quote:
Op donderdag 27 september 2007 21:06 schreef renzell het volgende:Wat ik mij zo eens afvraag wat betreft de dames met al wat oudere kids aan de borst; hoe lang zijn jullie van plan te blijven geven eigenlijk? Of heb je daar geen ideeën over? Ik zelf heb Juul zo'n tien maanden borstvoeding gegeven. Ten dele met pijn in mijn hart, maar aan de andere kant ook vreselijk trots en opgelucht dat ik die fase doorlopen had en er 'vanaf' was, heb ik het afgebouwd. In mijn leven was dat toen de juiste beslissing. Ik wilde weer wat vrijer zijn, weer lekker op stap, kunnen drinken, een weekendje naar een vriendin, onregelmatig kunnen werken zonder steeds dat gekolf etc. Maar misschien zijn jullie veel meer thuis bijvoorbeeld, dat kan. Of heb je geen behoefte aan dat 'los zijn', wat ik op een gegeven moment had. Ik weet wel dat ik ook nog zo een half jaar door had kunnen gaan. Het werd een soort, sja, hoe zeg ik dat... een verslaving bijna. Of een kwestie van trots zijn op het volhouden. Zo voelde ik het soms bij mezelf. En ja, ook weemoed en nostalgie speelden hierbij een rol. Stoppen met borstvoeding betekende; een groter kind, een fase afsluiten ed. Herkennen jullie hier iets van? En wat zijn jullie motieven om nog door te gaan? Of om juist te denken aan stoppen nu, na 1, anderhalf of misschien zelfs 2 jaar? Ben benieuwd. Gewoon daarom...
Oh grappig dat je dat vraagt. Ik ben er namelijk mee bezig. In mijn hoofd dan he
![]()
Over 2 maanden wordt mijn dochter 2 jaar en ik weet niet zo goed wat te doen. Mijn dochter geeft geen enkel teken van stoppen (denk ik, maar dat kan morgen zo anders zijn, heb ik wel gehoord van anderen). Zal ik zelf een ontmoedigingsbeleid gaan doen? Vragen die knagen.
Over je verhaal van 'vrijheid': Na een maand of 9-12 hoef je echt niet meer te kolven. Nog iets ouder en je kan gerust een weekend weg (doe ik ook). Goed, drinken interesseert me niks, maar naar concerten, theater en stappen doe ik gewoon, leuk
![]()
. Want na een jaar kunnen je borsten heel wat hebben. Dus dat doe ik allemaal wel. (ik noem het even omdat veel mensen denken dat ik altijd thuis zit met mijn kind aan mijn borst gelijmd
![]()
)
Als een verslaving of een kwestie van trots op volhouden zie ik het niet. Ik zie wel vrouwen om me heen (op fora doorgaans, want zoveel vrouwen die lang voeden in het echt ken ik niet. Nou ja, inmiddels wel een beetje) die dat wel een beetje hebben. Ik hou niet zo van vol trots roepen 'we gaan door en door en door', want volgens mij draagt dat niks bij aan de normalisering van borstvoeding. Ik vind uiteraard wel, dat als iemand stopt, die persoon wel trots kan melden dat ze goed terugkijkt op een (uiteindelijk) goed verlopen borstvoedingsperiode.
Ik weet dus nog niet of ik de komende maanden aan ontmoedigingsbeleid gaan doen. Echt afbouwen, als in dat zelf sturen, doe ik in elk geval niet. Ik hang wat dat betreft wel een beetje aan 'een beetje van mezelf en een beetje van mijn dochter'. Aan de andere kant heb ik in de loop der tijd wel in mijn gedachten een grens getrokken van 2 jaar. Maar dat staat nu voor de deur. Kortom, geen echte beslissing.
(PS: ja, dit volgende klinkt een beetje lullig: maar ik vind dit dus eng om te posten. Gezien de heersende mening over (lang)voeden op Fok heb ik het er liever niet over. Maar omdat je het hier vraagt en omdat jij het bent (ik vind jou altijd zo lief over Julius enzo) antwoord ik. Maar best wel eng dus)