quote:
Op woensdag 10 oktober 2007 19:59 schreef rood_verzet het volgende:Er is nog een lange weg te gaan maar ik weet zeker dat Zuid Amerika op weg is naar een nieuw socialistisch blok, wat mij inspireert om zelf actief te zijn.
Rood VerzetJij ziet Zuid Amerika marcheren richting het socialisme (ook al is er nog een lange weg te gaan). Dat lijkt me wishful thinking. Of je leest teveel socialistische propaganda over het socialisme van de 21e eeuw dat in opmars zou zijn in ZA. Dat laatste dacht ik namelijk ook toen ik nog in Nederland woonde. Na vier maanden lang dagelijks de geschiedenis en de politieke systemen van ZA bestudeerd te hebben, het nieuws op de voet te volgen en mijn gezond verstand te gebruiken weet ik wel beter...
Leuk dat Castro, Chávez en Morales het heel erg met elkaar eens zijn wat betreft hun weg richting de socialistische heilstaat, maar er zijn ook nog andere landen in Zuid-Amerika. Landen met een rechts-conservatieve regering (ik noem bijvoorbeeld een Colombia), of die een meer die een meer links-centristisch (Argentinie, Brazilië) regering hebben.
Het geruzie binnen de MERCOSUR, waarin Chávez doodleuk het hele idee achter de organisatie zélf wil veranderen (politieke eenheid ipv vrijhandel) heeft tweespalt gezaaid en heeft tot een verslechtering van de banden tussen het socialistische blok in Z-A en de meer gematigde blok gezorgd,
Daarnaast zou ik me iets meer verdiepen in de Zuid-Amerikaanse landen en de manier waarop die zijn ingericht, en de huidige politieke stemming in de verschillende landen.
Door z'n autoritaire manier van leiding geven en zijn nationalisaties heeft Chávez het in
Venezuela verpest bij de oude oligarchie en middenklasse. Het toenemend aantal protesten tegen de Chávez en z'n MÁS-maatjes geeft wel aan dat z'n populariteit tanende is.
Het socialisme staat hier dus onder drukIn
Bolivia is Morales helemaal niet zo populair als jij misschien wilt geloven. Het oosten van het land (welvarende en westerser) krijgt steeds meer separatistische neigingen, en voelt zich niet vertegenwoordigd door de socialistische 'bergindianen' van La Paz en omstreken. Dit separatisme voedt de constitutionele crisis die het land nu in z'n greep houdt
lijkt eerder uit te monden in een val van de huidige regering van Morales dan een verdere opmars van het socialisme.Argentinië heeft in oktober weer presidentsverkiezingen, waarin CFK (Cristina Fernandez de Kirchner) waarschijnlijk haar man Nestor Kirchner op gaat volgen. Niet dat die nou zo rechts zijn, eerder centrumlinks. Maar echte socialistische oppositie is er niet.
Geen socialisme in Argentinië dus de komende jarenColombia, macro-economisch gezien één van de meest stabiele landen, en ook één van de meest politiek-stabiele landen van Zuid-Amerika. Al 150 jaar geregeerd door de oligarchie (zij het liberalen, zij het conservatieven). Slechts een korte periode heeft het land een militaire dictatuur gekend (gedurende La Violencia), waarbinnen de beide partijen ook al snel weer een rol speelden. Nou, en de strijd van het FARC dan? Nou, volgens mij zijn het leger en de paramilitairen tegenover het FARC en andere communistische guerrillabewegingen in een patstelling geraakt. Maar dit speelt bij de presidentsverkiezingen absoluut geen rol. Het is een strijd van het platteland, en dat zal de burgers in de grote steden een worst wezen. Zij maken zich meer druk om hun eigen veiligheid, die meer met georganiseerde criminaliteit te maken heeft dan de zogenaamde burgeroorlog die zich in dit land zou afspelen. Overigens heeft de huidige president Uribe voor een spectaculaire daling van de criminaliteit gezorgd.
Dus zodra weer verkiezingen zijn zie ik ook geen socialisten aan de macht komenCuba, - dat is overigens geen zuid amerika- daar lijkt het regime mij ook in crisis te zijn. Zodra Castro dan ook echt de pijp uit is moet ik zien hoe lang het socialisme daar overleeft. Maar dit is pure speculatie dus daar wil ik niet teveel waarde aan hechten.
Tja, dan heb je nog landen als Uruguay, Chili en Brazilië waar ik niet zo heel veel van weet, behalve dan dat ze over het algemeen door centrum-(linkse) regeringen worden geleid. Met beleid dat meer op dat van landen als Colombia en Argentinië lijkt, dan op dat van Bolivia, Cuba en Venezuela.
En dan heb je ook nog landen als Peru en Equador, maar om nou te verwachten dat die dan de vaandeldragers van het socialisme van de 21e eeuw worden, terwijl het in Venezuela en Bolivia al weer op z'n retour is... nee...
Conclusies:
1- Er is geen groot socialistisch blok in Zuid Amerika. Het sociaal-economisch beleid van landen als Argentinië en Uruguay is compleet verschillend van dat van landen als Venezuela en Bolivia. Er zijn belangentegenstellingen die voorkomen dat men als een blok optreedt. De mercosur-affaire toont dat aan.
2 - In de landen waar het socialisme door de regering wordt gepredikt is het op z'n retour (Venezuela, Bolivia)
3- In geen enkel ander ter zake doend Zuid Amerikaans land is het socialisme aan een opmars bezig. Niet in Argentinië, niet in Brazilië niet in Colombia, niet in Chili
Rood VerzetHoe kan jij dan in godsnaam een socialistisch Zuid-Amerika zien in de toekomst?
ON-TOPICIn Argentinië is niet zoveel aandacht besteed aan z'n sterfdag. Hij heeft dan ook weinig voor Argentijnen betekend. Hij is ook uitgeschakeld in de uitverkiezing tot "de grootste argentijn van de vorige eeuw".
[ Bericht 1% gewijzigd door reem op 11-10-2007 08:00:48 ]