Ik zat te twijfelen of ik nog in dit topic zou reageren. Er wordt over deze zaak nogal lacherig gedaan. Toch denk ik dat het wel aaridg is om een nieuwe post te schrijven om de serieus geïnteresseerde FOK!kers, zoals RonaldV, te informeren.
Vorige week dinsdag was ik dus bij de therapeute voor de 'goedmaak-sessie' en nam mijn schoongewassen overtrek maar mee. Het weerzien met haar was wel grappig: ik moest een lach onderdrukken toen ik haar gezicht zag, want daar begonnen zich lichtelijk littekens af te tekenen. Het hoefde niet gehecht te worden zei de therapeute en het zou wel overgaan, dacht ze. Daar heb ik mijn twijfels over, maar ja ik kan me voorstellen dat ze niet naar een normale dokter durft te gaan met zoiets

. Hoe dan ook, het is erg lullig allemaal, maar ja had ze maar niet mijn dekbed moeten onderkotsen!
Goed, na een desalniettemin ontspannen gesprek, pakte ik het dekbed er bij. "Kijk, helemaal schoon hoor!" riep ik. De therapeute begon echter hevig te hyperventileren. "Doe weg, doe weg!" gilde ze. Ik schrok er zelf ook van en deed de overtrek maar gauw weer in mijn oversized AH-plastic tas. We kwamen bij de kern van het verhaal. Ze zei dat toen ik bij de laatste sessie onder hypnose was, heftige visioenen kreeg bij het aanblik van het zwarte dekbed. Ze kon zich niet meer concentreren op de hypnosesessie en kreeg zware epileptische aanvallen. Ondertussen greep ze mijn dekbed en wikkelde ze zichzelf er in en rolde zichzelf zo over de vloer. Tenminste ze denkt dat het zo gegaan is, heel concrete herinneringen heeft ze niet hieraan.
Vervolgens werd ze zelf geconfrontreerd met visioenen en droomsituaties, die ik ook had meegemaakt. Dit is haar weer meer bijgebleven. Bij haar waren die visioenen en beelden gruwelijk van aard. Ze zag verbrande Aziaten omgeven door een onmetelijke vuurzee

. De geluiden, die ze meekreeg, waren voornamelijk vreselijk gejammer en naaigeluiden (van een naaimachine

). Het was heel realistisch volgens haar en heel veel wil ze er niet over kwijt. Kortom, het was heel afschuwelijk verzekerde ze mij. Zo afschuwelijk dat ze totaal geen controle meer had over haar lichaam en geest. Vreemd, heel vreemd zei ik en ik werd ook een beetje bang van. Dat kotsen legde ze uit als een van de ongecontroleerde lichaamsbewegingen die op kunnen treden bij een shock als deze. Ik durfde helaas niet te vragen hoe het kwam dat ze zoveel had gekotst

...
Anyway, al gauw legden we samen de link tussen een afschuwelijke gebeurtenis op de plek waar dat dekbedovertrek gemaakt is. Maar ja, kom er maar achter waar, wanneer zo'n overtrek gefabriceerd is. De therapeute en ik gaan nu 'Sherlock Holmes' spelen en willen het fijne van deze opmerkelijke zaak weten. Is er rond 2007 of 2008 iets ernstigs gebeurd bij een dekbedovertrekfabricant ergens in China of een ander Aziatisch land. Je hoort altijd van die verhalen van erbarmelijke onveilige werkomstandigheden. Misschien dat één zo'n verhaal te linken is naar mijn gevaarlijke overtrek. Hebben jullie tips hoe je zoiets moet aanpakken?
<a href="https://www.youtube.com/watch?v=yIl_jGh-LWE" target="_blank" rel="nofollow">Afleidingsmanoeuvre</a>