Schaamteloze progressiviteit

Over de legitimiteit van het progressieve belastingstelsel en de schaamteloosheid van de voorstanders daarvan

Allereerst wil ik even duidelijk maken dat ik, hoewel de titel wellicht anders doet vermoeden, een voorstander ben van een progressief belastingstelsel. Wanneer mij echter gevraagd wordt waaróm ik daar een voorstander van ben, dan kom ik niet veel verder dan enkele praktische overwegingen. Zo zal iedereen het me eens zijn dat een nivellerende inkomensherverdeling nodig is om de verzorgingstaat in stand te kunnen houden, welke op zijn beurt verloedering van de samenleving tegengaat en een minimum bestaansniveau garandeert. Iets waar wij allen baat bij hebben.

De reden van mijn schrijven is dat ik ondanks de praktische argumenten, nooit heb gevonden dat de maatschappij daadwerkelijk het recht heeft om zomaar geld afhandig te maken van mensen. Het innen van meer belasting van een persoon dan die persoon terug krijgt in de vorm publieke voorzieningen, is namelijk niets anders dan hem ‘geld afhandig maken’. Deze legale diefstal overkomt eenieder die meer belasting betaalt dan gemiddeld. Beargumenteerd zou kunnen worden dat die groep groter is aangezien niet iedereen evenveel profiteert van de bestedingen van de overheid, maar veel geld bij de (kans)armen terecht komt.

Zoals gezegd zie ik geen rechtvaardigheid in de regel dat de hardwerkende mensen onder ons moeten opdraaien voor de kosten van mensen die te incapabel zijn om zichzelf te onderhouden. Leren de Nederlandse burgers hun kroost niet steevast; ‘dat wat niet van jouw is, daar heb je met je poten vanaf te blijven’ ? Wanneer een bevolking deze norm aan de volgende generatie probeert door te geven, en tegelijkertijd zonder blikken of blozen de bankrekeningen van de productieve burger leegrooft, dan lijkt me dat de maatschappelijke hypocrisie een absoluut hoogtepunt heeft bereikt.

Nogmaals, ik pleit hier niet voor het afschaffen van een progressief belastingstelsel. Het gaat me vooral om de schaamteloosheid waarmee Nederlanders zich voor dit systeem uitspreken. Diep respect en een grote nederigheid tegenover hen, die ons mooie land financieren, lijkt me ook niet ongepast. Wat schetst echter mijn verbazing? Ik zie die dankbaarheid en dat respect nergens, en al helemaal niet bij de voorstanders van een nóg grotere nivellering. Zo had de PvdA een aantal jaren geleden een spotje waarin allereerst de gemiddelde miljonair (gespeeld door Martin Koolhoven) volledig belachelijk werd gemaakt, en vervolgens de suggestie werd gewekt dat de kapitaalkrachtigen egoistische mensen zijn. Stel je eens voor dat je in een jaar minstens een kwartaal voor niets hebt gewerkt omdat je al dat geld afstaat aan mensen die níet voor zichzelf kunnen zorgen, en vervolgens wordt uitgemaakt voor egoïst. Ik zou waarschijnlijk spontaan stoppen met werken, maar dat terzijde.

Het is natuurlijk wel gemakkelijk in een democratie, waar de puissant rijken ver in de minderheid zijn. Waarom niet met zijn allen iemand anders zijn zuur verdiende centen uitgeven, de meerderheid beslist toch?

Beschamend is het, maar ik ben blij dat ik me hierbij kan distantiëren van deze manier van denken, ook al is het klaarblijkelijk de heersende opvatting.

quote:

Op dinsdag 26 februari 2008 11:41 schreef Papierversnipperaar het volgende:
Zolang de meestverdienenden het meeste profiteren van de overheid mogen ze er ook het meeste voor betalen.

Dat doen ze dus niet. Het is evident dat een buiten proportioneel groot deel van de overheidsuitgaven terecht komt bij uitkeringingsgerechtigden, probleemwijken, probleemscholen, probleemvulmaarin. Die problemen zitten nu eenmaal niet vaak in milieu's van de hoge inkomens.

quote:

Op dinsdag 26 februari 2008 11:46 schreef novel het volgende:

[..]
1.
Opvang van kinderen, mantelzorg, huishouden, vrijwillig dit en dat draaiend houden (bv. helpen op de school, verenigingen).

2.
En dan maar roepen dat er wat meer op de loslopende jongeren gelet moet worden (oh nee, die worden opgehokt)

3.
Zeer oude senioren beginnen nu ook al te klagen dat ze als gratis oppas of vliegende keep gebruikt worden.

1. Vrijwilligerswerk kan nooit een argument zijn om niet te werken. Als de maatschappij net zo veel behoefte had aan vrijwilligers als aan de mensen die betaald werk doen, dan werd er wel voor het vrijwillegerswerk betaald.

2. Dit zijn doorgaans niet de kinderen van hoog opgeleiden en top inkomens, temeer omdat intelligentie erfelijk is.

3. Dan gaan ze toch lekker puzzelen, ze moeten niets.

quote:

Op dinsdag 26 februari 2008 11:53 schreef LXIV het volgende:
Maar beste mensen toch, het belastingstelsel is dankzij HRA en allerlei andere regelingen helemaal niet progressief meer. Juist de allerrijksten betalen relatief het minste belasting. Zo las ik pas bij de kapper dat Gordon een hypotheek van twee miljoen op zijn voor 4 ton aangekochte woning had. Waarom dacht je dat dit was dan?
Heb je meer dan twee miljoen, of verdien je meer dan 4 ton op jaarbasis, kun je een goede adviseur inhuren en betaal je eigenlijk helemaal niets meer.

goed onderbouwd ook...