quote:

Op maandag 17 augustus 2009 02:44 schreef ExperimentalFrentalMental het volgende:
16-08-2009

Spectaculaire meteoor te zien

-KNIP-

hier baal ik nou echt van!
Ik stond gisteravond de sterren te bewonderen met de sterrenkijker, maar pas vanaf 23:00 uur... Heb ik weer, na de overbewolking tijdens de¨Perseïden, iets spectaculairs gemist

quote:

Scenario 1 is het huidige scenario dat NASA voor ogen heeft: de shuttle blijft vliegen tot 2011 en in 2015 wordt ISS afgedankt. ISS wordt tot 2015 bereikt met behulp van Russische Sojoez raketten, daarna de Orion, die met een Ares-I raket gelanceerd wordt. Later komt de Ares-V raket, die NASA astronauten naar de maan kan brengen. De eerste maanlanding staat dan gepland in 2024 waarna men werkt aan een maanbasis. Het nadeel van dit scenario is een lang gat in de mogelijkheden voor bemande ruimtevaart: van 2011 t/m 2018. Ook het al in 2015 afdanken van ISS ligt politiek gevoelig.

quote:

Op zondag 16 augustus 2009 04:28 schreef ExperimentalFrentalMental het volgende:
15-08-2009

Superreus Betelgeuze blaast bellen uit

[ afbeelding ]

Betelgeuze, een van de grootste sterren die men kent, is bezig zichzelf op te koken. Dat hebben astronomen afgeleid uit de meest gedetailleerde waarnemingen die tot nu toe aan deze ster zijn verricht (binnenkort te verschijnen in Astronomy & Astrophysics). Van Betelgeuze is bekend dat hij grote hoeveelheden gas verliest, de gehele massa van de zon in tienduizend jaar, maar hoe dat precies gebeurt was niet duidelijk. De nieuwe waarnemingen laten zien dat het gas niet overal gelijkmatig uit het oppervlak wegstroomt, maar in de vorm van reusachtige bellen die door dieperliggende convectiebewegingen uit de ster worden weggeduwd.

Betelgeuze is een heldere ster in het sterrenbeeld Orion, op ongeveer 600 lichtjaar van de aarde. Het is een superreus, een heel zware ster die het einde van een kort leven nadert. Hij ontstond enkele miljoenen jaren geleden – toen op aarde de eerste mensachtigen verschenen – en heeft nog enkele (tien)duizenden jaren te gaan. Dan is zijn energie op en explodeert hij. De ster is nu zo groot dat hij op de plaats van de zon gezet tot bijna de baan van Jupiter zou reiken. Vanaf de aarde gezien is het echter toch maar een piepklein schijfje en om dat te bestuderen zijn speciale technieken nodig.

Eén groep astronomen werkte met een 8 meter-telescoop van de Europese Zuidelijke Sterrenwacht in Chili. Die is voorzien van een systeem dat de beeldverstorende werking van de aardatmosfeer opheft. Een tweede groep astronomen combineerde het licht van drie kleinere telescopen, om zo één reuzentelescoop van 48 meter diameter te simuleren. Hierdoor konden details ter grootte van circa 0,01 boogseconde worden onderscheiden: een knikker gezien op een afstand van duizend kilometer.

Zo konden de astronomen waarnemen dat het oppervlak van Betelgeuze plaatselijk met snelheden tot 15 meter per seconde op en neer beweegt. Deze convectiebewegingen – vergelijkbaar met die in een pan kokend water – leiden er toe dat reusachtige gasbellen de ster verlaten, om zich in de ruimte te verspreiden en op te lossen. Rond de ster werden drie uitgestrekte gaspluimen waargenomen die de overblijfselen daarvan zouden zijn. De grootste strekt zich uit tot minstens zes maal de diameter van de ster, ofwel de afstand zon-Neptunus. Het sterfbed van Betelgeuze heeft dus de omvang van ons zonnestelsel.

(nrc)

quote:

Op vrijdag 21 augustus 2009 01:44 schreef Parafernalia het volgende:

[..]

Dat ding is echt zo belachelijk groot

quote:

Glycine In The Grid
<sup>by Staff Writers
Greenbelt MD (SPX) Aug 20, 2009


Comet particle tracks in aerogel.
Credit: Stardust, JPL, NASA</sup>

NASA scientists have discovered glycine, a fundamental building block of life, in samples of comet Wild 2 returned by NASA's Stardust spacecraft.
"Glycine is an amino acid used by living organisms to make proteins, and this is the first time an amino acid has been found in a comet," said Dr. Jamie Elsila of NASA's Goddard Space Flight Center in Greenbelt, Md.

"Our discovery supports the theory that some of life's ingredients formed in space and were delivered to Earth long ago by meteorite and comet impacts."

Elsila is the lead author of a paper on this research accepted for publication in the journal Meteoritics and Planetary Science. The research was presented during the meeting of the American Chemical Society at the Marriott Metro Center in Washington, August 16.

"The discovery of glycine in a comet supports the idea that the fundamental building blocks of life are prevalent in space, and strengthens the argument that life in the universe may be common rather than rare," said Dr. Carl Pilcher, Director of the NASA Astrobiology Institute which co-funded the research.

Proteins are the workhorse molecules of life, used in everything from structures like hair to enzymes, the catalysts that speed up or regulate chemical reactions. Just as the 26 letters of the alphabet are arranged in limitless combinations to make words, life uses 20 different amino acids in a huge variety of arrangements to build millions of different proteins.

Stardust passed through dense gas and dust surrounding the icy nucleus of Wild 2 (pronounced "Vilt-2") on January 2, 2004. As the spacecraft flew through this material, a special collection grid filled with aerogel - a novel sponge-like material that's more than 99 percent empty space - gently captured samples of the comet's gas and dust.

The grid was stowed in a capsule which detached from the spacecraft and parachuted to Earth on January 15, 2006. Since then, scientists around the world have been busy analyzing the samples to learn the secrets of comet formation and our solar system's history.

"We actually analyzed aluminum foil from the sides of tiny chambers that hold the aerogel in the collection grid," said Elsila. "As gas molecules passed through the aerogel, some stuck to the foil. We spent two years testing and developing our equipment to make it accurate and sensitive enough to analyze such incredibly tiny samples."

Earlier, preliminary analysis in the Goddard labs detected glycine in both the foil and a sample of the aerogel. However, since glycine is used by terrestrial life, at first the team was unable to rule out contamination from sources on Earth.

"It was possible that the glycine we found originated from handling or manufacture of the Stardust spacecraft itself," said Elsila. The new research used isotopic analysis of the foil to rule out that possibility.

Isotopes are versions of an element with different weights or masses; for example, the most common carbon atom, Carbon 12, has six protons and six neutrons in its center (nucleus). However, the Carbon 13 isotope is heavier because it has an extra neutron in its nucleus.

A glycine molecule from space will tend to have more of the heavier Carbon 13 atoms in it than glycine that's from Earth. That is what the team found. "We discovered that the Stardust-returned glycine has an extraterrestrial carbon isotope signature, indicating that it originated on the comet," said Elsila.

The team includes Dr. Daniel Glavin and Dr. Jason Dworkin of NASA Goddard. "Based on the foil and aerogel results it is highly probable that the entire comet-exposed side of the Stardust sample collection grid is coated with glycine that formed in space," adds Glavin.

"The discovery of amino acids in the returned comet sample is very exciting and profound," said Stardust Principal Investigator Professor Donald E. Brownlee of the University of Washington, Seattle, Wash. "It is also a remarkable triumph that highlights the advancing capabilities of laboratory studies of primitive extraterrestrial materials."

quote:

Op vrijdag 21 augustus 2009 02:16 schreef intraxz het volgende:

[..]

Plaatje van Betelgeuse
[ afbeelding ]