SEX Seksualiteit
Seks! Vrijwel iedereen doet het of heeft het erover. Maar wat betekent seks nu voor jou (en je partner)? Meningen, ideeën, vragen en discussies zijn welkom. Geen puberaal gedrag aub.
Hallo, en mijn verontschuldigingen voor dit best wel serieuze onderwerp in dit forum 
Ik zit met een best wel ongebruikelijk probleem wat een grote impact heeft op mijn leven. Het is namelijk zo dat ik geboren ben met een geboortedefect dat, hoewel het vaak voorkomt, bij mij pas kortgeleden ontdekt is. In het kort ben ik een semi-hermafrodiet, wat betekent dat ik zowel mannelijke als vrouwelijke geslachtsorganen bezit, maar volledig onvruchtbaar ben.
Tot begin 2005 leefde iedereen in de veronderstelling dat ik een jongen was. Na een omweg van 2,5 jaar via de VUMC waar men weigerde te erkennen dat ik misschien intersexueel (hermafrodiet) zou kunnen zijn en geen enkel onderzoek heeft uitgevoerd. Uiteindelijk heeft in december 2007 een MRI scan in Duitsland uitgewezen dat ik inderdaad hermafrodiet ben, maar weigert men in Nederland nog steeds dit resultaat te erkennen. Waarschijnlijk zal ik hierom mij in Duitsland verder laten behandelen.
Mijn medische situatie is als kort: ik heb een vrouwelijk lichaam zonder enige mannelijke kenmerken afgezien van de geslachtsorganen. Daar heb ik een proto-penis, waarschijnlijk geen prostaat, iets wat op testikelen lijkt, geen baarmoeder of eierstokken maar wel een vagina, waarvan de schaamlippen volledig vergroeid zijn en dus de vagina opening afsluit.
Mijn ervaringen op sexueel gebied zijn best wel... interessant te noemen. Het begon allemaal met een verkrachting door een 'vriend' die dacht mij te helpen mijn lichaam beter te leren kennen. Als gevolg daarvan raakte ik volkomen het spoor bijster en heb mij laten verleiden tot een aantal trio's, die mij deden realiseren dat wat ik heb aan 'mannelijke' onderdelen inderdaad niet lijken te werken zoals ze zouden moeten, dat ik verdomd weinig aan sex lijk te hebben, en dat sex zonder liefde mij echt rot doet voelen.
Ondertussen ben ik redelijk gestabiliseerd, maar heb de hoop op een plezierig sexueel contact eigenlijk volledig opgegeven tot de operatie. Dit zeker om frustraties te voorkomen. Relaties ga ik nog niet aan omdat ik meen die niet aan te kunnen. Mijn hoop is dus eigenlijk volkomen gevestigd op wat ik in Duitsland kan regelen.
Alle commentaar en zo zijn welkom
Ik zit met een best wel ongebruikelijk probleem wat een grote impact heeft op mijn leven. Het is namelijk zo dat ik geboren ben met een geboortedefect dat, hoewel het vaak voorkomt, bij mij pas kortgeleden ontdekt is. In het kort ben ik een semi-hermafrodiet, wat betekent dat ik zowel mannelijke als vrouwelijke geslachtsorganen bezit, maar volledig onvruchtbaar ben.
Tot begin 2005 leefde iedereen in de veronderstelling dat ik een jongen was. Na een omweg van 2,5 jaar via de VUMC waar men weigerde te erkennen dat ik misschien intersexueel (hermafrodiet) zou kunnen zijn en geen enkel onderzoek heeft uitgevoerd. Uiteindelijk heeft in december 2007 een MRI scan in Duitsland uitgewezen dat ik inderdaad hermafrodiet ben, maar weigert men in Nederland nog steeds dit resultaat te erkennen. Waarschijnlijk zal ik hierom mij in Duitsland verder laten behandelen.
Mijn medische situatie is als kort: ik heb een vrouwelijk lichaam zonder enige mannelijke kenmerken afgezien van de geslachtsorganen. Daar heb ik een proto-penis, waarschijnlijk geen prostaat, iets wat op testikelen lijkt, geen baarmoeder of eierstokken maar wel een vagina, waarvan de schaamlippen volledig vergroeid zijn en dus de vagina opening afsluit.
Mijn ervaringen op sexueel gebied zijn best wel... interessant te noemen. Het begon allemaal met een verkrachting door een 'vriend' die dacht mij te helpen mijn lichaam beter te leren kennen. Als gevolg daarvan raakte ik volkomen het spoor bijster en heb mij laten verleiden tot een aantal trio's, die mij deden realiseren dat wat ik heb aan 'mannelijke' onderdelen inderdaad niet lijken te werken zoals ze zouden moeten, dat ik verdomd weinig aan sex lijk te hebben, en dat sex zonder liefde mij echt rot doet voelen.
Ondertussen ben ik redelijk gestabiliseerd, maar heb de hoop op een plezierig sexueel contact eigenlijk volledig opgegeven tot de operatie. Dit zeker om frustraties te voorkomen. Relaties ga ik nog niet aan omdat ik meen die niet aan te kunnen. Mijn hoop is dus eigenlijk volkomen gevestigd op wat ik in Duitsland kan regelen.
Alle commentaar en zo zijn welkom
Dus je bent een man in een vrouwenlichaam?? Volgens mij droomt elke puber daarvan.. 
Even serieus: waar wil je heen met dit topic? Ervaringen van andere horen? Lijkt me niet dat er veel mensen zijn met hetzelfde. Zoek eens op google naar (internationale) fora over dit 'probleem'.
Even serieus: waar wil je heen met dit topic? Ervaringen van andere horen? Lijkt me niet dat er veel mensen zijn met hetzelfde. Zoek eens op google naar (internationale) fora over dit 'probleem'.
ehm..
tvp.
kijken hoe dit topic verloopt.
mocht dit een serieus onderwerp zijn, heb ik wel wat inbreng.
btw, je PM doet het niet
[ Bericht 12% gewijzigd door marcel-o op 24-05-2008 08:23:11 ]
tvp.
kijken hoe dit topic verloopt.
mocht dit een serieus onderwerp zijn, heb ik wel wat inbreng.
btw, je PM doet het niet
[ Bericht 12% gewijzigd door marcel-o op 24-05-2008 08:23:11 ]
| Wordfeud: marcel-o |plug.dj/uptempo |<-- draai zelf je platen
Trieste reacties hier.
Als eerste moet ik zeggen dat ik geen hermafrodieten ken, dus ik vind dit wel bijzonder. Wat ik niet begrijp is waarom ze in Nederland het niet erkennen? Is daar een rede voor?
Als eerste moet ik zeggen dat ik geen hermafrodieten ken, dus ik vind dit wel bijzonder. Wat ik niet begrijp is waarom ze in Nederland het niet erkennen? Is daar een rede voor?
.
Ja, jammer inderdaad. Hoe kwam het dat ze er bij jou zo laat pas achter kwamen? Lichamelijk was het toch al wel zichtbaar?quote:
Ik vermoed dat je ook mede door de 'verkrachting' wat afstandelijk bent bij een mogelijk sexuele relatie. Dus wellicht dat de operatie dat niet direct wegneemt.
Voor de rest, dapper dat je het hier post, gezien alle respectloze reacties...
"I intend to live forever. So far, so good."
"I have enough money to last me the rest of my life, unless I buy something"
"I have enough money to last me the rest of my life, unless I buy something"
o, ik zie het al op je website En ik vind je niet eens zo heel niet-vrouwelijk eerlijk gezegd!
Dit is trouwens een goed topic voor je, stuk serieuser ook: Genderdysforie: deel 12
En ik vind je niet eens zo heel niet-vrouwelijk eerlijk gezegd! Dit is trouwens een goed topic voor je, stuk serieuser ook: Genderdysforie: deel 12
Nee hoorquote:Op zaterdag 24 mei 2008 19:02 schreef Jakhals het volgende:
Wonderer is toch ook hermafrodiet?
[ Bericht 1% gewijzigd door wonderer op 24-05-2008 20:32:16 ]
"Pain is my friend. I can trust pain. I can trust pain to make my life utterly miserable."
"My brain is too smart for me."
"We don't need no education." "Yes you do, you just used a double negative."
"My brain is too smart for me."
"We don't need no education." "Yes you do, you just used a double negative."
Als dit een serieuze topic is... gekke reacties krijg je dan...
Wat een bijzonder verhaal en wat moet jij hard vechten om enigszins een rustig en geaccepteerd leven te kunnen leven. Hermafrodieten krijgen geen plaats in onze maatschappij, jammer, het lijf waarmee we ons voortbewegen is slechts een onderdeel van ons zijn. Alles is wat anders is, wordt niet erkend.-Stom-. Maar goed, dat terzijde.
Het is zo -stom- dat alles gericht is op sex, echt weer een typische mannenreactie te denken dat je van een wip wijzer wordt. Ja, de man zelf. IEerst het gevoelsleven en een prettige situatie waarin de vrouw haar seksualiteit kan ontdekken. Daar zitten de meeste vrouwen meer op te wachten. Ik hoop dat je door te experimenteren het een en ander te weten bent gekomen, maar dat je (weer) in een prettige situatie zult verkeren waarin je op je gemak bent. Met iemand (of meerdere) die je zal (zullen) waarderen.
Ik weet niet of dit een serieuze topic is, maar ik heb het als serieus beschouwd. Hey E., sterkte! En wie weet horen we hoe het is gegaan.
PS Wees blij dat je in Duitsland behandeld kunt worden, in Nederland lopen ze een stuk achter op medisch gebied. Niet alleen technisch, maar ook qua mentaliteit.
[ Bericht 1% gewijzigd door Sowflow op 24-05-2008 23:19:14 ]
Wat een bijzonder verhaal en wat moet jij hard vechten om enigszins een rustig en geaccepteerd leven te kunnen leven. Hermafrodieten krijgen geen plaats in onze maatschappij, jammer, het lijf waarmee we ons voortbewegen is slechts een onderdeel van ons zijn. Alles is wat anders is, wordt niet erkend.-Stom-. Maar goed, dat terzijde.
Het is zo -stom- dat alles gericht is op sex, echt weer een typische mannenreactie te denken dat je van een wip wijzer wordt. Ja, de man zelf. IEerst het gevoelsleven en een prettige situatie waarin de vrouw haar seksualiteit kan ontdekken. Daar zitten de meeste vrouwen meer op te wachten. Ik hoop dat je door te experimenteren het een en ander te weten bent gekomen, maar dat je (weer) in een prettige situatie zult verkeren waarin je op je gemak bent. Met iemand (of meerdere) die je zal (zullen) waarderen.
Ik weet niet of dit een serieuze topic is, maar ik heb het als serieus beschouwd. Hey E., sterkte! En wie weet horen we hoe het is gegaan.
PS Wees blij dat je in Duitsland behandeld kunt worden, in Nederland lopen ze een stuk achter op medisch gebied. Niet alleen technisch, maar ook qua mentaliteit.
[ Bericht 1% gewijzigd door Sowflow op 24-05-2008 23:19:14 ]
*The more we see, the more we understand, the less we feel the need to blame. -S2008-
*Wees niet bang dat het leven zal eindigen, wees bang dat het nooit zal beginnen.
*OP ZOEK NAAR OVERWINTERINGSPLEK! 20 GRADEN.
*Wees niet bang dat het leven zal eindigen, wees bang dat het nooit zal beginnen.
*OP ZOEK NAAR OVERWINTERINGSPLEK! 20 GRADEN.
Ik vond op het internet (vond je verhaal erg intressant) toen ik op je naam zocht toevallig ook wat pikanter foto's op een webcam site. Wat ik daar zag, vond ik heel erg op vagina lijken, dus snap ik niet als dat echt foto van jou zijn (met die sexsites weet je het nooit)
hoe die dokters hebbeen kunnen denken dat je een man was....
of hoe je dat zelf hebt kunnen denken ookal was het op jonge leeftijd....
hoe die dokters hebbeen kunnen denken dat je een man was....
of hoe je dat zelf hebt kunnen denken ookal was het op jonge leeftijd....
In theorie vind ik iedereen aardig!
<a href="http://img170.exs.cx/img170/7325/img90181an.jpg" rel="nofollow" target="_blank">check mijn schilderij!</a>
Jagermaster alleen als ie bloed en bloedheet is!
<a href="http://img170.exs.cx/img170/7325/img90181an.jpg" rel="nofollow" target="_blank">check mijn schilderij!</a>
Jagermaster alleen als ie bloed en bloedheet is!
He joh! Ik heb je gezien! En wat meer over je gelezen. Dat je dit uitgerekend op FOK zet! Daarom dat ik nog steeds wantrouwig ben, TS = Maya?
Anyway, je hebt een lijf van een jonge vrouw. Mooi.
Ik denk trouwens dat je een heel boek kunt schrijven over je beleving van dit hele proces, sowieso van je leven.
Als het zover komt, let me (us) know!
Maya, keep the spirit!
Anyway, je hebt een lijf van een jonge vrouw. Mooi.
Ik denk trouwens dat je een heel boek kunt schrijven over je beleving van dit hele proces, sowieso van je leven.
Als het zover komt, let me (us) know!
Maya, keep the spirit!
*The more we see, the more we understand, the less we feel the need to blame. -S2008-
*Wees niet bang dat het leven zal eindigen, wees bang dat het nooit zal beginnen.
*OP ZOEK NAAR OVERWINTERINGSPLEK! 20 GRADEN.
*Wees niet bang dat het leven zal eindigen, wees bang dat het nooit zal beginnen.
*OP ZOEK NAAR OVERWINTERINGSPLEK! 20 GRADEN.
Dank je welquote:Op zaterdag 24 mei 2008 23:31 schreef Sowflow het volgende:
He joh! Ik heb je gezien! En wat meer over je gelezen. Dat je dit uitgerekend op FOK zet! Daarom dat ik nog steeds wantrouwig ben, TS = Maya?
Anyway, je hebt een lijf van een jonge vrouw. Mooi.
Ik denk trouwens dat je een heel boek kunt schrijven over je beleving van dit hele proces, sowieso van je leven.
Als het zover komt, let me (us) know!
Maya, keep the spirit!
En ja, zoals mijn sig al weggeeft is mijn naam Maya
Ik zal even kijken waarom mijn PMs het niet doen...
Zelf heb ik even gekeken wat het internet allemaal ophoest als ik op mijn naam zoek, en die ene pikante foto die bij een overigens nep-profiel staat is dus niet van mij
Het lijkt er wel op, afgezien van de bovenbouw ( ) en het lagere gedeelte
Ik heb geen idee... bij de VU in ieder geval werd ik uiteindelijk zelfs bijna het gekkenhuis in gestuurd, maar gelukkig wilde mijn moeder daar niet aan. Bij de VU beweerde ze ook dat ik aan woede aanvallen leed (daar 1 keer kwaad geworden na 2.5 jaar) en dat ik mijn moeder zou slaan (over mijn lijk).quote:Op zaterdag 24 mei 2008 08:37 schreef santax het volgende:
Trieste reacties hier.
Als eerste moet ik zeggen dat ik geen hermafrodieten ken, dus ik vind dit wel bijzonder. Wat ik niet begrijp is waarom ze in Nederland het niet erkennen? Is daar een rede voor?
Ik denk dat het voornamelijk onwetendheid en vastgeroest zijn in bepaalde denkbeelden is. Maar wat de redenen ook mogen zijn, de schade is al meer dan voldoende aangericht. Je weet dat je emotioneel in de knoop zit als je regelmatig emotioneel totaal instort of zelfs de gedachte aan zelfmoord af en toe wel enorm aantrekkelijk vind.
Dat ze bij de VU geeneens een MRI scan of wat dan ook wilde uitvoeren zegt genoeg, vind ik.
Van buiten als je even snel kijkt ziet het er zo'n beetje uit als bij een man omdat de schaamlippen volledig samengegroeid zijn en de vagina dus enkel door de huid heen voelbaar is. Het 'mannelijk' gedeelte is echter totaal niet zoals bij een man door kleine dingetjes als een ontbrekende voorhuid, geen talgklieren, een zachte, dunne huid en de mogelijkheid om tijdens een volledige erectie de proto-penis volledig om te buigen zonder dat ik echt iets voelquote:Op zaterdag 24 mei 2008 09:08 schreef JumpingJacky het volgende:
[..]
Ja, jammer inderdaad. Hoe kwam het dat ze er bij jou zo laat pas achter kwamen? Lichamelijk was het toch al wel zichtbaar?
Ik vermoed dat je ook mede door de 'verkrachting' wat afstandelijk bent bij een mogelijk sexuele relatie. Dus wellicht dat de operatie dat niet direct wegneemt.
Voor de rest, dapper dat je het hier post, gezien alle respectloze reacties...
(sorry als een paar mannen in het publiek zich nu opeens een beetje misselijk voelen
)Ik weet wel zeker dat de operatie in ieder geval een heleboel positiefs met zich mee zal brengen. Eindelijk zal mijn gevecht over zijn, zal ik de volledige, fysieke bevestiging hebben waar ik naar op zoek was, is de barriere als het aankomt op sexualiteit grotendeels verdwenen en hoef ik me gewoon over een heleboel dingen geen zorgen meer te maken.
Over genderdysforie wil ik helemaal niets lezen. Ik haat transsexuelen meer dan wat dan ook, psychologen uitgezonderd. Het is een groot onderdeel van de trauma's die ik vooral bij de VU heb opgelopen.quote:Op zaterdag 24 mei 2008 12:21 schreef Twinky het volgende:
o, ik zie het al op je website
Dit is trouwens een goed topic voor je, stuk serieuser ook: Genderdysforie: deel 12
Ik begrijp transsexuelen absoluut niet en genderdysforie net zomin als body dysmorphia (mensen die graag een amputatie willen van een gezond lichaamsdeel en zo).
Mijn trauma's zijn vooral gerelateerd aan transsexuelen, sexualiteit en relaties.
Ja, heb dit topic een tijdje laten rusten omdat ik niet verwachtte nog niet-achterlijke reacties te krijgen. Best wel plezierige verrassing vandaag dusquote:Op zaterdag 24 mei 2008 23:13 schreef Sowflow het volgende:
Als dit een serieuze topic is... gekke reacties krijg je dan...
Ja, sex is inderdaad volkomen waardeloos. Als ik wilde zou ik zo het bed in kunnen duiken met tientallen mannen en vrouwen (word vaak uitgenodigd om de een of andere reden), maar ik weiger pertinent. Sex is net zoals als op een loopband je de longen uit het lijf zweten. Het voelt misschien wel goed maar je komt geen centimeter vooruit.quote:Het is zo -stom- dat alles gericht is op sex, echt weer een typische mannenreactie te denken dat je van een wip wijzer wordt. Ja, de man zelf. IEerst het gevoelsleven en een prettige situatie waarin de vrouw haar seksualiteit kan ontdekken. Daar zitten de meeste vrouwen meer op te wachten. Ik hoop dat je door te experimenteren het een en ander te weten bent gekomen, maar dat je (weer) in een prettige situatie zult verkeren waarin je op je gemak bent. Met iemand (of meerdere) die je zal (zullen) waarderen.
Wat ik echt zou willen ervaren is liefde en de aandacht die daar bij hoort. Als daar sex bij te pas komt dan hoort het er gewoon bij maar is het geen hoofdzaak.
Hier in Nederland ben ik inderdaad volkomen klaar met de idioten die zich hier medici durven te noemen. Het totale gebrek aan belangstelling is gewoon ziekelijk. Ik zit met een probleem dat mij emotioneel zo'n beetje ten gronde richt en echt zwaar depressief maakt, maar het enige wat ze dan suggereren is dat ik dan even met een psycholoog ga praten. Dat zal helpen.quote:PS Wees blij dat je in Duitsland behandeld kunt worden, in Nederland lopen ze een stuk achter op medisch gebied. Niet alleen technisch, maar ook qua mentaliteit.
Hopelijk geeft mijn verzekeraar binnenkort het groene licht voor een operatie en zo in Duitsland, want zelf kan ik onmogelijk de kosten ervoor opbrengen
Dank je welquote:Op zondag 25 mei 2008 15:08 schreef Aventura het volgende:
Wat onzinreacties verwijderd (beter laat dan nooit)
Wow, wat een aangrijpend verhaal op je site. Ik kan me voorstellen dat je het er erg moeilijk mee hebt.
Ik moet eerlijk toegeven dat ik mijn vraagtekens heb bij het constateren van jouw aandoening. Hoe is het in godsnaam mogelijk dat je ouders niets afwijkends hebben geconstateerd? Zag het er altijd gewoon uit alsof je een penis met bijbehorende balzak hebt dan? Waarom heeft niemand op jonge leeftijd iets doorgehad? Ik kan me voorstellen dat als je echt afwijkend eruitziet van onderen dat je ouders dat wel gezien zouden moeten hebben. Na lange tijd is er besloten een medisch team een kijkje te laten nemen. De keuze is gevallen op het VUMC. Ze hebben te vluchtig gekeken en daaruit is gebleken dat je gewoon een man zou zijn. Ik denk dat ze ervan overtuigd waren dat je een man zou zijn die genderdysforie zou hebben. Als er van buitenaf niets afwijkends te zien is door zowel een team medici als jouw ouders dan kan ik me zo'n diagnose eigenlijk wel voorstellen.
Na veel problemen met het VUMC besluit je naar Duitsland te gaan. Daar komen ze na een MRI scan tot de conclusie dat je een (semi-)hermafrodiet bent. Dan moet het VUMC zich maar gaan schamen ! Hoe hebben ze dat ooit over het hoofd kunnen zien. Het valt natuurlijk zeer te betreuren dat ze er zo naast hebben kunnen zitten. Dus hup, met de scanresultaten in de hand naar het VUMC. Laat ze maar eens zweten. Kijken hoe ze reageren als ze er achter komen dat ze er al die tijd naast hebben gezeten. Een excuses is wel gepast. Maar nee, wat gebeurt er, men ontkent dat er op de scans iets te zien valt en in Duitsland is de constatering fout geweest. Vreemd, men durft hun fouten niet meer toe te geven? Vervolgens ga je met dezelfde resultaten naar het MC in Rotterdam. Ook in Rotterdam kunnen ze zich niet vinden in de Duitse onderzoeksresultaten. Zou het dan wellicht niet mogelijk kunnen zijn dat de fout in Duitsland zit? Ik kan er met de informatie die ik nu heb geen uitsluitsel over geven. Ik bekijk de dingen graag van twee kanten.
Nu weer even terug naar de psychologen. Jij bent door het VUMC doorgestuurd naar de psychologen. Er is hen medegedeeld dat jij een jongen bent die graag een meisje wil zijn. Op basis van de verkeerde informatie kunnen deze mensen natuurlijk nooit iets goed voor je doen. Ze kunnen de constatering van de medici niet in twijfel trekken. Die hebben er immers voor doorgeleerd. Puur lichamelijk gezien was jij dus in de ogen van de psychologen een man. Als je dan zelf aangeeft meer vrouwelijk te zijn kan ik me voorstellen dat de psychologen op hun beurt weer de mist in gaan. Door het falen van het VUMC konden de psychologen dus nooit iets goeds voor je betekenen. Zij waren slechts verkeerd ingelicht.
Door al je problemen met het VUMC, psychologen en met je lichaam zijn er ook ontzettend veel psychische problemen ontstaan. Vervolgens ben je ook nog eens door een 'vriend', die je overigens kende via internet, verkracht. Psychisch krijg je het hier alleen maar moeilijker mee. Uiteindelijk heeft dit alles ertoe geleid dat seks nooit goed hebt kunnen leren waarderen. Nooit ben je in een situatie terecht gekomen waar je eens kon genieten van seks. Door die verkrachting heb je ook nog eens een verkeerd beeld gekregen van mannen in het algemeen. Een veel voorkomend gevolg trouwens. Je hebt behoefe aan liefde boven seks.
Ik heb voorgaande alinea's geschreven op de manier waarop ik kijk naar je verhaal. Althans, ik trek zeker niet alles wat je verteld in twijfel. Ik probeer je alleen ook de andere kant van het verhaal te laten zien. Het zou heel goed kunnen dat sommige dingen niet kunnen kloppen, maar daar kan ik verder niet over oordelen. Ik heb alleen wat kritisch naar het verhaal gekeken. Eigenlijk hoop ik dat je mijn ideeen kan weerleggen zodat ik weer een ander beeld krijg over deze situatie. Er zijn erg veel vraagtekens.
Advies, tja, Heb in ieder geval geen seks meer om de seks. Sta open voor liefde en zie seks als iets dat pas komt als je al een relatie hebt. Een toekomstige partner moet accepteren dat je tijd nodig hebt. Gezien jouw verleden is het niet goed om dit te overhaastten. Ook heb je ongetwijfeld nog veel psychische problemen. Overweeg serieus een psycholoog of zelfs een psychiater. Jouw verleden met beide is erg slecht en je hebt een hekel aan ze. Begrijpelijk. Ze hadden al die tijd gehandeld met verkeerde gegevens. Psychologen werken ook zelden als je er zelf niet voor open staan. Het is zeker aan te raden om eens een afspraak te maken met een psycholoog.
Ik heb nog zat te melden, maar het word nogal een lang verhaal. Ik heb ook het idee dat het overkomt alsof je alles in twijfel trek en jouw niet geloof. Laat het even duidelijk zijn dat dat niet het geval is.
Ik moet eerlijk toegeven dat ik mijn vraagtekens heb bij het constateren van jouw aandoening. Hoe is het in godsnaam mogelijk dat je ouders niets afwijkends hebben geconstateerd? Zag het er altijd gewoon uit alsof je een penis met bijbehorende balzak hebt dan? Waarom heeft niemand op jonge leeftijd iets doorgehad? Ik kan me voorstellen dat als je echt afwijkend eruitziet van onderen dat je ouders dat wel gezien zouden moeten hebben. Na lange tijd is er besloten een medisch team een kijkje te laten nemen. De keuze is gevallen op het VUMC. Ze hebben te vluchtig gekeken en daaruit is gebleken dat je gewoon een man zou zijn. Ik denk dat ze ervan overtuigd waren dat je een man zou zijn die genderdysforie zou hebben. Als er van buitenaf niets afwijkends te zien is door zowel een team medici als jouw ouders dan kan ik me zo'n diagnose eigenlijk wel voorstellen.
Na veel problemen met het VUMC besluit je naar Duitsland te gaan. Daar komen ze na een MRI scan tot de conclusie dat je een (semi-)hermafrodiet bent. Dan moet het VUMC zich maar gaan schamen ! Hoe hebben ze dat ooit over het hoofd kunnen zien. Het valt natuurlijk zeer te betreuren dat ze er zo naast hebben kunnen zitten. Dus hup, met de scanresultaten in de hand naar het VUMC. Laat ze maar eens zweten. Kijken hoe ze reageren als ze er achter komen dat ze er al die tijd naast hebben gezeten. Een excuses is wel gepast. Maar nee, wat gebeurt er, men ontkent dat er op de scans iets te zien valt en in Duitsland is de constatering fout geweest. Vreemd, men durft hun fouten niet meer toe te geven? Vervolgens ga je met dezelfde resultaten naar het MC in Rotterdam. Ook in Rotterdam kunnen ze zich niet vinden in de Duitse onderzoeksresultaten. Zou het dan wellicht niet mogelijk kunnen zijn dat de fout in Duitsland zit? Ik kan er met de informatie die ik nu heb geen uitsluitsel over geven. Ik bekijk de dingen graag van twee kanten.
Nu weer even terug naar de psychologen. Jij bent door het VUMC doorgestuurd naar de psychologen. Er is hen medegedeeld dat jij een jongen bent die graag een meisje wil zijn. Op basis van de verkeerde informatie kunnen deze mensen natuurlijk nooit iets goed voor je doen. Ze kunnen de constatering van de medici niet in twijfel trekken. Die hebben er immers voor doorgeleerd. Puur lichamelijk gezien was jij dus in de ogen van de psychologen een man. Als je dan zelf aangeeft meer vrouwelijk te zijn kan ik me voorstellen dat de psychologen op hun beurt weer de mist in gaan. Door het falen van het VUMC konden de psychologen dus nooit iets goeds voor je betekenen. Zij waren slechts verkeerd ingelicht.
Door al je problemen met het VUMC, psychologen en met je lichaam zijn er ook ontzettend veel psychische problemen ontstaan. Vervolgens ben je ook nog eens door een 'vriend', die je overigens kende via internet, verkracht. Psychisch krijg je het hier alleen maar moeilijker mee. Uiteindelijk heeft dit alles ertoe geleid dat seks nooit goed hebt kunnen leren waarderen. Nooit ben je in een situatie terecht gekomen waar je eens kon genieten van seks. Door die verkrachting heb je ook nog eens een verkeerd beeld gekregen van mannen in het algemeen. Een veel voorkomend gevolg trouwens. Je hebt behoefe aan liefde boven seks.
Ik heb voorgaande alinea's geschreven op de manier waarop ik kijk naar je verhaal. Althans, ik trek zeker niet alles wat je verteld in twijfel. Ik probeer je alleen ook de andere kant van het verhaal te laten zien. Het zou heel goed kunnen dat sommige dingen niet kunnen kloppen, maar daar kan ik verder niet over oordelen. Ik heb alleen wat kritisch naar het verhaal gekeken. Eigenlijk hoop ik dat je mijn ideeen kan weerleggen zodat ik weer een ander beeld krijg over deze situatie. Er zijn erg veel vraagtekens.
Advies, tja, Heb in ieder geval geen seks meer om de seks. Sta open voor liefde en zie seks als iets dat pas komt als je al een relatie hebt. Een toekomstige partner moet accepteren dat je tijd nodig hebt. Gezien jouw verleden is het niet goed om dit te overhaastten. Ook heb je ongetwijfeld nog veel psychische problemen. Overweeg serieus een psycholoog of zelfs een psychiater. Jouw verleden met beide is erg slecht en je hebt een hekel aan ze. Begrijpelijk. Ze hadden al die tijd gehandeld met verkeerde gegevens. Psychologen werken ook zelden als je er zelf niet voor open staan. Het is zeker aan te raden om eens een afspraak te maken met een psycholoog.
Ik heb nog zat te melden, maar het word nogal een lang verhaal. Ik heb ook het idee dat het overkomt alsof je alles in twijfel trek en jouw niet geloof. Laat het even duidelijk zijn dat dat niet het geval is.
"In case of dissension, never dare to judge till you've heard the other side."
Omdat zoals ik al beschreef het er op het oog redelijk standaard mannelijk uit ziet van buiten.quote:Op zondag 25 mei 2008 20:35 schreef Karammel het volgende:
Ik moet eerlijk toegeven dat ik mijn vraagtekens heb bij het constateren van jouw aandoening. Hoe is het in godsnaam mogelijk dat je ouders niets afwijkends hebben geconstateerd? Zag het er altijd gewoon uit alsof je een penis met bijbehorende balzak hebt dan? Waarom heeft niemand op jonge leeftijd iets doorgehad?
Er heeft in het VUMC slechts een gynacoloog even naar mij gekeken, wat inhield dat hij even een beetje aan de buitenkant keek en voelde (ik ondertussen verkrampt van spanning en zo, natuurlijk voel je dan geen donder). Hij meende zelfs dat als ik het had over penetratie van mijn vagina dat ik eigenlijk bedoelde dat ik in m'n anus zat en wilde dat nog even demonstreren. Erg fijn.quote:Ik kan me voorstellen dat als je echt afwijkend eruitziet van onderen dat je ouders dat wel gezien zouden moeten hebben. Na lange tijd is er besloten een medisch team een kijkje te laten nemen. De keuze is gevallen op het VUMC. Ze hebben te vluchtig gekeken en daaruit is gebleken dat je gewoon een man zou zijn. Ik denk dat ze ervan overtuigd waren dat je een man zou zijn die genderdysforie zou hebben. Als er van buitenaf niets afwijkends te zien is door zowel een team medici als jouw ouders dan kan ik me zo'n diagnose eigenlijk wel voorstellen.
Verder heb ik daar enkel met psychologen gepraat die mij er enkel van wilde overtuigen dat ik transsexueel was en dat wat ik beweerde volkomen onzin was. Een psycholoog in Zutphen probeerde mij van hetzelfde te overtuigen.
Ik snap er zelf ook helemaal niets meer van. Het is mogelijk dat ik de CD met verkeerde beelden heb meegekregen uit Duitsland. Misschien zaten ze ook wel fout in Duitsland. Maar dat maakt allemaal niets uit, omdat ik dan nog steeds geen verklaring heb voor waarom mijn lichaam zich zo vreemd heeft ontwikkeld en ik altijd het gevoel heb gehad dat mijn lichaam 'anders' was, waarbij ik emotioneel nooit voor man of vrouw zijn heb kunnen kiezen.quote:Zou het dan wellicht niet mogelijk kunnen zijn dat de fout in Duitsland zit? Ik kan er met de informatie die ik nu heb geen uitsluitsel over geven. Ik bekijk de dingen graag van twee kanten.
Het waren de psychologen van het VUMC (gender team) zelf. Zij waren al voordat ik daar binnenstapte ervan overtuigd dat ik gewoon weer een verward persoon was. Geen enkel onderzoek was uitgevoerd voordat ik bij deze psychologen kwam.quote:Nu weer even terug naar de psychologen. Jij bent door het VUMC doorgestuurd naar de psychologen. Er is hen medegedeeld dat jij een jongen bent die graag een meisje wil zijn. Op basis van de verkeerde informatie kunnen deze mensen natuurlijk nooit iets goed voor je doen. [..] Zij waren slechts verkeerd ingelicht.
Daar ben ik het zeker mee eens.quote:Door al je problemen met het VUMC, psychologen en met je lichaam zijn er ook ontzettend veel psychische problemen ontstaan. Vervolgens ben je ook nog eens door een 'vriend', die je overigens kende via internet, verkracht. Psychisch krijg je het hier alleen maar moeilijker mee. Uiteindelijk heeft dit alles ertoe geleid dat seks nooit goed hebt kunnen leren waarderen. Nooit ben je in een situatie terecht gekomen waar je eens kon genieten van seks. Door die verkrachting heb je ook nog eens een verkeerd beeld gekregen van mannen in het algemeen. Een veel voorkomend gevolg trouwens. Je hebt behoefe aan liefde boven seks.
Er zijn meer dan genoeg vraagtekens, ja. Dat is gewoon het hele probleem. Ik weet niets en daarom kan ik ook niet verder komen op emotioneel gebied. Vaak sta ik voor de spiegel en weet ik mijzelf volkomen de grond in te trappen totdat ik mij de lelijkste 'persoon' (ding) in de hele wereld voel, mij echt ellendig voel en soms ook met m'n vuisten mijzelf bewerk (vooral m'n torso) totdat ik huilend van de pijn op de grond lig. Dit is waarom ik normaal gesproken mijn emoties enorm onderdruk en ze enkel naar buiten komen als de druk te hoog word.quote:Ik heb voorgaande alinea's geschreven op de manier waarop ik kijk naar je verhaal. Althans, ik trek zeker niet alles wat je verteld in twijfel. Ik probeer je alleen ook de andere kant van het verhaal te laten zien. Het zou heel goed kunnen dat sommige dingen niet kunnen kloppen, maar daar kan ik verder niet over oordelen. Ik heb alleen wat kritisch naar het verhaal gekeken. Eigenlijk hoop ik dat je mijn ideeen kan weerleggen zodat ik weer een ander beeld krijg over deze situatie. Er zijn erg veel vraagtekens.
Ja, sex heb ik genoeg van. Het is gewoon iets afschuwelijks wat enkel pijn en ellende met zich meebrengt. Een partner verwacht ik niet te vinden, maar misschien dat dingen verbeteren als ik ooit nog geopereerd word.quote:Advies, tja, Heb in ieder geval geen seks meer om de seks. Sta open voor liefde en zie seks als iets dat pas komt als je al een relatie hebt. Een toekomstige partner moet accepteren dat je tijd nodig hebt. Gezien jouw verleden is het niet goed om dit te overhaastten.
Nee, ik wil nooit meer met een psycholoog praten. Echt nooit meer. Zij kunnen nooit hun patienten echt begrijpen, je zit de hele tijd jezelf tegen hun te verdedigen en voel je enkel ellendiger. Ik ben een tijdje terug nog bij een psycholoog geweest en zal daar echt niet meer terugkomen. Ik haat het gewoon hoe het vreemde, afstandelijke mensen blijven die ik nooit mijn vertrouwen zou kunnen schenken.quote:Ook heb je ongetwijfeld nog veel psychische problemen. Overweeg serieus een psycholoog of zelfs een psychiater. Jouw verleden met beide is erg slecht en je hebt een hekel aan ze. Begrijpelijk. Ze hadden al die tijd gehandeld met verkeerde gegevens. Psychologen werken ook zelden als je er zelf niet voor open staan. Het is zeker aan te raden om eens een afspraak te maken met een psycholoog.
Ik ken mijzelf vele malen beter dan wie dan ook, zeker een psycholoog. Uiteindelijk kan ik enkel mijzelf helpen.
Ik weet zeker dat een psycholoog heel veel goeds teweeg kan brengen in jouw situatie. Het is te betreuren dat je zulke slechte ervaringen hebt met psychologen. Daardoor is het ook erg goed voor te stellen dat je never nooit meer naar een psycholoog wil stappen. Om nou tegen beter weten in naar een psycholoog te gaan heeft ook geen zin. Je moet er zelf wel achter staan, of in ieder geval er open voor staan. Natuurlijk ken jij je lichaam beter dan welke psycholoog dan ook. Daar zijn de meeste psychologen zich ook zeker van bewust. Toch kunnen ze je wel helpen. Ze kunnen een luisterend oor zijn die je af en toe de goede richting op sturen. Een aantal hele goede vrienden van mij zijn erg goed geholpen door een psycholoog. Ook heb ik een aantal vrienden die net als jou nooit meer met psychologen of andere hulpverleners willen praten. Jammer dat er zoveel verschil is tussen de psychologen hier in Nederland.
Een partner verwacht je niet te vinden. Waarom niet? Je bent niet goed genoeg? Op je site staat dat je veel positieve reacties hebt gekregen op de foto's van jezelf die op het internet staan. Dat kan ik beamen. Je ziet er goed uit. Dat zal dus het probleem niet zijn. Of je kwa omgang met anderen problemen hebt dat weet ik niet. Ik kan het me trouwens vrij goed voorstellen als dat wel het geval zou zijn. Het vertrouwen in mannen kan ook nog helemaal weg zijn. Dit zijn problemen die oplosbaar zijn. Je hoeft er alleen maar zelf open voor te staan en er zelf aan te werken. Specifiek voor dit probleem zou een psycholoog overigens geen slechte optie zijn. Geen idee of je hier ooit met een psycholoog over hebt gesproken, maar hier ken ik ze van. Ze hebben ervoor geleerd om dit soort situaties met jou op te lossen. Niet om jou op vanalles aan te vallen. Op een psycholoog zit je alleen zeker niet te wachten.
Denk niet dat een operatie al je problemen zal doen verbleken. Het zal je waarschijnlijk een boost aan zelfvertrouwen geven, maar de rest moet je toch zelf doen. Voordat je de operatie ondergaat raad ik je aan nog een onafhankelijk onderzoek te laten doen naar je lichaam. Op dit moment is er veel onzekerheid. Je weet eigenlijk niet eens hoe je eigen lichaam in elkaar zit. Dit zou voor mij iets zijn waar ik niet tegen zou kunnen.
Je voelt je een vrouw, dat lijkt me duidelijk. Dat je dan door middel van een operatie ook lichamelijk een vrouw wilt zijn is te begrijpen. Dit lijkt me ook een erg goede oplossing voor jezelf. De hormoonbehandeling hetzelfde verhaal, hoewel het een beetje overkomt alsof je daarmee op eigen houtje begonnen bent. Dat zal wel niet.
Een groot probleem van jou is dat je veel mensen niet meer kan vertrouwen. En de mensen die je daar mee zouden kunnen helpen zijn juist de mensen waar jij de grootste afkeer tegen hebt. Dan zal je toch zelf erg sterk in je schoenen moeten staan wil je daar overheen komen. Je zal moeten leren dat er ook goede mensen rondlopen die je willen helpen.
Ik heb erg veel respect voor je dat je zo'n moeilijk verhaal op het internet met anderen deelt. Ik hoop ook dat jij je heirdoor beter gaat voelen of op een andere manier voldoening uit haalt. Het lijkt me zeer moeilijk dit zo open en bloot te vertellen.
Een partner verwacht je niet te vinden. Waarom niet? Je bent niet goed genoeg? Op je site staat dat je veel positieve reacties hebt gekregen op de foto's van jezelf die op het internet staan. Dat kan ik beamen. Je ziet er goed uit. Dat zal dus het probleem niet zijn. Of je kwa omgang met anderen problemen hebt dat weet ik niet. Ik kan het me trouwens vrij goed voorstellen als dat wel het geval zou zijn. Het vertrouwen in mannen kan ook nog helemaal weg zijn. Dit zijn problemen die oplosbaar zijn. Je hoeft er alleen maar zelf open voor te staan en er zelf aan te werken. Specifiek voor dit probleem zou een psycholoog overigens geen slechte optie zijn. Geen idee of je hier ooit met een psycholoog over hebt gesproken, maar hier ken ik ze van. Ze hebben ervoor geleerd om dit soort situaties met jou op te lossen. Niet om jou op vanalles aan te vallen. Op een psycholoog zit je alleen zeker niet te wachten.
Denk niet dat een operatie al je problemen zal doen verbleken. Het zal je waarschijnlijk een boost aan zelfvertrouwen geven, maar de rest moet je toch zelf doen. Voordat je de operatie ondergaat raad ik je aan nog een onafhankelijk onderzoek te laten doen naar je lichaam. Op dit moment is er veel onzekerheid. Je weet eigenlijk niet eens hoe je eigen lichaam in elkaar zit. Dit zou voor mij iets zijn waar ik niet tegen zou kunnen.
Je voelt je een vrouw, dat lijkt me duidelijk. Dat je dan door middel van een operatie ook lichamelijk een vrouw wilt zijn is te begrijpen. Dit lijkt me ook een erg goede oplossing voor jezelf. De hormoonbehandeling hetzelfde verhaal, hoewel het een beetje overkomt alsof je daarmee op eigen houtje begonnen bent. Dat zal wel niet.
Een groot probleem van jou is dat je veel mensen niet meer kan vertrouwen. En de mensen die je daar mee zouden kunnen helpen zijn juist de mensen waar jij de grootste afkeer tegen hebt. Dan zal je toch zelf erg sterk in je schoenen moeten staan wil je daar overheen komen. Je zal moeten leren dat er ook goede mensen rondlopen die je willen helpen.
Ik heb erg veel respect voor je dat je zo'n moeilijk verhaal op het internet met anderen deelt. Ik hoop ook dat jij je heirdoor beter gaat voelen of op een andere manier voldoening uit haalt. Het lijkt me zeer moeilijk dit zo open en bloot te vertellen.
"In case of dissension, never dare to judge till you've heard the other side."
Het is ook meer dat ik vind dat praten in het algemeen op dit punt totaal geen zin heeft omdat voor mijn gevoel alles vast zit aan het fysieke. Zolang ik geen zekerheid heb over wat mijn lichaam precies is en wat de mogelijkheden ermee zijn om het 'normaal' te maken zal het praten met een psycholoog (en vaak nu al met vrienden) onnodige spanningen teweeg brengen.quote:Op zondag 25 mei 2008 21:53 schreef Karammel het volgende:
Ik weet zeker dat een psycholoog heel veel goeds teweeg kan brengen in jouw situatie. Het is te betreuren dat je zulke slechte ervaringen hebt met psychologen. Daardoor is het ook erg goed voor te stellen dat je never nooit meer naar een psycholoog wil stappen. Om nou tegen beter weten in naar een psycholoog te gaan heeft ook geen zin. Je moet er zelf wel achter staan, of in ieder geval er open voor staan. Natuurlijk ken jij je lichaam beter dan welke psycholoog dan ook. Daar zijn de meeste psychologen zich ook zeker van bewust. Toch kunnen ze je wel helpen. Ze kunnen een luisterend oor zijn die je af en toe de goede richting op sturen. Een aantal hele goede vrienden van mij zijn erg goed geholpen door een psycholoog. Ook heb ik een aantal vrienden die net als jou nooit meer met psychologen of andere hulpverleners willen praten. Jammer dat er zoveel verschil is tussen de psychologen hier in Nederland.
Ik weet dat ik mij over relaties nogal negatief uitliet eerder, daarvoor mijn verontschuldigingen. Natuurlijk is het mogelijk dat ik iemand zal vinden die ik zonder meer mijn partner zou willen noemen, ik acht het alleen onwaarschijnlijk gezien mijn huidige problemen en de eisen die ik zowiezo stel aan een potentiele partner.quote:Een partner verwacht je niet te vinden. Waarom niet? Je bent niet goed genoeg? Op je site staat dat je veel positieve reacties hebt gekregen op de foto's van jezelf die op het internet staan. Dat kan ik beamen. Je ziet er goed uit. Dat zal dus het probleem niet zijn. Of je kwa omgang met anderen problemen hebt dat weet ik niet. Ik kan het me trouwens vrij goed voorstellen als dat wel het geval zou zijn. Het vertrouwen in mannen kan ook nog helemaal weg zijn. Dit zijn problemen die oplosbaar zijn. Je hoeft er alleen maar zelf open voor te staan en er zelf aan te werken. Specifiek voor dit probleem zou een psycholoog overigens geen slechte optie zijn. Geen idee of je hier ooit met een psycholoog over hebt gesproken, maar hier ken ik ze van. Ze hebben ervoor geleerd om dit soort situaties met jou op te lossen. Niet om jou op vanalles aan te vallen. Op een psycholoog zit je alleen zeker niet te wachten.
Mijn looks wil ik nu gaan gebruiken om te gaan modelleren en zo zelfvertrouwen op te bouwen. Dit zal mij veel meer doen dan meer theoretische situaties doornemen met een psycholoog.
Ik kan er ook niet tegen. Dit onafhankelijk onderzoek laat ik nu al uitvoeren. Ik heb antwoorden nodig.quote:Denk niet dat een operatie al je problemen zal doen verbleken. Het zal je waarschijnlijk een boost aan zelfvertrouwen geven, maar de rest moet je toch zelf doen. Voordat je de operatie ondergaat raad ik je aan nog een onafhankelijk onderzoek te laten doen naar je lichaam. Op dit moment is er veel onzekerheid. Je weet eigenlijk niet eens hoe je eigen lichaam in elkaar zit. Dit zou voor mij iets zijn waar ik niet tegen zou kunnen.
Ik voel dat mijn lichaam de vrouwelijke kant ingeslagen is nog voordat ik geboren werd. Mijn emotionele kant is de laatste 3 jaar schreeuwend en tegenspartelend van een geslachtsloos kind opgegroeid tot een volwassen vrouw. Anatomisch en neurologisch gezien heb ik ook erg weinig opties als ik wel man zou willen zijn. Niet dat ik dat ooit zou willenquote:Je voelt je een vrouw, dat lijkt me duidelijk. Dat je dan door middel van een operatie ook lichamelijk een vrouw wilt zijn is te begrijpen. Dit lijkt me ook een erg goede oplossing voor jezelf. De hormoonbehandeling hetzelfde verhaal, hoewel het een beetje overkomt alsof je daarmee op eigen houtje begonnen bent. Dat zal wel niet.
En ik ben inderdaad al begonnen met de hormoontherapie op eigen gelegenheid en eigen kosten.
Dat soort mensen kom ik inderdaad af en toe tegen, ja. Echter het probleem blijft dat juist deze in de medische wereld die mij echt kunnen helpen zich echt niets van mij aan lijken te trekken. Ik heb een medisch probleem wat enorme psychologische spanningen teweegbrengt maar het enige wat men mij dan verteld is dat ik dan maar naar een psycholoog moet gaan. Dit komt dus neer op symptoombestrijding. Volkomen nutteloos.quote:Een groot probleem van jou is dat je veel mensen niet meer kan vertrouwen. En de mensen die je daar mee zouden kunnen helpen zijn juist de mensen waar jij de grootste afkeer tegen hebt. Dan zal je toch zelf erg sterk in je schoenen moeten staan wil je daar overheen komen. Je zal moeten leren dat er ook goede mensen rondlopen die je willen helpen.
Dank je welquote:Ik heb erg veel respect voor je dat je zo'n moeilijk verhaal op het internet met anderen deelt. Ik hoop ook dat jij je heirdoor beter gaat voelen of op een andere manier voldoening uit haalt. Het lijkt me zeer moeilijk dit zo open en bloot te vertellen.
Het lijkt er sterk op dat je op een punt bent beland dat psychologen niets voor je kunnen betekenen. In eerste instantie dacht ik dat dat kwam, omdat jij door slechte ervaringen een flinke afkeer hebt opgebouwd tegen psychologen. Nu kan ik me inderdaad heel goed voorstellen dat het niet te doen is om met zowel psychologen als vrienden een gesprek hierover te hebben zonder goed te weten hoe je lichaam in elkaar zit en wat je ermee kan. Dát is iets waar het hele probleem omheen is gebouwd. Je hebt helemaal gelijk.
Ik hoop van harte dat je de resultaten van het onafhankelijk onderzoek snel te horen krijgt. Eindelijk duidelijkheid. Wat zal dat een opluchting moeten zijn. Al zou ik er wel rekening mee houden dat het Duitse ziekenhuis dus ook een fout zou hebben kunnen gemaakt. Ik heb een beetje het idee alsof je dat onderzoek als een waarheid beschouwd. Ik weet het niet.
Dat je helemaal op jezelf besloten hebt een hormoonbehandeling te ondergaan heb ik zo mijn twijfels bij. Het is een grote stap in je leven waar je in mijn ogen steun bij nodig hebt van mensen om je heen. Je zou ook moeten weten waar je aan toe bent verder. Maarja, dat is natuurlijk maar een kant van het verhaal. Als je op de medici moet wachten zou het wellicht al te laat zijn of zouden de mannelijke hormonen die zich eventueel in je lichaam kunnen bevinden teveel tot uitting zijn gekomen. Ook dit moet weer een hele moeilijke beslissing zijn geweest.
En zelfvertrouwen. Tja, wat moet je daarmee. Je hebt op dit moment nog zoveel onduidelijkheid en je weet niet waar je aan toe bent. Ik denk dat het zeer belangrijk is dat het onafhankelijke onderzoek snel een duidelijk resultaat opleverd. Dan weet je eindelijk een beetje waar je aan toe bent. Nu kan je eigenlijk maar moeilijk verder denken. Als je eenmaal weet waar je aantoe bent kan je verder aan jezelf gaan werken. Ik denk dat psychologen dan ook daadwerkelijk wat voor je kunnen betekenen. Ik hoop dat je laat weten wat de resultaten zullen zijn. Dat zelfvertrouwen zal met de tijd ook wel komen. Op dit moment gaat het er voornamelijk over dat je weet waar je aan toe bent.
Ik hoop van harte dat je de resultaten van het onafhankelijk onderzoek snel te horen krijgt. Eindelijk duidelijkheid. Wat zal dat een opluchting moeten zijn. Al zou ik er wel rekening mee houden dat het Duitse ziekenhuis dus ook een fout zou hebben kunnen gemaakt. Ik heb een beetje het idee alsof je dat onderzoek als een waarheid beschouwd. Ik weet het niet.
Dat je helemaal op jezelf besloten hebt een hormoonbehandeling te ondergaan heb ik zo mijn twijfels bij. Het is een grote stap in je leven waar je in mijn ogen steun bij nodig hebt van mensen om je heen. Je zou ook moeten weten waar je aan toe bent verder. Maarja, dat is natuurlijk maar een kant van het verhaal. Als je op de medici moet wachten zou het wellicht al te laat zijn of zouden de mannelijke hormonen die zich eventueel in je lichaam kunnen bevinden teveel tot uitting zijn gekomen. Ook dit moet weer een hele moeilijke beslissing zijn geweest.
En zelfvertrouwen. Tja, wat moet je daarmee. Je hebt op dit moment nog zoveel onduidelijkheid en je weet niet waar je aan toe bent. Ik denk dat het zeer belangrijk is dat het onafhankelijke onderzoek snel een duidelijk resultaat opleverd. Dan weet je eindelijk een beetje waar je aan toe bent. Nu kan je eigenlijk maar moeilijk verder denken. Als je eenmaal weet waar je aantoe bent kan je verder aan jezelf gaan werken. Ik denk dat psychologen dan ook daadwerkelijk wat voor je kunnen betekenen. Ik hoop dat je laat weten wat de resultaten zullen zijn. Dat zelfvertrouwen zal met de tijd ook wel komen. Op dit moment gaat het er voornamelijk over dat je weet waar je aan toe bent.
"In case of dissension, never dare to judge till you've heard the other side."
misschien een domme vraag, maar als het vumc er niets mee te maken wil hebben, kan je dan niet naar een ander ziekenhuis? of zijn zij de enige die zich hierin specialiseren?
Mannelijkheid en vrouwelijkheid zit in veel meer dan het fysieke. Je kunt mannelijk of vrouwelijk handelen, denken, voelen... Je bent wat je bent en in de eerste plaats 'moet' je daar zelf tevreden mee zijn. Verder lijkt het me nuttig om je te richten op wat je wél kunt (op seksueel gebied of daarbuiten), en dat zo goed mogelijk te gebruiken.
Zelf heb ik ook een relatie gehad waarin geslachtsgemeenschap vaak onmogelijk was door een aandoening bij mijn partner. Dat hebben we opgelost door ons te richten op de dingen die we wél konden.
Dat dingen of mensen "normaal" zijn of "abnormaal" vind ik een bijna fataal idee, iedereen is anders, waarbij de een meer afwijkt van het gemiddelde dan de ander. Laat je niet aanpraten (vooral niet door jezelf) dat je minderwaardig bent omdat je een bijzonderheid hebt...
Zelf heb ik ook een relatie gehad waarin geslachtsgemeenschap vaak onmogelijk was door een aandoening bij mijn partner. Dat hebben we opgelost door ons te richten op de dingen die we wél konden.
Dat dingen of mensen "normaal" zijn of "abnormaal" vind ik een bijna fataal idee, iedereen is anders, waarbij de een meer afwijkt van het gemiddelde dan de ander. Laat je niet aanpraten (vooral niet door jezelf) dat je minderwaardig bent omdat je een bijzonderheid hebt...
/\oo/\
Afgelopen zaterdag stond een lezenswaardig artikel over dit onderwerp in het NRC. (blz 17 bijlage Zaterdag Etcetera, titel John- Joan- John
Het is helaas tegen de policy om dit artikel integraal te posten.
Het is helaas tegen de policy om dit artikel integraal te posten.
Nee hoor.quote:Op maandag 2 juni 2008 12:01 schreef Plankje55 het volgende:
Afgelopen zaterdag stond een lezenswaardig artikel over dit onderwerp in het NRC. (blz 17 bijlage Zaterdag Etcetera, titel John- Joan- John
Het is helaas tegen de policy om dit artikel integraal te posten.
OK dan, anders haalt een MOD het maar weg
Jo h n - Jo a n - Jo h n
Swaab over hersenen
Al in de baarmoeder wordt bepaald of een mens mannelijk of vrouwelijk gedrag gaat vertonen.
Niets lijkt simpeler dan bij de geboorte te zien of de baby een jongetje of een meisje is. Bij de bevruchting staat het al vast: twee XX chromosomen worden een meisje en één X en één Y chromosoom worden een jongetje.
Het Y chromosoom van het jongetje zet een proces op gang waardoor het mannelijke hormoon testosteron wordt gevormd. De zwangerschap bij de mens duurt 40 weken. Tussen de zesde en
twaalfde week ontwikkelen de geslachtsorganen van het kind zich in mannelijke of vrouwelijke richting door de aan-, of afwezigheid van testosteron. Vervolgens differentiëren de hersenen zich in mannelijke of vrouwelijke richting in de tweede helft van de zwangerschap, doordat het jongetje dan een piek van testosteron produceert en het meisje niet. In deze periode wordt het gevoel man of vrouw te zijn, onze genderidentiteit, voor de rest van ons leven vastgelegd in onze hersenstructuren.
Dat onze genderidentiteit al wordt bepaald in de baarmoeder is nog niet zo lang bekend. In de jaren 1960-1980 werd gedacht dat het kind als een blanco lei geboren werd en dat het gedrag vervolgens
door de maatschappij in de mannelijke of vrouwelijke richting werd gestuurd. Dit had grote consequenties voor de behandeling van een pasgeborene met een onduidelijk geslacht. Het deed er
niet toe welk geslacht je voor het kind koos, dacht men, als de operatie maar snel na de geboorte
plaatsvond. De omgeving van het kind zou vervolgens wel zorgen dat de genderidentiteit zich aanpaste aan het geslachtsorgaan. Patiëntenverenigingen maken pas sinds kort duidelijk hoeveel levens er verwoest zijn door operatief een geslacht te maken dat later niet overeen bleek te komen met de
genderidentiteit zoals die voor de geboorte in de hersenen tot stand is gekomen. Het verhaal van John-
Joan-John maakt ook duidelijk hoe mis het kan gaan door dit concept. Toen een jongetje (John) door
een verschrikkelijke fout in de operatiekamer op de leeftijd van acht maanden zijn penis verloor
bij een kleine ingreep (de voorhuid van de penis werd verwijderd omdat de opening te klein was), be-
sloot men er een meisje (Joan) van te maken. De testikels werden vóór de leeftijd van 17 maanden
verwijderd om de vervrouwelijking te vergemakkelijken. Het kind kreeg meisjeskleding, psychologische begeleiding van prof. Money in Philadelphia en oestrogenen in de puberteit. Money beschreef dit als een groot succes: de ontwikkeling van dit kind zou normaal vrouwelijk zijn. Echter, in volwassenheid keerde Joan terug naar het mannelijke geslacht, trouwde en adopteerde een paar kinderen. Helaas verloor hij uiteindelijk zijn geld op de beurs, scheidde en pleegde in 2004 zelfmoord.
Dit trieste verhaal laat zien hoe sterk de programmerende invloed op onze hersenen in de baarmoe-
der is. Het verwijderen van de penis en testikels, psychologische begeleiding en oestrogenen in de pu-
berteit hebben de genderidentiteit van dit kind niet kunnen veranderen. Dat testosteron inderdaad ver-
antwoordelijk is voor de differentiatie van onze geslachtsorganen en hersenen in mannelijke richting blijkt bij het Androgeen Ongevoeligheid Syndroom. Hierbij wordt wel testosteron geproduceerd, maar het hele lichaam is er ongevoelig voor. Daarom differentiëren zowel de uitwendige geslachtsorganen als de hersenen in vrouwelijke richting. Ook als zij genetisch man zijn (XY) worden delijders aan dit syndroom heteroseksuele vrouwen. Omgekeerd groeit bij meisjes die in de baarmoeder aan een hoge dosis testos
teron zijn blootgesteld de clitoris zo sterk uit dat ze bij de burgerlijke stand soms als een jongetje
worden aangegeven. Praktisch al deze meisjes krijgen het vrouwelijk geslacht. Maar twee procent
van hen blijkt later toch in de baarmoeder een mannelijke genderidentiteit te hebben ontwikkeld.
In die zeldzame gevallen waarin het kind een onduidelijk geslacht heeft en het niet zeker is of de her-
senen zich in mannelijke of vrouwelijke richting hebben ontwikkeld, kan men een voorlopig ge-
slacht voor het kind kiezen. Maar definitieve ingrepen om er een jongetje of meisje van te maken
moet men soms uitstellen totdat het gedrag van het kind duidelijkheid biedt.
De Rotterdamse kinderurologe Katja Wolffenbuttel heeft laten zien dat zelfs een operatie reversibel gedaan kan worden. Nederland kan bij alle delicate aspecten die horen bij zo’n behoedzame
strategie een voortrekkersrol spelen.
Dick Swaab
Dick Swaab is hoogleraar in de neurobi-
ologie aan de Universiteit van Amster-
dam. Hij is verbonden aan het Neder-
lands instituut voor Neurowetenschap-
pen. Reacties en vragen kunt u sturen
naar Zbrieven@nrc.nl
Jo h n - Jo a n - Jo h n
Swaab over hersenen
Al in de baarmoeder wordt bepaald of een mens mannelijk of vrouwelijk gedrag gaat vertonen.
Niets lijkt simpeler dan bij de geboorte te zien of de baby een jongetje of een meisje is. Bij de bevruchting staat het al vast: twee XX chromosomen worden een meisje en één X en één Y chromosoom worden een jongetje.
Het Y chromosoom van het jongetje zet een proces op gang waardoor het mannelijke hormoon testosteron wordt gevormd. De zwangerschap bij de mens duurt 40 weken. Tussen de zesde en
twaalfde week ontwikkelen de geslachtsorganen van het kind zich in mannelijke of vrouwelijke richting door de aan-, of afwezigheid van testosteron. Vervolgens differentiëren de hersenen zich in mannelijke of vrouwelijke richting in de tweede helft van de zwangerschap, doordat het jongetje dan een piek van testosteron produceert en het meisje niet. In deze periode wordt het gevoel man of vrouw te zijn, onze genderidentiteit, voor de rest van ons leven vastgelegd in onze hersenstructuren.
Dat onze genderidentiteit al wordt bepaald in de baarmoeder is nog niet zo lang bekend. In de jaren 1960-1980 werd gedacht dat het kind als een blanco lei geboren werd en dat het gedrag vervolgens
door de maatschappij in de mannelijke of vrouwelijke richting werd gestuurd. Dit had grote consequenties voor de behandeling van een pasgeborene met een onduidelijk geslacht. Het deed er
niet toe welk geslacht je voor het kind koos, dacht men, als de operatie maar snel na de geboorte
plaatsvond. De omgeving van het kind zou vervolgens wel zorgen dat de genderidentiteit zich aanpaste aan het geslachtsorgaan. Patiëntenverenigingen maken pas sinds kort duidelijk hoeveel levens er verwoest zijn door operatief een geslacht te maken dat later niet overeen bleek te komen met de
genderidentiteit zoals die voor de geboorte in de hersenen tot stand is gekomen. Het verhaal van John-
Joan-John maakt ook duidelijk hoe mis het kan gaan door dit concept. Toen een jongetje (John) door
een verschrikkelijke fout in de operatiekamer op de leeftijd van acht maanden zijn penis verloor
bij een kleine ingreep (de voorhuid van de penis werd verwijderd omdat de opening te klein was), be-
sloot men er een meisje (Joan) van te maken. De testikels werden vóór de leeftijd van 17 maanden
verwijderd om de vervrouwelijking te vergemakkelijken. Het kind kreeg meisjeskleding, psychologische begeleiding van prof. Money in Philadelphia en oestrogenen in de puberteit. Money beschreef dit als een groot succes: de ontwikkeling van dit kind zou normaal vrouwelijk zijn. Echter, in volwassenheid keerde Joan terug naar het mannelijke geslacht, trouwde en adopteerde een paar kinderen. Helaas verloor hij uiteindelijk zijn geld op de beurs, scheidde en pleegde in 2004 zelfmoord.
Dit trieste verhaal laat zien hoe sterk de programmerende invloed op onze hersenen in de baarmoe-
der is. Het verwijderen van de penis en testikels, psychologische begeleiding en oestrogenen in de pu-
berteit hebben de genderidentiteit van dit kind niet kunnen veranderen. Dat testosteron inderdaad ver-
antwoordelijk is voor de differentiatie van onze geslachtsorganen en hersenen in mannelijke richting blijkt bij het Androgeen Ongevoeligheid Syndroom. Hierbij wordt wel testosteron geproduceerd, maar het hele lichaam is er ongevoelig voor. Daarom differentiëren zowel de uitwendige geslachtsorganen als de hersenen in vrouwelijke richting. Ook als zij genetisch man zijn (XY) worden delijders aan dit syndroom heteroseksuele vrouwen. Omgekeerd groeit bij meisjes die in de baarmoeder aan een hoge dosis testos
teron zijn blootgesteld de clitoris zo sterk uit dat ze bij de burgerlijke stand soms als een jongetje
worden aangegeven. Praktisch al deze meisjes krijgen het vrouwelijk geslacht. Maar twee procent
van hen blijkt later toch in de baarmoeder een mannelijke genderidentiteit te hebben ontwikkeld.
In die zeldzame gevallen waarin het kind een onduidelijk geslacht heeft en het niet zeker is of de her-
senen zich in mannelijke of vrouwelijke richting hebben ontwikkeld, kan men een voorlopig ge-
slacht voor het kind kiezen. Maar definitieve ingrepen om er een jongetje of meisje van te maken
moet men soms uitstellen totdat het gedrag van het kind duidelijkheid biedt.
De Rotterdamse kinderurologe Katja Wolffenbuttel heeft laten zien dat zelfs een operatie reversibel gedaan kan worden. Nederland kan bij alle delicate aspecten die horen bij zo’n behoedzame
strategie een voortrekkersrol spelen.
Dick Swaab
Dick Swaab is hoogleraar in de neurobi-
ologie aan de Universiteit van Amster-
dam. Hij is verbonden aan het Neder-
lands instituut voor Neurowetenschap-
pen. Reacties en vragen kunt u sturen
naar Zbrieven@nrc.nl
Heb je de film XXY gezien? Het laat duidelijk de problematiek zien.
Ik hoop dat je, los van al je problemen, een leven kan opbouwen. Stom voorbeeld: "Ik ga graag naar alternatieve films kijken. Mijn vrienden vinden dat maar niks. Ik heb het jaren nauwelijks gedaan, omdat ik dacht dat alleen naar de film 'abnormaal' was." Bullshit natuurlijk, maar het vertelt wel hoe groot de druk van buitenaf kan zijn. In jouw geval zal die druk natuurlijk nog veel groter zijn.
Succes drmee
Ik hoop dat je, los van al je problemen, een leven kan opbouwen. Stom voorbeeld: "Ik ga graag naar alternatieve films kijken. Mijn vrienden vinden dat maar niks. Ik heb het jaren nauwelijks gedaan, omdat ik dacht dat alleen naar de film 'abnormaal' was." Bullshit natuurlijk, maar het vertelt wel hoe groot de druk van buitenaf kan zijn. In jouw geval zal die druk natuurlijk nog veel groter zijn.
Succes drmee
Kan maar 1 ding zeggen, want dit is wel heel bizar...
Doe je ding! Doe wat jij denkt dat goed is en blijf dat doen. Scheit aan andere mensen!
GL!
Doe je ding! Doe wat jij denkt dat goed is en blijf dat doen. Scheit aan andere mensen!
GL!
Cause I'd rather continue my trip to the top of the mountain then freeze to death in the valley.
Wat plankje schreef: Ik heb wel een docu gezien over bruce en brenda, met hetzelfde onderwerp, rond dezelfde periode en met diezelfde dr, maar zouden ze dan de namen in bovenstaand artikel gefingeerd hebben of loopt er nog zo'n geval rond (dat lijkt me erg onwaarschijnlijk)?
Het mooi kotsende meisje.
Ik ben dus ook bij het Erasmus MC geweest omdat zij zich juist richten op intersexualiteit. Het VUMC richt zich juist op transsexuelen, wat ook verklaard waarom ik mij daar absoluut niet thuis voelde.quote:Op vrijdag 30 mei 2008 22:01 schreef releaze het volgende:
misschien een domme vraag, maar als het vumc er niets mee te maken wil hebben, kan je dan niet naar een ander ziekenhuis? of zijn zij de enige die zich hierin specialiseren?
Hopelijk krijg ik vandaag of begin volgende week uitslag uit Duitsland en is het het nieuws waar ik op hoop. Eerlijk gezegd weet ik niet of ik nog een teleurstelling en de resulterende emotionele chaos aankan. Vooral de laatste weken zit ik echt op het randje
Mijn probleem ligt voornamelijk op het vlak van feiten en acceptatie. Op dit moment weet ik absoluut niet wat ik nou wel en niet precies heb aan geslachtsorganen, enkel een hoop verwarrende ervaringen en (MRI) verslagen, weet ik ook niet of ik nou een chimera ben of niet en zweef ik qua officiele en onofficiele identiteit overal een beetje tussenin.quote:Op vrijdag 30 mei 2008 22:10 schreef Elketraz het volgende:
Mannelijkheid en vrouwelijkheid zit in veel meer dan het fysieke. Je kunt mannelijk of vrouwelijk handelen, denken, voelen... Je bent wat je bent en in de eerste plaats 'moet' je daar zelf tevreden mee zijn. Verder lijkt het me nuttig om je te richten op wat je wél kunt (op seksueel gebied of daarbuiten), en dat zo goed mogelijk te gebruiken.
Zelf heb ik ook een relatie gehad waarin geslachtsgemeenschap vaak onmogelijk was door een aandoening bij mijn partner. Dat hebben we opgelost door ons te richten op de dingen die we wél konden.
Dat dingen of mensen "normaal" zijn of "abnormaal" vind ik een bijna fataal idee, iedereen is anders, waarbij de een meer afwijkt van het gemiddelde dan de ander. Laat je niet aanpraten (vooral niet door jezelf) dat je minderwaardig bent omdat je een bijzonderheid hebt...
Waar het dan op neer komt is dat als ik in de spiegel kijk ik telkens weer iets anders zie. Hierom ben ik ook zeer gevoelig voor wat anderen over mij zeggen. Kortweg heb ik door de medische onzekerheid gewoon geen zelfbeeld kunnen opbouwen, wat in het dagelijkse leven echt zeer vervelend is.
Vorig jaar heb ik geprobeerd uit te vinden wat ik wel kon op sexueel gebied, maar ben daar flink getraumatiseerd van terug gekomen. Waar ik vooral behoefte aan lijk te hebben is zulke ervaringen met iemand anders op een liefdevolle manier te verkennen, wat tot nu toe altijd afwezig is gebleven.
gefingeerdquote:Op dinsdag 3 juni 2008 14:23 schreef veiligheidsspeldje het volgende:
Wat plankje schreef: Ik heb wel een docu gezien over bruce en brenda, met hetzelfde onderwerp, rond dezelfde periode en met diezelfde dr, maar zouden ze dan de namen in bovenstaand artikel gefingeerd hebben of loopt er nog zo'n geval rond (dat lijkt me erg onwaarschijnlijk)?
Bruce en Brenda zijn diezelfde als John - Joan - John, zelfde geval onder leiding van dr. Money.. Triest verhaal dat, ooits college over gehad, en daarnaast ook stuk gezien over een genderspecifiek onderdeel in je hersenen die groter zou zijn bij mannen of vrouwn, en in het geval van inter of transseskualiteit zijn hier problemen mee.
Ik heb totaal geen idee (klinkt bot) wat Fok je hierbij kan helpen, behalve het eerder beschreven advies om heil te zoeken bij een psycholoog
Ik heb totaal geen idee (klinkt bot) wat Fok je hierbij kan helpen, behalve het eerder beschreven advies om heil te zoeken bij een psycholoog
"There is only you and your camera. The limitations in your photography are in yourself, for what we see is what we are" - Ernst Haas
[Simon de la Court Photography]
[Simon de la Court Photography]
Ik denk dat wat ik vooral zoek is begrip en acceptatie bij anderen. Ik ben ruim 15 jaar volledig in mijzelf teruggetrokken geweest en dat was al eenzaam, maar de laatste jaren zijn zo mogelijk nog eenzamer geweest, zeker door het gebrek aan begrip onder medici maar ook gewone mensen.
Via anderen wil ik ook mijzelf beter leren kennen, samen plezier hebben (zoals samen videospellen spelen een paar dagen geleden met iemand die op bezoek kwam), maar vooral mijzelf leren zien zoals anderen dat doen. Hierom heb ik al eens een topic geplaatst op een ander forum waarin ik vroeg om fotografen die eens een fotoserie met mij wilden maken, zodat ik mijzelf op een andere manier zou leren bekijken, maar nadat een gast mij daarin beschuldigde van een jongen te zijn heb ik het maar opgegeven.
Via anderen wil ik ook mijzelf beter leren kennen, samen plezier hebben (zoals samen videospellen spelen een paar dagen geleden met iemand die op bezoek kwam), maar vooral mijzelf leren zien zoals anderen dat doen. Hierom heb ik al eens een topic geplaatst op een ander forum waarin ik vroeg om fotografen die eens een fotoserie met mij wilden maken, zodat ik mijzelf op een andere manier zou leren bekijken, maar nadat een gast mij daarin beschuldigde van een jongen te zijn heb ik het maar opgegeven.
Tsja.. ik denk dat je gewoon door moet zetten, niet opgeven, zorgen dat je je sterk weet te maken.. Maar goed, das ook maar een mening.
"There is only you and your camera. The limitations in your photography are in yourself, for what we see is what we are" - Ernst Haas
[Simon de la Court Photography]
[Simon de la Court Photography]
dit is allemaal ontzettend heftig, hopelijk ben je binnenkort van alle onduidelijkheid en onbehagen af.
Het is absurd hoe je bij de VU en in Rotterdam behandeld bent, het gebrek aan professionaliteit bij de VU verbaast me ergens ook weer niet in dit opzicht. Psychologen kunnen inderdaad niet begrijpen wat je voelt en doormaakt, ze horen alleen woorden en zien hoe je je gedraagt, veels te beperkt als je met zoiets heftigs zit als zo'n intersex aandoening waar je pas zo laat achterkomt.
Dat je iets hebt dat op testikels lijkt (alles er dus zogenaamd op en aan zit) zal wel de reden zijn waarom al die 'specialisten' denken dat het klopt voor een man en er dus geen sprake zou zijn van een intersex aandoening omdat de rest ook aanwezig is, maar niet functionerend zoals bij een gezonde man (hoewel dat al reden zou moeten zijn voor nader onderzoek).
Wat ik me afvraag is of er ooit naar je hormoonspiegels is gekeken, het zal nu geen zin meer hebben aangezien je met oestrogenen bent begonnen, maar daaraan zouden ze moeten kunnen zien dat die testikel-achtige dingen onder de maat functioneren. Als je niet kan ejaculeren en testikels niet de grote hebben van een flinke druif dan mag er zeker wel reden zijn om te twijfelen. En daarnaast vraag ik me of je zoals een man ook het XY-gen hebt, dat lijken me dingen die wel in eerste instantie al onderzocht zouden moeten worden, maar ja je hebt de 'specialisten' bepaald niet meegehad dus dat dat niet is gebeurd is dan niet zo vreemd.
wens je veel sterkte en positiviteit toe
Het is absurd hoe je bij de VU en in Rotterdam behandeld bent, het gebrek aan professionaliteit bij de VU verbaast me ergens ook weer niet in dit opzicht. Psychologen kunnen inderdaad niet begrijpen wat je voelt en doormaakt, ze horen alleen woorden en zien hoe je je gedraagt, veels te beperkt als je met zoiets heftigs zit als zo'n intersex aandoening waar je pas zo laat achterkomt.
Dat je iets hebt dat op testikels lijkt (alles er dus zogenaamd op en aan zit) zal wel de reden zijn waarom al die 'specialisten' denken dat het klopt voor een man en er dus geen sprake zou zijn van een intersex aandoening omdat de rest ook aanwezig is, maar niet functionerend zoals bij een gezonde man (hoewel dat al reden zou moeten zijn voor nader onderzoek).
Wat ik me afvraag is of er ooit naar je hormoonspiegels is gekeken, het zal nu geen zin meer hebben aangezien je met oestrogenen bent begonnen, maar daaraan zouden ze moeten kunnen zien dat die testikel-achtige dingen onder de maat functioneren. Als je niet kan ejaculeren en testikels niet de grote hebben van een flinke druif dan mag er zeker wel reden zijn om te twijfelen. En daarnaast vraag ik me of je zoals een man ook het XY-gen hebt, dat lijken me dingen die wel in eerste instantie al onderzocht zouden moeten worden, maar ja je hebt de 'specialisten' bepaald niet meegehad dus dat dat niet is gebeurd is dan niet zo vreemd.
wens je veel sterkte en positiviteit toe
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.une vie en rêve est une vie sans scrupule
Ze wordt door heel veel mensen aangezien als transseksueel. Door die gedachten hebben de mensen bij de Vu ook te snel geoordeeld en zijn de problemen veel erger geworden. Als transseksuelen niet zouden bestaan was ze beter bekeken en waren al deze problemen er niet geweest. Dan was er veel eerder een eind gekomen aan de onduidelijkheid. Niet dat transseksuelen hier verder schuld aan hebben, maar ik kan me voorstellen dat je dan toch wel een wrok koesters tegenover transseksuelen.quote:Op vrijdag 6 juni 2008 23:57 schreef Isegrim het volgende:
Niet op nou te focussen op het negatieve, maar... Je haat transseksuelen?
"In case of dissension, never dare to judge till you've heard the other side."
ten eerste, ze kan vast wel voor zichzelf spreken toch?quote:Op zaterdag 7 juni 2008 00:28 schreef Karammel het volgende:
[..]
Ze wordt door heel veel mensen aangezien als transseksueel. Door die gedachten hebben de mensen bij de Vu ook te snel geoordeeld en zijn de problemen veel erger geworden. Als transseksuelen niet zouden bestaan was ze beter bekeken en waren al deze problemen er niet geweest. Dan was er veel eerder een eind gekomen aan de onduidelijkheid. Niet dat transseksuelen hier verder schuld aan hebben, maar ik kan me voorstellen dat je dan toch wel een wrok koesters tegenover transseksuelen.
ten tweede, dat dat zo is wat je zegt kan ik me voorstellen, niemand loopt met een stikker intersexed of transseksueel op 't voorhoofd, maar de leek snapt beide niet maar is wel bekender met transseksualiteit. Dan kan je net zo goed kwaad zijn op alle interseksuelen die zich niet laten zien, als op de transseksuelen die zichtbaar zijn voor 't grote publiek.
Als transseksuelen niet zouden bestaan zouden ze in Rotterdam waar ze intersexed personen behandelen net zo min haar geholpen hebben, ja toch? Die hebben ook niet bepaald onduidelijkheid weggehaald terwijl het wel hun vakgebied is in tegenstelling tot bij de VU. Ze zou alleen de ellende bij de VU bespaard zijn.
une vie en rêve est une vie sans scrupule
Mijn hormoonspiegel was normaal mannelijk voordat ik met de hormonen begon. Ik kon ejaculeren, maar slechts sporadisch, zeker omdat ik moeite had om een mannelijk orgasme te bereiken. Ik vond masturberen op de mannelijke manier zo erg dat ik zelfs probeerde er mee op te houden omdat ik zeer vaak er gewoon hoofdpijn van kreeg en het in het algemeen als een dwang ervaarde waar ik mij niet comfortabel bij voelde.quote:Op vrijdag 6 juni 2008 23:50 schreef MuteZukini het volgende:
dit is allemaal ontzettend heftig, hopelijk ben je binnenkort van alle onduidelijkheid en onbehagen af.
Het is absurd hoe je bij de VU en in Rotterdam behandeld bent, het gebrek aan professionaliteit bij de VU verbaast me ergens ook weer niet in dit opzicht. Psychologen kunnen inderdaad niet begrijpen wat je voelt en doormaakt, ze horen alleen woorden en zien hoe je je gedraagt, veels te beperkt als je met zoiets heftigs zit als zo'n intersex aandoening waar je pas zo laat achterkomt.
Dat je iets hebt dat op testikels lijkt (alles er dus zogenaamd op en aan zit) zal wel de reden zijn waarom al die 'specialisten' denken dat het klopt voor een man en er dus geen sprake zou zijn van een intersex aandoening omdat de rest ook aanwezig is, maar niet functionerend zoals bij een gezonde man (hoewel dat al reden zou moeten zijn voor nader onderzoek).
Wat ik me afvraag is of er ooit naar je hormoonspiegels is gekeken, het zal nu geen zin meer hebben aangezien je met oestrogenen bent begonnen, maar daaraan zouden ze moeten kunnen zien dat die testikel-achtige dingen onder de maat functioneren. Als je niet kan ejaculeren en testikels niet de grote hebben van een flinke druif dan mag er zeker wel reden zijn om te twijfelen. En daarnaast vraag ik me of je zoals een man ook het XY-gen hebt, dat lijken me dingen die wel in eerste instantie al onderzocht zouden moeten worden, maar ja je hebt de 'specialisten' bepaald niet meegehad dus dat dat niet is gebeurd is dan niet zo vreemd.
Mijn bloed is getest en bleek XY chromosomen te hebben. Dit sluit niet uit dat ik een chimera ben, zeker omdat ik onderdeel van een tweeling was in de baarmoeder, rond m'n 11e jaar enkelzijdige borstgroei heb ervaren en een volkomen vrouwelijke lichaamsbouw heb plus significante aanwijzingen op afwijkingen bij de ontwikkeling van de geslachtsorganen.
Ik zit dus met een heleboel vraagtekens en onzekerheden waar geen enkele arts in Nederland naar wil kijken. En ja, dat ik door hun meestal als een transsexueel gezien word (terwijl ik emotioneel slechts achter mijn lichaam aanhobbel), heeft ervoor gezorgd dat ik een bloedhekel aan dat soort.... personen heb. Ik heb geen begrip voor transsexuelen en heb eerder medelijden met ze wanneer ik mijn wrok omtrent de grove nalatigheid die ik door hun ervaar even opzij kan schuiven.
In ieder geval heb ik vandaag nog niets gehoord vanuit Duitsland... ik hoop echt dat ik iets hoor begin volgende week en dat het positief nieuws is. Ik weet niet of ik nog een keer met een situatie zoals na het telefoontje uit Rotterdam mee om kan gaan
wat ik vreemd vind, is dat jij pas na jaren inclu schaamlippen en piemel ineens komt vertellen dat je dus man/vrouw bent, bedoel, hebben je ouders nooit iets gemerkt? 
Ow nee wacht je hebt geen ouders je bent een jezus natuurlijk...
oh wacht sorry zo bedoelde ik het niet, heel veel sterkte ermee!
Knap lastig hoewel soms ook weer niet of wel?
lama
Ow nee wacht je hebt geen ouders je bent een jezus natuurlijk...
oh wacht sorry zo bedoelde ik het niet, heel veel sterkte ermee!
Knap lastig hoewel soms ook weer niet of wel?
lama
//Jij bent een user waar er meer van zouden moeten zijn, zhe devilll // Ik dacht dat je schreef Hitler ofzo//Huillie is mine!
Ik weet niet of deze theoretische situatie iets veranderd zou hebben. Wel weet ik dat ze bij het Erasmus even naar de MRI beelden die ik vanuit Duitsland had meegekregen hebben gekeken (waarvan ik dus niet zeker weet of het de juiste beelden zijn) en mij toen vrolijk weer naar de VU wilden terugsturen. Dat zij geeneens hun eigen onderzoeken wilden verrichten zegt volgens mij al genoeg.quote:Op zaterdag 7 juni 2008 01:03 schreef MuteZukini het volgende:
[..]
ten eerste, ze kan vast wel voor zichzelf spreken toch?
ten tweede, dat dat zo is wat je zegt kan ik me voorstellen, niemand loopt met een stikker intersexed of transseksueel op 't voorhoofd, maar de leek snapt beide niet maar is wel bekender met transseksualiteit. Dan kan je net zo goed kwaad zijn op alle interseksuelen die zich niet laten zien, als op de transseksuelen die zichtbaar zijn voor 't grote publiek.
Als transseksuelen niet zouden bestaan zouden ze in Rotterdam waar ze intersexed personen behandelen net zo min haar geholpen hebben, ja toch? Die hebben ook niet bepaald onduidelijkheid weggehaald terwijl het wel hun vakgebied is in tegenstelling tot bij de VU. Ze zou alleen de ellende bij de VU bespaard zijn.
Dit gebrek aan interesse is ook een van de voornaamste drijfveren achter mijn zelfmoordbuien. Ik voel mij in de steek gelaten, een vreemde mutatie die niet thuis hoort in deze wereld, en de resulterende pijn heeft mij meedere malen over de rand geduwd, waarbij het mij enkel aan de middelen ontbrak om zelfmoord te plegen. Met andere woorden, als er slaappillen of andere geschikte medicijnen in huis waren geweest was ik hier al niet meer.
Dit is ook waarom ik zo bang ben voor een negatief bericht uit Duitsland...
quote:Op zaterdag 7 juni 2008 01:16 schreef zhe-devilll het volgende:
wat ik vreemd vind, is dat jij pas na jaren inclu schaamlippen en piemel ineens komt vertellen dat je dus man/vrouw bent, bedoel, hebben je ouders nooit iets gemerkt?
Ow nee wacht je hebt geen ouders je bent een jezus natuurlijk...
oh wacht sorry zo bedoelde ik het niet, heel veel sterkte ermee!
Knap lastig hoewel soms ook weer niet of wel?
lama
.
Mijn schaamlippen zijn vergroeid. Ik kan enkel de vagina voelen onder de huid. Hierdoor is de vagina ook niet zichtbaar van buiten.quote:Op zaterdag 7 juni 2008 01:16 schreef zhe-devilll het volgende:
wat ik vreemd vind, is dat jij pas na jaren inclu schaamlippen en piemel ineens komt vertellen dat je dus man/vrouw bent, bedoel, hebben je ouders nooit iets gemerkt?
Mijn moeder, oma enzovoort hebben altijd gemerkt dat er iets anders was aan mij, maar ze wisten nooit precies wat. Vriendinnen van m'n moeder hebben ook vaak opgemerkt dat ik meer een dochter was dan een zoon. Het is dus niet volkomen onopgemerkt gebleven.
en hoe zit het dan met baardgroei, lichaamsbeharing, baard in de keel en adamsappel?
is dat in de puberteit allemaal ontstaan of niet?
Van de foto's is wel op te merken dat je wat bredere schouders hebt, maar inderdaad ook ongebruikelijk opvallende heupen voor iemand die zogenaamd als man is geboren.
Ik heb ooit iets gehoord of gezien dat bepaalde iemand zowel xx als XY genen kan hebben, en dat als het van de enen plek gehaald wordt je volgens de genen een man bent en van de andere plek een vrouw
Maar dat was bij verder gezonde vrouwen die ook gewoon zwanger konden worden, dat al heel vreemd.
De onduidelijkheid over je lichaam is je grootste probleem uiteindelijk, als dat dus is verholpen staat niks meer in de weg om je lichaam met je identiteit te laten stroken.
PS
ik persoonlijk hoef geen begrip noch medelijden voor m'n transseksualiteit, ben ook maar een individu die onbegrip niet uit de weg gaat
is dat in de puberteit allemaal ontstaan of niet?
Van de foto's is wel op te merken dat je wat bredere schouders hebt, maar inderdaad ook ongebruikelijk opvallende heupen voor iemand die zogenaamd als man is geboren.
Ik heb ooit iets gehoord of gezien dat bepaalde iemand zowel xx als XY genen kan hebben, en dat als het van de enen plek gehaald wordt je volgens de genen een man bent en van de andere plek een vrouw
Maar dat was bij verder gezonde vrouwen die ook gewoon zwanger konden worden, dat al heel vreemd.
De onduidelijkheid over je lichaam is je grootste probleem uiteindelijk, als dat dus is verholpen staat niks meer in de weg om je lichaam met je identiteit te laten stroken.
PS
ik persoonlijk hoef geen begrip noch medelijden voor m'n transseksualiteit, ben ook maar een individu die onbegrip niet uit de weg gaat
une vie en rêve est une vie sans scrupule
Ik heb een mannelijke hormoonspiegel gehad, dus heb ik last van baardgroei, waarvoor ik permanente haarverwijderingsbehandelingen onderga. Mijn stem is lager geworden tijdens de puberteit, maar het blijft zelfs volgens een medisch specialist in Amersfoort gewoon een vrouwenstem. Ik heb geen adamsappel.
Zowel XX als XY is dus een chimera. Ik heb blijkbaar pech gehad dat mijn lichaam net met deze configuratie geeindigd is.
En ja, die schaamlipreconstructie zal voor mij emotioneel echt ontzettend veel betekenen. Ik kan dan eindelijk verder met m'n leven.
Zowel XX als XY is dus een chimera. Ik heb blijkbaar pech gehad dat mijn lichaam net met deze configuratie geeindigd is.
En ja, die schaamlipreconstructie zal voor mij emotioneel echt ontzettend veel betekenen. Ik kan dan eindelijk verder met m'n leven.
ik heb fotos gezien, en je zei geloof ik dat je een mannelijk lichaam hebt, maar ik vind je wel een vrouwenlichaam hebben tbh.
wat enorm lastig dit joh?
Wat wil je nu zelf dan?
Wat wil je nu zelf dan?
//Jij bent een user waar er meer van zouden moeten zijn, zhe devilll // Ik dacht dat je schreef Hitler ofzo//Huillie is mine!
Wow, een van de weinige topics met veel leesstof die ik helemaal gelezen heb 
kan eigenlijk niet meer zeggen dat ik het ontzettend knap vind dat je je nog staande houd
Ik moet zeggen dat ik nou eigenlijk wel heel erg nieuwsgierig
ben naar hoe het er nou daaronder uit ziet
kan eigenlijk niet meer zeggen dat ik het ontzettend knap vind dat je je nog staande houd Ik moet zeggen dat ik nou eigenlijk wel heel erg nieuwsgierig
ben naar hoe het er nou daaronder uit ziet
Dank je welquote:Op zondag 8 juni 2008 00:38 schreef ZariuM het volgende:
ik heb fotos gezien, en je zei geloof ik dat je een mannelijk lichaam hebt, maar ik vind je wel een vrouwenlichaam hebben tbh.
Anderen hebben wel eens gezegd (serieus?) dat ze vonden dat ik gewoon een mannenlichaam heb, zeker medici en psychologen. Volgens mij waren ze gewoon gek
Nieuwsgierig zijn er velenquote:Op zondag 8 juni 2008 03:01 schreef admiraal_anaal het volgende:
Wow, een van de weinige topics met veel leesstof die ik helemaal gelezen heb
Ik moet zeggen dat ik nou eigenlijk wel heel erg nieuwsgierig
Ik heb sommigen wel eens laten zien ter informatie hoe het er uit ziet maar ik ga natuurlijk geen foto's rondstrooien Vandaag ga ik even wat emailtjes afvuren naar wat TV zenders om te zien of ze belangstelling hebben voor mijn verhaal. Verder is het gewoon wachten op wat Duitsland zegt de komende week.
Wat is je reden dan om ermee naar de tv te stappen? Zou het niet fijner zijn dat je voor jezelf meer op een rijtje hebt, dan dat het hele gebeuren (misschien) nederland over gaat, terwijl je ook nog niet weet wat er nu (vanuit duitsland) uit gaat komen?quote:Op zondag 8 juni 2008 10:31 schreef Elledan het volgende:
[..]
Nieuwsgierig zijn er velen
Vandaag ga ik even wat emailtjes afvuren naar wat TV zenders om te zien of ze belangstelling hebben voor mijn verhaal. Verder is het gewoon wachten op wat Duitsland zegt de komende week.
Het mooi kotsende meisje.
Het gaat mij vooral om de medische misstanden hier in Nederland. Dat zo'n, weliswaar zeldzaam, geval van een geboortedefect op zo'n muur van... pure weerstand stuit is gewoon ziekelijk. En ik ben niet de enige die door de nederlandse 'gezondheidszorg' dieper de put in word geholpen. Er zijn genoeg mensen die er slachtoffer van zijn geworden.quote:Op zondag 8 juni 2008 10:58 schreef veiligheidsspeldje het volgende:
[..]
Wat is je reden dan om ermee naar de tv te stappen? Zou het niet fijner zijn dat je voor jezelf meer op een rijtje hebt, dan dat het hele gebeuren (misschien) nederland over gaat, terwijl je ook nog niet weet wat er nu (vanuit duitsland) uit gaat komen?
Verder wil ik ook graag dat meer mensen van intersexualiteit op de hoogte zijn. Als ik er dan zelf ook beter van word is dat mooi mee genomen.
* DR34M3R stuurt PM
Those who dream by night in the dusty recesses of their mind, wake in the morning to find that it was vanity.
But the dreamers of the day are dangerous people, for they dream their dreams with open eyes, and make them come true.
But the dreamers of the day are dangerous people, for they dream their dreams with open eyes, and make them come true.
het is volgens mij wel belangrijk om sterk in je schoenen te staan als je naar nationale media stapt, en jou situatie door de resultaten uit duitsland niet betwistbaar is. Anders kan je keihard kritiek terug krijgen en dat gebeurt misschien ook niet zachtzinnig.quote:Op zondag 8 juni 2008 11:56 schreef Elledan het volgende:
[..]
Het gaat mij vooral om de medische misstanden hier in Nederland. Dat zo'n, weliswaar zeldzaam, geval van een geboortedefect op zo'n muur van... pure weerstand stuit is gewoon ziekelijk. En ik ben niet de enige die door de nederlandse 'gezondheidszorg' dieper de put in word geholpen. Er zijn genoeg mensen die er slachtoffer van zijn geworden.
Verder wil ik ook graag dat meer mensen van intersexualiteit op de hoogte zijn. Als ik er dan zelf ook beter van word is dat mooi mee genomen.
Er zijn nationale organisaties die belangen van mensen met bepaalde intersex aandoeningen behartigen, maar zover ik hun websites (links stonden op de website van 't genderteam
) heb gezien pas je er niet helemaal in. Maar misschien toch wel handig om hun steun te hebben, vooral als je mensen van intersexualiteit op de hoogte wilt brengen. Chimera gevallen zijn blijkbaar erg zeldzaam, maar het bestaan ervan mag wel bekendheid krijgen, en als je dan een deskundige daarover ook achter je krijgt, sta je al helemaal sterk. Misschien dat ze bij ISNA een deskundige weten die je kan steunen.
une vie en rêve est une vie sans scrupule
Zelf ook erg nieuwsgierig. Ook naar de reacties van deze mensen. Ik neem aan dat daar ook mensen tussen zaten die geen familie waren, maar ook geen medici? Vrienden dus? Hoe reageerden ze? Waren ze het er over eens dat het er anders uitzag of was het nog onduidelijk? Zelf kan ik me er nog heel moeilijk iets bij voorstellen.quote:Op zondag 8 juni 2008 10:31 schreef Elledan het volgende:
[..]
Nieuwsgierig zijn er velen
Vandaag ga ik even wat emailtjes afvuren naar wat TV zenders om te zien of ze belangstelling hebben voor mijn verhaal. Verder is het gewoon wachten op wat Duitsland zegt de komende week.
Chimera zegt me ook niets. Als ik tijd heb zal ik daar wat extra informatie voor door daan lezen. En morgen Oprah kijken als ik er tijd voor heb. Ik zit echt nog met superveel vragen, omdat interseksualiteit bij mij nog een nieuw begrip is.
Wat je lichaam betreft. Ik kan uit die foto's niet zo snel uitmaken of het een mannen of een vrouwenlichaam is. Je hebt vrij brede schouders, maar verder kom je vrij vrouwelijk over. Ik weet het niet. Het kan komen door de houding. De hormonen die je gebruikt kunnen hier ook voor onduidelijkheid zorgen. Zelf had ik op mijn school een transseksueel rondlopen die ik er ook erg vrouwelijk uit zag zien. Het blijft moeilijk om daar iets zinnigs van te zeggen.
Je hebt de tv dus benaderd. Het lijkt me handig om voor iets te doen voor jezelf al duidelijkheid te hebben. Als de tv zich er mee gaat bemoeien zal het vast erg snel gaan met de onderzoeken. Ook zal je ze wellicht zover kunnen krijgen voor bepaalde kosten op te draaien. Toch lijkt het me niet verstandig hier te vroeg mee te beginnen. Tegenslagen zullen er zeer zeker ook bij horen en ik weet niet of je daar op het moment tegen kan. Duidelijkheid lijkt me iets dat je eerst moet hebben.
"In case of dissension, never dare to judge till you've heard the other side."
Ik heb eigenlijk enkel positieve reacties gehad. Iedereen was het er wel over eens dat ik er vrouwelijk uit zie, op je-weet-wel-wat na Met foto's waar op dit niet zichtbaar is kan ik dan ook gemakkelijk mensen ervan overtuigen dat ik een gewoon meisje ben.
Chimera is het versmelten van twee embryo's in de baarmoeder, dit kunnen mannelijke of vrouwelijke embryo's zijn, of een combinatie. Ik was een van een tweeling (kon men zien aan de placenta), dus dit is zeker een mogelijkheid.
Transsexuelen kan ik zeer makkelijk herkennen ik zie er genoeg van rondlopen op de straat en zo, en herken ze meestal in een oogopslag. Het helpt natuurlijk dat ik 2,5 jaar tussen dat soort gasten in heb gezeten bij de VU.
Ik denk dat ik de TV wel aan kan. Het ergste aan deze hele ervaring de afgelopen 3 jaar vind ik gewoon het gebrek aan belangstelling voor mij problemen, en ik maak me er dan ook niet druk over als het een mediacircus wordt. Ergere tegenslagen dan die de VUMC en zo me in de schoot hebben geworpen lijken mij moeilijk.
Met foto's waar op dit niet zichtbaar is kan ik dan ook gemakkelijk mensen ervan overtuigen dat ik een gewoon meisje ben.Chimera is het versmelten van twee embryo's in de baarmoeder, dit kunnen mannelijke of vrouwelijke embryo's zijn, of een combinatie. Ik was een van een tweeling (kon men zien aan de placenta), dus dit is zeker een mogelijkheid.
Transsexuelen kan ik zeer makkelijk herkennen
ik zie er genoeg van rondlopen op de straat en zo, en herken ze meestal in een oogopslag. Het helpt natuurlijk dat ik 2,5 jaar tussen dat soort gasten in heb gezeten bij de VU.Ik denk dat ik de TV wel aan kan. Het ergste aan deze hele ervaring de afgelopen 3 jaar vind ik gewoon het gebrek aan belangstelling voor mij problemen, en ik maak me er dan ook niet druk over als het een mediacircus wordt. Ergere tegenslagen dan die de VUMC en zo me in de schoot hebben geworpen lijken mij moeilijk.
kritische nootquote:Op maandag 9 juni 2008 21:16 schreef Elledan het volgende:
Ik heb eigenlijk enkel positieve reacties gehad. Iedereen was het er wel over eens dat ik er vrouwelijk uit zie, op je-weet-wel-wat na
je slikt toch vrouwelijke hormonen?
tenminste dat meen ik ergens in je verhaal te hebben gelezen
In theorie vind ik iedereen aardig!
<a href="http://img170.exs.cx/img170/7325/img90181an.jpg" rel="nofollow" target="_blank">check mijn schilderij!</a>
Jagermaster alleen als ie bloed en bloedheet is!
<a href="http://img170.exs.cx/img170/7325/img90181an.jpg" rel="nofollow" target="_blank">check mijn schilderij!</a>
Jagermaster alleen als ie bloed en bloedheet is!
Ja die slik ik. Maar ik heb al van jongsaf aan commentaar gehad (m'n moeder ook) dat ik meer op een meisje/dochter leek. Dit zelfs ruim voordat ik met de hormonen begon.
Ik heb trouwens vandaag de resultaten van de MRI binnengekregen. 100% bevestiging van het eerste verslag. Ik ben dus officieel (weer) intersexueel Nu dus even achter die operatie aan.
Ik heb trouwens vandaag de resultaten van de MRI binnengekregen. 100% bevestiging van het eerste verslag. Ik ben dus officieel (weer) intersexueel
Nu dus even achter die operatie aan.
Dat is wel een opluchting zeker? Die bevestiging... Nu maar hopen dat ze willen luisteren en je willen behandelen.
"Pain is my friend. I can trust pain. I can trust pain to make my life utterly miserable."
"My brain is too smart for me."
"We don't need no education." "Yes you do, you just used a double negative."
"My brain is too smart for me."
"We don't need no education." "Yes you do, you just used a double negative."
Eindelijk heb je duidelijkheid, na al die jaren. Dat lijkt me een opluchting zeg! Iets om te vieren lijkt me? Of zie je dit meer als een van de vele stappen die je al hebt doorgemaakt?
De operatie ben je nu al erg druk mee bezig. Ik zou eigenlijk willen zeggen dat je zoiets niet moet overhaastten, maar dat past niet helemaal volgens mij. Je bent hier al zo lang mee bezig. Denk alleen niet dat een operatie aan alle problemen een einde zal maken. Het meeste is toch mentaal lijkt me. In dat opzicht zal een operatie je trouwens wel een boost zelfvertrouwen geven als ik je zo hoor. Ik hoop dat het helemaal goed met je komt ! Die MRI resultaten zijn wel erg belangrijk. Een begin van weer iets nieuws.
Vandaag die uitzending van Oprah gemist. Hmm... toch maar even googlen dan op chimera al heeft je beschrijving al veel duidelijk gemaakt.
De operatie ben je nu al erg druk mee bezig. Ik zou eigenlijk willen zeggen dat je zoiets niet moet overhaastten, maar dat past niet helemaal volgens mij. Je bent hier al zo lang mee bezig. Denk alleen niet dat een operatie aan alle problemen een einde zal maken. Het meeste is toch mentaal lijkt me. In dat opzicht zal een operatie je trouwens wel een boost zelfvertrouwen geven als ik je zo hoor. Ik hoop dat het helemaal goed met je komt ! Die MRI resultaten zijn wel erg belangrijk. Een begin van weer iets nieuws.
Vandaag die uitzending van Oprah gemist. Hmm... toch maar even googlen dan op chimera al heeft je beschrijving al veel duidelijk gemaakt.
"In case of dissension, never dare to judge till you've heard the other side."
Echt een enorme upluchting, jaquote:Op dinsdag 10 juni 2008 23:38 schreef wonderer het volgende:
Dat is wel een opluchting zeker? Die bevestiging... Nu maar hopen dat ze willen luisteren en je willen behandelen.
Het lijkt erop dat ik inderdaad de CD met de verkeerde beelden mee heb gekregen. Even de juiste CD zien te krijgen plus het verslag en dan verder met de klachtenprocedure tegen de VUMC en het vinden van een specialist die mij naar Duitsland wil laten gaan (terug naar het Erasmus MC?). Eerlijk gezegd heb ik er helemaal geen zin in om weer maanden te wachten voordat ze bij het Erasmus of zo eindelijk dezelfde conclusie bereiken als Duitsland... 2-3 weken voor een afspraak met specialist, 2-3 weken voordat de beelden zijn geanalyseerd. Ach ja
Ik weet dat de operatie niet het einde zal zijn van alle problemen, maar ik merk nu al na dit nieuws dat een heleboel zorgen van me af zijn gegleden. Het enige wat ik naast die operatie zou willen is nog een chimera test, om de oorzaak van mijn IS aandoening te achterhalen.
Gefeliciteerd met de definitieve diagnose, Elledan. Misschien een raar iets om te zeggen, maar 'het beestje heeft nu een naam', en daarmee vallen natuurlijk een hoop zorgen van je af, zoals je zelf al zegt. Je bent er nog niet, je hebt nog een lange weg te gaan, maar het begin is er!quote:Op woensdag 11 juni 2008 08:21 schreef Elledan het volgende:
[..]
Echt een enorme upluchting, ja
Het lijkt erop dat ik inderdaad de CD met de verkeerde beelden mee heb gekregen. Even de juiste CD zien te krijgen plus het verslag en dan verder met de klachtenprocedure tegen de VUMC en het vinden van een specialist die mij naar Duitsland wil laten gaan (terug naar het Erasmus MC?). Eerlijk gezegd heb ik er helemaal geen zin in om weer maanden te wachten voordat ze bij het Erasmus of zo eindelijk dezelfde conclusie bereiken als Duitsland... 2-3 weken voor een afspraak met specialist, 2-3 weken voordat de beelden zijn geanalyseerd. Ach ja
Ik weet dat de operatie niet het einde zal zijn van alle problemen, maar ik merk nu al na dit nieuws dat een heleboel zorgen van me af zijn gegleden. Het enige wat ik naast die operatie zou willen is nog een chimera test, om de oorzaak van mijn IS aandoening te achterhalen.
Those who dream by night in the dusty recesses of their mind, wake in the morning to find that it was vanity.
But the dreamers of the day are dangerous people, for they dream their dreams with open eyes, and make them come true.
But the dreamers of the day are dangerous people, for they dream their dreams with open eyes, and make them come true.
WOEIIIIIIIII 
Cause I'd rather continue my trip to the top of the mountain then freeze to death in the valley.
Ik begrijp dat je boos/verdrietig/.... bent over de ellende die je hebt moeten doormaken voordat er een diagnose gesteld werd, maar besef goed dat de medische wereld een gesloten groep vormt. Publiciteit zoeken zou daarom ook flink tegen je kunnen werken. Je mag er op rekenen dat de artsen uit de genderkliniek van het VUmc hun collega's uit Rotterdam met naam en toenaam kennen. En gelet op jouw redelijk specifieke situatie blijf je nooit anoniem.quote:Op zondag 8 juni 2008 11:56 schreef Elledan het volgende:
[..]
Het gaat mij vooral om de medische misstanden hier in Nederland. Dat zo'n, weliswaar zeldzaam, geval van een geboortedefect op zo'n muur van... pure weerstand stuit is gewoon ziekelijk. En ik ben niet de enige die door de nederlandse 'gezondheidszorg' dieper de put in word geholpen. Er zijn genoeg mensen die er slachtoffer van zijn geworden.
Verder wil ik ook graag dat meer mensen van intersexualiteit op de hoogte zijn. Als ik er dan zelf ook beter van word is dat mooi mee genomen.
Wat betreft het laatste denk ik dat het goed is dat er meer publiciteit komt over intersexualiteit, maar misschien kan je dan beter denken aan een nederlandse patiënten vereniging en op die manier zorgen dat er meer kennis verspreid wordt.
En als er aantoonbare fouten gemaakt zijn, zijn er ook nog andere wegen: Elk ziekenhuis, ook het VUmc, heeft een klachtencommissie. Die commissies zijn onafhankelijk en doen hun werk. Als er fouten gemaakt zijn zullen ze zeker optreden. Ook kan je bij fouten naar de inspectie voor de volksgezondheid. Met bovenstaande bereik je vaak meer dan met een publicatie in de Telegraaf of bij SBS6.
En als reactie op je laatste zin: Ik denk dat je van publiciteit niet veel beter wordt, in ieder geval niet als patiënt.
[ Bericht 0% gewijzigd door Plankje55 op 13-06-2008 17:51:45 ]
Wat een verhaal
Maar erg jammer van al dat gedoe met NL ziekenhuizen, denk dat ook te maken mee heeft dat ze zelf ook niks of niet veel vanaf weten.
Want zullen niet veel soort mensen zijn als jou in NL. (sorry klinkt misschien beetje fout)
Maar erg jammer van al dat gedoe met NL ziekenhuizen, denk dat ook te maken mee heeft dat ze zelf ook niks of niet veel vanaf weten.
Want zullen niet veel soort mensen zijn als jou in NL. (sorry klinkt misschien beetje fout)
............................
Ik heb al een klachtenprocedure tegen het VUMC lopen.quote:Op donderdag 12 juni 2008 21:03 schreef Plankje55 het volgende:
[..]
En als er aantoonbare fouten gemaakt zijn, zijn er ook nog andere wegen: Elk ziekenhuis, ook het VUmc, heeft een klachtencommissie. Die commissies zijn onafhankelijk en doen hun werk. Als er fouten gemaakt zijn zullen ze zeker optreden. Ook kan je bij fouten naar de inspectie voor de volksgezondheid.
Bedankt voor de tip betreffende de inspectie van de volksgezondheid. Ik was daar nog niet opgekomen
Wat ontzettend fijn dat je nu toch bevestiging hebt.
Maar een kleine note van iemand die ook tegen flink wat muren is opgebotst in de hele medische hulpverlening. (Al is dat niet te vergelijken met dit verhaal)
Zou je je nu niet liever concentreren op wat je wilt. En dan bedoel ik met betrekking tot de operatie, je lichaam en je hele gevoel?
Ik proef zoveel woede als ik je posts lees en ik krijg het idee, waarschuw me als dat verkeerd is, dat je toch een beetje wraak wilt nemen.
Als je de dingen recht wil zetten en wil duidelijk maken hoe slecht het is in de zorg, kan je dat dan niet beter doen als je al je eigen doelen mbt je lichaam en jezelf hebt bereikt?
Verder wil ik ook nog even ingaan op de seks kant van dit verhaal, dit is toch het seksforum, seks is een vaag begrip. Imo heeft seks te maken met tieten, kutten en pikken. Vrijen is een ander verhaal en ik denk dat iemand in jouw situatie daar veel meer aan heeft. Nu herhaal ik natuurlijk al wat jij hebt gezegt, maar mijn punt is dat als het gevoel weg is dat je een soort "alien" bent waar de medici niks mee aankunnen en waar alleen maar dingen bij worden opgedwongen je op een heel ander punt zou moeten beginnen.
Genot begint met de kleine dingen, je hebt geen vagina of penis nodig om te vrijen en voldaan te raken.
Zoenen, een massage geven, gewoon knuffelen, aaien/kroelen, een sexy dans doen en dat soort dingen geeft ook een erotisch effect. En misschien is dat de eerste tijd, of voor altijd, alleen vanbinnen. Je voelt je dan wel geliefd en misschien leer je zo ook meer omgaan met de trauma´s uit het verleden mbt seks.
Ik zou eerst een heleboel vrijen voordat je uberhaupt begint aan echte pornoseks. En dan vooral voor je geestelijke gezondheid.
Op je foto´s zie ik dat je erg uitdagend voor de camera staat, terwijl je hier toch duidelijk verteld hoe naar en onzeker (understatement) voelt in je lichaam. Mag ik vragen waarom je dat doet? Ik vind overigens dat je echt wel een lichaam hebt om trots op te zijn. Al snap ik dat dat een heel erg dubbel compliment is.
Ik hoop echt dat je wat vrede kan vinden met alles. Vooral omdat ik denk dat je beter de operatie ingaat, je meer in contact kan komen met mensen en vooral omdat je jezelf en je eigen gevoel tekort doet anders.
Ik vond het enorm lastig om iets zinnigs te zeggen, vooral omdat het zo´n lastig onderwerp is en ik mij hier echt niet in kan inleven, hoe hard ik het ook probeer.
Blijf dit topic even volgen en ik hoop dat je binnen een redelijke tijd groen licht krijgt van de verzekeringsmaatschappij.
Maar een kleine note van iemand die ook tegen flink wat muren is opgebotst in de hele medische hulpverlening. (Al is dat niet te vergelijken met dit verhaal)
Zou je je nu niet liever concentreren op wat je wilt. En dan bedoel ik met betrekking tot de operatie, je lichaam en je hele gevoel?
Ik proef zoveel woede als ik je posts lees en ik krijg het idee, waarschuw me als dat verkeerd is, dat je toch een beetje wraak wilt nemen.
Als je de dingen recht wil zetten en wil duidelijk maken hoe slecht het is in de zorg, kan je dat dan niet beter doen als je al je eigen doelen mbt je lichaam en jezelf hebt bereikt?
Verder wil ik ook nog even ingaan op de seks kant van dit verhaal, dit is toch het seksforum, seks is een vaag begrip. Imo heeft seks te maken met tieten, kutten en pikken. Vrijen is een ander verhaal en ik denk dat iemand in jouw situatie daar veel meer aan heeft. Nu herhaal ik natuurlijk al wat jij hebt gezegt, maar mijn punt is dat als het gevoel weg is dat je een soort "alien" bent waar de medici niks mee aankunnen en waar alleen maar dingen bij worden opgedwongen je op een heel ander punt zou moeten beginnen.
Genot begint met de kleine dingen, je hebt geen vagina of penis nodig om te vrijen en voldaan te raken.
Zoenen, een massage geven, gewoon knuffelen, aaien/kroelen, een sexy dans doen en dat soort dingen geeft ook een erotisch effect. En misschien is dat de eerste tijd, of voor altijd, alleen vanbinnen. Je voelt je dan wel geliefd en misschien leer je zo ook meer omgaan met de trauma´s uit het verleden mbt seks.
Ik zou eerst een heleboel vrijen voordat je uberhaupt begint aan echte pornoseks. En dan vooral voor je geestelijke gezondheid.
Op je foto´s zie ik dat je erg uitdagend voor de camera staat, terwijl je hier toch duidelijk verteld hoe naar en onzeker (understatement) voelt in je lichaam. Mag ik vragen waarom je dat doet? Ik vind overigens dat je echt wel een lichaam hebt om trots op te zijn. Al snap ik dat dat een heel erg dubbel compliment is.
Ik hoop echt dat je wat vrede kan vinden met alles. Vooral omdat ik denk dat je beter de operatie ingaat, je meer in contact kan komen met mensen en vooral omdat je jezelf en je eigen gevoel tekort doet anders.
Ik vond het enorm lastig om iets zinnigs te zeggen, vooral omdat het zo´n lastig onderwerp is en ik mij hier echt niet in kan inleven, hoe hard ik het ook probeer.
Blijf dit topic even volgen en ik hoop dat je binnen een redelijke tijd groen licht krijgt van de verzekeringsmaatschappij.
Dat is mijn doel nu, ja, om gewoon dit medische circus af te ronden. Ik zie wel wat er uit de klachtenprocedure komt. Het is natuurlijk wel zo dat ik een beetje 'closure' zoek of tenminste een verklaring voor waarom ik zoveel jaren onjuist bejegend ben door de VUMC. Het blijft toch pijn doen.quote:Op dinsdag 17 juni 2008 21:41 schreef gluteus_maximus het volgende:
Wat ontzettend fijn dat je nu toch bevestiging hebt.
Maar een kleine note van iemand die ook tegen flink wat muren is opgebotst in de hele medische hulpverlening. (Al is dat niet te vergelijken met dit verhaal)
Zou je je nu niet liever concentreren op wat je wilt. En dan bedoel ik met betrekking tot de operatie, je lichaam en je hele gevoel?
Ik proef zoveel woede als ik je posts lees en ik krijg het idee, waarschuw me als dat verkeerd is, dat je toch een beetje wraak wilt nemen.
Als je de dingen recht wil zetten en wil duidelijk maken hoe slecht het is in de zorg, kan je dat dan niet beter doen als je al je eigen doelen mbt je lichaam en jezelf hebt bereikt?
Ja, dat besef ik nu ook. Wat ik nodig heb is liefde, omdat ik dat nog nooit gekend heb. Toen ik sex had vorig jaar vond ik dat eerlijk gezegd gewoon afschuwelijk omdat de liefde, het begrip er gewoon niet was. Sex is gewoon iets volkomen nutteloos en betekenisloos zonder dat.quote:Verder wil ik ook nog even ingaan op de seks kant van dit verhaal, dit is toch het seksforum, seks is een vaag begrip. Imo heeft seks te maken met tieten, kutten en pikken. Vrijen is een ander verhaal en ik denk dat iemand in jouw situatie daar veel meer aan heeft. Nu herhaal ik natuurlijk al wat jij hebt gezegt, maar mijn punt is dat als het gevoel weg is dat je een soort "alien" bent waar de medici niks mee aankunnen en waar alleen maar dingen bij worden opgedwongen je op een heel ander punt zou moeten beginnen.
Genot begint met de kleine dingen, je hebt geen vagina of penis nodig om te vrijen en voldaan te raken.
Zoenen, een massage geven, gewoon knuffelen, aaien/kroelen, een sexy dans doen en dat soort dingen geeft ook een erotisch effect. En misschien is dat de eerste tijd, of voor altijd, alleen vanbinnen. Je voelt je dan wel geliefd en misschien leer je zo ook meer omgaan met de trauma´s uit het verleden mbt seks.
Ik zou eerst een heleboel vrijen voordat je uberhaupt begint aan echte pornoseks. En dan vooral voor je geestelijke gezondheid.
Ik heb al iemand gevonden waarmee ik af en toe wel eens knuffel, maar dat is toch wel het enige op dit moment. Het is nog steeds... vreemd voor mij om met een man te knuffelen, zeker als het iets verder gaat. Natuurlijk blijft het belangrijk om de juiste persoon voor mij te vinden, of dat nou een man of een vrouw is.
Dank jequote:Op je foto´s zie ik dat je erg uitdagend voor de camera staat, terwijl je hier toch duidelijk verteld hoe naar en onzeker (understatement) voelt in je lichaam. Mag ik vragen waarom je dat doet? Ik vind overigens dat je echt wel een lichaam hebt om trots op te zijn. Al snap ik dat dat een heel erg dubbel compliment is.
In mijn foto's probeer ik vooral naar voren te breng hoe ik zou willen zijn, zelfverzekerd, sexy en gewoon mijzelf, niet dit bange, getraumatiseerde haasje zoals ik mij vaak voel.
Op dit moment probeer ik meer mijzelf te vinden door mij vooral af te sluiten van onplezierige en lastige dingen. Dit omvat dingen zoals relaties en sexualiteit. Ik praat absoluut niet anderen over zulke onderwerpen (op een persoonlijke manier dan, en zeker als het hun ervaringen betreft) en vermijd gewoon alles waar ik nog niets mee kan of wat mij pijn doet. Ik heb gewoon zo weinig tijd gehad voor mijzelf de afgelopen jaren, hoe gek het ook klinkt. Altijd maar het verdedigen tegen denkbeelden van anderen (ik ben geen transsexueel! Ik ben niet gek! Ik kan mijzelf niet fixen door enkel te praten! Enzovoort) en de uitputting als resultaat. Geen wonder dat mijn huisarts al aangaf dat ze bezorgd is omdat zelfs m'n bloedtesten laten zien dat ik echt zwaar gestresst ben.quote:Ik hoop echt dat je wat vrede kan vinden met alles. Vooral omdat ik denk dat je beter de operatie ingaat, je meer in contact kan komen met mensen en vooral omdat je jezelf en je eigen gevoel tekort doet anders.
Ik hou je op de hoogtequote:Ik vond het enorm lastig om iets zinnigs te zeggen, vooral omdat het zo´n lastig onderwerp is en ik mij hier echt niet in kan inleven, hoe hard ik het ook probeer.
Blijf dit topic even volgen en ik hoop dat je binnen een redelijke tijd groen licht krijgt van de verzekeringsmaatschappij.
Volgende week woensdag heb ik een telefonische afspraak met dezelfde dokter van het Erasmus, hopelijk willen ze me weer terug met de nieuwe beelden en verslag uit Duitsland...
Hier nog wat extra informatie:quote:
http://www.mayaposch.com/autobiography.php
Interessant verhaal
[ Bericht 10% gewijzigd door TheFreshPrince op 04-08-2008 00:19:48 ]
oké dan begrijp ik het beter.Thnks.quote:Op zaterdag 7 juni 2008 01:20 schreef Elledan het volgende:
[..]
Mijn schaamlippen zijn vergroeid. Ik kan enkel de vagina voelen onder de huid. Hierdoor is de vagina ook niet zichtbaar van buiten.
Mijn moeder, oma enzovoort hebben altijd gemerkt dat er iets anders was aan mij, maar ze wisten nooit precies wat. Vriendinnen van m'n moeder hebben ook vaak opgemerkt dat ik meer een dochter was dan een zoon. Het is dus niet volkomen onopgemerkt gebleven.
In feite ben je gewoonweg een zeer bijzonder mens. Moeilijk lijkt me voor jou om inderdaad liefde te vinden, je ziet eruit als een vrouw, maar je lichaam laat aan de buitenkant zien dat je een man bent, in ieder geval onderaan dan. Maar je voelt je ook vrouw dus.
Sterkte ermee, ik hoop dat alles goed gaat verlopen voor jou.
//Jij bent een user waar er meer van zouden moeten zijn, zhe devilll // Ik dacht dat je schreef Hitler ofzo//Huillie is mine!
Sorry dat ik er zo laat even bijkom, heb een beetje door je topic gescrolt en je site bekeken, voorzover niet gevonden wat betreft hetgene wat in me op kwam:
Toen ik verpleegkunde studeerde kwam ik in een boek iets tegen over mensen met 3 geslachtskenmerken. Mensen met XXY of XYY of zelf XXX etc. Is dit al eens goed getest bij je? Ik las dat je in VUMC getest bent als XY maar het aangezien zij zo gericht zijn geweest op het transsexueelverhaal hebben ze misshien niet overwogen dat er een 3e gen in het spel zou kunnen zijn?
Mocht ik er overheen gelezen hebben dan spijt het me zeer, het is laat en moet naar bed, had geen tijd alles tot de puntjes gelezen maar wilde toch graag reageren.
Een laatste toevoeging: Ik vind je een op en top vrouw. heb maar een foto gezien maar ook qua redeneringen en gedachtegang. Heel veel sterkte en kop op!
Toen ik verpleegkunde studeerde kwam ik in een boek iets tegen over mensen met 3 geslachtskenmerken. Mensen met XXY of XYY of zelf XXX etc. Is dit al eens goed getest bij je? Ik las dat je in VUMC getest bent als XY maar het aangezien zij zo gericht zijn geweest op het transsexueelverhaal hebben ze misshien niet overwogen dat er een 3e gen in het spel zou kunnen zijn?
Mocht ik er overheen gelezen hebben dan spijt het me zeer, het is laat en moet naar bed, had geen tijd alles tot de puntjes gelezen maar wilde toch graag reageren.
Een laatste toevoeging: Ik vind je een op en top vrouw. heb maar een foto gezien maar ook qua redeneringen en gedachtegang. Heel veel sterkte en kop op!
Faber quisque fortunae suae.
Uit Eindhoven
Uit Eindhoven
Ten eerste ben ik in het Prisma ziekenhuis in Enschede getest en m'n bloed is in ieder geval XY (wat ze getest hebben). Gezien de aanwezigheid van een tweede embryo in de baarmoeder toen ik erin zat is het waarschijnlijk dat ik een chimera oftewel mozaiek ben. Een samensmelting van twee embryo's dus.quote:Op woensdag 6 augustus 2008 01:34 schreef Poeke het volgende:
Toen ik verpleegkunde studeerde kwam ik in een boek iets tegen over mensen met 3 geslachtskenmerken. Mensen met XXY of XYY of zelf XXX etc. Is dit al eens goed getest bij je? Ik las dat je in VUMC getest bent als XY maar het aangezien zij zo gericht zijn geweest op het transsexueelverhaal hebben ze misshien niet overwogen dat er een 3e gen in het spel zou kunnen zijn?
Dank je welquote:Een laatste toevoeging: Ik vind je een op en top vrouw. heb maar een foto gezien maar ook qua redeneringen en gedachtegang. Heel veel sterkte en kop op!
Artikel over mozaicisme:
[ Bericht 0% gewijzigd door veiligheidsspeldje op 12-09-2008 17:58:25 ]
quote:Monitor aug/sept 2008 5
Dilemma mysterie ontrafeld
De talentvolle Friese atlete Foekje Dillema, die ervan werd beschuldigd een man te zijn, was een vrouw. Dat concludeert prof. Anton Grootegoed van Erasmus MC na DNA-onderzoek.
Eind jaren veertig. Fanny Blankers-Koen, de vliegende huisvrouw, is de koningin van de atletiekbaan. Maar plotseling is daar een andere atlete: Foekje Dillema. Blankers-Koen krijgt het benauwd. Ze lijkt niet langer onverslaanbaar. Onder druk van Jan Blankers, de man van Fanny, moet Foekje een seksetest ondergaan. De uitslag is voor haar desastreus: Foekje wordt als ‘man’ bestempeld, voor het leven geschorst en verdwijnt
in de anonimiteit.
Andere Tijden - Zestig jaar later.
Documentairemakers van het televisieprogramma ‘Andere Tijden Sport’ besluiten het Dillema-mysterie te
onderzoeken. Ze kloppen aan bij AIS Nederland, de belangenvereniging voor vrouwen en meisjes met androgeen-ongevoeligheidssyndroom en hun ouders. De vereniging verwijst de programmamakers naar prof. Anton Grootegoed, hoofd van de afdeling Voortplanting en Ontwikkeling van Erasmus MC. Hij is expert op het gebied van geslachtsontwikkeling. Samen met collega’s prof. Manfred Kayser en dr. Kaye Ballantyne, van de afdeling Forensische Moleculaire Biologie, duikt hij in de zaak.
Prof. Grootegoed: “Van de familie van de vorig jaar overleden Foekje, hebben we enkele van haar kledingstukken gekregen. Uit achtergebleven huidcellen isoleerden we DNA. Het is oud DNA; je kunt er niet alles in bepalen, maar wel kijken welke chromosomen aanwezig zijn.
Het DNA bleek afkomstig van één persoon en was dus niet een mengsel van sporen van meerdere personen. We vonden X-chromosomen, maar ook een Y-chromosoom. En er was iets bijzonders aan de hand. Bij mannen is de verhouding X- en Y-chromosomen gelijk. Voor Foekje vonden we een verhouding met minstens twee, mogelijk nog meer, X-chromosomen per Y-chromosoom.”
Met het rapport van het DNA-onderzoek in de hand ging prof. Grootegoed op zoek naar een verklaring. Foekje was een gezonde, sterke persoon. Ze was gespierd, afgetraind, maar niet bijzonder groot.
Haar familieleden hadden bij haar als kind nooit iets gezien dat zou kunnen wijzen op een mannelijk geslacht. Prof. Grootegoed kon maar één conclusie trekken: “Door foutjes bij de bevruchting en de eerste celdelingen in het embryo zijn bij Foekje cellen gevormd met twee X-chromosomen (XX) en cellen met een X- en een Ychromosoom (XY). Beide typen cellen komen dan naast elkaar voor, als een mozaïek over de huid en in het lichaam verspreid.”
Een dergelijk XXXY- mozaïek is uiterst zeldzaam, maar het is bekend dat je met zo’n mozaïek wel degelijk meisje en vrouw kunt worden. De vorming van vrouwelijke of mannelijke geslachtsklieren (ovaria
of testes) wordt bepaald door de verdeling van de XX- en XY-cellen in de geslachtsklieren. Prof. Grootegoed: “Zijn er veel XY-cellen, dan zullen de geslachtsklieren zich ontwikkelen tot testes. Zijn er veel XX-cellen, dan ontstaan ovaria. Bij een bepaalde verhouding aan XX- en XY-cellen kan er
ook wat testisweefsel in de ovaria gevormd worden. Dat testisweefsel kan geen zaadcellen aanmaken, maar wel het geslachtshormoon testosteron. Bij Foekje moet sprake zijn geweest van een dergelijke situatie, met overwegend ovariumweefsel waarin vanaf de puberteit het geslachtshormoon oestradiol
werd aangemaakt.”
Prof. Grootegoed is ervan overtuigd dat Dillema een vrouw was: “Foekje is als meisje geboren. Dat heeft de vroedvrouw bij de geboorte vastgesteld, dat hebben haar broers en zussen van dichtbij meegemaakt. Foekje voelde zich terecht een vrouw, en iedereen heeft recht op het geslacht zoals men zich voelt. Zelfs in de sport. Vanaf de puberteit is Foekje in de problemen gekomen door een verhoogde aanmaak
van testosteron. Alle vrouwen hebben vanaf dat moment testosteron, maar Foekje had meer dan anderen. Echter, ook dan blijf je gewoon een vrouw.”
[ Bericht 0% gewijzigd door veiligheidsspeldje op 12-09-2008 17:58:25 ]
Het mooi kotsende meisje.
Maar is dat wel chimaerisme? Dat is toch als er een tweede embryo versmelt met degene die zich wel volledig ontwikkelt? En dit is een fout in de eerste celdelingen. Lijkt me toch wel een flink verschil...quote:Op vrijdag 12 september 2008 16:09 schreef veiligheidsspeldje het volgende:
Artikel over chimerisme:
[..]
"Pain is my friend. I can trust pain. I can trust pain to make my life utterly miserable."
"My brain is too smart for me."
"We don't need no education." "Yes you do, you just used a double negative."
"My brain is too smart for me."
"We don't need no education." "Yes you do, you just used a double negative."
mozaïcisme is inderdaad een beter woord eventueel, maar elledan gebruikt ze zelf ook door elkaar. In hoeverre het echt een groot verschil is weet ik eigenlijk niet eens.quote:Op vrijdag 12 september 2008 17:49 schreef wonderer het volgende:
[..]
Maar is dat wel chimaerisme? Dat is toch als er een tweede embryo versmelt met degene die zich wel volledig ontwikkelt? En dit is een fout in de eerste celdelingen. Lijkt me toch wel een flink verschil...
Het mooi kotsende meisje.
Wat een kloteziekenhuis, als ik jou was zou ik meteen verkassen naar een ziekenhuis wat wel met je meedenkt.
Dit bericht is goedgekeurd door de NSA en de NVD en andere opsporingsdiensten.
Volgens mij heb je bij chimaerisme groepen cellen die allemaal een ander DNA hebben, in plaats van een bepaalde verdeling die je door je hele lichaam kunt vinden. Dus als het "vreemde" DNA van je vroegere broertje of zusje niet in je geslachtsklieren zit, heb je niet het probleem van Foekje.
"Pain is my friend. I can trust pain. I can trust pain to make my life utterly miserable."
"My brain is too smart for me."
"We don't need no education." "Yes you do, you just used a double negative."
"My brain is too smart for me."
"We don't need no education." "Yes you do, you just used a double negative."
Mozaicisme kan ook alleen in de somatische cellen zitten. Of het wel of niet in de geslachtscellen aanwezig was, kon hier niet onderzocht worden denk ik.quote:Op vrijdag 12 september 2008 18:23 schreef wonderer het volgende:
Volgens mij heb je bij chimaerisme groepen cellen die allemaal een ander DNA hebben, in plaats van een bepaalde verdeling die je door je hele lichaam kunt vinden. Dus als het "vreemde" DNA van je vroegere broertje of zusje niet in je geslachtsklieren zit, heb je niet het probleem van Foekje.
Het mooi kotsende meisje.
Tot nu toe heb ik het VUMC, Erasmus en AMC al afgewerkt. Ik heb in totaal 8 ponskaartjes van ziekenhuizen die ik in de afgelopen 3,5 jaar heb bezocht.quote:Op vrijdag 12 september 2008 18:23 schreef longinus het volgende:
Wat een kloteziekenhuis, als ik jou was zou ik meteen verkassen naar een ziekenhuis wat wel met je meedenkt.
Als er een ziekenhuis is in Nederland die unieke gevallen wel met respect behandeld, alsmede met spoed, dan moet ik die nog tegenkomen.
Ik ben toch eigenlijk wel benieuwd, is het erg als ik deze volg? 
Verder natuurlijk veel sterkte.
Verder natuurlijk veel sterkte.
"Social order at the expense of liberty is hardly a bargain."
Dus je hebt al een rits ziekenhuizen en de daarbij behorende muren tegengekomen, groot gelijk dat je naar duitsland gaat waar ze wel nog patientgericht denken.
Je medische kennis over jezelf is behoorlijk groot, ook daar hulde voor.
Ik blijf dit volgen, heel interessant allemaal en hoop dat bij jou snel duidelijk en hulp komt in de richting die jij wil. Succes
Je medische kennis over jezelf is behoorlijk groot, ook daar hulde voor.
Ik blijf dit volgen, heel interessant allemaal en hoop dat bij jou snel duidelijk en hulp komt in de richting die jij wil. Succes
Dit bericht is goedgekeurd door de NSA en de NVD en andere opsporingsdiensten.
Wow wat een verhaal.
Wel rot voor je.
Ik wens je veel sterkte en hou ons op de hoogte
Wel rot voor je.
Ik wens je veel sterkte en hou ons op de hoogte
I pwn nVidia.
HD4850 pwndz 9800GTX/8800GTX/8800GTS/8800GT.
HD4870 pwndz GTX260.
HD4850 pwndz 9800GTX/8800GTX/8800GTS/8800GT.
HD4870 pwndz GTX260.
Erg lastig om me voor te stellen hoe jij je moet voelen. Dan ga ik dan ook maar niet proberen.
Wel heel veel sterkte gewenst. Ik hoop echt dat er snel een dag komt waarop je je helemaal jezelf zult voelen!
Wel heel veel sterkte gewenst. Ik hoop echt dat er snel een dag komt waarop je je helemaal jezelf zult voelen!
Kleine en domme mensen beleven niets, maar de sterken, van wie veel verwacht wordt, moeten van allerlei doormaken, opdat ze hun krachten leren kennen en gebruiken.
Dank jullie wel
Even de huidige stand van zaken voor degenen die m'n blog niet volgen: de VUMC heeft vandaag precies 3 weken geleden de MRI beelden uit Duitsland ontvangen en heeft nog niet laten blijken klaar te zijn met de analyse. Een telefoontje en meerdere emails hebben nog geen bruikbaar antwoord opgeleverd.
Vorige week donderdag heb ik in het Erasmus MC een MRI scan ondergaan, de precieze reden waarvoor is nog steeds onbekend, zeker daar het Erasmus eerst aangaf op de VUMC te willen wachten. Morgen word ik gebeld door dr Schipper van het Erasmus MC die de MRI scan had aangevraagd. Hopelijk hoor ik dan waarom de MRI scan gemaakt is en wat er nu verder gaat gebeuren.
Lichamelijk en geestelijk is het bij mij nog steeds op het randje. Ik zit nu een week aan de anti-depressiva en ik krijg nog steeds weinig werk gedaan. De gedachten aan zelfmoord en zelfverminking blijven rondspoken. Wel heb ik mogelijk binnenkort een vaste vriendin als het klikt. Mogelijk toch nog iets positiefs dus
Even de huidige stand van zaken voor degenen die m'n blog niet volgen: de VUMC heeft vandaag precies 3 weken geleden de MRI beelden uit Duitsland ontvangen en heeft nog niet laten blijken klaar te zijn met de analyse. Een telefoontje en meerdere emails hebben nog geen bruikbaar antwoord opgeleverd.
Vorige week donderdag heb ik in het Erasmus MC een MRI scan ondergaan, de precieze reden waarvoor is nog steeds onbekend, zeker daar het Erasmus eerst aangaf op de VUMC te willen wachten. Morgen word ik gebeld door dr Schipper van het Erasmus MC die de MRI scan had aangevraagd. Hopelijk hoor ik dan waarom de MRI scan gemaakt is en wat er nu verder gaat gebeuren.
Lichamelijk en geestelijk is het bij mij nog steeds op het randje. Ik zit nu een week aan de anti-depressiva en ik krijg nog steeds weinig werk gedaan. De gedachten aan zelfmoord en zelfverminking blijven rondspoken. Wel heb ik mogelijk binnenkort een vaste vriendin als het klikt. Mogelijk toch nog iets positiefs dus
Aw!
Zo moet je niet denken!
Blijf volhouden, kusje.
Zo moet je niet denken!
Blijf volhouden, kusje.
I pwn nVidia.
HD4850 pwndz 9800GTX/8800GTX/8800GTS/8800GT.
HD4870 pwndz GTX260.
HD4850 pwndz 9800GTX/8800GTX/8800GTS/8800GT.
HD4870 pwndz GTX260.
Rewimo
Nederduitse/Mevrouw qltel
Wat een verhaal joh. Ik kan je niet helpen, je alleen sterkte wensen en met je mee hopen op eindelijk een begripvolle arts. Ik begrijp dat je nu toch in NL wilt blijven qua artsen? Waarom kies je niet "gewoon" voor Duitsland, waar men je wel serieus neemt?
Most people don't listen with the intention to understand, they listen with the intention to reply.
<a href="http://bijenzonderzorgen.nl/" target="_blank" rel="nofollow">http://bijenzonderzorgen.nl/</a> beslist geen BIJ-zaak!
<a href="http://bijenzonderzorgen.nl/" target="_blank" rel="nofollow">http://bijenzonderzorgen.nl/</a> beslist geen BIJ-zaak!
Van betreft je vriendin:quote:Op maandag 15 september 2008 15:29 schreef Elledan het volgende:
Dank jullie wel
Even de huidige stand van zaken voor degenen die m'n blog niet volgen: de VUMC heeft vandaag precies 3 weken geleden de MRI beelden uit Duitsland ontvangen en heeft nog niet laten blijken klaar te zijn met de analyse. Een telefoontje en meerdere emails hebben nog geen bruikbaar antwoord opgeleverd.
Vorige week donderdag heb ik in het Erasmus MC een MRI scan ondergaan, de precieze reden waarvoor is nog steeds onbekend, zeker daar het Erasmus eerst aangaf op de VUMC te willen wachten. Morgen word ik gebeld door dr Schipper van het Erasmus MC die de MRI scan had aangevraagd. Hopelijk hoor ik dan waarom de MRI scan gemaakt is en wat er nu verder gaat gebeuren.
Lichamelijk en geestelijk is het bij mij nog steeds op het randje. Ik zit nu een week aan de anti-depressiva en ik krijg nog steeds weinig werk gedaan. De gedachten aan zelfmoord en zelfverminking blijven rondspoken. Wel heb ik mogelijk binnenkort een vaste vriendin als het klikt. Mogelijk toch nog iets positiefs dus
Wat betreft zelfmoord/automutilatie: Please don't...
Je bent zo hard bezig de antwoorden te vinden wat betreft je lichaam, zonde om te beschadigen wanneer je straks je antwoorden krijgt.
Faber quisque fortunae suae.
Uit Eindhoven
Uit Eindhoven
|
|
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |