Sociale verplichtingen in relaties; vrijheid of verplichting

quote:

Op zondag 6 april 2008 17:52 schreef Duderinnetje het volgende:

[..]

Mijn hemel, je moet een grap maken.

Het is niet zo letterlijk dat we het zeggen, maar we spreken het wel af (weet ik veel wat mijn letterlijke woorden zijn...)
Mijn man mag doen wat hij wil, maar ik zou het niet weten te appreciëren als het altijd gewoon als mededeling kwam en niet overlegd werd. Misschien had ik wel andere plannen voor die avond als verrassing?

Stokende schoonouders!

quote:

Op zondag 6 april 2008 17:51 schreef Papierversnipperaar het volgende:
Leonieke:
[..]

Bron: Handboek soldaat, defensie.

Het maakt niet uit of ik gewoon zeg dat ik naar de kroeg ga of "het in de groep gooi", het eindresultaat is hetzelfde. Partner-lief zal met zeer goede redenen aan moeten komen voor ik mijn plannen verander (voor zover die plannen niet direct met haar te maken hebben natuurlijk).

Maar het ligt er natuurlijk maar net aan wat voor relatie je hebt. Als je allebei jezelf lekker bezig kan houden dan hoef je niet persé alles samen te doen en te overleggen.

In onze relatie gaat het er niet aan toe zoals in het leger

Die "zeer" vind ik er eigenlijk te veel aan. Een gewone reden is voor mij ook goed genoeg. Maar ik ga ook gewoon graag weg met mijn man erbij en daarom blijf ik er niet de hele tijd bijstaan ofzo

quote:

Op zondag 6 april 2008 17:59 schreef Papierversnipperaar het volgende:
Stokende schoonouders!

Altijd fijn als je erbij woont (wat kijk ik uit naar ons eigen huis )

Ten eerste vind ik het wel zeer slordig van die vriend dat hij die afspraak vergeet en dan er 1 a 2 dagen van te voren mee aan komt kakken.
Ten tweede, als zij op dat moment een belangrijke afspraak ofzo had dan heeft hij gewoon pech gehad (hij maakt die fout door de afspraak te vergeten en/of te laat te melden), maar dat heeft ze niet, dus vind ik dat ze wel ff meekan.
Het was immers de afspraak dus is het wel zo netjes dat ze ook meegaat.

quote:

Op zondag 6 april 2008 18:01 schreef leonieke het volgende:

[..]

In onze relatie gaat het er niet aan toe zoals in het leger

Die "zeer" vind ik er eigenlijk te veel aan. Een gewone reden is voor mij ook goed genoeg. Maar ik ga ook gewoon graag weg met mijn man erbij en daarom blijf ik er niet de hele tijd bijstaan ofzo

Als er niets is afgesproken zijn er geen plannen en kan ik dus naar de kroeg. Wat dat betreft is er weinig ruimte voor verassingen. ( Die is er wel, want ik ga niet vaak naar de kroeg )

De meeste dingen die we samen doen zijn afgesproken, maar misschien helpt het dat we niet samenwonen?

quote:

Op zondag 6 april 2008 18:08 schreef Papierversnipperaar het volgende:

[..]

Als er niets is afgesproken zijn er geen plannen en kan ik dus naar de kroeg. Wat dat betreft is er weinig ruimte voor verassingen. ( Die is er wel, want ik ga niet vaak naar de kroeg )

De meeste dingen die we samen doen zijn afgesproken, maar misschien helpt het dat we niet samenwonen?

Dat laatste is toch alleszins geen onbelangrijk detail vind ik Toen mijn man (toen vriend) en ik nog niet samenwoonden, deden we uiteraard gewoon waar we zin in hadden. Nu meestal ook nog, maar er wordt over overlegd

Toch denk ik niet dat ik omturn naar een overlegcultuur als ik per ongeluk wel ga samenwonen.

quote:

Op zondag 6 april 2008 17:37 schreef shmoopy het volgende:
Jaaaa, lekker samen vertrutten op de bank en naar 'Ol joe niet is lof' kijken!

"Mág ik vanavond naar Truus?" Het idee alleen al.

Nou ik vind het wel handig als er even overlegd wordt. Tenslotte moet er 1 van de 2 de verantwoording over 3 kinderen in zijn eentje dragen als de ander weg is.

Ah, het is natuurlijk maar waar je je zelf het beste bij voelt en vooral wat het beste werkt in jullie relatie. Ik vind het gewoon bizar dat het bij sommige mensen blijkbaar niet altijd goed werkt (anders zou dit topic er niet zijn) en dat er dan niets aan veranderd wordt. Daar zou ik niet kunnen mee leven... Met die eeuwige discussies

Op NED2 gaat het trouwens over autisme.

Ik heb een graf hekel aan de dispuutsgenoten van mijn vriend. Voor hem zou ik als hij het echt wil wel mee gaan. Alleen voor hem is het makkelijker om alleen te gaan dan voor mij om mee te gaan. Ben er altijd zwaar ongelukkig mee. Hij heeft er ook wel begrip voor, laatste keer dat ik mee ging was jaren geleden.

quote:

Op zondag 6 april 2008 18:39 schreef Papierversnipperaar het volgende:
Op NED2 gaat het trouwens over autisme.

Ja, interessant.

quote:

Op zondag 6 april 2008 17:57 schreef leonieke het volgende:

[..]

Het is niet zo letterlijk dat we het zeggen, maar we spreken het wel af (weet ik veel wat mijn letterlijke woorden zijn...)
Mijn man mag doen wat hij wil, maar ik zou het niet weten te appreciëren als het altijd gewoon als mededeling kwam en niet overlegd werd. Misschien had ik wel andere plannen voor die avond als verrassing?

Ik heb het vermoeden dat het misverstand voornamelijk taalkundig is in dit geval. Natuurlijk leven wij niet volledig langs elkaar heen zonder te weten wat de ander doet of waar hij is om elkaar alleen in bed tegen te komen. Maar toestemming moeten vragen om de deur uit te mogen, uit te mogen of vrienden te bezoeken is weer het andere uiterste.

quote:

Op zondag 6 april 2008 11:36 schreef Garisson72 het volgende:

[..]

wat is dat toch met die self-proclaimed autisten tegenwoordig op Fok?
zo vaak dat mensen van zichzelf zeggen te denken autist te zijn - is dat hip tegenwoordig ofzo? hoor je er dan bij? de nieuwe garantie voor aandacht?

Oh nee, ik bedoelde helemaal niet te zeggen dat ik daadwerkelijk autistisch ben, verre van. Ik ben alleen niet flexibel als het over veranderingen in mijn planning gaat. Mensen mogen ook niet spontaan bij me langs komen, daar moet ik me op in stellen, ik wil dan dat mijn huis op orde is, ik boodschappen heb gehaald en er zelf toonbaar uit zie. Ik doe dan ook gewoon de deur niet open. Ik houd er niet van op onverwachte momenten gebeld te worden, mijn telefoon staat altijd op stil en dan bel ik zelf wel terug op een tijdstip dat mij uit komt. Als ik uit mijn werk kom, wil ik doorgaans het eerste uur niet praten etc. Verder ben ik redelijk normaal en voldoe ik absoluut niet aan de kenmerken van autisme.

quote:

Op zondag 6 april 2008 17:57 schreef leonieke het volgende:

[..]

Het is niet zo letterlijk dat we het zeggen, maar we spreken het wel af (weet ik veel wat mijn letterlijke woorden zijn...)
Mijn man mag doen wat hij wil, maar ik zou het niet weten te appreciëren als het altijd gewoon als mededeling kwam en niet overlegd werd. Misschien had ik wel andere plannen voor die avond als verrassing?

Dus stel, je zit op je werk en een vriendin mailt: 'Ha Leo, morgen even de kroeg in?', dan mail jij dus niet terug: 'Ik heb niet anders geplanned staan, leuk!', maar: 'Ik moet thuis eerst even overleggen of Phille niets voor ons heeft geplanned. Je hoort nog van me!'

Ik zou er stapelgek van worden als ik nooit spontaan kan besluiten iets te gaan doen. Als er niets op de agenda staat, waarom moet ik dan gaan overleggen thuis? Omdat mijn partner misschien wel een verassing voor me geplanned heeft?

Bovendien is het natuurlijk onzin dat er geen middenweg is tussen geen rekening met elkaar houden en alles overleggen.

quote:

Op zondag 6 april 2008 18:16 schreef Swetsenegger het volgende:

[..]

Nou ik vind het wel handig als er even overlegd wordt. Tenslotte moet er 1 van de 2 de verantwoording over 3 kinderen in zijn eentje dragen als de ander weg is.

Tuurlijk, maar als er een bezwaar is dan hoor ik dat wel en kan ik evt m'n plannen wijzigen.
Bij een gewone situatie, dus niet als vriendlief echt helemaal bekaf is, nog heel veel nakijkwerk heeft die avond of simpelweg ziek is, (maar dan zal ik het niet eens voorstellen) vind ik dat ik er gewoon van uit kan gaan dat het geen punt is.

Maar ik hoor hier termen als 'mag ik' en verantwoording afleggen, en dan gaan bij mij de stekels gewoon overeind.
Ik heb helemaal geen 'coole' relatie, gewoon eentje die gebaseerd is op heel veel liefde en respect voor elkaars eigenheid en autonomie. (ik klink als een therapeut )
We houden heel veel rekening met elkaar, juist omdat we elkaar zo goed kennen en een plezier willen doen, en juist binnen die vrijheid zijn we heel erg gebonden aan elkaar.
Maar goed, to each his own, iedereen doet het op de manier die -ie prettig vindt.

Mijn vriendin en ik hebben geen vrienden, dat maakt het er een stuk gemakkelijker op.

quote:

Op zondag 6 april 2008 19:20 schreef Duderinnetje het volgende:

[..]

Dus stel, je zit op je werk en een vriendin mailt: 'Ha Leo, morgen even de kroeg in?', dan mail jij dus niet terug: 'Ik heb niet anders geplanned staan, leuk!', maar: 'Ik moet thuis eerst even overleggen of Phille niets voor ons heeft geplanned. Je hoort nog van me!'

Ik zou er stapelgek van worden als ik nooit spontaan kan besluiten iets te gaan doen. Als er niets op de agenda staat, waarom moet ik dan gaan overleggen thuis? Omdat mijn partner misschien wel een verassing voor me geplanned heeft?

Bovendien is het natuurlijk onzin dat er geen middenweg is tussen geen rekening met elkaar houden en alles overleggen.

Mja, jouw situatie zal al moeilijk voorvallen bij mij.
1. Phille en ik werken samen (hij op verdiep 2, ik op het eerste)
2. Mijn vrienden wonen bijna allemaal meer dan 100km verder dus in de week spreken we eigenlijk niet af.

En moest het ooit voorvallen, dan zou ik toch eerst naar mijn man gaan (of bellen of wat dan ook) en zeggen: die heeft gemaild blablabla... en dan stuur ik wel een mailtje terug Direct antwoorden zou ik idd niet doen (denk ik, maar nogmaals die situaties vallen hier niet echt voor door die afstand).

Voor een verassing blijf ik ook niet thuis dude... integendeel.

quote:

Op maandag 7 april 2008 08:44 schreef SHE het volgende:
Ik vind dat je je niet bijna hoeft te verontschuldigen hoor Leonieke. Ik ken ook genoeg stellen die zo hun huishouden runnen. Voor sommige mensen werkt dat gewoon beter.
Mijn ouders doen dat trouwens ook zo.
EN ik hoor hier van de mijne dat hij het ook liever zo ziet , maar dat was te verwachten natuurlijk.

Voor ons werkt het idd zo het best
Is een gedeelde kalender trouwens niet een beetje een oplossing voor jullie? Wij hebben gedeelde kalenders in google en dat zorgt toch al voor veel 'overleg' eigenlijk Vinden we eigenlijk allebei best makkelijk. Maar ik kan me heel goed voorstellen dat het voor andere mensen totaal niet lukt.

quote:

Op maandag 7 april 2008 09:05 schreef SHE het volgende:
Is idd helemaal niet zo vreemd, we gebruik al google docs om onze administratie te delen.
Moet hij natuurlijk niet de afspraak vergeten erin te zetten...

Dat laatste is alleszins geen onbelangrijk detail
Google docs zijn trouwens super om zo administratie te delen. Doen we hier ook We zijn dan toch niet uniek in het gebruik van google binnen onze relatie

Oeh ik heb nog ff door het topic gesnuffelt maar ik denk dat ik het beste alleen toch ff op de OP kan reageren

Anyway:

Ik heb enorm enorm enorm veel behoefte aan structuur en vriendlief vergeet alles haha dus ja bij ons is dat nog wel eens een bron van gemopper omdat het vaak zo gaat als in de OP haha
Hij is dan weer eens iets vergeten door te geven en ik heb dan al iets geplant (en als ik iets geplant heb, wat het ook is dan moet het zo ) Gelukkig weet hij dat dus hij laat me gewoon rustig even tieren als ik dan loop te mokken haha dat werkt even het beste...
Maar ja dan moeten we er nog samen uit komen. Meestal ga ik dan toch mee als ik klaar ben met mokken omdat ik vind dat mijn gedoe met structuur niet ons/zijn sociaal leven in de weg hoeft te zitten, maar als ik echt geen zin heb of het in mijn hoofd echt niet in kan plannen heeft ie pech... Had ie er maar eerder mee moeten komen dan was ik vast mee gegaan ookal had ik niet zo'n zin
Dat hij iets vergeten is hoeft mijn plannen niet in de war te sturen vind ik zelf (andersom vind ik dat ook hoor Hij hoeft niet op stel en sprong te doen wat ik van hem wil)