Ok terug van de kermis... voor de goede orde...
Mijn toevoeging op het verhaal van ons aller Engeltje...
Die jongen was echt heel erg leuk. Zijn quasi-nonchalante ongeschoren voorkomen was erg aandoenelijk. Iemand die absoluut niet overkomt als zijnde intimiderend. Niet verwijfd, niet te mannelijk, maar heel erg gewoon normaal ontspannen. Iemand waar je van zou denken op het eerste oog dat hij ondanks zijn uiterlijk, toch zeer zeker heel erg benaderbaar is.
Hij had lichte ogen, en donkere krullen, maar niet te lang, en zijn donkere wenkbrauwen maakte het plaatje gewoon helemaal af. Als hij glimlachte zag je kuiltjes, en hij glimlachte best vaak.
Toen we de pottentent binnenliepen keek hij Ang3l aan en Ang3l keek hem aan, echt opvallend lang en intens, waarop ik schaapachtig vroeg of hij hem kende, want Ang3l kent gewoon te veel mensen. Ik dacht al even van "Whoah!"
Maar nee, hij kende hem niet, dus toen we aan de bar stonden bleef die gozer maar kijken, en vriendelijk lachen, en gewoon heel erg lief en aantrekkelijk zijn.
Ik mocht er onder geen beding mee praten van Ang3l, en hij vertikte het om er zelf mee te gaan praten. Ik heb 'em nog nooit zo verlegen en zenuwachtig en giegelig gezien als gisteren. Instant case of butterflies.
Heel onopvallend struinden we Stratum af in de hoop die gozer nog eens te zien, maar helaas... totdat we Jerruh tegenkwamen, daar een praatje mee maakten, en hem dus een tweede keer tegenkwamen. En weer zag hij er zo verdomd aardig en leuk uit.
En weer was Ang3l een verlegen klein schoolmeisje die niets uit durfde te spoken. Dus nadat hij uit zicht was verdwenen, wist Ang3l ook heel secuur te vertellen wat voor mooie openingszinnen hij allemaal wel niet had kunnen gebruiken, en verrek, die zinnen waren allemaal verdomd logisch. Perfecte openingszinnen die gewoon echt goed een gesprek hadden kunnen opstarten...
Dus met subtiele haast maakten we ons richting Marktplein, in de hoop dat hij daar nog heen was gehobbeld, maar helaas...
Nu moet ik zeggen, je hebt hunks en je hebt hunks. Dit was een typische gevalletje van "too good to be true" maar dan niet het type dat je nooit ziet. Dit is de gozer die je vluchtig in je ooghoek ziet, waar je je voor omdraait in een bomvolle stad, om nog even een tweede blik te werpen. Degene die je niet durft te benaderen omdat hij gewoon zo benaderbaar is dat het haast eng is te noemen, want niemand met zo'n uiterlijk mag ooit zo'n uitstraling hebben lijkt het wel.
Dus daar ging hij richting station... met z'n donkere krullen, zijn lekkere bekkie, die aanstekelijk lach, en die flirtende blik in zijn ogen...
There Is No Gravity.
The Earth Sucks.
--Brett Easton Ellis