Verliefd op mijn collega

Ik zal jullie niet langer in de spanning laten...geloof dat iedereen die dit topic heeft gevolgd zo ongeveer plaatsvervangende frustratie heeft gevoeld... Tja wat kan ik zeggen...ik heb genoeg waarschuwingen gehad in dit topic. Ik wilde jullie graag een "happy ending" geven...


En dat doe ik dan ook bij deze!


Na ettelijke keren gesmst te hebben in zijn 3 weken vakantie dat ik hem mis en ook nog een keer een mail, is geloof ik het licht ook bij hem aangegaan. Nadat hij terugkwam van vakantie heb ik'm nogmaals uitgevraagd en dit keer was hij heel snel om "ja" te zeggen.
Ons uitje was heel gezellig en ja, er is gezoend (EINDELIJK) . Hij was dit keer ook heel snel om weer een nieuw uitje te plannen (voor het weekend daarop), namelijk nog voor de date voorbij was. En hij zat ook alweer genoeg andere uitjes voor ons te plannen...Hij heeft er zin in, zullen we maar zeggen. En werd ook wel tijd natuurlijk. Tot nog toe valt hij niet tegen en het lijkt een echte heer. Maar we zullen zien! Iedereen van harte bedankt voor alle medeleven en tips!

[ Bericht 9% gewijzigd door Leonora op 27-08-2008 22:36:15 ]

Kiki,

in het kort: het is niks geworden.

We hebben een hele leuke tijd gehad...die eigenlijk veel te kort was . Het eindigde dus eigenlijk heel snel. Binnen 2 maanden was het uit. De lange variant is wat zwaar op de hand. Het zou zomaar een nieuw topic kunnen worden.

Terwijl wij op het top van onze verliefdheid zaten ontpopte ruzie tussen zijn ouders en zijn broertje wat eindigde in geweld. Zijn broertje stuurde zijn schoonfamilie met losse handjes op zijn ouders af en dat eindigde met een schermutseling richting zijn ouders en hem (zijn keel werd dichtgeknepen; maar hij kon de dader zo wel weghouden van zijn bejaarde ouders die anders de klappen hadden gekregen)...zijn broertje is nu persona non grata bij zijn ouders. Kort daarna werd ik ook aan de kant gezet.

Einde love-story.

Het was allemaal wel erg dramatisch en het allervreemdste was nog dat hij binnen 1 week tot over zijn oren (echt waar) verliefd was en wilde en het al over kinderen had. Mocht dus niet zo zijn.
Een jaar later hebben we het opnieuw geprobeerd. Zeg maar, alles wat we toen hadden gepland voor ons tweetjes gingen we alsnog proberen. Dat hebben we een winter en lente volgehouden.

Compromis gaat hem heel slecht af en ik kan maar tot zover meebuigen. Zelf denk ik dat wij eens heel goed bij elkaar pasten en dat hij helemaal open heeft gestaan voor mij om een nieuwe richting (met mij) in te slaan. Helaas vrees ik dat zijn familieperikelen hem voorgoed de stuipen op het lijf hebben gejaagd en hem hebben veranderd (ten nadele in mijn optiek) zodat er geen ruimte meer was voor liefde tussen ons. Voor zover ik weet natuurlijk, want ervoor kende ik hem alleen als leuke collega en niet zo goed persoonlijk. Misschien was het altijd al een eikel. Erg berekenend en op momenten totaal zonder compassie.

Ik vond hem niet meer lief (ook al hield ik nog steeds van hem) en hij kon uiteindelijk geen zachtheid voor mij meer vinden. Tja dan houd het snel op he... Ja en verder vond hij mij waarschijnlijk ook gewoon een kreng ofzo.

OK ander topic