Van die goedbedoelende "helpers"

quote:

Op woensdag 23 mei 2007 23:47 schreef PeZu het volgende:

[..]

er vraagt 1 iemand om een foto vanwaar deze overtrokken reactie als ik zo vrij mag zijn?

clumsy_clown discrimineert gewoon gehandicapten, door opeens uit z'n slof te schieten als iemand om foto's van een meid vraagt

Leuk topic dit, goeie reacties (en voor veel mensen een eye-opener denk ik).

Ikzelf heb een kleine handicap, ben blind aan 1 oog. Als dat een keer ter sprake komt krijg ik vaak de medelijdende/bewonderende (zit soms dicht bij elkaar) blik. Men is verbaasd te constateren dat ik wel alles kan, net als ieder ander mens.
Uiteraard kan ik geen diepte zien. Want dat weet iedereen meteen zeker. Dat ik 'toevallig' toch best aardig afstanden kan inschatten en bij voorbeeld gewoon een rijbewijs (Hoe knap! Applaus!) heb wordt voor het gemak vergeten. Hoezo, invullen voor je? Voor TS is dit ongetwijfeld nog meer het geval.

En dan zijn er ook die mensen 'die het al aan me zagen' (mijn oog ziet er anders uit) en er niet naar durven te vragen. Vind ik ook best vervelend, maar wel te begrijpen. Ik ben er heel open over, maar bij anderen kan het gevoelig liggen. Of hij/zij heeft gewoon geen zin voor de 400ste hetzelfde verhaal te vertellen.

Uit mijn eigen ervaringen, maar vooral door mijn omgang met gehandicapten heb ik geleerd dat het voor iedereen het fijnste en makkelijkste is om gewoon je mond open te doen en te VRAGEN als je denk dat iemand hulp nodig heeft bij iets. Maak geen vooraannames over wat hij of zij zou willen en kunnen. Dat kunnen ze/we prima zelf aangeven.

Humor: misschien wat kort door de bocht, maar ik denk dat gehandicapten hun beste criticaster zijn. Heb ik in ieder geval vaak genoeg meegemaakt. Maar ik zou me er toch nooit aan wagen om een grapje over de handicap te maken als ik iemand niet goed genoeg ken daarvoor.
Mijn persoonlijke top-drie:
-ik houd er wel een oogje op (gevolgd door: kunstoog uit en op betreffende plaats leggen/houden, altijd goed voor wat geschokte blikken bij onwetende omstanders!)
- kijk uit je dop! (kunstoog)
- denk aan mijn blinde hoek

Ik heb dit getyped zonder smileys te gebruiken. Goh, dan wordt zo'n stukje best 'droog'. Vooruit, eentje dan:

Dit topic! Vast weer een of ander experiment van een afstuderende student die reacties op afwijkende posters meet.

Aniweg, wat ik wel grappig vond is dat die slechtzienden spraakprogramma's konden gebruiken die zo snel voorlezen dat wij simpelen het inderdaad niet eens konden verstaan.

quote:

Op woensdag 23 mei 2007 13:50 schreef Nikske het volgende:
Ongetwijfeld... Dit is voor mij het eerste forum waar ik de smilies niet kan lezen... Misschien moet ik Sofie anders instellen...

Misschien moet Danny FOK!Forum anders instellen...

^{Goed id. Al zeg ik het zelf. Ben er zelf ook nog niet achter wat sommige smilies betekenen.
Dit wordt een feedback-topique!!}

Net alles rustig op mijn gemakje zitten doorlezen, leuk een topic waar iedereen eens normaal en serieus reageert. Heel interessant om te lezen en dat engelse verhaal was geniaal! TS ik vind je tof!

quote:

Op dinsdag 22 mei 2007 06:01 schreef Nikske het volgende:
Dat is nou net mijn punt, dat ze niet meteen moeten aannemen dat ik hulpbehoevend ben... Ze kunnen toch gewoon vragen of ik hulp nodig heb?

Heel veel mensen met een beperking zijn niet echt "hulpbehoevend"

true, true. Lijkt mij idd giga irritant. En ja ze bedoelen het goed, maar het is beleefd om het ff te vragen. Als iemand mijn arm beet grijpt, ligt tie zelf onderaan de trap ... Snap wel waar je vandaan kom. Zelf dan maar aangeven: bedankt, maar het lukt wel!

quote:

Op vrijdag 25 mei 2007 15:19 schreef Cat22 het volgende:
knip

mijn vader is ook blind aan één oog
al vanaf zijn 3e jaar...
doordat hij het al zo lang is kan hij idd ook gewoon auto rijden en alles. Diepte kan hij niet "zien" maar het inschatten van diepte heeft hij wel geleerd na 52 jaar. Hij is ook een beetje kleurenblind door het missen van een oog. Hij ziet wel het verschil tussen groen en rood, maar tussen donkerbruin en groen gaat het niet lukken..

Grappen mogen we er ook over maken en dat doet hij zelf ook.
dingen die vaak bij ons voorbij komen:
Als hij iets niet kan vinden: ja je kijkt zeker met je verkeerde oog!
of hem van links aanvallen en dan zeggen: die zag je niet aankomen he

Wat ik me afvraag is of je nu telkens het hele topic voorgelezen krijgt door dat programma of dat je alleen de laatste posts te horen krijgt Oh, en of dat ding ook alle ondertitels/signatures gaat oplezen.

quote:

Op vrijdag 25 mei 2007 16:31 schreef Nikske het volgende:
Cat22, heel herkenbaar... En grapjes erover maken, dat moet kunnen, al schrikken sommige mensen er wel eens van, vooral omdat het in hun "ogen" nogal hard kan zijn... Toch nodig, want zonder humor wordt het allemaal zo saai en triest...

Toen mijn opa blind was geworden ging mijn moeder eens mee naar de maandelijke bingoavond. Toen moesten ze een lootje ofzo uit een zak pakken en toen mijn opa aan de beurt was riep mijn moeder: "Niet stiekem kijken hè, pa!"
Iedereen verschrikt kijken, terwijl hij er zelf hard om kon lachen.

quote:

Op woensdag 30 mei 2007 17:17 schreef Biancavia het volgende:

[..]

Toen mijn opa blind was geworden ging mijn moeder eens mee naar de maandelijke bingoavond. Toen moesten ze een lootje ofzo uit een zak pakken en toen mijn opa aan de beurt was riep mijn moeder: "Niet stiekem kijken hè, pa!"
Iedereen verschrikt kijken, terwijl hij er zelf hard om kon lachen.

"Ja ja, je hoeft niet zo te schreeuwen!!! Ik ben blind en niet doof ja!?'

quote:

Op woensdag 23 mei 2007 14:28 schreef Nikske het volgende:
Er wordt gewoo niet genoeg gedaan om mensen er bewust van te maken dat mensen met een beperking ook normaal zijn...

Daar kun je zelf dus ook mee beginnen, zulke dingen moeten echt van de gehandicapten zelf uit komen en niet van de onwetende mensen zoals ik , want niets spreekt zo voor zich als een gehandicapte die het gewoon laat ZIEN dat ze ook nog normale dingen kunnen. Ik bedoel, je kan je opgeven voor TV-programma's, stukjes schrijven voor in een krant, of een stukje schrijven op fok! Ik hoop dat je ook mensen aanmoedigt om hetzelfde te doen

En over die goedbedoelde helpers... zij kunnen er niets aan doen dat ze je willen helpen. het is immers goedbedoeld. Iedere gehandicapte is anders, en heeft z'n eigen gebruiksaanwijzing. Dan kun je toch niet boos op ze worden omdat ze ze jouwe niet kennen?

maar aan de meeste gehandicapten kan je wel iets vragen en niet zomaar hulp gaan aanbieden.
mensen zijn mondig genoeg

quote:

Op woensdag 30 mei 2007 19:21 schreef Ellatjuh het volgende:
maar aan de meeste gehandicapten kan je wel iets vragen en niet zomaar hulp gaan aanbieden.
mensen zijn mondig genoeg

Sommigen geven dan al een grote bek. Zie voorbeeld van Nikske's vriend die een lepel aangeboden kreeg in een restaurant.

quote:

Op woensdag 30 mei 2007 22:18 schreef Nikske het volgende:

[..]

Laat ik het uitleggen op een andere manier, misschien begrijp je het dan beter... Stel, je zit in een internetcafé... Eén van de medewerkers komt op je af, terwijl jij hier op Fok zit... Hij pakt de muis van je af en klikt een topic aan wat jij nieteens interessant vindt... Jij kijkt hem verbaasd aan en vraagt wat hij doet... "Tja, je was zo aan het treuzelen, ik dacht, ik help je even..."
Stel dat dit niet 1 keer gebeurt, maar zo'n 10 keer... Ik weet zeker dat je na de 1e keer al zoiets hebt van flikker op! En dat je niet meer terug gaat naar dat internetcafé... Alleen heb ik niet de luxe om ergens anders naartoe te gaan, want het gebeurt gewoon op straat... Ik heb geen zin om binnen te blijven...

Een van de beste vergelijkingen OOIT

Ik lees dit topic al een tijdje mee (zit je daar eigelijk mee, als mensen zeggen ik lees/ik zie, terwijl ze weten dat jij dat niet kan?) en heb veel bewondering voor TS, haar instelling en haar gevoel voor humor omtrend haar handicap.

Haar posts hebben toch wel wat inzicht gegeven dat vele gehandicapte mensen niet zo anders zijn dan wijzelf, maar alles net iets anders doen, maar wel op eigen houtje.

Een leerzaam topic TS, die ik nog wel een tijdje zal volgen

quote:

Op donderdag 31 mei 2007 00:40 schreef Nikske het volgende:

[..]

Neehoor, daar zit ik helemaal niet mee... Ik merk het wel vaker, dat mensen op hun woorden gaan letten, niet eens meer tot ziens durven te zeggen etc etc... Ikzelf gebruik de woorden zien en kijken nog steeds, ik kijk tv, zeg tot kijkens/ziens, zie je wel, of goh, dat had ik niet gezien...

Je hoeft echt niet zo voorzichtig te zijn, hoor... lol

Dat is toch niet te doen als je op zulke dingen zou moeten letten?

Alsof je de hele dag op eierschalen moet lopen!

quote:

Op woensdag 30 mei 2007 22:18 schreef Nikske het volgende:

[..]

TV programma's... Dat is het 'm nou, die willen verhalen over hoe moedig mensen met een beperking zijn, of hoe zielig... Of hoe moeijlijk het is voor hun partner, hun kinderen (de 'kleine helpertjes' verhalen)... Niet over hoe doodgewoon mensen met een beperking zijn... Dat is geen interessante tv...

Da's idd jammer, maargoed je zou gewoon als gehandicapte mee kunnen doen met andere programma's (bijvoorbeeld Lingo) en dan terloops vertellen dat je ook een handicap hebt. Want dat zie je nou nooit. Gewone gehandicapten in gewone programma's. Je ziet nooit iemand in een rolstoel meedoen met een datingprogramma, je ziet nooit iemand die blind is meedoen met temptation island, of iemand die tourette heeft meedoen met een programma als 'klussen met kijkers'. Ik geloof echt niet dat die mensen alleen maar allemaal niet geselecteerd worden voor zo'n programma omdat ze gehandicapt zijn, maar ook dat ze zich schamen voor hun handicap en daarom niet op TV durven?

quote:

Ze hoeven mijn gebruiksaanwijzing niet te kennen, ik wil gewoon niet zomaar ongevraagd 'geholpen' worden... En niet alleen ik voel dat zo, met mij vele anderen die ook een beperking hebben... Als jij 20 keer op een dag ongevraagd geholpen wordt terwijl je het niet nodig hebt, ben je de 21ste keer ook niet meer vriendelijk... Ik ben niet hulpbehoevend, als ik geen hulp nodig heb, vraag ik er ook niet om... En als ik het wel nodig heb, vraag ik het wel... Dring me die goedbedoelde hulp niet op, dat is alles...

Heb je gelijk in, maar niet iedere gehandicapte is zo. Laatst was er een blinde (en denk ik ook slechthorende) vrouw in de snackbar waar ik toen ook was. Het was er heel druk. Ze wist de balie niet te vinden waar ze haar bestelling kon ophalen, dus ze stond daar maar helemaal midden in de zaak. Ze heeft toen echt niet gevraagd of ze geholpen kon worden, of dat ze de bestelling gebracht kon worden. Sommige gehandicapten zijn daar gewoon te trots voor denk ik? Hetzelfde verhaal is bijvoorbeeld met oude trage vrouwtjes of mennekes laten oversteken. Sommige bejaarden vinden dat echt superirritant omdat ze zichzelf nog best vief vinden, terwijl anderen echt niet aan de andere kant van de straat komen als je het niet doet. En in dit geval is het dan niet eens onbedoeld helpen, maar gewoon een automatisme wat je bepaalt in 1 seconde in het verkeer. Hoe kun je iedereen tevreden houden, terwijl je alleen maar naar je gevoel kunt handelen?

quote:

Laat ik het uitleggen op een andere manier, misschien begrijp je het dan beter... Stel, je zit in een internetcafé... Eén van de medewerkers komt op je af, terwijl jij hier op Fok zit... Hij pakt de muis van je af en klikt een topic aan wat jij nieteens interessant vindt... Jij kijkt hem verbaasd aan en vraagt wat hij doet... "Tja, je was zo aan het treuzelen, ik dacht, ik help je even..."
Stel dat dit niet 1 keer gebeurt, maar zo'n 10 keer... Ik weet zeker dat je na de 1e keer al zoiets hebt van flikker op! En dat je niet meer terug gaat naar dat internetcafé... Alleen heb ik niet de luxe om ergens anders naartoe te gaan, want het gebeurt gewoon op straat... Ik heb geen zin om binnen te blijven...

Je hebt helemaal gelijk, maar vertel eens, hoe zouden wij als niet-gehandicapten dan moeten reageren? Het lijkt wel alsof het nooit goed is, aangezien de ene persoon heel graag geholpen wil worden en de andere uit z'n slof schiet als dit gebeurt. Geef ons eens wat tips om de interactie met gehandicapten beter te maken .

En je moet je realiseren, denk ik, dat al die onbedoelde hulp niet iets is waar over nagedacht is. Dat komt gewoon uit het gevoel van iemand. Stel dat iemand jarenlang met haar slechtziende oma aan de arm de diverse stations en winkelcentra van nederland heeft bezocht.. dan zal zo'n persoon als ze iemand ziet bijna automatisch vanuit haar gevoel mensen die op haar omaatje lijken en hulp nodig hebben, aan de arm meepakken en helpen. Allemaal goedbedoeld vanuit het gevoel dus. Zelfde verhaal is het met mijn zus, die loopt nogal slecht. Maar we ergens aan het lopen zijn en als ze daar dan last van heeft dan zegt ze het gewoon tegen me en dan doen we het rustiger aan of we stoppen even. Maar laatst ben ik met een meisje waarvan ik wist dat ze af en toe last had van CVS een behoorlijk stuk door Amsterdam gelopen. Later toen we aangekomen waren bij de pizzeria waar we heengingen zei ze dat ze ontzettend moe was van die wandeling. Ik zo tegen haar, "Had je dat niet ff kunnen zeggen dan waren we met de tram gegaan?". Waarop zei zei dat ze dacht dat ik wel rekening met haar zou houden... Kun je nagaan hoe ik me toen voelde . Ik was gewend aan m'n zus die wel zegt als het niet lukt, en plotseling had ik iemand waarmee ik rekening moet houden. Snap je mijn punt een beetje? Heb je dus misschien nog tips om beter om te gaan met deze situaties?

Interessant topic. En fijn dat de TS zo geduldig alles uitlegt.
Nikske reageert helemaal niet overdreven als ze voor de twintigste keer ongevraagd geholpen wordt. Wie zou daar nou niet gek van worden? Hoe goed je zoiets ook bedoelt, je kan als je denkt dat een blinde of slechtziende hulp nodigt heeft, toch altijd eerst vragen of hij geholpen wil worden? Dat doe je toch ook met mensen die volledig zicht hebben? Of ruk je bij mensen die zware tassen sjouwen gewoon de tas uit hun handen? Ik vind dat hartstikke lomp.

Ik ben twee jaar geleden naar het MuZIEum geweest, in Nijmegen. We hebben daar een rondleiding gehad in 'de wereld van een blinde'. We zaten anderhalf uur lang in het donker. Aan de hand van geluiden en je tast moest je er dan achter zien te komen waar je je bevindt. In de computerkamer (met een sprekende computer), op een terrasje, bij het zebrapad etc. En we konden daar in het donker een drankje kopen; dus muntjes op de tast zoeken. De museummedewerker vroeg zelfs welke kleur rietje we wilden hebben.

Wat ik me nog wel afvraag: je hoort altijd dat wanneer het ene zintuig uitvalt, dat een ander zintuig zich dan sterker ontwikkelt. In dit geval vaak het gehoor. TS, als jij bijvoorbeeld naar een bankje loopt en daar gaat zitten, kan jij dan horen of er al iemand op het bankje zit? Hoor je dan de ademhaling, of voel jij een soort van aanwezigheid of lichaamswarmte?
Oh stom, bedenk me net dat jij niet volledig blind bent. Je ziet natuurlijk wel een omtrek.
Ben er wel benieuwd naar eigenlijk. Heb toen ik klein was een tv-serie gezien waarin iemand blind was, en ze kon aan het geluid horen dat iemand twee verschillende sokken aan had! Is dat echt mogelijk?