30er zonder huis-boompje-beestje-ukkie..moet kunnen?

quote:

Op maandag 16 juli 2007 18:59 schreef Xennia het volgende:
Het werkt wellicht relativerend te bedenken dat zo'n 50% van jouw getrouwde vrienden binnen nu en 5 jaar gescheiden zijn.

Kijk, dat is nog eens een positieve instelling!

Het kan ook andersom. Ik ben het grootste gedeelte van de jaren tussen 20 en 30 single geweest. Zonder spijt, zonder enorme behoeftes. Ik heb gewoon leuke dingen gedaan die ik wilde doen en vaker zonder vriendje dan met. Daarom is het voor mij nu ook redelijk schokkend toe te moeten geven dat alles op de valreep nog net is goedgekomen (zoals mijn moeder het zou zeggen) en dat ik met wat geluk nog voor mijn 30e over "the whole shebang" beschik .

Ik ben gelukkig nog niet zo oud (24) hehehe,, maar zie hier bv in Spanje dat over het algemeen mensen daar pas veel later mee beginnen, zo ken ik genoeg gasten van tussen de 30 a 35 die geen vrouw hebben en ieder weekend gewoon nog los gaan,,, terwijl ik NL het gevoel had dat ik al bijna aan de beurt was voor dat huisje boompje beestje gedoe

Ik ben 29, heb een Huisje, Balkon en Beestje, alweer 8 jaar vrijgezel, en ik vind het eigenlijk wel best ook.

Ben het met Miss_Sly eens wat betreft relaties, zou er nooit 1 kunnen 'nemen' met iemand waar ik niet tot over mijn oren verliefd op ben, zonder passie is er helemaal niets.

Maar dat kan voor iedereen anders zijn natuurlijk.

Verder weinig toe te voegen aan wat al gezegd is eigenlijk.

quote:

Op maandag 16 juli 2007 20:57 schreef k_i_m het volgende:
op de valreep

Oh jee, is na mijn 30e mijn leven over?

In een jaar kan veel gebeuren, dus maak je geen zorgen.

quote:

Op maandag 16 juli 2007 23:36 schreef Xennia het volgende:

[..]

Oh jee, is na mijn 30e mijn leven over?

Ik hoop het niet . Maar de leeftijd 30 stond toch centraal in dit topic? .

Oja, en ik sta natuurlijk niet in voor mijn moeder he? .

Nou, ik word zo nu en dan wel (bijna! ) aangestoken door dat "valreepgevoel" hoor... Verschillende mensen om me heen die er een punt van maken dat 32 echt wel de leeftijd is om aan kinderen te beginnen... maar volgens mij heb ik nog effe... Vermoeiend.

Ik dacht dat ik er nooit aan wilde beginnen .

27 met een zwangere vriendin, beestjes, eigen huis en zelfs een design-boom.
En ik kan me geen beter leven wensen.

Ik denk niet dat je 'faalt' als je op je dertigste geen HBB hebt. Waar staat falen eigenlijk voor in dit topic? Waarvoor faal je dan?

Indien falen in het leven:
Ik denk dat vrouwen in dit geval wel falen als ze voor hun 30ste geen kind hebben gekregen. Mannen zijn in principe bijna hun hele leven vruchtbaar maar bij vrouwen gaat het na hun dertigste bergafwaarts. Je ziet tegenwoordig vaak dames die niks zien in kinderen krijgen, maar zodra ze 35 zijn slaan ze om en moet het toch nog gebeuren. Met als gevolg allerlei medische toestanden en hogere risico's voor het kindje op bepaalde aandoeningen. Ik denk dat: had dan eerder eens beter na gedacht mens! Of hou dan voet bij stuk en ga niet alsnog proberen nog een kleine te bouwen.

(Laat duidelijk zijn dat ik het hier puur vanuit het natuurlijke oogpunt bekijk.)

quote:

Op dinsdag 17 juli 2007 11:06 schreef _Flash_ het volgende:
27 met een zwangere vriendin, beestjes, eigen huis en zelfs een design-boom.
En ik kan me geen beter leven wensen.

Ik denk niet dat je 'faalt' als je op je dertigste geen HBB hebt. Waar staat falen eigenlijk voor in dit topic? Waarvoor faal je dan?

Indien falen in het leven:
Ik denk dat vrouwen in dit geval wel falen als ze voor hun 30ste geen kind hebben gekregen. Mannen zijn in principe bijna hun hele leven vruchtbaar maar bij vrouwen gaat het na hun dertigste bergafwaarts. Je ziet tegenwoordig vaak dames die niks zien in kinderen krijgen, maar zodra ze 35 zijn slaan ze om en moet het toch nog gebeuren. Met als gevolg allerlei medische toestanden en hogere risico's voor het kindje op bepaalde aandoeningen. Ik denk dat: denk eens beter na mens! Of hou dan voet bij stuk en ga niet proberen nog een kleine te bouwen.

wat als je pas na je 35ste de partner van je leven hebt gevonden en je dan pas klaart voelt om kinderen te krijgen ...

quote:

Op dinsdag 17 juli 2007 11:08 schreef petitlapin2 het volgende:

[..]

wat als je pas na je 35ste de partner van je leven hebt gevonden en je dan pas klaart voelt om kinderen te krijgen ...

Dat vind ik eerlijk gezegt een beetje slap excuus.
De mens heeft tegenwoordig vaak de neiging zichzelf in het middelpunt te stellen. "Als ik er maar klaar voor ben." Een kind krijgen doe je niet voor jezelf.

quote:

Op dinsdag 17 juli 2007 11:10 schreef _Flash_ het volgende:

[..]

Dat vind ik eerlijk gezegt een beetje slap excuus. Je bent dan te laat.

hoezo ben je dan te laat?

quote:

Op dinsdag 17 juli 2007 11:10 schreef _Flash_ het volgende:

Dat vind ik eerlijk gezegt een beetje slap excuus. Je bent dan te laat.

je zal het maar meemaken als vrouw dat je pas op 35-jarige leeftijd de man van je leven tegenkomt ... Mijn moeder was bijna 38 jaar toen ze mij kreeg, zonder medische toestanden, en ik ben heel blij dat ik er ben!

quote:

Op dinsdag 17 juli 2007 11:12 schreef jix het volgende:

[..]

hoezo ben je dan te laat?

Nogmaals, puur evolutionair gezien.

Op je 35ste is de kans op een succesvolle bevruchting met de helft afgenomen.
De kans op het syndroom van Down is vijf keer hoger. Op je 40ste zelfs 15 keer hoger. (De door chromosoomafwijkingen ontstane miskramen nog niet meegerekend!)

Indien je IVF toepast is de kans hoger op vroeggeboortes met alle gevolgen van dien.

Dus naar mijn mening ben je dan biologisch gezien te laat. Als vrouw faal je volgens mij dus in het leven. Het doel van het leven is immers op gezonde wijze voortplanten om de soort in stand te houden. (Even gechargeerd gesteld om weer ontopic te komen. Wat is bedoelt TS met 'falen' in de OP.?)

quote:

Op dinsdag 17 juli 2007 10:34 schreef Hik het volgende:
Nou, ik word zo nu en dan wel (bijna! ) aangestoken door dat "valreepgevoel" hoor... Verschillende mensen om me heen die er een punt van maken dat 32 echt wel de leeftijd is om aan kinderen te beginnen... maar volgens mij heb ik nog effe... Vermoeiend.

Ja, dat vind ik ook echt minder. Maar ach, mijn moeder was 40 toen ze mij kreeg. Zónder medische toestanden. .

quote:

Op dinsdag 17 juli 2007 11:17 schreef _Flash_ het volgende:

Nogmaals, puur evolutionair gezien.

Op je 35ste is de kans op een succesvolle bevruchting met de helft afgenomen.
De kans op het syndroom van Down is vijf keer hoger. Op je 40ste zelfs 15 keer hoger. (De door chromosoomafwijkingen ontstane miskramen nog niet meegerekend!)

Indien je IVF toepast is de kans hoger op vroeggeboortes met alle gevolgen van dien.

doordat vruchtwaterpuncties pas standaard worden uitgevoerd bij vrouwen boven de 35, worden er veel meer kindjes met down en andere chromosoomafwijkingen geboren bij jonge vrouwen. Daar gebeurt enkel de triple-test.

Ook wordt IVF vaker toegepast bij jonge vrouwen, echt, je zwanst gewoon volledig.

quote:

Op dinsdag 17 juli 2007 11:10 schreef _Flash_ het volgende:

Een kind krijgen doe je niet voor jezelf.

Voor wie dan wel?

quote:

Op dinsdag 17 juli 2007 11:17 schreef _Flash_ het volgende:

[..]

Nogmaals, puur evolutionair gezien.

Op je 35ste is de kans op een succesvolle bevruchting met de helft afgenomen.
De kans op het syndroom van Down is vijf keer hoger. Op je 40ste zelfs 15 keer hoger. (De door chromosoomafwijkingen ontstane miskramen nog niet meegerekend!)

Indien je IVF toepast is de kans hoger op vroeggeboortes met alle gevolgen van dien.

Een vrouw faalt als ze voor haar 30e geen kind heeft? Lekker oordeel heb je

Je kunt het leven van de mens neit meer puur evolutionair zien, daarvoor zijn we te ver geevolueerd, imo.

Een kind eerder nemen dan dat je er klaar voor bent, lijkt me ook neit echt een slimme keus. Niet voor jezelf en niet voor je kind. Bovendien is het kunnen krijgen van een kind geen vanzelfsprekendheid, en soms duurt het jaren (met of zonde rmedische hulp) voor je een kind krijgt. Kun je wel lekker voor je 30e eraan beginnen, maar ben je toch de 30 al ruim gepasseerd voor het gelukt is.

Oh, ik zie het al. Om de soort in leven te houden. Ja, daar maakte ik me ook al echt zorgen over. .

quote:

Op dinsdag 17 juli 2007 11:08 schreef petitlapin2 het volgende:

[..]

wat als je pas na je 35ste de partner van je leven hebt gevonden en je dan pas klaart voelt om kinderen te krijgen ...

Er zitten, tenminste voor mij, wel grenzen aan hoor. Tegen de tijd dat je 55 bent is dat jong pas door de pubertijd heen. Voor mezelf betwijfel ik het zeer of ik nog aan kinderen zou willen beginnen als ik een bepaalde leeftijd heb bereikt.

quote:

Op dinsdag 17 juli 2007 11:30 schreef Frezer het volgende:

Er zitten, tenminste voor mij, wel grenzen aan hoor. Tegen de tijd dat je 55 bent is dat jong pas door de pubertijd heen. Voor mezelf betwijfel ik het zeer of ik nog aan kinderen zou willen beginnen als ik een bepaalde leeftijd heb bereikt.

ik heb nooit last gehad van mijn "oude ouders"

Kunnen we het alsjeblieft ontopic houden en een beetje respect voor elkaars mening hebben?

quote:

Op dinsdag 17 juli 2007 11:20 schreef petitlapin2 het volgende:

[..]

doordat vruchtwaterpuncties pas standaard worden uitgevoerd bij vrouwen boven de 35, worden er veel meer kindjes met down en andere chromosoomafwijkingen geboren bij jonge vrouwen. Daar gebeurt enkel de triple-test.

Ook wordt IVF vaker toegepast bij jonge vrouwen, echt, je zwanst gewoon volledig.

Down ontstaat niet door een vruchtwaterpunctie. Een punctie wordt juist uitgevoerd om alvast uitsluitsel te krijgen. (Met ook nog het risico op een miskraam!)
Over de frequentie van toepassing van IVF heb ik mij niet uitgelaten.

Ik zwans? Heb je tegenargumenten? Een bron van mij.

quote:

Op dinsdag 17 juli 2007 11:20 schreef mane het volgende:

[..]
Voor wie dan wel?

Voortplanten doe je natuurlijk gezien uiteindelijk voor de soort. Etisch gezien is het trouwens ook niet juist om puur voor jezelf een kind te 'nemen'. Het is geen accessoire ofzo.

quote:

Op dinsdag 17 juli 2007 11:21 schreef miss_sly het volgende:

[..]

Een vrouw faalt als ze voor haar 30e geen kind heeft? Lekker oordeel heb je

Je kunt het leven van de mens neit meer puur evolutionair zien, daarvoor zijn we te ver geevolueerd, imo.

Een kind eerder nemen dan dat je er klaar voor bent, lijkt me ook neit echt een slimme keus. Niet voor jezelf en niet voor je kind. Bovendien is het kunnen krijgen van een kind geen vanzelfsprekendheid, en soms duurt het jaren (met of zonde rmedische hulp) voor je een kind krijgt. Kun je wel lekker voor je 30e eraan beginnen, maar ben je toch de 30 al ruim gepasseerd voor het gelukt is.

Je hoeft je niet zo aangevallen te voelen. TS vraagt naar de mening van anderen over 'falen' als je voor je dertigste geen huisje boompje beestje kindje hebt. Ik geef mijn mening over de biologische kant van het verhaal. Ik weet dat het een gevoelig punt kan zijn bij veel mensen, maar probeer te begrijpen dat ik het van een afstandje probeer te bekijken. En mensen niet voor de kop wil stoten.

quote:

Op dinsdag 17 juli 2007 11:30 schreef Frezer het volgende:

[..]

Er zitten, tenminste voor mij, wel grenzen aan hoor. Tegen de tijd dat je 55 bent is dat jong pas door de pubertijd heen. Voor mezelf betwijfel ik het zeer of ik nog aan kinderen zou willen beginnen als ik een bepaalde leeftijd heb bereikt.

Dat je dat voor jezelf doet, is prima. Dat je vrouwen die voor hun 30e geen kind hebben bestempeld als "gefaald" vind ik minder prima.