Bewust kindvrij op FOK! #2

Er is geen enkele niet zelfzuchtige reden om kinderen te nemen.

Ik merk dat er nogal wat vooroordelen heen en weer gaan tussen mensen met kinderen en mensen die er bewust voor kiezen geen kinderen te krijgen. Iedereen moet die keuze lekker zelf maken en er op zijn eigen manier invulling aan geven.

Gereekst.

Even een reminder: het is niet de bedoeling van dit topic om elkaar op een nare manier de maat te nemen, maar om op een respectvolle manier met elkaar in gesprek te zijn.

quote:

Op vrijdag 16 januari 2026 10:28 schreef roos94 het volgende:

[..]
Ons lijf en brein is letterlijk ingeprogrammeerd om een kinderwens te krijgen. Dat kun je niet aan iemands persoon toeschrijven.

Wat een (letterlijke) onzin.

quote:

Op vrijdag 16 januari 2026 10:41 schreef Lt.Bookman het volgende:
Ik merk dat er nogal wat vooroordelen heen en weer gaan tussen mensen met kinderen en mensen die er bewust voor kiezen geen kinderen te krijgen. Iedereen moet die keuze lekker zelf maken en er op zijn eigen manier invulling aan geven.

Dit dus. Neem vooral een kind, als je daar blij van wordt (en het je gegeven is). Maar respecteer ook dat ik dat niet wil.

Ik heb nooit een kinderwens gehad, en dat is ook nooit een ding geweest. Ik kreeg er zelden vragen over en al helemaal weinig oordelen. Af en toe een “dat komt nog wel”, meestal van wat oudere collega’s, maar daar haalde ik mijn schouders over op. Geen behoefte om me te verantwoorden, dus liet ik het gaan. Het was gewoon geen thema. Mijn ex wilde ook geen kinderen, dus het onderwerp kwam überhaupt niet ter sprake. Nu is hij gaan samenwonen met een vrouw die twee jonge kinderen heeft. Grote omslag maar volgens mij is ie best gelukkig.

Bij mij nog steeds geen wens of twijfel. En toen kwam mijn huidige vriend. Hij twijfelde. Geen duidelijke ja, maar ook geen nee. Ik ben daar vanaf het begin eerlijk over geweest. We zijn zelfs een tijd uit elkaar gegaan. Inmiddels zijn we weer bijna twee jaar samen, we gaan samenwonen, en het is oprecht de fijnste, veiligste en leukste relatie die ik ooit heb gehad. Toch bleef die twijfel bij hem knagen. Ook over samenwonen, omdat “misschien later” dan toch weer meespeelde.
Ik heb hem daarin alle ruimte gegeven. Ik snap echt dat een kinderwens, of juist niet, iets is wat je niet altijd goed onder woorden kan brengen. Het is vaak meer een gevoel dan redenen, die zoek je bij je gevoel. Maar man, wat heb ik dat lastig gevonden. Zijn twijfel schuift nu steeds meer richting een nee, en dat gaf uiteindelijk de ruimte om samen te kiezen voor samenwonen. Toch merk ik dat ik het spannend blijf vinden. Wat jarenlang geen onderwerp was, is opeens iets heel groot geworden. En dat raakt me meer dan ik had verwacht.

Gisteren hoorde ik dat het ongeboren kindje van mijn beste vriend niet levensvatbaar is. Daar heb ik echt om gehuild. Ze waren zó gelukkig en trots. Zelfs als je er samen volledig hetzelfde in staat, kan het leven alsnog een andere wending nemen.

Ik las de op als dat we onze kinderen bewust niet op FOK laten


Wij hebben 3 kinderen. Bewust en geliefd.
Kennen ook stellen die bewust en uit liefde geen kinderen willen. Ook prima.

Het is vooral klote voor de stellen die wel kinderen willen, maar ze niet kunnen kriigen

Volgens mij was geen 1 periode uit het leven goed of prettig om kinderen te nemen.

ik ben geboren tijdens de koude oorlog.....

quote:

Op vrijdag 16 januari 2026 10:28 schreef roos94 het volgende:

[..]
Ons lijf en brein is letterlijk ingeprogrammeerd om een kinderwens te krijgen. Dat kun je niet aan iemands persoon toeschrijven.

Jouw brein wellicht, zoveel mensen zoveel breinen en zoveel wensen.

Ken zat mannen en vrouwen die echt niet aan kinderen moeten denken.

Ik ben bewust kind vrij.
Ik heb geen hekel aan kinderen, integendeel is mijn nichtje een van mijn grote lichtpuntjes.
Ik woon begeleid en kan nog niet eens een relatie volhouden, laat staan een kind. Kinderen zijn geweldig hoor, maar ik merk dat als ik een dagje bij mijn moeder ben wanneer ze oppast ik aan het eind een korter lontje heb, minder geduldig ben en ben ik opgelucht dat ik weer naar huis kan, ook al ben ik nog zo gek op ze.
Ik ben liever een suiker tante dan een moeder

Een andere man die ik ken is bijna 60 en heeft ook nooit kinderen of een partner gehad of lang volgehouden.
Die reist de halve wereld af en is prima alleen, wil ook niks anders.
Zo wil ik ook ouder worden.

quote:

Op vrijdag 16 januari 2026 12:47 schreef roos94 het volgende:

[..]
Het gemiddelde heb ik het over. Ik heb het niet over individuen. De meerderheid van de mensen krijgt 1 of meer kinderen. Punt.

Gemiddelden zeggen niets. Bovendien is het gemiddelde al jaren dalende. In bepaalde groepen sterker dan anderen.

quote:

Op vrijdag 16 januari 2026 11:41 schreef aquawoman het volgende:

[..]
Dit dus. Neem vooral een kind, als je daar blij van wordt (en het je gegeven is). Maar respecteer ook dat ik dat niet wil.

Zeker. En andersom ook. Ik merk dat veel mensen een nogal stereotiep beeld hebben van ouderschap, alsof het gedaan is met vakanties en uitgaan zodra je kinderen hebt. Mijn partner en ik hebben ons daar nooit door laten afremmen, de kinderen gingen gewoon mee. En inmiddels is de oudste echt een mini-me. Ik hoef niet meer te zoeken naar iemand die met me op trip of naar een concert wil, er loopt er al eentje thuis rond.

quote:

Op vrijdag 16 januari 2026 12:12 schreef roos94 het volgende:

[..]
Oké, prima. We hebben geen oerdrift om voort te planten. Hoera.

Jij schrijft ‘dat ons lijf en brein letterlijk ingeprogrammeerd is om een kinderwens te krijgen’

Wie is ‘ons’?
Wie heeft het lijf en brein van die ‘ons’ letterlijk (..) geprogrammeerd?

quote:

Op vrijdag 16 januari 2026 13:03 schreef Lt.Bookman het volgende:

[..]
Zeker. En andersom ook. Ik merk dat veel mensen een nogal stereotiep beeld hebben van ouderschap, alsof het gedaan is met vakanties en uitgaan zodra je kinderen hebt. Mijn partner en ik hebben ons daar nooit door laten afremmen, de kinderen gingen gewoon mee. En inmiddels is de oudste echt een mini-me. Ik hoef niet meer te zoeken naar iemand die met me op trip of naar een concert wil, er loopt er al eentje thuis rond.

Nee, eens hoor. Mijn vrienden met kinderen doen nog steeds veel leuke dingen. Ik heb wel het idee dat in de maatschappij (niet per se hier op het forum) het negatieve oordeel vaker richting de kinderloze ligt. Ik heb talloze keren moeten uitleggen waarom ik geen kinderen wil, terwijl ik niet vaak de vraag heb gehoord waarom mensen wel aan kinderen beginnen.

Eigenlijk zitten aan beide opties veel haken en ogen.

Kinderloos zijn heeft sociaal de nodige nadelen, je valt buiten de standaardnorm en mensen-met-kinderen trekken sneller naar mensen die ze ook hebben. En niet alleen maar omdat ze ze sowieso al sneller ontmoeten (op het schoolplein oid).

Maar wél kinderen krijgen had in mijn geval vermoedelijk nog nadeliger uitgepakt.

quote:

Op vrijdag 16 januari 2026 10:28 schreef roos94 het volgende:

[..]
Ons lijf en brein is letterlijk ingeprogrammeerd om een kinderwens te krijgen. Dat kun je niet aan iemands persoon toeschrijven.

Ik ben geprogrammeerd om zoveel mogelijk rond te neuken, en dat doe ik dan ook met veel plezier elke kans die ik krijg. Maar ik verafschuw het idee om vader te worden

Hoi. Ik wil geen kinderen en heb ze nooit gewild. Sinds er een paar in mijn omgeving geboren zijn is de behoefte van 0 naar -10 gegaan, als je begrijpt wat ik bedoel. Heb graag een eigen leven dat niet bepaald wordt door anderen. En gewoon geen behoefte aan de verantwoordelijkheid. Dat het beter voor het klimaat is en een bak geld scheelt is mooi meegenomen, maar zonder die elementen was ik er ook nooit aan begonnen. Ik denk dat je alleen kinderen moet nemen als je dat ECHT heel graag wilt. Dat gevoel heb ik nooit gehad en zal nooit komen. Ben tevreden zo. Gelukkig om mij heen genoeg mensen die net zo denken. Ben er altijd duidelijk over en sindsdien krijg ik (als vrouw) die vraag al een tijdje niet meer, terwijl ik wel in de "vruchtbare" leeftijd zit. Maar goed, geef mijn portie maar aan Fikkie.

quote:

Op vrijdag 16 januari 2026 14:52 schreef Huisopdehoek het volgende:

[..]
Jij schrijft ‘dat ons lijf en brein letterlijk ingeprogrammeerd is om een kinderwens te krijgen’

Wie is ‘ons’?
Wie heeft het lijf en brein van die ‘ons’ letterlijk (..) geprogrammeerd?

Helemaal niemand. Er is onderzoek gedaan naar of zoiets bestaat. Het antwoord was duidelijk: NEE