Wat een dag weer vandaag..gewoon weer 5 uurtjes door de gootsteen.
Moest naar het cargocentre van het vliegveld komen om een pallet af te halen met persoonlijke spullen welke verstuurd waren vanuit ons bedrijf in Nederland. Ik had hier ook ons trouwalbum ingestoken en de harde schijven van mijn pc aangezien luchtvracht over het algemeen iets veiliger is dan zeevracht. Ook zou het sneller moeten gaan dan zeevracht.
1 week na de zeecontainer is dus de dag aangebroken dat ik de luchtvrachtpallet kan afhalen doordat de heren douane en de vervoerder het niet eens konden worden over de papieren.
![]()
Na ingrijpen van mij persoonlijk en door de firma in Nederland kwam er dan eindelijk schot in de zaak en kon ik vandaag langskomen om de vracht af te halen maar ik moest wel mijn paspoort meenemen! We hebben het hier wel over 5 weken vertraging door dat geklooi met die douane.
Op zich geen probleem om je paspoort te tonen maar mocht ik nu net het paspoort per koerier hebben verzonden naar de Chinese ambassade in delhi voor het verkrijgen van een visum voor China.
![]()
5 weken staat die pallet hier en net als ik dat paspoort niet heb kont er dit.
Maar zoals het hier altijd gaat kon ik met wat steekpenningen het wel afdoen met een kopie en het paspoort van Annelies.
![]()
Dan hebben we het over het eerste half uur na aankomst. Zover goed. Daarna kwam er een man die de goederen moest taxeren om er importheffing over te verrekenen wat een verschrikkelijk bedrag opleverde van 1200 Rupees(=20 euro). Het zou nog een half uur duren en dan mocht ik het meenemen.
Om een lang verhaal kort te maken: Ik heb er dus nog 4 uur gezeten en honderd keer gehoord dat het nog 1 minuutje ging duren..de papieren gingen drie keer rond de vier kantoortjes voor allerlei stempels en handtekeningen en ik denk door drie personen het papier drie keer is ontvangen en ondertekend. en weer een minuutje.
Toen naar het betalings balietje voor de duties af te rekenen... 1 uur wachten...daarna betaling bij billing office voor de administratie kosten...daarna een charge van de overheid aan een andere balie betalen waarna de importkosten ook nog apart afgerekend moesten worden bij het naburige transportbedrijf.. oftewel 10.000 Rupees armer en 5 uur verder.
En toen moest ik nog alle handelingsmedewerkers en security van me afhouden die nog ' service charge' vroegen...
Werken en wonen in het buitenlandMaar goed..over het werken in het buitenland. In principe is het een van de beste 'boosters' in je carriere vanwege de ervaring en het tonen van ambitie. Je komt direct op een ander niveau en uiteraard is de beloning een stukje hoger. Verantwoordelijkheden stijgen logischerwijs parallel.
Echter je moet er ook veel voor opgeven en dan kom je op het punt of je werk belangrijker is dan je prive leven, dat is namelijk het beeld dat al snel naar boven komt bij de buitenstaander. Aan de andere kant is het een unieke manier om wat van de wereld te zien en andere culturen te ervaren. Voor mij was de keuze simpel sinds ik ambitieus ben, plezier heb in mijn internationale baan en het avontuur op kosten van de baas aan mag gaan. Mijn roadmap voor nu is jaar of 3-5 India, dan nog eenzelfde project of overstap naar Amerika en dan een functie bekleden op het hoofdkwartier in Chester (Liverpool). Mijn persoonlijke visie komt aardig overeen met die van de firma en de volgende posting is misschien in Slowakije of Brazilie maar dat is koffiedik kijken aangezien internationaal zakendoen per dag kan veranderen. (overnames)
Ook is het me niet in de schoot geworpen, Ik heb mijn scholing afgemaakt, ben in de olie & gas winning terecht gekomen en daarna verder gegaan in de algemene en voertuig techniek. Heb gefocussed op grote projecten en heb een eigen businessunit opgezet binnen onze firma voor de voertuig techniek. Deze inzet werd beloond met ' Best OLAER group ltd employee of the year 2006' en op dat moment was ik al bezig met mijn aanstelling in India.
Tja wie weet wat er allemaal gaat komen..voorlopig mijn budget maar halen volgend jaar met een fabriek die nu nog alleen op papier bestaat.
Dan nog een puntje
: Kinderen. Wij zien geen problemen met kinderen opvoeden in het buitenland. JE ziet vaak dat deze kinderen als wereldburger opgroeien en vrij zijn van vooroordelen vanuit een bekrompen samenleving. Wij zien het als een ultieme mogelijkheid om kinderen een fantastische opvoeding mee te geven.. nu nog kinderen maken.
Dit verhaal is niet om te pochen of te patsen..het is zoals het is en ik hoop dat het bijdraagt aan plannen om ooit de stap te maken. het KAA subforum is een bron aan informatie en ervaringen vanover heel de wereld.
@Ferdi&ijs: DOEN! Bagdad zou ik geen problemen mee hebben. Pak je kansen... een NEE tegen een aanbod bepaald heel je leven. (zeg niet of het goed of slecht is
![]()
) Het blijft persoonlijk.
[ Bericht 1% gewijzigd door jpjedi op 13-09-2007 18:59:23 ]