OUD Ouder(s)
Alles over (on)vruchtbaarheid, opvoeding en ontwikkeling.
ik ga lekker buiten spelenquote:Op woensdag 30 juli 2008 12:29 schreef miss_sly het volgende:
[..]
Ik denk echt dat je beter niets kunt posten
"The sailor does not pray for wind, he learns to sail."
Ik kom in mijn werk als juf helaas veel in aanraking met kinderen die iemand verliezen, van klasgenoten tot ouders en grootouders. Ik kan alleen maar zeggen dat elk kind er anders mee omgaat. Sommige kinderen redeneren heel nuchter: oma is nu een sterretje, maar ik heb wel een lieve hond... andere kinderen vragen je het hemd van je lijf en blijken er meer moeite mee te hebben en willen tekeningen maken etc. Sommigen willen het er helemaal niet over hebben. Zelf vind ik eerlijk zijn toch altijd het meest belangrijk, ik zie eigenlijk altijd dat het wel een plekje krijgt bij de kids, hoe moeilijk het soms ook voor ze is. (Natuurlijk is een kleuter geen kind van 18 maanden, maar ik denk dat dat voor 'alle' kids geldt.) Veel sterkte in elk geval.
Nogmaals, ik heb wel contact met mijn vader. Toen (5 jaar geleden) mijn moeder nog een prognose kreeg van 10 maanden heb ik hem in een opwelling opgebeld en afgesproken, hij was daar heel blij mee zei hij. We hebben toen goed gesproken met elkaar, en hij heeft zijn excuses aangeboden voor het feit dat hij nooit naar me heeft omgekeken na de scheiding, en me daarvoor altijd kleineerde en ook geen leuke vader voor me was.
Sindsdien spreken en zien we elkaar af en toe, maar een echte vader-dochter band, heel innig, is het niet.
Toen ik zwanger was heb ik hem verteld dat ik graag zou willen dat hij een actieve opa-rol op zich zou nemen. Hij probeert dit ook wel op zijn manier, maar hij woont niet echt in de buurt en is ook nogal zwaar depressief. Daarbij weet ie gewoon niet zo goed hoe hij een klein kind moet benaderen. Dus.
Misschien projecteer ik het idd te veel op mijn zoontje, terwijl het mijn eigen gevoelens zijn. Mijn moeder is de leukste oma die je maar kan bedenken, en daar is uberhaupt geen surrogaat voor te vinden, en ik ben ook heel erg bang dat ik haar binnenkort moet missen en dat mijn zoontje straks geen herinneringen aan haar heeft. Terwijl ik eerst nog zo blij was dat ze hem uberhaupt nog te zien heeft gekregen en oma heeft kunnen worden, verleg je steeds die grens voor jezelf, nu wil ik weer dat ze hem naar school ziet gaan. Maar zoals gezegd is ze nu aan haar laatste medicatie bezig, de vorige twee werkten ook ongeveer 2 jaar en deze heeft ze nu een jaar en ze heeft de laatste tijd weer veel meer pijn. Chemo wil ze niet en dat zou sowieso maar een verlenging van een maand of 3, 4 opleveren, en geen kwaliteit van leven.
Bedankt voor degenen die ook hun eigen verhaal met mij wilde delen.
[ Bericht 0% gewijzigd door Vivi op 30-07-2008 12:59:59 ]
Sindsdien spreken en zien we elkaar af en toe, maar een echte vader-dochter band, heel innig, is het niet.
Toen ik zwanger was heb ik hem verteld dat ik graag zou willen dat hij een actieve opa-rol op zich zou nemen. Hij probeert dit ook wel op zijn manier, maar hij woont niet echt in de buurt en is ook nogal zwaar depressief. Daarbij weet ie gewoon niet zo goed hoe hij een klein kind moet benaderen. Dus.
Misschien projecteer ik het idd te veel op mijn zoontje, terwijl het mijn eigen gevoelens zijn. Mijn moeder is de leukste oma die je maar kan bedenken, en daar is uberhaupt geen surrogaat voor te vinden, en ik ben ook heel erg bang dat ik haar binnenkort moet missen en dat mijn zoontje straks geen herinneringen aan haar heeft. Terwijl ik eerst nog zo blij was dat ze hem uberhaupt nog te zien heeft gekregen en oma heeft kunnen worden, verleg je steeds die grens voor jezelf, nu wil ik weer dat ze hem naar school ziet gaan. Maar zoals gezegd is ze nu aan haar laatste medicatie bezig, de vorige twee werkten ook ongeveer 2 jaar en deze heeft ze nu een jaar en ze heeft de laatste tijd weer veel meer pijn. Chemo wil ze niet en dat zou sowieso maar een verlenging van een maand of 3, 4 opleveren, en geen kwaliteit van leven.
Bedankt voor degenen die ook hun eigen verhaal met mij wilde delen.
[ Bericht 0% gewijzigd door Vivi op 30-07-2008 12:59:59 ]
Ik adem in en kalmeer. Ik adem uit en glimlach.
quote:Op woensdag 30 juli 2008 12:29 schreef miss_sly het volgende:
[..]
Ik denk echt dat je beter niets kunt posten
Ik adem in en kalmeer. Ik adem uit en glimlach.
nou nog 1 reactie dan.quote:Op woensdag 30 juli 2008 12:26 schreef marlieske het volgende:
[..]
Soms is het beter om met sommige mensen geen contact te hebben.
ff als voorbeeld:
Mijn vader is manisch depressief en heeft 1x geprobeerd mijn moeder te vermoorden (je leest wel eens familiedrama's in de krant dit was er bijna eentje) Omdat ik vond dat mijn moeder het huis uit moest gaan na alles wat er gebeurt was bood ik haar een slaapplek aan, daar ben ik letterlijk om bedreigd.
Nee dan lijkt het me beter dat zo iemand vooral geen contact heeft met mijn kind, zo'n persoon moet al heeeeel erg blij zijn als die een geboortekaartje krijgt van zijn kleinkind.
Denk voortaan na voor je iets post! Je hebt duidelijk geen idee wat er in de echte wereld heden ten dage allemaal afspeelt. Het is niet over zoals bij Jans Jans en de Kinderen.
En zoals in Viev's situatie haar vader keek al niet naar haar om..... denk je dan echt dat die man op zijn kleinkind zit te wachten? Nee joh die man had anders toch zelf wel contact gezocht?
ik vind manisch depressief en moord neigingen iets heel anders "een introvert mens die naar het depressieve neigt"
met andere woorden iemand die met zichzelf in de knoop zit.
en als je daar geen aandacht aan besteed (het is je vader!) is het logisch dat het contact is verbroken.
als oma dan overlijd is het heel zielig maar hij heeft nog een opa.
en als dat kind ook zijn opa niet kan zien dan komt de klap later dubbel aan.
/ ik ben weg
edit.
"maar hij woont niet echt in de buurt " wat een reden 
"The sailor does not pray for wind, he learns to sail."
Ik weet niet in welk topic jij zit te lezen, maar obviously niet hier.
Doei!
Doei!
Ik adem in en kalmeer. Ik adem uit en glimlach.
Mijn kind zal nooit zo'n band hebben met de ouders van mijn man die in Amerika wonen als met zijn opa & oma die op 10 minuten afstand wonen gewoon omdat ze veel minder tijd samen (kunnen) door brengen. Lijkt me vrij logischquote:Op woensdag 30 juli 2008 12:57 schreef roburt het volgende:
edit.
Vivi, heel veel sterkte, ik kreeg al tranen in m'n ogen bij het lezen over je moeder - het is volgens mij een heel bijzondere vrouw en idd een ontzettend fijne oma voor Dean. Ik hoop dat jullie haar nog lang niet hoeven te missen
Thoughts arrive like butterflies.
Red de zeehond!
Red de zeehond!
ach komop hoe kun je de afstand groningen - maastricht (noem maar wat) nou vergelijken met NL - USAquote:Op woensdag 30 juli 2008 13:08 schreef jellyrose het volgende:
[..]
Mijn kind zal nooit zo'n band hebben met de ouders van mijn man die in Amerika wonen als dan met zijn opa & oma die op 10 minuten afstand wonen gewoon omdat ze veel minder tijd samen (kunnen) door brengen. Lijkt me vrij logisch
Vivi, heel veel sterkte, ik kreeg al tranen in m'n ogen bij het lezen over je moeder - het is volgens mij een heel bijzondere vrouw en idd een ontzettend fijne oma voor Dean. Ik hoop dat jullie haar nog lang niet hoeven te missen
"The sailor does not pray for wind, he learns to sail."
Jij ging toch naar buiten? Of blijf je altijd ergens onzin blaten waar je niet gewenst bent?quote:Op woensdag 30 juli 2008 13:12 schreef roburt het volgende:
[..]
ach komop hoe kun je de afstand groningen - maastricht (noem maar wat) nou vergelijken met NL - USA
[ Bericht 0% gewijzigd door Vivi op 30-07-2008 13:23:34 ]
Ik adem in en kalmeer. Ik adem uit en glimlach.
het regentquote:Op woensdag 30 juli 2008 13:14 schreef Vivi het volgende:
[..]
Jij ging toch naar buiten? Of blijfje altijd ergens onzin blaten waar je niet gewenst bent?
"The sailor does not pray for wind, he learns to sail."
Lekker makkelijk he, zo achter een PC mensen veroordelen. Ik stel voor dat je terugkomt als je zelf iets meegemaakt hebt in je leven...quote:Op woensdag 30 juli 2008 12:57 schreef roburt het volgende:
[..]
nou nog 1 reactie dan.
ik vind manisch depressief en moord neigingen iets heel anders "een introvert mens die naar het depressieve neigt"
met andere woorden iemand die met zichzelf in de knoop zit.
en als je daar geen aandacht aan besteed (het is je vader!) is het logisch dat het contact is verbroken.
als oma dan overlijd is het heel zielig maar hij heeft nog een opa.
en als dat kind ook zijn opa niet kan zien dan komt de klap later dubbel aan.
/ ik ben weg
edit.
You can't start a fire without a spark...
♥ Isa ♥ | In vuur en vlam
A dirty mind is a joy forever!
♥ Isa ♥ | In vuur en vlam
A dirty mind is a joy forever!
je doet nu precies hetzelfde wat ik doe (niet dat ik dat erg vind maar jij blijkbaar wel) dus Wat gij niet wil dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.quote:Op woensdag 30 juli 2008 13:16 schreef Sjeen het volgende:
[..]
Lekker makkelijk he, zo achter een PC mensen veroordelen. Ik stel voor dat je terugkomt als je zelf iets meegemaakt hebt in je leven...
"The sailor does not pray for wind, he learns to sail."
Kan je ajb iemand anders topic gaan lopen verzieken met je gezuig. Dank je.
Ik adem in en kalmeer. Ik adem uit en glimlach.
Ik vind dat roburt ergens wel gelijk heeft. Mijn schoonouders hadden allebei geen goed contact met hun ouders, maar daar hebben hun kinderen nooit wat van gemerkt. Mijn man heeft goede herinneringen aan zijn opa's en (iets minder goede, maar geen slechte) aan zijn oma's.
Verwacht niet dat je kind met zijn opa (evt.) net zo'n band zal hebben als hij met z'n oma heeft. Dat is sowieso per grootouder verschillend. Mijn kinderen hebben lieve opa's en oma's, wij hebben een goed contact met onze ouders (ondanks dat ze niet zo in de buurt wonen, alsof dat wat uitmaakt ) en onze kinderen hebben toch duidelijk hun voorkeur voor de een of een ander. En dat staat los van de band die wij met onze ouders hebben. Zo zijn ze gek met m'n schoonvader, terwijl wij daar juist de minste band mee hebben.
En dat je vader niet zo handig is met kleinkinderen, dat kan natuurlijk veranderen als de kinderen groter worden. Als je hem daar tenminste de kans voor geeft.
Verwacht niet dat je kind met zijn opa (evt.) net zo'n band zal hebben als hij met z'n oma heeft. Dat is sowieso per grootouder verschillend. Mijn kinderen hebben lieve opa's en oma's, wij hebben een goed contact met onze ouders (ondanks dat ze niet zo in de buurt wonen, alsof dat wat uitmaakt
) en onze kinderen hebben toch duidelijk hun voorkeur voor de een of een ander. En dat staat los van de band die wij met onze ouders hebben. Zo zijn ze gek met m'n schoonvader, terwijl wij daar juist de minste band mee hebben.En dat je vader niet zo handig is met kleinkinderen, dat kan natuurlijk veranderen als de kinderen groter worden. Als je hem daar tenminste de kans voor geeft.
"Het meeste werk is onbegonnen werk
...eenmaal begonnen wordt het al snel minder"
- [i]Rikkert Zuiderveld[/i]
...eenmaal begonnen wordt het al snel minder"
- [i]Rikkert Zuiderveld[/i]
het is een openbaar forum dus dan zul je niet alleen reacties als "oh wat zielig" kunnen lezen.
en als er op mij gereageerd wordt wil ik daar op reageren.
maar ik zal proberen niet meer te reageren op reacties op mijn posts.
wijze woorden hierboven.
en als er op mij gereageerd wordt wil ik daar op reageren.
maar ik zal proberen niet meer te reageren op reacties op mijn posts.
wijze woorden hierboven.
"The sailor does not pray for wind, he learns to sail."
Dat doe ik ook, maar uitgaande van mijn eigen ervaring met hem hoef ik daar niet al te veel van te verwachten. En nee, ik geloof niet dat mensen van 66 nog hun hele persoonlijkheid kunnen veranderenquote:Op woensdag 30 juli 2008 13:28 schreef Grijs het volgende:
En dat je vader niet zo handig is met kleinkinderen, dat kan natuurlijk veranderen als de kinderen groter worden. Als je hem daar tenminste de kans voor geeft.
.
Ik adem in en kalmeer. Ik adem uit en glimlach.
Nee, maar je weet ook nog niet hoe je kind daarmee om zou kunnen gaan.quote:Op woensdag 30 juli 2008 13:31 schreef Vivi het volgende:
[..]
Dat doe ik ook, maar uitgaande van mijn eigen ervaring met hem hoef ik daar niet al te veel van te verwachten. En nee, ik geloof niet dat mensen van 66 nog hun hele persoonlijkheid kunnen veranderen
Ik vind het trouwens fantastisch dat je je vader die kans geeft!
"Het meeste werk is onbegonnen werk
...eenmaal begonnen wordt het al snel minder"
- [i]Rikkert Zuiderveld[/i]
...eenmaal begonnen wordt het al snel minder"
- [i]Rikkert Zuiderveld[/i]
Ik denk niet dat kleine kinderen over het algemeen goed overweg kunnen met opa's die hun tekeningen belachelijk maken op een denigrerende manier.quote:Op woensdag 30 juli 2008 13:32 schreef Grijs het volgende:
[..]
Nee, maar je weet ook nog niet hoe je kind daarmee om zou kunnen gaan.
Ik adem in en kalmeer. Ik adem uit en glimlach.
Dat zal inderdaad niet zo'n hele hechte band opleveren, lijkt mequote:Op woensdag 30 juli 2008 13:34 schreef Vivi het volgende:
[..]
Ik denk niet dat kleine kinderen over het algemeen goed overweg kunnen met opa's die hun tekeningen belachelijk maken op een denigrerende manier.
. Maar dat ligt dan tussen je vader en je zoontje en staat dan los van jullie band.Ik zou hem overigens wel duidelijk maken dat je niet gediend bent van denigrerende opmerkingen naar je kind toe (maar dat doe je denk ik wel
).
"Het meeste werk is onbegonnen werk
...eenmaal begonnen wordt het al snel minder"
- [i]Rikkert Zuiderveld[/i]
...eenmaal begonnen wordt het al snel minder"
- [i]Rikkert Zuiderveld[/i]
|
|
