Als zwanger worden/blijven niet zo gemakkelijk gaat (#25)

Oh Lishe, getver. Ik weet precies hoe je je voelt. Dit soort dingen zijn voor mij een hele erge twijfel of ik wel ooit voor een tweede wil gaan.
_{Hoewel manlief en ik het er gisteren over hadden dat 3 kinderen ook wel erg leuk zou zijn}

Voorlopig begin ik er nog niet aan (nieuwe studie, solliciteren etc) maar ik hoop voor jou ook dat het snel voorbij is en je snel zwanger bent....

Hè wat lastig Lishe. Maar is het echt zo erg dat je denkt dat Luuke het door heeft?
Soms is logisch denken en doen zo moeilijk.

BE, wat een stap toch weer, toch naar de huisarts. Dikke

En alle andere meiden, ik duim voor jullie allemaal.

Ik heb gebeld... Vrijdag heb ik een afspraak bij de huisarts.
Manlief heeft nog even respijt, die kan dan niet voor zijn werk, maar goed, voor deze afspraak maakt het ook nog niet uit. Ik kan prima zelf vertellen hoe of wat. Beter dan hij sowieso!

BE veel succes!!!!

Ik zal aan je denken, nog 3 daagjes!!!

quote:

Op dinsdag 2 januari 2007 15:11 schreef Brighteyes het volgende:
Ik heb gebeld... Vrijdag heb ik een afspraak bij de huisarts.
Manlief heeft nog even respijt, die kan dan niet voor zijn werk, maar goed, voor deze afspraak maakt het ook nog niet uit. Ik kan prima zelf vertellen hoe of wat. Beter dan hij sowieso!

Het is "leuk" als hij er bij is in het ziekenhuis..
Bij de huisarts zelf zal toch niet zo veel gedaan worden..
Alleen een gesprekje.. En waarschijnlijk de verwijsbrief naar de gyn..
Daar begint het "echte werk" pas.. Althans was bij mij zo

Ik ben alleen benieuwd hoe zo'n traject gestart word..
Ja ik weet dat het bij ieder ziekenhuis weer anders is..
Maar ik heb deze vraag gesteld aan de huisarts en aan de assistente van de gyn maar beide krijg ik 0..
Dus ik zou moeten wachten tot ik bij de gyn zelf terecht kan..
Ik ben gewoon benieuwd hoe het in zijn werk gaat..
Hoevaak ik naar het ziekenhuis zou moeten.. Wat ze gaan onderzoeken voor ik te horen krijg
of ik medicijnen krijg en welke dat dan zouden zijn..

Goed gedaan BE

Zo heb ik maandag in mijn hoofd ben dan namelijk in het bezit van een auto. De ene kant zie ik erg tegenop maar zo kan het ook niet langer meer dan 100 dagen overtijd wordt toch tijd dat er iets aan gedaan gaat worden. Niet alleen op baby gebied maar vooral ook om het lichamelijke gebied kan me niet voorstellen dat dit hormonaal gezond is voor mijn lichaam.

Het stomme is dat ik mezelf soms voor de gek hou heb twee testen gedaan en beiden negatief en soms denk ik dan stiekem nog wel eens zou ik zwanger zijn Dan al stiekem een mnd of 3 maar voel me abso niet zwanger.

Zo waren wij dit weekende de boel aan het omgooien ivm de toekomstige kamer van Zoë en dan staat daar straks een babykamer helemaal klaar met gevuld kastje met babyspullen. Heb wel even een traantje moeten laten.

Rottdog...
100 dagen over tijd is ook echt veel te veel idd. Mentaal en fysiek
Ik menstrueer elke maand en nog hoop ik soms stiekem dat die dikke buik gevuld is met een kindje ipv met chocolaatjes, dus ik snap je wel hoor...

Ik vind jullie heel erg lief. Het helpt niet bij mijn keuze maar het is fijn je begrepen te worden. Dank jullie wel.
Igraine..
Be, dapper hoor, je eerste stap is gezet. Goe gedaan.
Rottdog, ik hoop dat je snel terecht kunt bij je arts. 100 dagen is niet normaal. Ik kan wel gaan gokken wat je hebt, maar dat heeft geen zin natuurlijk. Tijd dat er eens naar gekeken gaat worden.

Lishe, kun je niet het ziekenhuis bellen en vragen naar een dienstdoende Gyneacoloog? Zomaar een ideetje hoor, maar wellicht dat die je kan helpen? Rot hè die tegenstrijdigheden! Ik begrijp dat je van Clomid echt veel last kunt hebben, en dat is helemaal zuur!

BE, wat een stap meid
Het is voor mijn gevoel één van de zwaarste stappen, die eerste! Succes vrijdag, zal aan je denken

Jose, mijn eileiders waren dermate vergroeid, dat ze eruit moesten. Tussen de verklevingen had zich ook vocht opgehoopt, en daar had ik echt last van! Vergroeiing zat er waarschijnlijk al vanaf mijn geboorte, werd op mijn 9e al ongesteld, met helse pijnen. Sinds dat mijn eileiders weg zijn heb ik redelijk "normale" menstruaties. Zwanger worden kan dus alleen maar via IVF! (je zou kunnen zeggen dat ik gesteriliseerd ben!)

Ik gebruik (wat klinkt dat junkerig ) Lucrin, dit is een middel wat ervoor zorgt dat mijn eigen hormonentoevoer stop gezet word. Dit prik ik een week vóór de menstruatie. Nadat ik ongesteld ben geworden begint dat echt te werken.
Dan ga ik Menopur gebruiken, dit is een stimulant. Die gaat hopelijk meerdere eitjes rijpen. Wanneer dit allemaal goed genoeg is, mag ik met beide stoppen en moet ik 36 uur voor de punctie Pregnyl prikken. Dit zorgt ervoor dat na 48 uur de eisprong komt, die ze dan na 36 uur onderscheppen. Door dit middel kunnen ze de eiblaasjes makkelijker leegzuigen!

De dag van de punctie, 2 dagen erna en 2 dagen daarna moet ik nog een lagere dosering Pregnyl prikken, hier zit namelijk ook HCG in, dus hopelijk nestelt het eitje dan super in! Hier dus het probleem aan mijn kant!

Nog 1 weekje dan weer starten.. Dan nog 1 menstruatie en daar gaan we maar weer van genieten (hopelijk de laatste in de komende maanden )

Kan er weer helemaal tegenaan, mijn haar (hing op mijn kont) net laten afknippen Zó 30 cm eraf en ik ben er toch blij mee!!

bij mij gaat het allemaal niet zoals ik wil

Ik moet in zeventienvoud formulieren indienen bij mijn verzekering omdat zij gaan keuren ofdat het toch wel echt nodig is dat ik medicijnen en hormonen krijg die de vruchtbaarheid bevorderen.
Ik zit gelijk helemaal in een dip nu
bij de apotheek waren ze superonvriendelijk (de dame die mij hielp die heeft niet een vriendelijk woord gesproken tegen mij).
Bij de verzekering hebben zij zoiets van - we sturen de formulieren toe- en dan moet ik nog een afspraak zien te maken bij de gyn want die formulieren moeten geschreven en ingediend worden.
Dan moet het door de verzekering nog beoordeeld worden en dan pas weet ik of ik geld terugkrijg.
Maar zo eventjes elke maand 285,50 uit mijn mouw schudden kan ik simpelweg nu even niet.

Dan maar geen kinderen (want zo lijkt de maatschappij te denken)

285 dat valt nog wel mee ches. Ik moest 800 zelf betalen!!!

quote:

Op woensdag 3 januari 2007 08:41 schreef Ticootje het volgende:
285 dat valt nog wel mee ches. Ik moest 800 zelf betalen!!!

Maar als je geen 285 heb dan is dat ook veel

Dat is helemaal waar!!!

Het is ook een heleboel geld!

quote:

Op woensdag 3 januari 2007 09:30 schreef miss_sly het volgende:
Ik heb geen idee hoe het met mijn verzekering zit...hebben jullie gebeld of gewoon afgewacht hoe het ging? Ik neem aan dat de rekening van de gyn naar hun is gestuurd en ik heb verder niets gehoord, dus neem aan dat het wel goed is; is dat erg naief?

Rekeningen van het ziekenhuis of huisarts worden vaak wel meteen naar de verzekering gestuurd..
Rekeningen van de apotheek verschilt per apotheek per verzekering..
Ligt er een beetje aan wat voor afspraken jouw apotheek heeft met jouw verzekering..
Ik krijg namelijk alles mee en moet zelf alles opsturen naar de verzekering..
Met andere woorden ik moet zelf alles voorschieten..

Goed het medeleven is soms ver te zoeken bij mensen blijkbaar.

Sly, mijn rekeningen worden altijd doorgestuurd, ik hoor er ook nooit wat van hoor, maar ja nu dan wel ineens

Tally ik zou het even uitzoeken als ik jou was hoor, anders kom je misschien net als ik voor een onverwachte verrassing te staan.

Oh ja shit... daar had ik helemaal niet eens bij stil gestaan... het gaat nu ineens ook nog geld kosten, een kindje maken.
Nou ja, we zien het wel...

nieTTus, wat ik me af vroeg, heb jij dan ook gedoneerde eicellen?

quote:

Op woensdag 3 januari 2007 09:35 schreef chesna het volgende:
Goed het medeleven is soms ver te zoeken bij mensen blijkbaar.

Sly, mijn rekeningen worden altijd doorgestuurd, ik hoor er ook nooit wat van hoor, maar ja nu dan wel ineens

Tally ik zou het even uitzoeken als ik jou was hoor, anders kom je misschien net als ik voor een onverwachte verrassing te staan.

Zover ik in mijn polis kan nagaan (en dat heb ik meteen uitgezocht gister) word alles 100% vergoed..
Alleen moet ik waarschijnlijk wel (als het net zo gaat als met de andere medicijnen) voorschieten..
Ik moet wel zeggen dat mijn verzekering het snel terugstort..

Wij hebben in oktober de eerste ISCI gehad... De verzekering vergoedde dat niet volgens de polis. Maar tot nu toe nog geen rekening.. Ik zie het wel, maar misschien heeft de verzekering toch betaald...

Meestal is het zo dat de 'gewone' dingen normaal vergoedt worden. (sperma-onderzoekjes, kijkoperaties etc).
De behandelingen die puur gericht zijn op zwanger worden (clomid, IUI, IVF.ICSI etc) hangen wel beperkingen aan.
Per 1-1-2007 zijn iig de regels weer wat veranderd (1e ivf zit nu weer wel in de basisverzekering, maar volgens mij was er wat geharrewar over hormonen voor IUI).
bij de meeste verzekeringsmaatschapijen moet je hiervoor toestemming vragen en/of een machtiging hebben (alleen maar burocratie, want het slaat echt nergens op, maar goed). Bij sommige maatschappijen zelfs voor elke behandeling opnieuw schriftelijke toestemming nodig.
(door al die onduidelijke regels en niemand wist hoe of wat heeft 't bij mij ruim een half jaar geduurd voor ik eindelijk de ruim 1000 euro van m'n icsi-medicijnen terug had!)

voordat er dus daadwerkelijk een behandeling gestart gaat worden, zou ik dus altijd even bellen met de verzekering om even zeker te weten hoe of wat

Maar hoelang duurt het dan voordat een ziekenhuis eindelijk eens een rekening stuurt???

quote:

Op woensdag 3 januari 2007 10:08 schreef Ticootje het volgende:
Maar hoelang duurt het dan voordat een ziekenhuis eindelijk eens een rekening stuurt???

dat kan errug lang duren.
Van de bevalling van Saskia kreeg ik na 1,5 jaar pas de rekening

quote:

Op woensdag 3 januari 2007 10:12 schreef E.T. het volgende:

[..]

dat kan errug lang duren.
Van de bevalling van Saskia kreeg ik na 1,5 jaar pas de rekening

Meen je dat nou????!!! Dat is wel erg lang!

Dat vind ik eigenlijk gewoon absurd! Hoe moeilijk is het nou om een rekening te sturen??

quote:

Op woensdag 3 januari 2007 10:19 schreef Ticootje het volgende:

[..]

Meen je dat nou????!!! Dat is wel erg lang!

Dat vind ik eigenlijk gewoon absurd! Hoe moeilijk is het nou om een rekening te sturen??

Het juiste bedrag was ook best moeilijk voor ze..
het ging om een 'gewone' verplaatste thuisbevalling, dus alleen 'huur' van de verloskamer (geen gyneacoloog of wat dan ook)..
Ik kreeg een rekening van ... EUR 60.000,- (iets van 58.nogwat). toen ik belde dat ik daar 3 weken van op de IC kon liggen bleven ze in eerste instantie nog volhouden ook

Stelletje dombo's daar. Ben benieuwd hoe 't deze zal gaan.

Mijn hemel! Je schrikt je volgens mij rot als je zo'n rekening in huis krijgt!!

Bij de operatie van mijn man in hetzelfde ziekenhuis moest er voorafgaande aan de behandeling eerst betaald worden! De verzekering zou in principe dat ook niet vergoeden maar dat hadden ze toch gedaan.
Maar ik vind het wel een beetje raar dat ik na 4 maanden nog steeds geen rekeningen heb ontvangen van het ZH.

Hebben jullie het trouwens gelijk aan familie (ouders of een zus of zo) vertelt, toen jullie dit gingen doen?
Van mij hoeft het niet meteen maar mochten er echte kunstgrepen nodig zijn dan wel, denk ik, zeker ivm hormonaal gedrag. Als het aan stinkie ligt vertellen we helemaal niks, maar dat lijkt me ook weer zo wat. Zeker als er rare complicaties zijn of zo.

Ik wel, ik moest mijn verhaal ook kwijt. Ik heb regelmatig huilend met m'n moeder aan de telefoon gehangen.

Mijn ouders, schoonouders en broer wisten ervan. Op m'n werk heb ik niks gezegd, behalve tegen mijn manager. Omdat ik toch regelmatig naar het ziekenhuis moest vond ik dat wel zo redelijk. Mijn man heeft het op zijn werk wel verteld.

Een vriendin van mij zit al 4 jaar in de MMM en ik ben de enige die dat weet. Zelfs haar man weet niet dat ik het weet...Ik vind dat echt zo sneu, want je moet af en toe echt je hart kunnen luchten...

quote:

Op woensdag 3 januari 2007 12:29 schreef Brighteyes het volgende:
Hebben jullie het trouwens gelijk aan familie (ouders of een zus of zo) vertelt, toen jullie dit gingen doen?
Van mij hoeft het niet meteen maar mochten er echte kunstgrepen nodig zijn dan wel, denk ik, zeker ivm hormonaal gedrag. Als het aan stinkie ligt vertellen we helemaal niks, maar dat lijkt me ook weer zo wat. Zeker als er rare complicaties zijn of zo.

Mijn moeder is mee toen ze een inwendige echo gingen maken..
Ze weet wel wat er aan de hand is.. Ik heb toen verteld dat we er toch maar niet mee door gingen..
En sinds vorige week hebben we pas voor ons zelf besloten om er toch mee door te gaan..
Dat heb ik ze nog niet verteld.. En ben ik ook voorlopig niet van plan..

Mijn schoonmoeder weet helemaal van niets.. Mijn schoonzusje daarin tegen wel..
Dat ging een beetje per ongeluk en ze maakte zich zorgen om me..
Dus om haar uit de "zorgen" te halen heb ik het verteld..
Niet dat ze toen blij was ofzo

Mijn moeder zou toch al niet de eerste zijn waar ik mijn hart bij zou willen luchten, dus dat scheelt mss sowieso wel. Ze weten ook niet dat we bezig zijn nu. Een aantal vriendinnen weten het wel, dus daar zou ik dan idd mijn hart luchten.

Wel heel naar voor je vriendin als je het idd niet met meer mensen mag delen Igraine.

bij de eerste poging heb ik wel stilgehouden dat ik was begonnen aan de kuur. Mams en paps wisten wel dat we ISCI gingen doen maar niet wanneer.

Ja, dat is ook een beetje wat ik in m'n hoofd had. Wel zeggen dat we er mee bezig zijn maar niet alles tot in detail melden zeg maar.

Ja we hadden dat eigenlijk expres gedaan, mijn ouders waren in die periode 25 jar getrouwd! Dus we wilden niet hun vreugde verpesten.

Verder vind ik ik het zelf al zo spannend de wachtweken! Dus daar heb ik eigenlijk niet zoveel zin in om dat aan jan en allemal te vertellen. Bovendien moet je dan ook weer melden dat het is fout gegaan. En een mogelijke zwangerschap wil ik echt pas emlden bij 12 weken bij de familie. Dus dat kan niet als iedereen weet waar je mee bezig bent. Dan weten ze meteen dat jij weet of het ja of nee is...

Bij mij wist zo'n beetje iedereen het, geloof ik..

M'n schoonfamilie omdat die toch al wisten wat er aan de hand was en schoonzus en zwager hetzelfde traject doorgingen.. M'n manager en naaste collega's vanwege de zkh bezoekjes om de dag.. goede vrienden om m'n hart te luchten of gewoon met een fles wijn op de bank te hangen..

Ik heb trouwens nooit een negatieve reactie gehad.. eigenlijk alleen maar positief. Mensen gingen zich ook ineens realiseren dat "even een ivf-je doen" helemaal niet zo makkelijk is en wilden vaak weten hoe dingen nou echt gaan ipv alle wild-west verhalen die de rondte doen.

Ja voor je werk kan je het niet echt geheim houden...
Iedere 2 dagen naar hjet ZH.. Verklaar dat maar eens...

Bij mij weet ook bijna iedereen het. Ik doe daar niet moeilijk over. Familie vraagt echt niet elke maand hoe het gaat.. ze zijn op de hoogte en af en toe vragen ze hoe het nu gaat. Ook vrienden en collega's zijn op de hoogte. Wij zijn met 4 vrouwen op het werk en heel hecht, dus we zijn daar ook heel open over.

Ik vind het zelf ook erg lastig om dit soort dingen voor je te houden, het houdt je toch bezig en helemaal met die hormonen kan het je als persoon veranderen, dan is het meteen duidelijk waarom. Ik vind het wel prettig zo.

Ik weet nog ruim 5 jaar geleden toen ik een miskraam had, mijn toenmalige man en schoonouders zeiden dat we het maar niet aan iedereen moest vertellen, ik werd daar helemaal gek van en heb toen toch gewoon van me afgepraat. Voor mij werkt dat therapeutisch.

Maar ik denk dat je moet doen waar jij je prettig bij voelt, dat is het belangrijkste. Voor de één is het ene heel erg prettig en voor iemand anders het andere. En ja ik had het liefst out of the blue willen zeggen dat ik zwanger ben, maar ja, helaas zit dat er voor ons niet in.

Ow Ticootje... sterkte de komende 2 wachtweken hopelijk heb je over 2 weken een mooie positieve test...

BE heel goed dat je gebeld hebt veel succes vrijdag.

Rottdog gewoon gaan bellen hoor... 100 dagen overtijd is niet normaal hoor

[ Bericht 11% gewijzigd door Diaan73 op 03-01-2007 13:49:43 ]

Ja mn werk..
Daar weet op één collega na niemand het..
Maar als ik dus vaker naar het ziekenhuis moet dan moet ik het wel vertellen..
Ik werk in een mannenwereld.. En weet niet wat ik moet verwachten..
Ik zie het wel als ik in het ziekenhuis ben geweest..

Ik heb op mn vorige werk enorm veel problemen gehad!! Mn baas zei dat hij het wel snapte maar begon later te zeiken over de uren die ik nog moest maken...

Er zijn gerechtelijke uitspraken dat vruchtbaarheids-problemen gewoon een 'erkende ziekte' zijn en dat ze dus verplicht zijn om het doktersbezoek daarvoor toe te staan zonder dat 't je vrije dagen/uren kost.

(moet vast ergens op de site van Freya te vinden zijn)

Er is 1 collega'tje die het weet (dat is ook degene die gisteren zei 'bel nou!' ). En daar zie ik eig. verder niet tegenop. Ik heb een hele soepele werkgever.

quote:

Op woensdag 3 januari 2007 13:54 schreef E.T. het volgende:
Er zijn gerechtelijke uitspraken dat vruchtbaarheids-problemen gewoon een 'erkende ziekte' zijn en dat ze dus verplicht zijn om het doktersbezoek daarvoor toe te staan zonder dat 't je vrije dagen/uren kost.

(moet vast ergens op de site van Freya te vinden zijn)

Ja, maar mijn werkgever was niet zo'n man die zich aan regeltjes hield...

Hij belde zelf om 10 uur 's avond of ik nog even dit of dat kon doen, en hij was zelf een keer boos geworden omdat ik niet tot 2 uur 's nachts was blijven werken!

Ik heb net een nieuwe baan..
En toen ik vrij vroeg voor het ziekenhuis (voor mijn amandelen) werd ik bij hem geroepen..
Ja ik kon wel vrij krijgen maar moest er niet vanuit gaan dat het altijd zo maar kon omdat ik naar het ziekenhuis moest..
En ik hoefde niet alle uren zelf te "betalen" maar moest er ook niet van uitgaan dat zij dat allemaal gaan doen..
Als ik wat losser zou zijn met het schrijven van overuren zouden zij wat losser zijn met de uren voor het ziekenhuis
Hij wist niet hoe dit ging bij andere bedrijven want hij werkt zijn hele leven al hier

Tja.. wat zeg je dan als je 2 weken hier werkt

Nks zeggen, maar wel zo snel mogelijk een normale baas zoeken...

Jemig Tally, dat is wel heel bot hoor!

BELACHELIJK!!!!

Zeg dat je suikerziekte heb en dat je een keer per zoveel tijd op controle moet. Of bloedprikken. Verzin iets ergs...

quote:

Op woensdag 3 januari 2007 14:03 schreef Ticootje het volgende:
BELACHELIJK!!!!

Zeg dat je suikerziekte heb en dat je een keer per zoveel tijd op controle moet. Of bloedprikken. Verzin iets ergs...

Ik vind dit erg genoeg hoor

Ik zie wel hoe het gaat lopen..
Anders dan moet ik maar kijken of ik mijn fulltime contract kan omzetten in een 32 uur contract ofzo..
En als dat niet kan idd maar iets anders zoeken..

quote:

Op woensdag 3 januari 2007 14:04 schreef Tally het volgende:

[..]

Ik vind dit erg genoeg hoor

NEE het moet doodsbedreigend zijn!!!

quote:

Op woensdag 3 januari 2007 14:09 schreef Ticootje het volgende:

[..]

NEE het moet doodsbedreigend zijn!!!

Ze hebben me maar te nemen zoals ik ben..
Ik ga me niet "zieker" voordoen dan ik ben..
Als zij dit niet belangrijk vinden hebben ze pech..
Want ik vind het namelijk wel belangrijk..
Omdat ik graag kinderen wil.. Maar ook omdat ik van die depressie af wil..

En als ze pech hebben dan zoek ik iets anders..