quote:
Babel verlost van alle twijfels
Door SJOERD MOSSOU
'Touch it, feel it', zei Steven Gerrard en wees Ryan Babel op een bordje, net boven de spelerstunnel van Liverpool. 'This is Anfield', staat erop, in eenvoudige zwarte letters. Ogenschijnlijk een overbodige boodschap, maar een magische tekst voor iedereen die de clubcultuur van Liverpool FC begrijpt.
,,Dat bordje raken we voor elke wedstrijd even aan voordat we het veld opgaan,’’ vertelt Babel. ,,Gerrard legt dat uit aan iedere nieuwe speler en Jamie Carragher ook. Ze willen dat je beseft hoe bijzonder het is om voor Liverpool te spelen.’’
Het kost Babel niet veel moeite zich dat voor te stellen. In zijn nieuwe leven bij Liverpool regeert nog elke dag de verwondering bij de jonge Amsterdammer. Over de grootsheid van de club, maar soms ook over alledaagse dingen. ,,De eerste dagen vond ik het moeilijk om links te rijden,’’ aldus Babel. ,,Zeker op rotondes enzo. Daarom ben ik een paar dagen achter Momo Sissoko aangereden, een ploeggenoot met wie ik het goed kan vinden. We kozen soms zomaar een route, om te oefenen. Nu gaat het best goed.’’
Ook in de kleedkamer is de cultuur anders. ,,Voor de wedstrijd staat er een muziekinstallatie, waar je je iPod in kan klikken,’’ vertelt Babel. ,,Iedere wedstrijd zorgt een andere speler voor de muziek. Ik ben nog niet aan de beurt geweest, dat komt wel een keer. Maar als laatste wordt altijd You’ll never walk alone opgezet, zo hard mogelijk. Meteen daarna gaan we het veld op.’’
Na het eerste bod dat Liverpool deze zomer neerlegde bij Ajax had Babel nog wat twijfels. Wat was zijn perspectief op Anfield? Wat waren de plannen van manager Rafael Benitez? Babel wilde het in een persoonlijk gesprek in Liverpool allemaal weten. ,,De manager wist echt alles van me, tot in de details,’’ aldus Babel. ,,En de ideeën die hij met me had, leken heel erg op het stappenplan dat ik bij Ajax had uitgestippeld. Maar dan op een hoger niveau, in de Premier League. En Benitez wist niet alleen alles over mijn spel, maar ook over mijn karakter.’’
Babel was nog maar kort in Liverpool, toen de Spaanse coach een hand op zijn schouder legde. ,,Hij vertelde me dat hij me had gezien in een uitwedstrijd, volgens mij tegen FC Utrecht,’’ vertelt Babel. ,,Daarin was hem opgevallen dat ik me in het veld soms wat gemakkelijk liet beďnvloeden. Als het publiek schold en tegen me tekeer ging, zag hij dat ik daar moeite mee had. Dat zat ’m in mijn lichaamshouding, zei hij. Onbewust stond ik dan iets meer gebogen, een beetje met hangende schouders.’’ Benitez gaf Babel tips om te werken aan zijn kwetsbaarheid. ,,Hij vertelde me dat het me juist sterker moest maken. Hoe meer de supporters van de tegenpartij schelden, hoe meer angst ze voor je hebben.’’
In de oefenwedstrijd tegen Feyenoord in augustus doorstond Babel nog tijdens de voorbereiding zijn praktijkexamen. De Kuip richtte zich bij elk balcontact massaal tegen de oud-Ajacied, die ijzersterk inviel. ,,Benitez complimenteerde me na de wedstrijd. Hij vond dat ik er goed mee om was gegaan. En ik geloof ook dat ik op dat vlak echt sterker ben geworden, ook in mijn laatste maanden bij Ajax al.’’
De hoon die hij in Rotterdam-Zuid over zich heen kreeg, verwonderde Babel niettemin. In drie seizoenen eredivisie gaf de jonge voetballer nooit ook maar een vleugje aanleiding tot provocatie. ,,Blijkbaar gaat het er dus puur om dat ik bij Ajax heb gespeeld,’’ zegt Babel. ,,Verder zou ik niets kunnen bedenken. Maar ach, nu weet ik ook eens hoe het is als ze je moeder uitschelden. Wesley (Sneijder) heeft het al zo vaak meegemaakt.’’
In het leven van Babel is geloof een belangrijk houvast geworden. ,,Als kind ben ik gelovig opgevoed, maar de laatste jaren werd daar binnen de familie minder tijd voor vrijgemaakt. Toen ik ouder werd, merkte ik steeds vaker dat ik nog veel vragen had. Over het leven, over de Heer, over waarom dingen gaan zoals ze gaan. Ik ging veel nadenken en probeerde antwoorden te vinden. God heeft me daarbij geholpen. Hij wees me de weg.’’
Via zijn ploeggenoot bij Ajax en vriend Jeffrey Sarpong vond Babel een plek om zich in God te verdiepen. ,,Ik ben een tijd geleden met hem meegegaan naar een Christelijke kerk in Amsterdam-zuidoost. De mensen daar, de diensten; het sprak me allemaal heel erg aan. Jeffrey zelf heeft veel moeten doorstaan. Hij heeft zijn moeder verloren, maar het geloof heeft hem heel sterk gemaakt.’’
In Liverpool heeft Babel nog geen kerk gevonden die hij vaak bezoekt. ,,In het Engels kan ik bepaalde dingen nog niet goed verstaan, in het Nederlands weet ik beter wat er gezegd wordt. Dat vind ik belangrijk. In Liverpool is de Bijbel daarom mijn inspiratiebron. Daar lees ik elke dag in voordat ik ga slapen. Dat maakt alles makkelijker. Voorlopig ben ik nog even alleen in Engeland, maar eigenlijk ook weer niet. De Heer loopt altijd met je mee.’’
Babel voelt dat hij als mens en topvoetballer stabieler wordt. De twijfels verdwijnen. ,,Toen ik voor het eerst bij het Nederlands elftal kwam, durfde ik Edwin van der Sar amper aan te kijken. Nu merk ik dat ik in alles zelfbewuster ben. Ik voetbal bij Liverpool, een grote club in Europa, en daar ben ik best trots op. Ik ben nog lang niet waar ik wil zijn, maar toch. Bij Oranje kom je als speler van Liverpool toch nét even anders binnen. En dat geldt voor meer spelers in het Nederlands elftal. Je ziet dat we allemaal gegroeid zijn als voetballers de laatste tijd, iedereen heeft écht een stap vooruit gezet.
,,Zoals we ons op het WK lieten provoceren tegen Portugal, dat zie ik nu niet meer gebeuren. Onderling wordt veel gesproken over hoe je om moet gaan met zulke situaties. Wat doe je als een tegenstander op je tenen gaat staan, of als je uitgedaagd wordt? Kleine dingen, maar heel belangrijk. Nu we langer bij elkaar zijn, krijgt het team ook steeds meer vorm. Je merkt dat het nu echt serieus wordt. Met onze kwaliteiten hebben we kans om het EK te winnen. Dat besef is er steeds meer.’’