De kunst van het loslaten van je ex # 58

Ik hoop deze week bekend te maken waar en wanneer de meet gaat plaatsvinden

Het wordt in ieder geval een zaterdag...welke zaterdag is nog niet duidelijk...we moeten ook nog even definitief bepalen waar de meeting zal plaatsvinden.

nou ik heb weer eens last van een dipje was zo net even bij me zusje geweest was mijn ex daar ook nou mijn wereld stond meteen weer op zijn kop ik heb nog steeds zo'n verliefd gevoel bah ik wil het zo niet meer wordt er helemaal gek van nog even en ga ik naar ver weggie stan ofzo

quote:

Op dinsdag 17 juni 2008 16:04 schreef JoostPayne het volgende:
nou ik heb weer eens last van een dipje was zo net even bij me zusje geweest was mijn ex daar ook nou mijn wereld stond meteen weer op zijn kop ik heb nog steeds zo'n verliefd gevoel bah ik wil het zo niet meer wordt er helemaal gek van nog even en ga ik naar ver weggie stan ofzo

ahhwww Ik denk dat ik hetzelfde heb hoor...ik zie mijn ex over een paar weken pas omdat ik nog wat spullen bij haar op ga halen. Ik denk dat ik het dan ook wel moeilijk ga krijgen. Maarja...ik heb nog een paar weken om me te vermannen

Enne...die meet is wel ongeveer verweggistan voor jou he

quote:

Op dinsdag 17 juni 2008 16:04 schreef JoostPayne het volgende:
nou ik heb weer eens last van een dipje was zo net even bij me zusje geweest was mijn ex daar ook nou mijn wereld stond meteen weer op zijn kop ik heb nog steeds zo'n verliefd gevoel bah ik wil het zo niet meer wordt er helemaal gek van nog even en ga ik naar ver weggie stan ofzo

Kan het wel voorstellen hoe kut het is! Ik ga binnenkort naar een concert en ik heb gehoord dat mijn ex er ook heen gaat.. "met een jongen".

hheey richting welke datum zitten jullie te denken dan voor die meet?

quote:

Op dinsdag 17 juni 2008 17:06 schreef ThaBrain het volgende:

[..]


Enne...die meet is wel ongeveer verweggistan voor jou he

Ik woon niet ver bij JP vandaan, valt mee. Anderhlaf uur, als het in amsterdam of utrecht is, op zn hoogst

quote:

Op dinsdag 17 juni 2008 19:17 schreef got.rice het volgende:

[..]

Kan het wel voorstellen hoe kut het is! Ik ga binnenkort naar een concert en ik heb gehoord dat mijn ex er ook heen gaat.. "met een jongen".

oef... da's heftig ja... sterkte alvast....

Ik weet niet wat er aan de hand is vandaag... maar uitgerekend vandaag heb ik weer het gevoel dat ik gek word zonder haar . Begon vanochtend al, toen ik wakker werd met "ons" liedje op de radio..... Vervolgens op weg naar het werk gehoord "blijf bij mij", *zap* "als er iemand bij me wegging",*zap* "love of my life",*zap* "you're the one that I want" . Dat was het moment dat ik de radio maar uitgezet heb dus...
De hele dag door hoop dat ik wat van haar zou horen, wel honderd keer m'n mail gecheckt (maar natuurlijk zonder resultaat).....
Vanavond lekker met vrienden voetballen kijken ... en aangezien ze zowel bij de wedstrijd tegen Frankrijk als Italie een sms stuurde vlak na de aftrap (met daarin een vraag waarvan je je afvraagt of het echt niet handiger getimed had kunnen worden) vanaf het volkslied zo ongeveer met de telefoon in mijn handen gezeten, helemaal klaar om haar een gepaste tijd te negeren als ze zou smsen....
Tevergeefs natuurlijk....want ze is veel, maar niet voorspelbaar . Had ik natuurlijk kunnen weten...

Nu weer alleen "thuis", met op het journaal een stukje over een gijzeling in Almelo en beelden van een restaurant dat ik ken... en waar ik als ik niet zo'n enorme idioot was geweest, nu met haar naar de rokenden puinhopen had staan kijken...

luctor et emergo toch? Wanneer komt het emergo-deel dan?

Oef, het is nu 5 weken uit. Krabbelde weer langzaam uit het dal, werd weer zelfverzekerd én stiekem de hoop en gedachten dat als ze me weer zou zien, ze zou smelten.

Kwam ik er gister via Hyves achter dat ze een nieuwe vriend heeft. Ough!

Komt heel hard aan, vol in m'n gezicht. Mja, life goes on en ik ga verder op de voet die ik de afgelopen weken al heb ingezet: sporten, veel gezellige dingen doen én mezelf concentreren op alle leuke dingen die er nog aan zitten te komen. Helaas is het vooral 's ochtends en 's avonds best moeilijk, maar ik ben pas net 18 en heb geen zin om depressief of iets dergelijks te worden. De toekomst met vertrouwen tegemoet zien!

Enne... die meid komt vanzelf wel weer, maar ik merk wel dat nu ik sinds kort weer met wat dames afspreek toch veel aan haar denk.

quote:

Op woensdag 18 juni 2008 00:34 schreef Alec690 het volgende:
Oef, het is nu 5 weken uit. Krabbelde weer langzaam uit het dal, werd weer zelfverzekerd én stiekem de hoop en gedachten dat als ze me weer zou zien, ze zou smelten.

Kwam ik er gister via Hyves achter dat ze een nieuwe vriend heeft. Ough!

auw......

ik heb mijn ex gevraagd toen we "afscheid" namen om me in ieder geval te beloven dat als er iemand in haar leven zou verschijnen, ik dat niet op hyves zou hoeven te lezen.. lijkt me een verschrikkelijke manier om daarme geconfronteerd te worden.
sterkte

Tijdens de relatie ontwikkel je liefde voor elkaar. Zoals ik eerder in deze topicreeks al eens heel mooi las: je geeft een stukje van jezelf aan haar, en zij geeft een stukje van haar aan jou. Omdat ik dat stukje van haar nog heb, lukt het me niet om iemand anders leuk te vinden.

Nu ze een nieuwe vriend heeft, maak jezelf helemaal gek omdat zij jouw stukje dus schijnbaar heeft weggegooid alsof het niets is. Hier bovenop komt nog eens dat ze een stukje van haar zelf nu aan een ander geeft!

Als je het niet uit je hoofd zet dan resulteert het in slapeloze nachten. Het moet nog even slijten bij mij, hoop dat het niet te lang duurt. Opvullen met een ander lukt me nog niet, maar als dit toch mocht gebeuren dan lukt het alleen als er zich heel spontaan en plots een nieuwe meid aandient. Het afspreken met iemand die ik al redelijk ken en iets leuks gaan doen werkt niet, alleen puur voor de gezelligheid en vriendschappelijk. Damn.

Bedankt voor je steun Teamlead, maar we slaan ons er wel doorheen!

quote:

Op woensdag 18 juni 2008 00:51 schreef Alec690 het volgende:
Tijdens de relatie ontwikkel je liefde voor elkaar. Zoals ik eerder in deze topicreeks al eens heel mooi las: je geeft een stukje van jezelf aan haar, en zij geeft een stukje van haar aan jou. Omdat ik dat stukje van haar nog heb, lukt het me niet om iemand anders leuk te vinden.

Nu ze een nieuwe vriend heeft, maak jezelf helemaal gek omdat zij jouw stukje dus schijnbaar heeft weggegooid alsof het niets is. Hier bovenop komt nog eens dat ze een stukje van haar zelf nu aan een ander geeft!

Als je het niet uit je hoofd zet dan resulteert het in slapeloze nachten. Het moet nog even slijten bij mij, hoop dat het niet te lang duurt. Opvullen met een ander lukt me nog niet, maar als dit toch mocht gebeuren dan lukt het alleen als er zich heel spontaan en plots een nieuwe meid aandient. Het afspreken met iemand die ik al redelijk ken en iets leuks gaan doen werkt niet, alleen puur voor de gezelligheid en vriendschappelijk. Damn.

Bedankt voor je steun Teamlead, maar we slaan ons er wel doorheen!

het lijkt me inderdaad ook kut om op hyves te zien dat mn ex een ander heeft...

En inderdaad dat van die stukjes is een hele mooie verwoording. Je vraagt je gewoon de hele tijd af wat ieder met zijn/haar stukje doet. Het is echter je gevoel die je er zo erg aan laat denken. Tuurlijk spookt het ook door je hoofd, maar met je hoofd kan je tenminste nog rationeel bepalen waarom het uit is gegaan. Dat gevoel moet gewoon slijten

quote:

Op woensdag 18 juni 2008 06:59 schreef Miesjel het volgende:
Ik heb er vandaag weer eens heel moeilijk mee. We hadden afgesproken te mailen met elkaar. Zodat het weer wat neutraler wordt. Dat vind ik een heel prettig idee, want ik mis niet alleen mijn vriendin, maar ook een hele goede vriendin. En stiekem hoop ik dat we in die 'normale' periode elkaar weer vinden. Ze heeft me een mailtje gestuurd met "ik laat je los" en "ik vind het jammer van ons" Daar ben ik verder niet op ingegaan. We zouden het namelijk luchtig houden. Maar ze heeft daar nog niet op gereageerd. Sinds maandag dus niet. Maar het lijkt heel erg lang alweer.

Ik heb kaartjes voor Jochem Myjers voor zaterdag waar ik haar heel graag bij zou willen hebben. Ik wil haar nu weer mailen, maar ergens zou ze eerst op mijn mail moeten reageren.

Miesjel wordt gewoon een beetje veel gek zo.

Ahhwww...heb je niet iemand anders die met je mee kan gaan naar Jochem Meyer? Er zijn vast wel mensen die mee willen, want Jochem is erg goed

ik kan me bij de rest aansluiten heb vannacht alleen maar gedroomd over haar en daarin kwam het telkens goed en vertelde ze dat ze me miste en terug wou..... Maar dan wordt je wakker en weet je dat je weer in de keiharde realiteit zit ik begin langzaam maar zeker gek te worden ik denk dat ik haar straks maar eens een mailtje stuur alleen weet niet goed hoe ik daar alles in moet zetten.... Waarom kan iemand je zo verdomde klote laten voelen ... Ik wou echt dat ik de tijd kon terugdraaien dan had ik alles anders gedaan en dan was ze misschien nu nog wel bij me geweest. bah maar goed dat ik vanmiddag met vrienden heb afgesproken kan ik weer even wat anders doen.......

got.rice - teamlead - Miesjel we moeten ons er door heen slepen anders blijven we ons zo kut voelen

quote:

Op woensdag 18 juni 2008 09:34 schreef JoostPayne het volgende:
ik kan me bij de rest aansluiten heb vannacht alleen maar gedroomd over haar en daarin kwam het telkens goed en vertelde ze dat ze me miste en terug wou..... Maar dan wordt je wakker en weet je dat je weer in de keiharde realiteit zit ik begin langzaam maar zeker gek te worden ik denk dat ik haar straks maar eens een mailtje stuur alleen weet niet goed hoe ik daar alles in moet zetten.... Waarom kan iemand je zo verdomde klote laten voelen ... Ik wou echt dat ik de tijd kon terugdraaien dan had ik alles anders gedaan en dan was ze misschien nu nog wel bij me geweest. bah maar goed dat ik vanmiddag met vrienden heb afgesproken kan ik weer even wat anders doen.......

got.rice - teamlead - Miesjel we moeten ons er door heen slepen anders blijven we ons zo kut voelen

als we de tijd terug konden draaien zouden we het allemaal anders doen denk ik Het is dan alleen nog maar de vraag of het in dat geval dan niet hetzelfde af zou lopen

Soms werkt het gewoon niet en dan is het het beste om uit elkaar te gaan. Dat zie je op het moment van uit elkaar gaan misschien niet, maar later als je erop terugkijkt zou je het wel in kunnen zien. De tijd vlak na de breuk is gewoon een rot tijd, maar je moet er gewoon eventjes doorheen

geen mailtje sturen heeft totaal geen zin.
Is wel moeilijk maar over een tijdje ben je blij dat je haar geen mailtje hebt gestuurd.

voor iedereen!

quote:

Op maandag 16 juni 2008 12:17 schreef Alexxxxx het volgende:
Een meet voor mensen met een ex

Een reboundmeet ofzo?

Ik zag m'n ex laatst ook in de verte met haar nieuwe vlam. Althans, ik weet niet 100% zeker of ze een relatie hebben, maar het kan bijna niet anders gezien hun omgang in het verleden en hoe ze er nu samen bij liepen.

Aan 1 kant is dit weer verschrikkelijk klote, helemaal omdat het nog geen anderhalve maand definitief over is tussen ons (na een relatie van 2,5 jaar). Aan de andere kant weet ik nu wel dat ik de volledige stortbak aan ellende over me heen heb gehad. Ze heeft me belazerd tijdens haar stage in het buitenland; ze heeft een maand lang over de ernst van haar ontrouw gelogen; nadat alles op tafel kwam (en de relatie over was) is ze vrolijk doorgegaan met bedavontuurtjes met de persoon met wie ze me heeft belazerd; de 2e kans na haar terugkomst heeft ze op een mega-pijnlijke en achterbakse manier verprutst etc etc (ik kan nog wel een a4'tje doorgaan).

En nu heeft ze mij na onze definitieve breuk dus ook al na een paar weken vervangen, terwijl ik met een gekrenkt ego, een gebroken hart, oneindig veel vragen en de scherven achter ben gebleven...

Dat laatste is snel, en dat is pijnlijk... Helemaal na 2,5 jaar toprelatie... maar dat ze ooit weer een ander zou krijgen is natuurlijk onvermijdelijk, en misschien kun je die confrontatie dan ook maar het beste zo snel mogelijk achter de rug hebben. Ik kan mij nu werkelijk NIETS meer bedenken waarop ze het mes in mijn rug nog een keer kan ronddraaien. Ik weet nu zeker dat ik alle troep die je kunt bedenken voor m'n kiezen heb gehad, dus wat dat betreft kan de stijgende lijn nu echt ingezet worden... Maar het voelt zo ontzettend onrechtvaardig dat het haar zo voor de wind lijkt te gaan, na alles wat ze me heeft geflikt.

Wie heeft in godsnaam ooit het gezegde 'boontje komt om zijn loontje' uitgevonden? Zoiets komt alleen in films voor...

quote:

Op woensdag 18 juni 2008 11:01 schreef Electrical-Storm het volgende:
Ik zag m'n ex laatst ook in de verte met haar nieuwe vlam. Althans, ik weet niet 100% zeker of ze een relatie hebben, maar het kan bijna niet anders gezien hun omgang in het verleden en hoe ze er nu samen bij liepen.

Aan 1 kant is dit weer verschrikkelijk klote, helemaal omdat het nog geen anderhalve maand definitief over is tussen ons (na een relatie van 2,5 jaar). Aan de andere kant weet ik nu wel dat ik de volledige stortbak aan ellende over me heen heb gehad. Ze heeft me belazerd tijdens haar stage in het buitenland; ze heeft een maand lang over de ernst van haar ontrouw gelogen; nadat alles op tafel kwam (en de relatie over was) is ze vrolijk doorgegaan met bedavontuurtjes met de persoon met wie ze me heeft belazerd; de 2e kans na haar terugkomst heeft ze op een mega-pijnlijke en achterbakse manier verprutst etc etc (ik kan nog wel een a4'tje doorgaan).

En nu heeft ze mij na onze definitieve breuk dus ook al na een paar weken vervangen, terwijl ik met een gekrenkt ego, een gebroken hart, oneindig veel vragen en de scherven achter ben gebleven...

Dat laatste is snel, en dat is pijnlijk... Helemaal na 2,5 jaar toprelatie... maar dat ze ooit weer een ander zou krijgen is natuurlijk onvermijdelijk, en misschien kun je die confrontatie dan ook maar het beste zo snel mogelijk achter de rug hebben. Ik kan mij nu werkelijk NIETS meer bedenken waarop ze het mes in mijn rug nog een keer kan ronddraaien. Ik weet nu zeker dat ik alle troep die je kunt bedenken voor m'n kiezen heb gehad, dus wat dat betreft kan de stijgende lijn nu echt ingezet worden... Maar het voelt zo ontzettend onrechtvaardig dat het haar zo voor de wind lijkt te gaan, na alles wat ze me heeft geflikt.

Wie heeft in godsnaam ooit het gezegde 'boontje komt om zijn loontje' uitgevonden? Zoiets komt alleen in films voor...

zo heee

Dat klinkt als een moeilijke relatie. Ben je stiekem niet blij dat je van haar af bent?

quote:

Op woensdag 18 juni 2008 12:52 schreef ThaBrain het volgende:

[..]

zo heee

Dat klinkt als een moeilijke relatie. Ben je stiekem niet blij dat je van haar af bent?

Ergens zal hij dat vast wel zijn.

Als ze nu in haar eentje brandde in de hel was het ook stukken overzichtelijker, maar dat ze nu al lekker een ander naait maakt het wel een beetje wrang allemaal

quote:

Op woensdag 18 juni 2008 12:52 schreef ThaBrain het volgende:

[..]

zo heee

Dat klinkt als een moeilijke relatie. Ben je stiekem niet blij dat je van haar af bent?

Nee...

Puur omdat het zo'n radicale omslag was van haar kant... Geloof me, vrienden waren stikjaloers op onze relatie, beschouwden het zelfs als referentie (tot het moment dat alles misging uiteraard)... puur omdat het zo vlekkeloos liep. Ik zou blij zijn geweest als dit karakter altijd al een beetje in haar zat, maar ik ken haar niet meer terug sinds haar stage, en het contrast tussen vroeger en nu maakt het zo fokking pijnlijk.

Ik wil haar terug zoals ze was, en ben af en toe 'bang' dat ze keihard heeft geleerd van haar fouten, daardoor een betrouwbare meid is geworden en haar nieuwe vriendje daar de vruchten van plukt. Ze is er zelf namelijk ook flink kapot van geweest dus ze zal spreekwoordelijk haar vingers wel hebben gebrand.

Maar goed, dat dacht ik toen ik haar nog een kans gaf waarbij ze weer in dezelfde fouten verviel. Dat helpt wel om het wat nuchterder te bekijken. Misschien ben ik ook wel een gevalletje 'stockholm-syndrome' geworden

quote:

Op woensdag 18 juni 2008 13:15 schreef Electrical-Storm het volgende:

[..]

Nee...

Puur omdat het zo'n radicale omslag was van haar kant... Geloof me, vrienden waren stikjaloers op onze relatie, beschouwden het zelfs als referentie (tot het moment dat alles misging uiteraard)... puur omdat het zo vlekkeloos liep. Ik zou blij zijn geweest als dit karakter altijd al een beetje in haar zat, maar ik ken haar niet meer terug sinds haar stage, en het contrast tussen vroeger en nu maakt het zo fokking pijnlijk.

Ik wil haar terug zoals ze was, en ben af en toe 'bang' dat ze keihard heeft geleerd van haar fouten, daardoor een betrouwbare meid is geworden en haar nieuwe vriendje daar de vruchten van plukt. Ze is er zelf namelijk ook flink kapot van geweest dus ze zal spreekwoordelijk haar vingers wel hebben gebrand.

Maar goed, dat dacht ik toen ik haar nog een kans gaf waarbij ze weer in dezelfde fouten verviel. Dat helpt wel om het wat nuchterder te bekijken. Misschien ben ik ook wel een gevalletje 'stockholm-syndrome' geworden

Aha een plotselinge omslag dus... Zo is het bij mij ook over gegaan 2 weken geleden. Van de ene op de andere dag was het gewoon over. Dat is echt kut gewoon.

Ik ben vandaag echt slecht bezig trouwens...ik zit berichten te lezen op haar hyves...en berichten die ze anderen heeft gestuurd....wat doe ik mezelf aan Ik ga me er alleen maar kut door voelen

iet doen TB, is zelfpijniging...

Ik herke het wel een beetje... Als ik mn ex tegen zou komen zoals ze was toen ik haar voor het eerst zag (al weer 7 jaar gelden ), zou ik zo weer verliefd op haar worden... Maar als ik haar nu zie? Hoe heb ik daar ooit mn lul in kunnen steken