Belgische politiek #8: L'Union fait la farce!

quote:

500 betogers voor Belgische eenheid in Louvain-la-Neuve
Zo'n 500 mensen, voor het merendeel studenten, zijn gisteravond op de Grand-Place van Louvain-la-Neuve bijeengekomen om hun steun aan de Belgische eenheid te betuigen. Ze zongen de Brabançonne en zwaaiden met de Belgische driekleur.

Apolitiek
De betoging is er gekomen na een oproep van Dirk Baert, een Nederlandstalige Belg uit Kortrijk die in Louvain-la-Neuve heeft gestudeerd en daar nu ook woont. Zijn oproep werd verspreid door de Belgische Unie - Union Belge (BUB). Toch ging het volgens Baert om een apolitieke actie. "Ik wilde iedereen bij elkaar brengen en heb enkel aan de BUB gevraagd om het bericht te verspreiden, als communicatiemiddel. Want het gaat er vandaag niet om voor de ene of de andere partij te stemmen, maar over waar we met ons land naartoe willen. Wij wilden vanavond zien wie er trots is om Belg te zijn, wie wil samenleven", aldus Baert. (belga/bf)

quote:

Jong N-VA dient klacht in tegen Brusselse politie
Gisteren dienden vier militanten van Jong N-VA bij de dienst Intern Toezicht van de Brusselse politie een klacht in tegen onbekenden wegens intimidatie. Aanleiding hiervoor is het hardhandig optreden van enkele agenten die op 20 juli vijf leden van Jong N-VA oppakten in het centrum van Brussel. De betrokken jongeren zullen hun klacht ook overmaken aan het Comité P. Ze rekenen op een ernstige behandeling van de klacht en op een gepast optreden tegen agenten die hun boekje ver te buiten gingen.

Wat er gebeurde

Een vijftal Vlaams-nationalistische jongeren plande op 20 juli een korte republikeinse protestactie aan het Paleis voor Schone Kunsten in Brussel, waar op dat ogenblik de koning en de koningin een concert zouden bijwonen. Nog voordat de jonge N-VA’ers BOZAR bereikten, werden zij staande gehouden door een team agenten. Op dat ogenblik hadden de jongeren hun spandoek nog niet ontvouwd en droegen zij geen zichtbare slogans mee. Pas nadat zij op bevel van de politie hun T-shirts met republikeinse slogan zichtbaar maakten, en nadat de politie zélf het spandoek met de slogan “democratie JA, monarchie NON” ontvouwde, werden de jongeren hardhandig meegevoerd naar de politiecombi. Daar kreeg één van de vrouwelijke actievoerders te horen dat zij de nacht mocht doorbrengen “tussen zigeunervrouwen en prostituees”.

De intimidatie ging voort in het politiecommissariaat, waar de jongeren zich moesten onderwerpen aan een naaktfouille. Terug in de verhoorkamer kregen de jongeren te horen dat hun T-shirts en het spandoek werden in beslag genomen wegens verstoring van de openbare orde. Een Franstalige agent liet duidelijk verstaan dat hij één van de T-shirts graag als “trofee” mee naar huis zou nemen. De jongeren, die steeds de bevelen van de politie gehoorzaamden, werden opgesloten in een cel en na enkele uren vrijgelaten zonder spandoek en zonder T-shirts.

Grenzen overschreden

Het bestuur van Jong N-VA vindt dat de Brusselse politie de grenzen van het fatsoen en de deontologie vér overschreden heeft. Blijkbaar mag men in België wel republikein zijn, maar niet op de vooravond van 21 juli en niet in de buurt van de koning.

quote:

Op dinsdag 18 september 2007 20:48 schreef Perrin het volgende:
Na 365 dagen geen regering een feestje?

quote:

Raad van wijzen moet oranje-blauw redden

Politieke toppers van het kaliber Dehaene moeten mee naar een uitweg zoeken

BRUSSEL l Een raad van wijzen die los van de onderhandelaars de krachtlijnen van een staatshervorming vastlegt, lijkt de enige kans om oranje-blauw te redden. Die piste ligt nu op de onderhandelingstafel. Bedoeling is om acht tot tien 'absolute toppers' aan te spreken met het politieke gewicht van Jean-Luc Dehaene en Guy Verhofstadt.

Door Fabian Lefevere en Liesbeth Van Impe


Het idee is iets zoals een Europese Conventie te installeren, de groep experts die de Europese grondwet gestalte moest geven. In zijn Belgische vertaling wil dat zeggen dat acht tot tien 'absolute toppers' de toekomstige structuur van het land uittekenen. Het zou gaan om mensen als Jean-Luc Dehaene. Ook Louis Michel wordt expliciet genoemd. "Toppers die ervaring hebben met staatshervormingen en regeringsverantwoordelijkheid droegen in het verleden", bevestigt een top-CD&V'er.

Verkenner Herman Van Rompuy grijpt daarmee duidelijk terug naar een piste uit de uitgelekte nota van Jean-Luc Dehaene, met wie hij ook nu nog samenwerkt. Dat het scenario op tafel ligt, werd gisteren ook door bronnen bij andere oranje-blauwe partijen expliciet bevestigd en zelfs "de enige uitweg" genoemd. Unanimiteit is er echter niet. Een enkeling noemde het "een van de ideeën, en niet meer dan dat".

Het is de bedoeling om met zo'n raad van wijzen breder te gaan dan oranje-blauw. De leden ervan moeten een weerspiegeling vormen van de tweederdemeerderheid die nodig is voor een diepgaande staatshervorming.

Hoe het er concreet moet uitzien, is allesbehalve duidelijk. De hamvraag is immers of de wijzen voor of na de regeringsvorming klaar moeten zijn met hun werk. Uit het antwoord van CD&V op die vraag blijkt dat de christendemocraten stilaan hun landing aan het voorbereiden zijn. "Het is een relais." Lees: ná de regeringsvorming. Tijdens de regeringsonderhandelingen moet de raad enkel duidelijkheid brengen over de grote lijnen van de staatshervorming, zodat die in het regeerakkoord kunnen. De verfijning is voor later.

Als dit stilaan als de "enige oplossing" omschreven wordt, heeft dat ook te maken met de vaststelling dat Herman Van Rompuy heel snel met een tastbaar resultaat op de proppen moet komen. "De druk is enorm", heet het bij het kartel. Zonder resultaat wordt het schier onmogelijk om Yves Leterme weer in het veld te sturen. Ook daarom blijft Van Rompuy als verkenner verder werken, al overwoog hij volgens een goed geplaatste bron zondag ernstig om zijn opdracht terug te geven. Zolang Van Rompuy geen ander perspectief heeft, moet hij immers doorgaan.

© 2007 De Persgroep Publishing

De Morgen

quote:

Op woensdag 19 september 2007 01:03 schreef Joost-mag-het-weten het volgende:
Dat staat ook haaks op de democratie natuurlijk ...

quote:

End of Belgium should be a warning to Gordon

By Boris Johnson
Last Updated: 12:01am BST 20/09/2007

At the end of some office crisis, the late, great Bill Deedes had a way of turning to you - if you were lucky enough to have been through the crisis with him - and saying, in his conspiratorial way: "Well, old cock, I think we got through that one all right."

And that, I imagine, is the feeling in Downing Street today. The panic is over, apparently. The queues of frenzied depositors have died away. By the amazing expedient of nationalising Northern Wreck, and by offering unlimited sums of taxpayers' money to guarantee the liquidity of everyone else, Gordon Brown seems to have contained the damage caused by the first run on the banks since the collapse of Overend and Gurney in 1866.

So, before the next building society goes belly up, and before Gordon uses yet more of our dosh to protect the financiers from the consequences of their reckless deals, let me warn the Prime Minister of another crisis on the horizon; a problem that is more pregnant with risk for this country than any collapse of the housing market.

Once again the bad news comes from abroad, and no, I am not talking about American mortgages, or the terrifying prospect of a Bush-led bombing raid on Iran.

It is a sign of this column's complete indifference to fashion that this week I take my text from Belgium.

Yes, Belgium is the place that Gordon should be watching: because lovely, misty little Belgium, with its triste cobbled streets and Calpol-tasting beer, is now on the verge of a tragic disintegration. For 102 days, the country has been without a government. The Walloons can't abide the Flemings, and the Flemings want to maroon the Walloons, and there is now a real chance that they will call it quits.

It is a superb and suggestive irony that the people of Europe are now being forced to accept a new constitutional document intended to unify 25 different polities, and yet the desire for national self-government is so strong that Belgium itself - the very country that plays host to the EU institutions - is in danger of breaking up.

Belgium, that state de Gaulle claimed had been invented by the British to annoy the French, may be about to go the way of the Soviet Union, of Yugoslavia, and of Czechoslovakia; and if it does, my friends, I will be the first to mourn.

Anyone who has spent any time in Belgium will know that the country has its genius, and that there is far more to it than the sum of Flanders, Wallonia and the Brussels region.

There are those who say the Belgians have given the world nothing of cultural significance except chocolates, as though that were a trivial contribution.

There are still those who resent the Belgian refusal to give - or even sell - the British Army weapons during the first Gulf war, though that is now surely a distant memory.

There are those who say there are no famous Belgians except two fictional detectives, Tintin and Hercule Poirot, and one of those was invented by a British author - as though they had never heard of Magritte, or Simenon, or Brueghel, or Johnny Hallyday, the world's greatest Francophone rock star.

To all those who say Belgium is a non-country with a non-culture, I say come with me to the Grand Place and after our menu gastronomique let us sit under the stars with our coffee - and our speculoos biscuit and Nutroma milk substitute - and let our eyes wander over the lacy intricacies of the medieval stonework.

If you think that sounds a bit pricey, then we can just catch the ferry to Ostend and buy a hot waffle, and as we crunch away at this classic Belgian delicacy, we can study this peculiar port and reflect that, of all the resorts in the world, it was Ostend to which Marvin Gaye repaired for a period of recuperation and which inspired him to his greatest height of musical ecstasy, Sexual Healing.

Belgium has a sophisticated identity, based on compromise and a fusion of cultures; not only the battleground of Europe, but the place where two great linguistic traditions are preserved side by side, where a road diversion is a wegomlegging as well as a deviation.

Of course, there would be a sudden rush of energy in Flanders if the Flemings were detached from the Walloons, and perhaps the Walloons, like some chronically undervalued and put-upon spouse, might feel all liberated and renewed in the aftermath of the divorce, and perhaps the warring couple might find some way of sharing Brussels, the child of their union.

But something would be lost. Belgium would be gone, the Belgium that produced Belgian hens and Belgian horses and that bourgeois Belgian finicketiness about how to make steak tartare or moules frites. Belgian-ness would be over, and the many who feel neither particularly Flemish nor Walloon would be deprived of their portmanteau identity, and that would be sad.

If Belgium splits up, that fissure will not only make a mockery of Belgium's central role in the cause of European integration. It will be a huge boost to Europe's remaining separatist movements, the Basques, the Corsicans, the Welsh - and, above all, the Scots. If the Belgian creation of 1830 is capable of falling apart, why should we expect the union of 1707 to be imperishable?

It is one of the wonders of the Brown "bounce" that no one any longer sees fit to point out the infamy of the West Lothian problem. We have a Scottish MP Prime Minister, promulgating measures on health and education and other matters that have no effect on his own constituents, and while Scottish MPs are able to vote on English schools and hospitals, English MPs have no corresponding say in Scotland. The English seem utterly passive in the face of this injustice; and in spite of this passivity - or perhaps partly because of it - the Scots advance ever further on the path towards independence.

Alex Salmond now calls his executive a government, and Gordon can do nothing to correct him. Look at Belgium, Gordon, and tremble.

quote:

Op donderdag 20 september 2007 16:02 schreef Heero87 het volgende:
[..]
Uit The Daily Telegraph.

quote:

Op donderdag 20 september 2007 16:47 schreef zuiderbuur het volgende:

[..]

Inderdaad, als Vlaanderen onafhankelijk wordt zal iedereen die nog wafels bakt, of chocolade eet, of de naam van Kuifje/Tintin uitspreekt publiekelijk opgehangen worden en zijn lijk zal tien dagen op de markt blijven hangen om te rotten als voorbeeld.

quote:

Op donderdag 20 september 2007 16:08 schreef Joost-mag-het-weten het volgende:
Een column van Boris Johnson dan nog , de Britse (alcoholische) Wilders ...

[afbeelding]

quote:

Niederländer für den Anschluss

Interessant ist freilich, dass im Ausland ein Auseinanderbrechen Belgiens als viel wahrscheinlicher eingeschätzt wird als im eigenen Land. Vor allem beim Nachbarn im Norden, in den Niederlanden, wird dieses Szenario dieser Tage ausgiebig diskutiert. Umfragen nach hätten 60 Prozent der Niederländer kein Problem damit, wenn sich Flandern den Niederlanden anschliessen würde. Alleine die Fragestellung zeugt von einer Fehleinschätzung und wohl auch von Überheblichkeit. Flamen und Niederländer sprechen zwar dieselbe Sprache, sie könnten aber unterschiedlicher nicht sein.
In den Augen vieler Flamen sind die Niederländer arrogant, haben einen grossen Mund und wissen zudem immer alles besser. Für die Niederländer hingegen sind die Belgier chaotisch, nicht besonders aufgeweckt und zu «burgundisch». Wie wenig Respekt die Niederländer für ihre Nachbarn im Süden haben, zeigt sich auch in wirtschaftlichen Aspekten. So beklagen sich seit geraumer Zeit die Niederländer, dass im Vorstand des belgisch-niederländischen Bank- und Versicherungskonzerns Fortis die Belgier in der Überzahl sind. Und die Möglichkeit, dass Fortis die niederländischen Aktivitäten der ABN Amro Bank übernehmen könnte, empfinden viele Niederländer als grosse Schmach.
Was die bilateralen politischen Beziehungen betrifft, zeigt sich ein vergleichbares Bild. Als in den Niederlanden Hans van Mierlo im ersten Kabinett von Wim Kok als Aussenminister wirkte, bemühte sich Den Haag um gutnachbarschaftliche Beziehungen, und zwar recht erfolgreich. Innerhalb des Benelux-Raumes gab es zumindest ansatzweise einen Block, der bei wichtigen Abstimmungen im EU-Ministerrat die Standpunkte der anderen Seite respektierte und gelegentlich gar unterstützte. Heute liegt diese Partnerschaft am Boden. Nur 1 Prozent der Flamen, so zeigte eine Umfrage, wünscht sich ein Zusammengehen mit den Niederlanden. Im 19. Jahrhundert hatte man es bereits einmal versucht, aber das damalige gemeinsame Königreich unter Führung der Niederländer bestand nur 15 Jahre. 1830 brach in Brüssel die Revolution aus, die schliesslich zur Unabhängigkeit des Landes führte.

quote:

Für die frankophonen Belgier waren damals die Zugewanderten aus dem Norden oft Profiteure und Nichtsnutze. Die Wende kam in den sechziger Jahren mit dem Zusammenbruch der Schwerindustrie im damals prosperierenden Wallonien. Heute sind die Wallonen in den Augen der Flamen die Faulen und Reformunfähigen.