Hoe gaat het met de (nieuwe) moeders? Deel 58

Die houden jullie van me te goed.
Maar ik meen het, het is er één om over naar huis te schrijven.

BE, waaaat! en hoe vond ie dat zelf dan? (of is de moeder je collega).

Oeh, BE. Wat genant!

quote:

Op donderdag 12 juni 2008 14:05 schreef Igraine het volgende:
BE, dat kán toch niet! Serieus?

Echt waar!

De moeder is mijn collega, maar hij vond het blijkbaar heel normaal.
Ik geloof dat ze het alle jaren is blijven doen, dus dan wordt het ook niet iets geks, maar toch...

Gadver, ik krijg daar toch een naar gevoel bij zeg.

K_I_M: over relaties met moeders zal ik m'n mond maar houden, maar ik kan me voorstellen dat je moeite hebt met dat claimende. Gewoon omdat jij de moeder bent. Ze is jouw dochter, die je soms ook voor jezelf wilt. En soms kun je jezelf wel in de gaten houden, maar je ziet dan toch niet alles. Heb je iemand anders die je goed kent en op je kan letten? Ik heb een half jaar lang geroepen dat het best wel ging. Niet om je in een hokje te duwen (zeker niet!), maar omdat je het zelf niet altijd ziet.

Ticootje: echt bespreken hoor, het is niet goed als je je zo voelt en het idee hebt dat je zoveel alleen met doen. Als is het maar zodat je het voor jezelf besproken hebt. Dat is vaak al een opluchting.

Deze labielo is het helemaal eens met Sugar. Raar he?

Een mooie opmerking LadyS, maar wat moeilijk ook om te horen. Gelukkig wel dat het niet andersom is en dat het nu beter gaat, maar op zo'n moment besef je wat het met een kind doet en dat ze al zoveel doorhebben.

Het belangrijkste is dat Devin er is Kersjes, de rest van het feestje kan vervangen worden. Reserve kleertjes kunnen trouwens ook wel handig zijn. Je weet nooit wat er met de taart gebeurt.

Ieks! Daar wil ik niet aan denken Storm en Thies. Later als Anna groot is... neeeee, zij wacht heel vraag tot ze getrouwd is.

Maandag was ik weer bij de psycholoog. Het gaat op het moment weer de goede kant op. Hopelijk blijft het nu een tijdje zo. Ik krijg nu steeds vaker de vraag wanneer de tweede komt. Een paar keer heb ik gereageerd met "Dat kan niet meer." en toen kreeg ik echt een geschokte reactie. Uitgelegd dat het biologisch wel kan, maar dat ik het niet kan. En dan te horen krijgen het het zielig is voor Anna om enigskind te zijn. Dat hoorde ik niet voor het eerst. In het begin wist ik niet wat ik daarop moest zeggen. Nu is het "liever enigskind dan geen moeder meer" en dan houden mensen hun mond. Het is niet helemaal eerlijk van me misschien, maar ik vind het zo bemoeierig en gemeen als mensen doen alsof ik egoistisch ben en het Anna niet gun om een broertje/zusje te krijgen. Blijkbaar is het niet te snappen, dat ik het gewoon niet meer durf. De kans is zo groot dat ik weer ziek word en dat kan ik niet. Niet nog eens. Maar dan ben je blijkbaar egoistisch.

Wat erg BE, dat kan niet waar zijn!

verre van egoistisch juist, yppy!
fijn dat 't weer de betere kant op gaat!

quote:

Op donderdag 12 juni 2008 14:08 schreef Moonah het volgende:
Gadver, ik krijg daar toch een naar gevoel bij zeg.

Ja ik ook. Ik had echt zoiets van dat meeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeen je toch niet.
Ik moet er zelf ook echt niet aan denken. Brrr...

Ze had het eerst aan een andere collega verteld en die riep mij er echt zo bij van 'moet je dit nou toch horen' om te zien of ik het net zo gek vond als zij.
Ja dus!

Jeetje Yppy... wat kunnen mensen dan toch lomp zijn zeg...
Het lijkt me wel verschrikkelijk moeilijk om zelf die keuze te moeten maken, maar dat heeft volgens mij niets met egoisme te maken hoor...
En dan nog... je zou toch voornamelijk een 2e kindje nemen omdat jij en Jarno dat zouden willen, niet om Anna iets leuks te geven toch.

Wel fijn om te lezen dat het beter gaat met je nu.

quote:

Op donderdag 12 juni 2008 14:08 schreef YPPY het volgende:
Ik krijg nu steeds vaker de vraag wanneer de tweede komt. Een paar keer heb ik gereageerd met "Dat kan niet meer." en toen kreeg ik echt een geschokte reactie. Uitgelegd dat het biologisch wel kan, maar dat ik het niet kan. En dan te horen krijgen het het zielig is voor Anna om enigskind te zijn. Dat hoorde ik niet voor het eerst. In het begin wist ik niet wat ik daarop moest zeggen. Nu is het "liever enigskind dan geen moeder meer" en dan houden mensen hun mond. Het is niet helemaal eerlijk van me misschien, maar ik vind het zo bemoeierig en gemeen als mensen doen alsof ik egoistisch ben en het Anna niet gun om een broertje/zusje te krijgen. Blijkbaar is het niet te snappen, dat ik het gewoon niet meer durf. De kans is zo groot dat ik weer ziek word en dat kan ik niet. Niet nog eens. Maar dan ben je blijkbaar egoistisch.

Ik snap je heel goed hoor Ypsel. Het is niet egoïstisch. Het is verstandig. En het gaat mensen geen zak aan. Klaar! _{Overigens vind ik de manier waarop je het blijkbaar vertelde "dat kan niet meer" wel een beetje cru.}
En weet je, voor hetzelfde geld klikt het niet tussen een evt broertje of zusje. Ook leuk voor die tweede. Missie des levens mislukt.

Maar wat goed dat het weer de goede kant op gaat.

BE Ik vind dat echt ziek hoor, zouden die dan zo'n hechte/vreemde band hebben dat ze hem ook nog douched of verder naakt ziet ofzo?
Ik kan me er echt helemaal GEEN voorstelling bij maken dat een jongen dat normaal vindt op die leeftijd

YPPY, wat Bix zegt, het is juist verre van egoïstisch! Dachten mensen maar eens wat meer na voordat ze er iets uit menen te moeten gooien. En enig kind zijn is helemaal niet zielig, ik kan het weten
Ik hoop ook dat het de goeie kant op blijft gaan en zo blijft

quote:

Op donderdag 12 juni 2008 14:05 schreef Moonah het volgende:

[..]

Nee, daar let je niet op, dat zíe je toch?!
Zoon van een goede vriend werd bij ons verschoond, ik zag ook meteen dat die een klein schuimpje heeft. Ik zei er wijselijk niets van ("Whhaaaaah! Die van jou heeft een kleintje!!!"). Maar toen ik Thies verschoonde viel hem wél op dat Thies groot geschapen is.

De laatste tijd is Ruben de enige die ik verschoond heb, dus ik weet het niet Maar al valt het op, dan zeg je dat toch niet hardop? (Ook al was het in dit geval in Rubens voordeel).

17?!

jeutje. Ik vind het bij mijn zoon van 8 al iets wat ie zelf moet doen. Ik moet m er best eens aan herinneren maar het even checken?
_{Zo'n jongen kan toch nooit meer wat met wat voor meisje dan ook}

En Yppy, blij dat het weer wat beter met je gaat. Laat je door een ander niets aan praten hoor.

quote:

Op donderdag 12 juni 2008 14:14 schreef Moonah het volgende:

_{Overigens vind ik de manier waarop je het blijkbaar vertelde "dat kan niet meer" wel een beetje cru.}

Dat vind ik ook hoor, het is niet goed als ik dat zo zeg. En toch doe ik het. Misschien wil ik anderen shockeren omdat zij mij zo in mijn hart raken? Ik weet het niet.

Overigens heb ik een broertje en een zusje, maar daar heb ik geen bijzonder goede band mee, ik weet dus uit ervaring dat het niet altijd een aanvulling hoeft te zijn.

quote:

Op donderdag 12 juni 2008 14:15 schreef snoopy het volgende:
En enig kind zijn is helemaal niet zielig, ik kan het weten

Daar verschillen onze meningen dan over

Overigens vind ik het veel knapper om inderdaad te beslissen het er bij eentje te houden om wat voor een reden dan ook, dan om voor een tweede te gaan als je het zelf niet ziet zitten

En Yps, je komt er wel, echt! En als Storm en Thies te groot zijn, dan heb ik hier nog een neefje wat daar geen last van heeft

Ik word regelmatig 30+ geschat..ben pas 27 Maar je hoort blijkbaar pas na je 30ste 3 kinderen te hebben ofzo
Oh en die rui..gaat maar niet over. Hoe lang duurt dat ook alweer? M`n hele haarlijn is nu 3 cm naar achteren verplaats. Ziet er enorm leuk uit als je gezicht wel gebruind is en je hoofdhuid niet

quote:

Op donderdag 12 juni 2008 14:21 schreef debuurvrouw het volgende:
even checken?
_{Zo'n jongen kan toch nooit meer wat met wat voor meisje dan ook}

Checkt moeder ook na de tijd of er veranderingen zijn opgetreden?

quote:

Op donderdag 12 juni 2008 14:23 schreef Troel het volgende:

[..]

Checkt moeder ook na de tijd of er veranderingen zijn opgetreden?

En even vragen of het naar ieders wens was.

Jahoor, ik vouw effe de was op . .

Yppy, wat rot, die opmerkingen. Ik weet ook niet of ik ooit een nummer twee zou willen, door verschillende redenen. En dan ben ik nog niet eens echt ziek (weet even niet hoe ik het anders moet zeggen) of heb iets te klagen. Maar bij mij zeggen ze allemaal "ik spreek je over een jaar nog wel" en dan zo'n veelbetekenende blik. En dan zeg ik, prima! Tot over een jaar! .

Ik vind het sowieso onzin om een tweede kind te nemen vóór het andere kind. Een kind hoeft er niet persé gelukkiger door te worden.

Mijn man is enigkind en heeft dat nooit leuk gevonden, maar hij een soort ideaalbeeld van hoe een broer of zus zou zijn. Dit wordt alleen maar versterkt door de band die ik met mijn broer heb. Maar ik ken genoeg voorbeelden van broers en zussen die elkaar nooit meer zien.

Mijn moeder heeft 4 meiden en ik moest zo lachen toen ze mijn Peuter voor het eerst in badje deed..
'Kun je even helpen, hoe moet ik dit afdrogen?'

kaal