is een vrouw die haar grenzen verlegt, die expres de aandacht vestigt op het vernederen (in publiek) van mijn broer, en die daar blijkbaar ook een kick uit krijgt. Nou: ieder z'n ding. Misschien worden ze wel dolgelukkig op deze manier, tikken ze elkaar gezellig de tent uit. Maar zoals ik mijn broer ken, maakt het hem ongelukkig. Ik zie hem straks met drie (4?) kids onder z'n arm op straat staan, en wat dan?
Hij liegt als een ooggetuige (Russisch gezegde)
|
|
