Ik denk dat dit het breekpunt van jullie relatie gaat worden.
Je hebt zo'n bloedhekel aan dat paupervolk van hem en hij ten dele ook.
Toch verdedigd die lamlul zijn eigen familie tegenover jou.
Voor mij als man tekenen genoeg dat jij misschien niet het belangrijkste in zijn leven bent en dat meneertje sentimentaliteit en 'familiezin' voor liefde en goede vriendschap stelt.
Ja, familie is familie, maar als het asos zijn en de heleboel lopen te verstieren, dan moet er gewoon een streep getrokken worden.
Ik heb een soortgelijke situatie met mijn stiefvader, waardoor ik niet meer daar kom omdat het een klinische psychopaat is die je voor geen plancklengte kunt vertrouwen.
Dat ik mijn brortjes en mijn zusje al 2,5 jaar niet meer gezien heb, ligt wel aan mij, maar dat moet ik maar eens gaan regelen.
Daarnaast ga ik ook niet meer om met mijn oudste tante, puur omdat ze tegen me gelogen heeft en op zich al een secreet was.
Dat je vriend eist dat je ouders niet meer mogen komen als de zijne niet meer mogen komen is absurd omdat je ouders hem wel geholpen hebben.
Vraag hem maar eens of hij problemen met zijn ouders heeft en ook of hij problemen met jouw ouders heeft.
En dan vraag hem als hij dan wel problemen met zijn ouders heeft en niet met de jouwe, waarom hij dan eist dat jouw ouders niet mogen komen als de zijne ook niet mogen komen.
Zeg hem dat je hun er niet in wilt hebben omdat hun gedrag meer dan onacceptabel vindt en dat het vreselijk is dat zijn broetjes alsmaar stelen, vernielen en eten opeten zonder te vragen.
En dat als jouw ouders ook zo zouden doen, dat jij ze er ook buiten de deur houdt.
Zeg hem dat het jouw huis is en dat jij graag veilig en wel in huis wilt voelen, maar dat helemaal niet kunt als elke keer die familie van hem komt en jou en ook hem gaat terroriseren, dat je vindt dat hij je niet tegen zijn familie wilt beschermen. [Dit is ook inderdaad ook zo.]
Ga niet ruzien, maar ga wenen, appeleer op zijn beschermingsgevoel, maak hem duidelijk dat het jullie woning is en dat hij jullie recht op vrede en geluk hoort te verdedigen, ook tegen familie die in egoisme andermans geluk wil vernielen.
Zeg dat je denkt dat zijn familie jullie uit elkaar willen halen en dat ze daarom zo naar tegen jou en hem doen.
Vertel hem dat je snapt dat het familie van hem is, maar dat er grenzen moeten zijn in wat ze wel en niet mogen doen en dat ze binnen jouw huis maar horen te luisteren naar jou en hem en als ze dat niet doen, dat ze dan gewoonweg niet welkom zijn.
Het is de woning waar jullie wonen en daar horen anderen, ook familie, naar jullie te luisteren.
Meer dan dat advies kan ik je niet geven.
Die ouders van hem zullen waarschijnlijk nooit meer veranderen.
Wat de broertjes betreft, die zullen waarschijnlijk als ze op zich zelf wonen beter met jullie omgaan.
Success ermee.
The taming and domestication of religion is one of the unceasing chores of civilization. - Christopher Hitchens