OUD Ouder(s)
Alles over (on)vruchtbaarheid, opvoeding en ontwikkeling.
Lekker stekeligquote:Op dinsdag 12 december 2006 09:46 schreef minoes_ het volgende:
Stiekumerd,dat heette ruilhandel je kocht iets en betaalde dan vaak met goederen.Maar breek je hoofd er niet over en ga ook es op een annanas zitten
Groetjes,Minoes
je kocht iets en betaalde dan vaak met goederen.Maar breek je hoofd er niet over en ga ook es op een annanas zitten 
Lekker stekelig
Stiemie gefeliciteerd met je zwangerschap en welkom in dit topic. Ik heb een combinatietest laten doen, wat wil je erover weten?quote:Op dinsdag 12 december 2006 09:50 schreef Stiemie het volgende:
Hebben jullie trouwens ervaring met de combinatietest?
We moeten bereid zijn het leven dat we gepland hebben op te geven om het leven te vinden dat op ons wacht.
Hallo Slaapmeisje! Ik lees al heel lang mee en het was zo mooi om te lezen dat jij zwanger was/bent! Ik wil namelijk al heel lang een kindje maar mijn vriend wilde nog wachten. Gelukkig is hij nu ook helemaal blij!
We twijfelen erg of we de combinatietest willen laten doen. Ik ben nogal een stresskip en ik ben zo bang dat ik bij een minder goed resultaat de rest van de maanden een bonk stress ben... Aan de andere kant willen we juist wel een test omdat mijn vriend een (redelijk zwaar) autistische broer heeft en we dus weten hoe moeilijk het kan zijn voor een broertje/zusje en hoeveel druk je later ook op een eventueel broertje/zusje legt als je er zelf niet meer bent.
Natuurlijk weten we dat autisme niet te ontdekken valt met die test maar wel eventuele andere handicaps
Ik hoop niet dat ik hier nu iemand pijn mee doe...
We twijfelen erg of we de combinatietest willen laten doen. Ik ben nogal een stresskip en ik ben zo bang dat ik bij een minder goed resultaat de rest van de maanden een bonk stress ben... Aan de andere kant willen we juist wel een test omdat mijn vriend een (redelijk zwaar) autistische broer heeft en we dus weten hoe moeilijk het kan zijn voor een broertje/zusje en hoeveel druk je later ook op een eventueel broertje/zusje legt als je er zelf niet meer bent.
Natuurlijk weten we dat autisme niet te ontdekken valt met die test maar wel eventuele andere handicaps
Ik hoop niet dat ik hier nu iemand pijn mee doe...
Dank je wel Stiemie Het is natuurlijk helemaal aan jullie zelf wat je wil doen. Denk je niet dat je juist een bonk stress bent als je geen combinatietest laat doen? Waarom zou je er iemand pijn mee doen om dit te vragen? Ik vind het juist goed dat je er vantevoren over nadenkt zodat je een weloverwogen beslissing kunt nemen. Wij vonden het zelf juist erg prettig om te weten waar we aan toe zijn. Ook omdat ik 35 ben is er toch meer risico op een eventuele handicap. Nu was de uitslag redelijk goed voor mijn leeftijd (1:2000) en vonden we het geen aanleiding voor een vervolgonderzoek (vlokkentest of vruchtwaterpunctie). De keuze is echter aan jullie!
Het is natuurlijk helemaal aan jullie zelf wat je wil doen. Denk je niet dat je juist een bonk stress bent als je geen combinatietest laat doen? Waarom zou je er iemand pijn mee doen om dit te vragen? Ik vind het juist goed dat je er vantevoren over nadenkt zodat je een weloverwogen beslissing kunt nemen. Wij vonden het zelf juist erg prettig om te weten waar we aan toe zijn. Ook omdat ik 35 ben is er toch meer risico op een eventuele handicap. Nu was de uitslag redelijk goed voor mijn leeftijd (1:2000) en vonden we het geen aanleiding voor een vervolgonderzoek (vlokkentest of vruchtwaterpunctie). De keuze is echter aan jullie!
We moeten bereid zijn het leven dat we gepland hebben op te geven om het leven te vinden dat op ons wacht.
Dat is ook een geweldige uitslag Slaapmeisje! Ja als je dat als resultaat krijgt, ben je wel even zonder stress inderdaad.
Ik ben zelf 30/ bijna 31 en volgens de een is dat juist lekker jong en de ander zegt juist wer dat je wel al moet gaan oppassen... Pff ingewikkeld hoor, de mini is er nog niet eens en de moeilijke beslissingen komen al meteen aan de orde
Misschien moeten we gewoon de test maar doen en dan gewoon heeeeeel erg hopen op net zo'n mooie score als die van jou Slaapmeisje!
Ik ben zelf 30/ bijna 31 en volgens de een is dat juist lekker jong en de ander zegt juist wer dat je wel al moet gaan oppassen... Pff ingewikkeld hoor, de mini is er nog niet eens en de moeilijke beslissingen komen al meteen aan de orde
Misschien moeten we gewoon de test maar doen en dan gewoon heeeeeel erg hopen op net zo'n mooie score als die van jou Slaapmeisje!
Spannend he Stiemie..
Mss moeten jullie eerst voor jullie zelf de keuze maken rondom het hoe en wat. Bv. bij welke uitslag je vind dat een kindje geen kans heeft, of hoe je uberhaupt staat tegenover het beeindigen van je zwangerschap bij een ronduit slechte uitslag.
Ik weet van mezelf dat een kindje hier altijd heel erg welkom was. In de zin van eventuele handicaps voor mij geen reden zou zijn geweest om de zwangerschap af te breken (maar dat is en een heel persoonlijke keuze en daarnaast ook nog een theoretische omdat het niet het geval was)
Daarnaast vond ik de 20 weken echo heel fijn. Juist omdat ze daarmee ook een aantal heel fysieke problemen kunnen opsporen cq uitsluiten. Een kindje met down was en is heel welkom, maar ik vond het fijn om te zien dat er bv. geen direct aanwijsbare hartafwijkingen te zien waren. (en open ruggetje en klompvoetjes e.d.)
Mss moeten jullie eerst voor jullie zelf de keuze maken rondom het hoe en wat. Bv. bij welke uitslag je vind dat een kindje geen kans heeft, of hoe je uberhaupt staat tegenover het beeindigen van je zwangerschap bij een ronduit slechte uitslag.
Ik weet van mezelf dat een kindje hier altijd heel erg welkom was. In de zin van eventuele handicaps voor mij geen reden zou zijn geweest om de zwangerschap af te breken (maar dat is en een heel persoonlijke keuze en daarnaast ook nog een theoretische omdat het niet het geval was)
Daarnaast vond ik de 20 weken echo heel fijn. Juist omdat ze daarmee ook een aantal heel fysieke problemen kunnen opsporen cq uitsluiten. Een kindje met down was en is heel welkom, maar ik vond het fijn om te zien dat er bv. geen direct aanwijsbare hartafwijkingen te zien waren. (en open ruggetje en klompvoetjes e.d.)
Stiemie, gefeliciteerd!!
Als je al langer meeleest, heb je waarschijnlijk ook mijn verhaal gelezen. Een nekplooimeting zou ik desondanks weer laten doen. Een vruchtwaterpunctie weet ik niet, nu ik moeder ben en zie hoe belangrijk, mooi, lief en geweldig ik mijn kindje vind, weet ik niet of ik het risico van een punctie nogmaals zou nemen.
Als je al langer meeleest, heb je waarschijnlijk ook mijn verhaal gelezen. Een nekplooimeting zou ik desondanks weer laten doen. Een vruchtwaterpunctie weet ik niet, nu ik moeder ben en zie hoe belangrijk, mooi, lief en geweldig ik mijn kindje vind, weet ik niet of ik het risico van een punctie nogmaals zou nemen.
...maar weI in de aap gelogeerd :P
*
Ik stuur al sinds oktober 2006 PM's, word ik dan nu PM-woman?
Laat maar: PMS-girl it is.....
*
Ik stuur al sinds oktober 2006 PM's, word ik dan nu PM-woman?
Laat maar: PMS-girl it is.....
Goedemorgen allemaal,
weer een tijdje geleden maar nu weer aardig op de rails. Nog niet helemaal maar goed dat komt vanzelf wel. Met de kleine gaat alles prima nu precies vijf weekjes oud en groeit als de bekende kool.
Wij hebben toch een klacht ingediend bij het ziekenhuis en donderdagmorgen hebben we in het ziekenhuis een gesprek met de zorgcoordinator van de afdeling verloskunde/gyneacologie. Ik ben erg benieuwd wat daar uit gaat komen en ergens heb ik ook nog wel de bibbers daarvoor. Heb aangegeven dat ik dat dus niet wil met de betreffende personen die de bevalling hebben gedaan.
Maandagmorgen moet ik op nacontrole bij mijn eigen verloskundige en dan gaan ze kijken of mijn schaambot toch niet of gebroken of zwaargekneusd is of iets dergelijks want mijn linkerbeen en linkerbil weigeren nog steeds grotendeels gewicht erop of iets dergelijks. Zit dus nog steeds alles op rechts te doen vijf weken later.
Karin schrikken was dat en fijn dat de kleine nu weer lekker actief is. Wel erg in blijven houden hoor en als je het niet vertrouwt gewoon nog een keertje bellen. Beter twee keer dan niet...
Stiekemurd hier alvast een paar
Suzanna jij mag ook wel hoor...
En Poejmon kom ook maar op met de kleine hoor!!!
weer een tijdje geleden maar nu weer aardig op de rails. Nog niet helemaal maar goed dat komt vanzelf wel. Met de kleine gaat alles prima nu precies vijf weekjes oud en groeit als de bekende kool.
Wij hebben toch een klacht ingediend bij het ziekenhuis en donderdagmorgen hebben we in het ziekenhuis een gesprek met de zorgcoordinator van de afdeling verloskunde/gyneacologie. Ik ben erg benieuwd wat daar uit gaat komen en ergens heb ik ook nog wel de bibbers daarvoor. Heb aangegeven dat ik dat dus niet wil met de betreffende personen die de bevalling hebben gedaan.
Maandagmorgen moet ik op nacontrole bij mijn eigen verloskundige en dan gaan ze kijken of mijn schaambot toch niet of gebroken of zwaargekneusd is of iets dergelijks want mijn linkerbeen en linkerbil weigeren nog steeds grotendeels gewicht erop of iets dergelijks. Zit dus nog steeds alles op rechts te doen vijf weken later.
Karin schrikken was dat en fijn dat de kleine nu weer lekker actief is. Wel erg in blijven houden hoor en als je het niet vertrouwt gewoon nog een keertje bellen. Beter twee keer dan niet...
Stiekemurd hier alvast een paar
Suzanna jij mag ook wel hoor...
En Poejmon kom ook maar op met de kleine hoor!!!
Iedere dag is het begin van een nieuwe morgen...
Ik ben dus ook nog druk aan het nadenken over de 20 weken echo. Nekplooimeting en die test doen we niet. Maar misschien dus wel naar de organen laten kijken. Puur zodat als er wat is, we een beslissing kunnen nemen in welk ziekenhuis we bevallen gezien ze hier in het streekziekenhuis niet alles kunnen.
Want misschien is niets weten ook niet onbezorgd zwanger zijn.
Ook zit ik best wel in over mijn bloeddruk. Ik had 100/60 dus dat is wat richting de lage kant. Terwijl je in het begin een wat hogere bloeddruk hoort te hebben. halverwege je zwangerschap schijnt het heel erg te dalen. Maar wat als die van mij nu al laag is en ik al vaak duizelingen heb?
Wat voor bloeddruk is nu hoog en wat is nu laag?
En wanneer is ie echt TE hoog of TE laag?
Want misschien is niets weten ook niet onbezorgd zwanger zijn.
Ook zit ik best wel in over mijn bloeddruk. Ik had 100/60 dus dat is wat richting de lage kant. Terwijl je in het begin een wat hogere bloeddruk hoort te hebben. halverwege je zwangerschap schijnt het heel erg te dalen. Maar wat als die van mij nu al laag is en ik al vaak duizelingen heb?
Wat voor bloeddruk is nu hoog en wat is nu laag?
En wanneer is ie echt TE hoog of TE laag?
Dan heb je idd een gemene stressfactor te pakken...niet te testen, alleen te ondervinden na de geboorte in de loop van de ontwikkeling...quote:Op dinsdag 12 december 2006 10:03 schreef Stiemie het volgende:
Hallo Slaapmeisje! Ik lees al heel lang mee en het was zo mooi om te lezen dat jij zwanger was/bent! Ik wil namelijk al heel lang een kindje maar mijn vriend wilde nog wachten. Gelukkig is hij nu ook helemaal blij!
We twijfelen erg of we de combinatietest willen laten doen. Ik ben nogal een stresskip en ik ben zo bang dat ik bij een minder goed resultaat de rest van de maanden een bonk stress ben... Aan de andere kant willen we juist wel een test omdat mijn vriend een (redelijk zwaar) autistische broer heeft en we dus weten hoe moeilijk het kan zijn voor een broertje/zusje en hoeveel druk je later ook op een eventueel broertje/zusje legt als je er zelf niet meer bent.
Natuurlijk weten we dat autisme niet te ontdekken valt met die test maar wel eventuele andere handicaps
Ik hoop niet dat ik hier nu iemand pijn mee doe...
Ik heb in mijn familie van beide kanten een hoop autisten van elke soort, van heel licht tot erg zwaar. Mijn oudste heeft het dus, maar mijn twee jongste ws. niet (we blijven afkloppen hier voorlopig).
If you have a problem, if no-one else can help, and if you can find them, maybe you can hire the A-Team
Kleintje wij hebben ook geen nekplooimeting en combi test laten doen omdat wij zoiets hadden van als het niet goed zou zijn dan is het ook welkom en ook zouden wij de beslissing over leven en dood niet willen/kunnen maken. Ieder kind hoe kort of hoe lang het ook leeft heeft recht op leven. Bij ons in de familie zitten downkindjes en ik vind dat geen reden om het te testen. Downkindjes geven iets wat wij zijn kwijtgeraakt (onbevangenheid en vrolijkheid) en het is een rijk bezit.
De 20 wekenecho hebben wij laten doen om het geslacht te laten bepalen omdat wij benieuwd waren. Over de metingen die toen gedaan zijn tijdens de 20 wknecho is tijdens de echo niet gesproken. Dat hadden we van tevoren aangegeven samen met het feit dat wij niet wilde weten of we eventueel een downkindje zouden krijgen. We hebben nu een kerngezonde dochter maar voor misschien in de toekomst willen we het weer op deze manier doen. Het is ons goed bevallen.
De 20 wekenecho hebben wij laten doen om het geslacht te laten bepalen omdat wij benieuwd waren. Over de metingen die toen gedaan zijn tijdens de 20 wknecho is tijdens de echo niet gesproken. Dat hadden we van tevoren aangegeven samen met het feit dat wij niet wilde weten of we eventueel een downkindje zouden krijgen. We hebben nu een kerngezonde dochter maar voor misschien in de toekomst willen we het weer op deze manier doen. Het is ons goed bevallen.
Iedere dag is het begin van een nieuwe morgen...
Hoi Stiemie! Welkom hier!!
Vandaag besef ik geloof ik pas wat er allemaal gebeurd is gisteren, ik kan de hele dag wel janken. En dat terwijl eigenlijk alles wel goed was. Het is zo'n kostbaar pakketje, en ik moet er niet aan denken dat er iets ernstigs aan de hand was/is!
We hebben gisteravond bij de pretecho expres niet verteld wat er die dag gebeurd was, gelukkig was de hartslag gisteravond steeds rond de 150, en het kindje was de hele tijd wakker. De echoscopiste zei wel een aantal keren dat het kindje het erg naar zijn zin heeft in mijn buik, dat doet je dan wel weer goed.
Ben wel blij dat ik straks onder controle kom van het ziekenhuis, dat geeft me een beetje rust.
Alles wordt nu goed in de gaten gehouden, maandag moet ik weer terugkomen in het zkh.
Mijn werk belde nog of het echt wel ging met me, of ik echt wel kon werken.
Het lijkt me nu wel ff een goede afleiding. En als ik me maar rustig hou dan moet het lukken.
En als ik dan hier nog even naar kijk.....dan SMELT ik wel weer
Vandaag besef ik geloof ik pas wat er allemaal gebeurd is gisteren, ik kan de hele dag wel janken. En dat terwijl eigenlijk alles wel goed was. Het is zo'n kostbaar pakketje, en ik moet er niet aan denken dat er iets ernstigs aan de hand was/is!
We hebben gisteravond bij de pretecho expres niet verteld wat er die dag gebeurd was, gelukkig was de hartslag gisteravond steeds rond de 150, en het kindje was de hele tijd wakker. De echoscopiste zei wel een aantal keren dat het kindje het erg naar zijn zin heeft in mijn buik, dat doet je dan wel weer goed.
Ben wel blij dat ik straks onder controle kom van het ziekenhuis, dat geeft me een beetje rust.
Alles wordt nu goed in de gaten gehouden, maandag moet ik weer terugkomen in het zkh.
Mijn werk belde nog of het echt wel ging met me, of ik echt wel kon werken.
Het lijkt me nu wel ff een goede afleiding. En als ik me maar rustig hou dan moet het lukken.
En als ik dan hier nog even naar kijk.....dan SMELT ik wel weer
wie met beide benen op de grond blijft staan....komt niet ver
Kleintje, 'k heb het even nagekeken, en bij Myrthe had ik met 11w3d 100/60. Dat bleef een tijdje stabiel en rond 20wkn zat ik op 100/50. Kan echt geen kwaad, betekent hooguit dat je lekker veel zoute dropjes mag eten en is een stuk gezonder dan een hoge bloeddruk. Oja, en als je voelt dat je echt duizelig wordt, even op de grond gaan zitten met je hoofd omlaag. Flauwvallen als je lang moet stilstaan, bijv in de rij bij een kassa, is niet leuk.
Welkom Stiemie!
Mibos, sterkte met de gesprekken. Moeilijk maar ook nuttig en vast ook goed voor je verwerking
Wat een lieve echo Karin
Welkom Stiemie!
Mibos, sterkte met de gesprekken. Moeilijk maar ook nuttig en vast ook goed voor je verwerking
Wat een lieve echo Karin
Kleintje, ik had ook een lage bloeddruk. Niets aan te doen en eigenlijk wel fijn voor je lijf hoor. Behalve dan duizeligheid en vermoeidheid enzo (Maar ja, dat kan ook gewoon komen door zwanger zijn)
En druk maken heb ik bij beide zwangerschappen ervaren. De kwetsbaarheid van zo'n klein mensje in de maak en of dat allemaal wel goed gaat is hier altijd heel goed ervaren. Juist te goed en ik word juist een enorme piekerkont in mijn zwangerschap. (Was ik al, maar werd nog even extra uitvergroot)
Mibos, wat goed dat jullie actie hebben ondernomen!! Nu maar diep ademhalen en daadwerkelijk ook echt alles zeggen wat je op het hart ligt! (Beleefheid is tijdens je bevalling nu ook niet echt in acht genomen, zou ik zeggen)
En druk maken heb ik bij beide zwangerschappen ervaren. De kwetsbaarheid van zo'n klein mensje in de maak en of dat allemaal wel goed gaat is hier altijd heel goed ervaren. Juist te goed en ik word juist een enorme piekerkont in mijn zwangerschap. (Was ik al, maar werd nog even extra uitvergroot)
Mibos, wat goed dat jullie actie hebben ondernomen!! Nu maar diep ademhalen en daadwerkelijk ook echt alles zeggen wat je op het hart ligt! (Beleefheid is tijdens je bevalling nu ook niet echt in acht genomen, zou ik zeggen)
Kozakken ik heb een lijstje gemaakt met alles wat er niet goed gegaan is en het lijstje is meer een lijst geworden zeg maar. Heb alles op papier gezet want anders vergeten we geheid iets. Ik heb zoiets van voor mij schiet het niet op want ik heb mijn bevalling achter de rug maar er bevallen iedere dag vrouwen daar en als ik die ermee kan helpen dan doe ik mijn mond wel open.
Wij zaten laatst samen te praten en toen zeiden wij ook van stel dat er iedere iemand zo bevalt zoals het bij mij gegaan is en niemand zegt er iets van ziet het ziekenhuis geen reden tot verbetering want ze weten het niet dus daarom en voor mijn eigen gevoel/verwerking lijkt het me goed.
Iedere maandagavond kom ik heel vervelend in slaap terwijl ik de rest van de week prima slaap maar op maandagavond ga ik de bevalling opnieuw beleven en het rare is dat het herbeleven pas in het ziekenhuis begint terwijl ik tot en met de persweeen gewoon thuis was. Maar dat was prettig en zodra ik ga piekeren begint het pas met het ziekenhuisgedeelte. Ze is uiteindelijk om 01.27 geboren en meestal kom ik pas rond die tijd in slaap.
Wij zaten laatst samen te praten en toen zeiden wij ook van stel dat er iedere iemand zo bevalt zoals het bij mij gegaan is en niemand zegt er iets van ziet het ziekenhuis geen reden tot verbetering want ze weten het niet dus daarom en voor mijn eigen gevoel/verwerking lijkt het me goed.
Iedere maandagavond kom ik heel vervelend in slaap terwijl ik de rest van de week prima slaap maar op maandagavond ga ik de bevalling opnieuw beleven en het rare is dat het herbeleven pas in het ziekenhuis begint terwijl ik tot en met de persweeen gewoon thuis was. Maar dat was prettig en zodra ik ga piekeren begint het pas met het ziekenhuisgedeelte. Ze is uiteindelijk om 01.27 geboren en meestal kom ik pas rond die tijd in slaap.
Iedere dag is het begin van een nieuwe morgen...
Stiemie ik vergeet je welkom te heten.
Wij hebben bij deze zwangerschap wel een nekplooimeting laten doen. Helemaal NIET met het doel dat we de zwangerschap zouden afbreken, maar meer dat je eventueel voorbereid bent als het eventueel niet "goed" zou zijn. Bijvoorbeeld inlezen in onderwerpen, huis aanpassen. Echter geeft dit je niet de 100% garantie maar is het een kansberekening.
Succes met je beslissing.
Wij hebben bij deze zwangerschap wel een nekplooimeting laten doen. Helemaal NIET met het doel dat we de zwangerschap zouden afbreken, maar meer dat je eventueel voorbereid bent als het eventueel niet "goed" zou zijn. Bijvoorbeeld inlezen in onderwerpen, huis aanpassen. Echter geeft dit je niet de 100% garantie maar is het een kansberekening.
Succes met je beslissing.
Op zich hebben we besloten dat een handicap geen probleem is zolang het geen zware zorgen voor een eventueel broertje of zusje met zich mee brengt. Dus bij Syndroom van Down, hele zware (verstandelijke) handicap, buiten de buik niet levensvatbaar etc willen we afbreken en bij een lichtere handicap niet. Ik wil ook pas een vruchtwaterpunctie als de kans op een miskraam dan net zo groot is als de kans dat er iets 'mis' is. Al besef ik wel dat ik dat nu heel makkelijk kan zeggen maar dat het natuurlijk een heel ander verhaal is als het echt zo is.
Stiemie, dat is op zich wel een mooi standpunt, pas een punctie als het risico op afwijking net zo hoog is als het risico op een miskraam agv punctie.
Down heb je echter in meerdere gradaties, wat van te voren niet te zeggen is.
Down heb je echter in meerdere gradaties, wat van te voren niet te zeggen is.
...maar weI in de aap gelogeerd :P
*
Ik stuur al sinds oktober 2006 PM's, word ik dan nu PM-woman?
Laat maar: PMS-girl it is.....
*
Ik stuur al sinds oktober 2006 PM's, word ik dan nu PM-woman?
Laat maar: PMS-girl it is.....
O wat een mooie echofoto zeg! Het blijft altijd zo bijzonder dat je gewoon even stiekem in je buik kan kijken en dan zomaar zo'n mini-mensje ziet zitten...
Er zal dus toch wel een kern van waarheid in kunnen zitten. Gelukkig is het echt voor het slapen gaan, want 's nachts als ik wakker lig dan is uk ook aardig rustig. Toch wel interessant, misschien legt het kindje in de buik al de basis tot het worden van een ochtend- of avondmens.quote:Op maandag 11 december 2006 19:04 schreef XXXKarinXXX het volgende:
[..]
mijn schoonzus heeft net een kindje, die vindt het snachts erg gezellig
Zij vroeg zich af waarom hij overdag slaapt en snachts wakker is.....vroeg de wijkverpleegkundige hoe dat tijdens de zwangerschap was.....ook snachts aan het feesten dus!!
Dus wat dat betreft zit er misschien wel wat in.....
Ben ik blij dat die van ons snachts over het algemeen rustig is....
Fijn trouwens dat bij jou na de schrik de 3d echo zo goed verlopen is. Hopelijk was de stress maar eenmalig!
Welkom Stiemie! Geen ervaring met de combitest hier. Wel met te strakke broeken Ik ben rond de 14 weken speciale broeken gaan dragen, maar al vanaf week 8 ofzo ging de broek open zodra ik ging zitten en na een tijdje ging die nieteens meer dicht (gelukkig had ik nog wat te grote broeken in de kast liggen, daardoor kon ik eerst m'n te kleine broeken in de hoek gooien en verder met broeken die anders juist van m'n kont afzakten)
Karin, wat een lieve echo!
En wat goed dat kindje zich nog prettig voelde en vooral dat jullie er van konden genieten! Laat het maar zo blijven he!
En wat goed dat kindje zich nog prettig voelde en vooral dat jullie er van konden genieten! Laat het maar zo blijven he!
If you have a problem, if no-one else can help, and if you can find them, maybe you can hire the A-Team
Dat is natuurlijk zo, maar als ik zie hoe het voor mijn vriend was om altijd maar in de schaduw van zijn broer te moeten staan, nooit eens iets te kunnen vertellen omdat broer weer eerst moest, bij een dagje uit stond/staat de hele dag in het teken van broer en nog als we zijn ouders zien gaat het eerst een uur over broer... dan snap ik zijn beslissing best en daar kan ik ook helemaal achter staan.quote:Down heb je echter in meerdere gradaties, wat van te voren niet te zeggen is.
Natuurlijk kan je hier in de opvoeding ook een heleboel zelf aan veranderen maar feit blijft gewoon dat sommige kinderen meer aandacht nodig hebben/ opeisen dan andere kindjes. En dat dat voor een broertje/zusje best heel moeilijk kan zijn.
Zeker als je later ook nog eens de zorg/verantwoordelijkheid voor die broer/zus krijgt omdat je ouders het niet meer aankunnen en hij/zij het ook allemaal zelf niet kan. Dan zal je toch moeten bijspringen. Het is en blijft toch altijd je broer of zus.
Ik doe mijn best!!quote:Op dinsdag 12 december 2006 11:12 schreef Mwanatabu het volgende:
Karin, wat een lieve echo!
En wat goed dat kindje zich nog prettig voelde en vooral dat jullie er van konden genieten! Laat het maar zo blijven he!
Maar vandaag kan ik het nog niet van me afzetten....
Belt mijn mam ook nog net, ik kan alleen maar huilen...
Maar goed, ik hoop dat dit een eenmalige actie was, en dat we vanaf nu weer kunnen lachen, net als ons kleintje!
wie met beide benen op de grond blijft staan....komt niet ver
Mijn zus was ook gehandicapt, meervoudig en behoorlijk zwaar.quote:Op dinsdag 12 december 2006 11:13 schreef Stiemie het volgende:
[..]
Dat is natuurlijk zo, maar als ik zie hoe het voor mijn vriend was om altijd maar in de schaduw van zijn broer te moeten staan, nooit eens iets te kunnen vertellen omdat broer weer eerst moest, bij een dagje uit stond/staat de hele dag in het teken van broer en nog als we zijn ouders zien gaat het eerst een uur over broer... dan snap ik zijn beslissing best en daar kan ik ook helemaal achter staan.
Natuurlijk kan je hier in de opvoeding ook een heleboel zelf aan veranderen maar feit blijft gewoon dat sommige kinderen meer aandacht nodig hebben/ opeisen dan andere kindjes. En dat dat voor een broertje/zusje best heel moeilijk kan zijn.
Zeker als je later ook nog eens de zorg/verantwoordelijkheid voor die broer/zus krijgt omdat je ouders het niet meer aankunnen en hij/zij het ook allemaal zelf niet kan. Dan zal je toch moeten bijspringen. Het is en blijft toch altijd je broer of zus.
Wij als zus en broer hebben wel wat moeten inleveren qua aandacht, maar ik heb dit nooit als zodanig ervaren.
Maar ik weet ook niet wat ik zou doen hoor, als ik zou weten dat het zwaar gehandicapt zou zijn, het drukt wel een ontzettende stempel op je leven.
Maar je moet je ook weer niet te druk maken om wat er allemaal niet goed kan zijn aan je kindje, anders ben je daar alleen nog maar mee bezig en kan je niet genieten van je zwangerschap.
Wij hebben dus ook niet voor allerlei extra testen gekozen, puur om de stress die het met zich meebrengt.
Wel met 12 en 20 weken echo's gehad, en die leken allemaal prima.
wie met beide benen op de grond blijft staan....komt niet ver
Dat is idd een belangrijk punt. Hier draait idd alles om de oudste als die er is. Hij is tot voor kort wel altijd overdag naar een dagbestedingscentrum gegaan, en in de weekends ging hij logeren. Die tijd was dus exclusief en heel bewust voor de jongste.quote:Op dinsdag 12 december 2006 11:13 schreef Stiemie het volgende:
[..]
Dat is natuurlijk zo, maar als ik zie hoe het voor mijn vriend was om altijd maar in de schaduw van zijn broer te moeten staan, nooit eens iets te kunnen vertellen omdat broer weer eerst moest, bij een dagje uit stond/staat de hele dag in het teken van broer en nog als we zijn ouders zien gaat het eerst een uur over broer... dan snap ik zijn beslissing best en daar kan ik ook helemaal achter staan.
Natuurlijk kan je hier in de opvoeding ook een heleboel zelf aan veranderen maar feit blijft gewoon dat sommige kinderen meer aandacht nodig hebben/ opeisen dan andere kindjes. En dat dat voor een broertje/zusje best heel moeilijk kan zijn.
Zeker als je later ook nog eens de zorg/verantwoordelijkheid voor die broer/zus krijgt omdat je ouders het niet meer aankunnen en hij/zij het ook allemaal zelf niet kan. Dan zal je toch moeten bijspringen. Het is en blijft toch altijd je broer of zus.
Kort geleden hebben we besloten het andersom te gaan doen toch: oudste gaat in een woongroep wonen, en komt dan hier logeren en dan is er veel aandacht voor hem, voor de rest gaan we een normaal gezin zijn zonder overspannen ouders en constante stress.
Je man heeft dus zeker een punt, als broer!
If you have a problem, if no-one else can help, and if you can find them, maybe you can hire the A-Team
Precies wat jij schrijft Mwanatabu. Thuis vaak overspannen ouders en heel veel stress. Ik steun hem ook echt daarin want in de zeven jaar dat we samen zijn hebben we al flink wat meegemaakt met zijn broer. Ze zijn er bij hem ook pas na zijn 20e jaar achtergekomen dat het autisme was/is. Dus tot die tijd heeft het helemaal een hele grote stempel op iedereen gedrukt. Nog steeds eigenlijk. Natuurlijk ook op zijn broer. Hij is autistisch maar dat wil niet zeggen dat hij gek is. Hij begrijpt alles juist maar al te goed en dat maakt het soms juist extra moeilijk, voor ons, maar vooral voor hemzelfquote:Op dinsdag 12 december 2006 11:45 schreef Mwanatabu het volgende:
[..]
Dat is idd een belangrijk punt. Hier draait idd alles om de oudste als die er is. Hij is tot voor kort wel altijd overdag naar een dagbestedingscentrum gegaan, en in de weekends ging hij logeren. Die tijd was dus exclusief en heel bewust voor de jongste.
Kort geleden hebben we besloten het andersom te gaan doen toch: oudste gaat in een woongroep wonen, en komt dan hier logeren en dan is er veel aandacht voor hem, voor de rest gaan we een normaal gezin zijn zonder overspannen ouders en constante stress.
Je man heeft dus zeker een punt, als broer!
XXXKarinXXX ik snap dat het bij anderen natuurlijk ook heel anders kan gaan. Misschien scheelde het dat jij nog een broer had? Zodat jullie mekaar nog hadden zeg maar?
Tuurlijk ben ik ook wel gefrustreerd geweest, kom ik uit school, kan mijn verhaal niet doen, want zus komt eraan met het busje, of zus krijgt een aanval...of, of, of.....quote:Op dinsdag 12 december 2006 11:57 schreef Stiemie het volgende:
[..]
XXXKarinXXX ik snap dat het bij anderen natuurlijk ook heel anders kan gaan. Misschien scheelde het dat jij nog een broer had? Zodat jullie mekaar nog hadden zeg maar?
En in de pubertijd heb ik haar echt soms genegeerd (dat vind ik achteraf echt erg, maar ja)
Het scheelt dat zij er eerder was als ons, en dat wij dus niet anders wisten als dat we een gehandicapte zus hadden.
wie met beide benen op de grond blijft staan....komt niet ver
Grappig dat je dat zo ziet, ik zit de laatste tijd juist te bedenken van "goh, misschien was het beter geweest als Lukas de jongste was geweest, dan hadden de anderen een ontspannener start gehad".quote:Op dinsdag 12 december 2006 12:14 schreef XXXKarinXXX het volgende:
[..]
Tuurlijk ben ik ook wel gefrustreerd geweest, kom ik uit school, kan mijn verhaal niet doen, want zus komt eraan met het busje, of zus krijgt een aanval...of, of, of.....
En in de pubertijd heb ik haar echt soms genegeerd (dat vind ik achteraf echt erg, maar ja)
Het scheelt dat zij er eerder was als ons, en dat wij dus niet anders wisten als dat we een gehandicapte zus hadden.
If you have a problem, if no-one else can help, and if you can find them, maybe you can hire the A-Team
Ik hoop toch dat je zo'n test voor het kindje wat je nu verwacht laat uitvoeren en niet voor de eventuele broertjes of zusjes.quote:Op dinsdag 12 december 2006 10:03 schreef Stiemie het volgende:
Aan de andere kant willen we juist wel een test omdat mijn vriend een (redelijk zwaar) autistische broer heeft en we dus weten hoe moeilijk het kan zijn voor een broertje/zusje en hoeveel druk je later ook op een eventueel broertje/zusje legt als je er zelf niet meer bent.
Of denk je dat het autistisch zijn enkel drukt op broertjes en zusjes en niet op het kind zelf?
sorry dat ik zo fel reageer, maar de manier waarop je dit zegt schiet even zwaar in mijn verkeerde keelgat.
troel (de ~ (v.), ~en)
1 [inf.] vrouw of meisje
2 trut
1 [inf.] vrouw of meisje
2 trut
Hangt af "per autist" denk ik. Mijn zoontje merkt niet dat hij anders is.quote:Op dinsdag 12 december 2006 12:55 schreef Troel het volgende:
[..]
Ik hoop toch dat je zo'n test voor het kindje wat je nu verwacht laat uitvoeren en niet voor de eventuele broertjes of zusjes.
Of denk je dat het autistisch zijn enkel drukt op broertjes en zusjes en niet op het kind zelf?
sorry dat ik zo fel reageer, maar de manier waarop je dit zegt schiet even zwaar in mijn verkeerde keelgat.
If you have a problem, if no-one else can help, and if you can find them, maybe you can hire the A-Team
Ok, dat is een duidelijke afweging. Toch lijkt het me moeilijk, ik ken ook kinderen met Down die nauwelijks extra aandacht nodig hebben in vergelijking met 'gewone' kinderen. En omdat je het niet weet van te voren, lijkt het me een moeilijke beslissing.quote:Op dinsdag 12 december 2006 11:13 schreef Stiemie het volgende:
[..]
Dat is natuurlijk zo, maar als ik zie hoe het voor mijn vriend was om altijd maar in de schaduw van zijn broer te moeten staan, nooit eens iets te kunnen vertellen omdat broer weer eerst moest, bij een dagje uit stond/staat de hele dag in het teken van broer en nog als we zijn ouders zien gaat het eerst een uur over broer... dan snap ik zijn beslissing best en daar kan ik ook helemaal achter staan.
Natuurlijk kan je hier in de opvoeding ook een heleboel zelf aan veranderen maar feit blijft gewoon dat sommige kinderen meer aandacht nodig hebben/ opeisen dan andere kindjes. En dat dat voor een broertje/zusje best heel moeilijk kan zijn.
Zeker als je later ook nog eens de zorg/verantwoordelijkheid voor die broer/zus krijgt omdat je ouders het niet meer aankunnen en hij/zij het ook allemaal zelf niet kan. Dan zal je toch moeten bijspringen. Het is en blijft toch altijd je broer of zus.
Wij hadden na de nekplooimeting in theorie de afweging dat het kindje wel moest kunnen genieten van het leven. En ook dat is geen meetbaar feit. Ten tijde van de punctie was er ook net een onderzoek in het nieuws, dat vrouwen die later in de zwangerschap kiezen voor beëindiging, daar eigenlijk een trauma aan over houden, dat kwam er bij mij toen ook nog eens bij.
Gelukkig was er helemaal niets aan de hand na de punctie en hebben we geen keus hoeven maken.
Ik hoop voor jullie dat dat ook het geval is natuurlijk en wederom vind ik het erg goed, net zoals bij Kleintje (en vele anderen waarschijnlijk ook) dat je zo bewust nadenkt over een 20 weken echo ed.!
Laat je lekker verwennen en geniet!
...maar weI in de aap gelogeerd :P
*
Ik stuur al sinds oktober 2006 PM's, word ik dan nu PM-woman?
Laat maar: PMS-girl it is.....
*
Ik stuur al sinds oktober 2006 PM's, word ik dan nu PM-woman?
Laat maar: PMS-girl it is.....
Ben ik niet helemaal met je eens.quote:Op dinsdag 12 december 2006 12:55 schreef Troel het volgende:
[..]
Ik hoop toch dat je zo'n test voor het kindje wat je nu verwacht laat uitvoeren en niet voor de eventuele broertjes of zusjes.
Of denk je dat het autistisch zijn enkel drukt op broertjes en zusjes en niet op het kind zelf?
sorry dat ik zo fel reageer, maar de manier waarop je dit zegt schiet even zwaar in mijn verkeerde keelgat.
Stel nou dat het om een 2e kindje zou gaan, dan vind ik 'de invloed op het gezin' een hele valide overweging om te maken. Een kindje met Down Syndroom kan het prima naar zijn zin hebben in het leven maar toch zijn er mensen die er voor kiezen om die extra belasting voor het gezin niet aan te gaan.
En ik kan me zo voorstellen dat als je zelf ervaring hebt met als kind niet de volle aandacht krijgen wegens het hebben van een zwaar autistische broer (dat haal ik uit het verhaal) dat je dan toch ook wel even nadenkt over hoe jij dat zelf zou vinden in jouw eigen gezin.
En als je bij een 2e kindje die afweging maakt, kan dat dus ook bij een eerste kindje als je weet dat je er nog meer dan 1 wil.
***
tuurlijk, is dat ook belangrijk, maar in die post gaat het enkel om het gezin en nie tom het kindje wat nog moet komen en dat vind ik niet reeel ten opzichte van het kindje. Zeker niet omdat autisme niet eens met zo'n test eruit te halen is.quote:Op dinsdag 12 december 2006 13:12 schreef Brighteyes het volgende:
[..]
Ben ik niet met je eens hoor.
Stel nou dat het om een 2e kindje zou gaan, dan vind ik 'de invloed op het gezin' een hele valide overweging om te maken. Een kindje met Down Syndroom kan het prima naar zijn zin hebben in het leven maar toch zijn er mensen die er voor kiezen om die extra belasting voor het gezin niet aan te gaan.
En ik kan me zo voorstellen dat als je zelf ervaring hebt met als kind niet de volle aandacht krijgen wegens het hebben van een zwaar autistische broer (dat haal ik uit het verhaal) dat je dan toch ook wel even nadenkt over hoe jij dat zelf zou vinden in jouw eigen gezin.
troel (de ~ (v.), ~en)
1 [inf.] vrouw of meisje
2 trut
1 [inf.] vrouw of meisje
2 trut
Ik denk inderdaad ook dat het per autist scheelt. Troel, het kan bij jou best in het verkeerde keelgat schieten en ik lees hier langer mee dus ik heb ook wel een vermoeden waarom. Maar misschien zou je eerst verder kunnen lezen want met die test kan helemaal geen autisme worden aangetoond.quote:Op dinsdag 12 december 2006 12:55 schreef Troel het volgende:
[..]
Ik hoop toch dat je zo'n test voor het kindje wat je nu verwacht laat uitvoeren en niet voor de eventuele broertjes of zusjes.
Of denk je dat het autistisch zijn enkel drukt op broertjes en zusjes en niet op het kind zelf?
sorry dat ik zo fel reageer, maar de manier waarop je dit zegt schiet even zwaar in mijn verkeerde keelgat.
Er is dus helemaal geen verband tussen autisme en de test
En ja die test laten we naast voor het kindje zelf ook uitvoeren voor een eventueel broertje/zusje. Een kindje met Down kan zelf heel gelukkig zijn en hier niks van merken maar de verantwoordelijkheid kan voor anderen heel zwaar zijn.
En dan nog waarom zou iemand met autisme niet een goed leven kunnen hebben? Het gaat met mijn zwager inmiddels stukken beter nu hij hulp krijgt die voor hem goed is.
Brighteyes zoals jij het zegt bedoel ik het inderdaad.
Het is dan wel ons 1e kindje maar waarom mag je dan nog niet al aan een eventueel broertje of zusje denken?
Het is dan wel ons 1e kindje maar waarom mag je dan nog niet al aan een eventueel broertje of zusje denken?
Stiemie, welkom en gefeliciteerd!
Kleintje 100/60 is laag, maar niet te laag.
Mijn bloeddruk is ook al de hele zwangerschap zo en dat is gewoon prima.
Mibos, succes met het gesprek en goed dat je een klacht in hebt gediend!
Ik hoop voor je dat het snel beter gaat.
Even een vraag.
Wanneer hoor je je kraampakket binnen te hebben?
Ik heb toen ik 22 weken zwanger was een kraampakket aangevraagd via de verzekering.
Ik ben nu 31 weken en heb nog steeds niks binnen en er verder ook niks van gehoord. Stel dat er nu wat mocht gebeuren dan heb ik nog helemaal niks. Het lijkt me dat dat niet zo hoort.
En wanneer hoor je normaal gesproken een intakegesprek te krijgen voor de kraamzorg, daar heb ik ook nog niks van gehoord.
Kleintje 100/60 is laag, maar niet te laag.
Mijn bloeddruk is ook al de hele zwangerschap zo en dat is gewoon prima.
Mibos, succes met het gesprek en goed dat je een klacht in hebt gediend!
Ik hoop voor je dat het snel beter gaat.
Even een vraag.
Wanneer hoor je je kraampakket binnen te hebben?
Ik heb toen ik 22 weken zwanger was een kraampakket aangevraagd via de verzekering.
Ik ben nu 31 weken en heb nog steeds niks binnen en er verder ook niks van gehoord. Stel dat er nu wat mocht gebeuren dan heb ik nog helemaal niks. Het lijkt me dat dat niet zo hoort.
Het lijkt me dat dat niet zo hoort.En wanneer hoor je normaal gesproken een intakegesprek te krijgen voor de kraamzorg, daar heb ik ook nog niks van gehoord.
Daarom ging ze ook niet testen op autisme maar gewoon in het algemeen op afwijkingen.quote:Op dinsdag 12 december 2006 13:14 schreef Troel het volgende:
[..]
tuurlijk, is dat ook belangrijk, maar in die post gaat het enkel om het gezin en nie tom het kindje wat nog moet komen en dat vind ik niet reeel ten opzichte van het kindje. Zeker niet omdat autisme niet eens met zo'n test eruit te halen is.
En dit doen ze gezien de ervaringen van haar vriend met een autistische broer.
Daar kwam de redenatie vandaan.
***
Het kraampakket kreeg ik ook niet zo heel vroeg hoor, maar als je vroeg bevalt, ben je toch wel even in het ziekenhuis en heb je niets nodig van het kraampakket.
De intake, ik zou gewoon even bellen appelsap, maar volgens mij wisselt het per instelling.
De intake, ik zou gewoon even bellen appelsap, maar volgens mij wisselt het per instelling.
...maar weI in de aap gelogeerd :P
*
Ik stuur al sinds oktober 2006 PM's, word ik dan nu PM-woman?
Laat maar: PMS-girl it is.....
*
Ik stuur al sinds oktober 2006 PM's, word ik dan nu PM-woman?
Laat maar: PMS-girl it is.....
Ik hebmijn intake gesprek pas met 38 weken gekregen en mijn kraampakket wel eerder, maar ik weet niet meer precies hoeveel weken ik was, maar mocht er nú iets gebeuren moet je toch naar het ziekenhuis en gebruik je het kraampakket niet. Je hoeft hem dus eigenlijk pas vanaf 37 weken in huis te hebben, maar als je twijfelt of hij uberhaupt wel binnenkomt moet je even een belletje doen naar je verzekeringquote:Op dinsdag 12 december 2006 13:23 schreef appelsap het volgende:
Even een vraag.
Wanneer hoor je je kraampakket binnen te hebben?
Ik heb toen ik 22 weken zwanger was een kraampakket aangevraagd via de verzekering.
Ik ben nu 31 weken en heb nog steeds niks binnen en er verder ook niks van gehoord. Stel dat er nu wat mocht gebeuren dan heb ik nog helemaal niks. Het lijkt me dat dat niet zo hoort.
En wanneer hoor je normaal gesproken een intakegesprek te krijgen voor de kraamzorg, daar heb ik ook nog niks van gehoord.
Moet je eigenlijk meteen doorgeven aan je verzekering dat je zwanger bent?
Of ontdekken ze dat vanzelf wel als ze rekeningen gaan ontvangen?
Of ontdekken ze dat vanzelf wel als ze rekeningen gaan ontvangen?
Nou, dat is al weer een hele geruststelling.
De weken gaan de laatste tijd zo snel dat ik me nu al zorgen maak of alles wel op tijd klaar gaat komen en binnen gaat zijn. Het begint al vroeg.
De weken gaan de laatste tijd zo snel dat ik me nu al zorgen maak of alles wel op tijd klaar gaat komen en binnen gaat zijn. Het begint al vroeg.
Appelsap, ik had mijn kraampakket met 27 weken al binnen. Vond het wel erg vroeg,vooral omdat ik nog niet echt met de bevalling of wat dan ook bezig was.
Intake gesprek heb ik 10 januari, ik had een brief gekregen van het kraamcentrum dat ik moest bellen voor een afspraak.
Intake gesprek heb ik 10 januari, ik had een brief gekregen van het kraamcentrum dat ik moest bellen voor een afspraak.
Appelsap, je kunt altijd even bellen of alles bij hun bekend is. Weet je het zeker.
Enne Stiemie, dat moet je wel bij hun melden. (en vervolgens bij de kraamzorginstelling naar keuze en de verloskundige, huisarts hebben wij ook gedaan) Welkom in de wereld van regelene, bureaucratie en bedverhogers
Enne Stiemie, dat moet je wel bij hun melden. (en vervolgens bij de kraamzorginstelling naar keuze en de verloskundige, huisarts hebben wij ook gedaan) Welkom in de wereld van regelene, bureaucratie en bedverhogers
Hahaha ja dankjewel Kozakken. Ik beschik sinds de laatste paar weken inderdaad over een hele nieuwe woordenschat!
En natuurlijk allemaal nog bedankt voor de lieve felicitaties! Het gaat nu allemaal een beetje echt worden die zwangerschap .
En natuurlijk allemaal nog bedankt voor de lieve felicitaties! Het gaat nu allemaal een beetje echt worden die zwangerschap .
Het gaat nu hard idd!quote:Op dinsdag 12 december 2006 13:37 schreef appelsap het volgende:
Nou, dat is al weer een hele geruststelling.
De weken gaan de laatste tijd zo snel dat ik me nu al zorgen maak of alles wel op tijd klaar gaat komen en binnen gaat zijn. Het begint al vroeg.
Nieuwsgierig vraagje, blijf je nog wel bij je ouders wonen nu je gestopt ben met je school?
***
