mensen die geen belangstelling tonen

Fijne familie heb jij. Had je een tijd terug niet ook hier een topic dat je zus had "vergeten" jou uit te nodigen voor haar bruiloft?

Naast familie is er verder ook niemand die er om leek te geven, dit keer?

In ieder geval sterkte, hopen dat het weer even stabiel blijft.

quote:

Op donderdag 7 december 2006 23:44 schreef beerten het volgende:
Niet om persoonlijke banden tussen mensen te onderhouden.

Dat ben ik niet met je eens. Een email kan heel persoonlijk zijn en een prima medium om het contact met mensen op gang te houden. Ik ben het wel met je eens dat het persoonlijke eraf gaat als er een hele rits namen bovenaan het mailtje staat. En ook zou ik van een goede vriendin zoiets liever via de telefoon of persoonlijk horen; dat dan weer wel.

quote:

Op vrijdag 8 december 2006 10:37 schreef miss_dynastie het volgende:

[..]

Dat ben ik niet met je eens. Een email kan heel persoonlijk zijn en een prima medium om het contact met mensen op gang te houden. Ik ben het wel met je eens dat het persoonlijke eraf gaat als er een hele rits namen bovenaan het mailtje staat. En ook zou ik van een goede vriendin zoiets liever via de telefoon of persoonlijk horen; dat dan weer wel.

Ja, maar ik kan het me toch zeker wel voorstellen. Toen mijn vader gestorven was (jaren geleden hoor) heb ik ook een massa-mail gestuurd naar mijn vrienden-adresboek. Je hebt dan gewoon geen zin om het hele verhaal aan iedereen persoonlijk uit te leggen. Je hebt wel iets anders te doen. Ik zou daarintegen wel redelijk telkeurgesteld zijn als niemand hier een reply op gegeven zou hebben. Het is redelijk makkelijk om even een berichtje terug te sturen: Rot voor je en sterkte.

quote:

Op vrijdag 8 december 2006 10:09 schreef Viking84 het volgende:
alleen de familie van mijn beste vriend en hij zelf . Hij belde voor me met mijn ouders, ging mee naar het ziekenhuis, doet de boodschappen (aangezien ik niet naar buiten mag). Echt een golden boy .

Zo hoort het. Gewoon een andere familie opzoeken.

is het nu zo raar dat TS een beetje aandacht/belangstelling verwacht had

als jij met een enthousiast verhaal komt op werk en iedereen negeert je of zegt enkel "goh, leuk, iemand nog koffie", vind je dat toch ook niet leuk?

we hebben het hier niet over vage kennissen, maar familie en wat ze dacht vrienden.
1 fucking mailtje is toch niet teveel moeite?
en dat men dan zegt "je had zelf ook gewoon moeten bellen ipv mailen", ja ik weet niet, maar als iemand gehoorproblemen heeft is ms mailen handiger

en dat de mail aan meerdere gestuurd is, ja, ms maakt dat het minder persoonlijk, maar is dat beledigend of zo, dat je daarom het maar negeert? wat een kleinzieligheid dan.

een beetje aandacht en meteen krijg je een hele zooi verwijten over je heen "je had ook moeten bellen, je mag niets verwachten, waarom zou je mensen verplichten te reageren, je had ze ieder apart moeten mailen, je dringt je op, je bladiefuckingbla".

als 1 iemand je verjaardag vergeet, nu ja, boeien, als iedereen je verjaardag vergeet dan vindt niemand dat leuk, ook al doe je ms stoer.
en dat is hier net zo, niemand reageert, en ja dat zou ik ook klote vinden, veel lieden hier blijkbaar niet.

quote:

Op vrijdag 8 december 2006 11:01 schreef Fjolle het volgende:

[..]

Ja, maar ik kan het me toch zeker wel voorstellen. Toen mijn vader gestorven was (jaren geleden hoor) heb ik ook een massa-mail gestuurd naar mijn vrienden-adresboek. Je hebt dan gewoon geen zin om het hele verhaal aan iedereen persoonlijk uit te leggen. Je hebt wel iets anders te doen. Ik zou daarintegen wel redelijk telkeurgesteld zijn als niemand hier een reply op gegeven zou hebben. Het is redelijk makkelijk om even een berichtje terug te sturen: Rot voor je en sterkte.

Mijn vader is in 2000 gestorven, misschien een tijd waarin e-mail nog een stukje minder ingeburgerd was, maar zelfs nu kan ik me niet voorstellen om zo'n boodschap per mail te brengen. Ik heb een aantal goede vrienden gebeld, en zij hebben het verhaal uitgelegd _{en dat was voor mij ook goed; ik wilde ook wel mijn verhaal even doen, die ochtend}. Sommige mensen waren heel geschokt, ik denk dat die zich rot waren geschrokken als ze een mailtje van mij met deze boodschap hadden gekregen. Ikzelf had inderdaad wel wat anders te doen, die eerste dag, maar daarna was ik toch echt wel blij met de persoonlijke reacties (een briefje, kaartje, telefoontje, bezoekje-> geen mail). Ik zou ook niet weten hoe ik zou moeten reageren op een mail van een goede vriendin met 'hoi, mijn vader is dood'. 'Rot voor je', is dat niet wat leeg Tuurlijk al leuk dat mensen met je meeleven, maar toch...

quote:

Op vrijdag 8 december 2006 11:20 schreef milagro het volgende:
[..]

als 1 iemand je verjaardag vergeet, nu ja, boeien, als iedereen je verjaardag vergeet dan vindt niemand dat leuk, ook al doe je ms stoer.
en dat is hier net zo, niemand reageert, en ja dat zou ik ook klote vinden, veel lieden hier blijkbaar niet.

Juist. Jij legt je vinger weer precies op de goede plek.

quote:

Ik zou ook niet weten hoe ik zou moeten reageren op een mail van een goede vriendin met 'hoi, mijn vader is dood'. 'Rot voor je', is dat niet wat leeg Tuurlijk al leuk dat mensen met je meeleven, maar toch...

als een vriendin mij zou mailen met dergelijk ernstig /slecht nieuws, dan zou ik terugmailen "ik wil je nu even bellen, kan dat? ".

iemand kan een reden hebben waarom ze het nieuws mailt, bang te emotioneel te worden aan de telefoon bv.

iemand is op dat moment blijkbaar verdrietig, ongerust whatever, en wil dat delen, dan ga ik toch geen analyse erop loslaten over de vorm waarin die persoon me contacteert?
gewoon een reactie, en dan kun je altijd nog vragen als het zo belanrijk voor jou is, waarom iemand niet belde maar mailde.

quote:

Op vrijdag 8 december 2006 11:22 schreef miss_dynastie het volgende:

[..]

Mijn vader is in 2000 gestorven, misschien een tijd waarin e-mail nog een stukje minder ingeburgerd was, maar zelfs nu kan ik me niet voorstellen om zo'n boodschap per mail te brengen. Ik heb een aantal goede vrienden gebeld, en zij hebben het verhaal uitgelegd _{en dat was voor mij ook goed; ik wilde ook wel mijn verhaal even doen, die ochtend}. Sommige mensen waren heel geschokt, ik denk dat die zich rot waren geschrokken als ze een mailtje van mij met deze boodschap hadden gekregen. Ikzelf had inderdaad wel wat anders te doen, die eerste dag, maar daarna was ik toch echt wel blij met de persoonlijke reacties (een briefje, kaartje, telefoontje, bezoekje-> geen mail).

Tuurlijk heb ik de mensen bericht die het dichtste bij je staan, maar iedereen wist al dat hij op sterven lag, dus dan is zo'n mailtje wel handig. Je gaat op zo'n moment niet 30 mensen afbellen. Begrijpt meteen iedereen dat je even niet bereikbaar bent.

quote:

Ik zou ook niet weten hoe ik zou moeten reageren op een mail van een goede vriendin met 'hoi, mijn vader is dood'. 'Rot voor je', is dat niet wat leeg Tuurlijk al leuk dat mensen met je meeleven, maar toch...

Tuurlijk is dat leeg. Het gaat erom dat je even een reactie geeft, niet deze..... Je maakt hem dan wel persoonlijk. Het was maar een voorbeeldje dat een reactie geven best kan ook al vind je het zelf misschien nog zo moeilijk om er 1 te bedenken.

Ik denk dat dat vaak ook de reden is van geen reactie geven: "Ik wist niet hoe te reageren op dit bericht."

quote:

Op woensdag 6 december 2006 20:26 schreef Viking84 het volgende:

[..]

mensen snappen toch wel dat ik die mail niet voor niets stuur? Als ik had geweten dat het hen niets kon schelen, had ik die mail niet gestuurd. Had me weer tijd bespaard. Als iemand zijn 'dagboek' met anderen gaat delen, heeft 'ie daar een bepaalde bedoeling mee.

Waarom praat je niet gewoon ff met ze Lijkt me zinniger dan dit.

quote:

Op vrijdag 8 december 2006 11:38 schreef Fjolle het volgende:
Ik denk dat dat vaak ook de reden is van geen reactie geven: "Ik wist niet hoe te reageren op dit bericht."

Da's absoluut waar.

quote:

Op vrijdag 8 december 2006 11:47 schreef Viking84 het volgende:

Laatst nodigde m'n broer me uit om een weekendje te komen. Ik mailde meteen terug van ha, ik kan komend weekend wel en ik hoor dan gewoon niets meer van hem, want hij checkt z'n mail niet meer die week etc. Het is echt jammer dat mail het nog nooit kan winnen van een telefoongesprek. Zolang dat zo is ben ik de pineut .

Dan sms je even

quote:

Op vrijdag 8 december 2006 11:50 schreef Viking84 het volgende:

Weer een misverstand opgehelderd .

En zo doe je dat.

quote:

Op vrijdag 8 december 2006 11:51 schreef Viking84 het volgende:

[..]

had ook gekund natuurlijk . Ik denk dat dat wel een goed alternatief is voor mail.
Maar goed, dan kan degene het moment van antwoorden ook uitstellen. Als je belt, kun je direct een antwoord afdwingen, dat is het grote voordeel.

Tuurlijk. Het gaat er mij meer om dat je niet continu je mail checkt. Dus als je snel iets wilt doorgeven dan is sms daar waarschijnlijk beter voor.

Verder vind ik je familie/vrienden een beetje raar overkomen of jij bent iemand die erg veel (te veel) aandacht vraagt waardoor mensen er niet meer op reageren...

quote:

Op vrijdag 8 december 2006 00:22 schreef Jane het volgende:

[..]

Dit is ook onzin. De meeste vrienden die ik heb wonen tegenwoordig niet meer echt in de buurt en bovendien heeft iedereen een druk leven. We zien elkaar niet wekelijks, maar het contact blijft nu juist behouden doordat er e-mail enzovoort bestaat. En als we wel face-to-face afspreken, dan worden die afspraken ook altijd via mail gemaakt. Tja, dat gaat tegenwoordig nu eenmaal zo.

Hallo lieverd: op iedere regel zijn uitzonderingen. Denk je nu werkelijk dat ik dat niet zie?

quote:

Op vrijdag 8 december 2006 11:47 schreef Viking84 het volgende:
Een mailtje is voor mij trouwens een heel persoonlijk medium. Ik bel alleen met mijn ouders en goede bekenden en verder doe ik alles via mail en msn. Dus voor mij is het blijkbaar toch anders dan voor iemand die wel goed hoort. Ik leg m'n hele hebben en houden in een mail en ik sta dan ook bekend om mijn ellenlange mailtjes . Het is niet de eerste keer dat mensen niet goed begrijpen hoe belangrijk e-mail voor mij is. Vaak als mijn vader of moeder jarig is, bellen mijn broer en zussen met elkaar om te overleggen over het cadeau en ik hoor dan achteraf: "we hebben dit en dat gekocht, doe je mee?". Dat vind ik niet leuk, dus tegenwoordig wil ik het zelf regelen namens iedereen (en dan mail ik hen ook, maar ze reageren zo traag altijd ) of ik koop gewoon zelf iets en dan zijn ze boos, want ik word immers ook boos word als zij mij er niet bij betrekken, dus dan ben ik ineens hypocriet. Maar het komt echt door het medium. Ik weet wel dat ik hun gemakkelijker kan bereiken als ik bel, maar snap dat dan, ik kan niet bellen!
Laatst nodigde m'n broer me uit om een weekendje te komen. Ik mailde meteen terug van ha, ik kan komend weekend wel en ik hoor dan gewoon niets meer van hem, want hij checkt z'n mail niet meer die week etc. Het is echt jammer dat mail het nog nooit kan winnen van een telefoongesprek. Zolang dat zo is ben ik de pineut .

Tja, zo gaat dat nou eenmaal. Als je er voor kiest om liever te mailen dan te bellen (en aangezien je wel met je ouders belt ga ik er van uit dat je het wel kan) terwijl je ondertussen wel weet dat de reacties dan erg traag zijn, dan moet je dat gewoon accepteren. Zelf heb ik ook een hekel aan telefoneren omdat ik al sinds ik klein ben met gehoorproblemen kamp, hoewel lang niet zo erg als jij, maar zeker als ik verkouden ben dan heb ik soms wel flinke problemen met mensen over de telefoon verstaan. Het handjevol mensen die echt heel belangrijk zijn voor mij, mijn ouders, zusje, partner en 2 goede vrienden, weten dat en vinden het dus ook niet zo erg als ik 3x achter elkaar moet vragen wat ze nou zeiden. Gelukkig maar, want op 2 na weet ik ook dat als ik mail het kan gebeuren dat het een week duurt voordat ik antwoord krijgt.
Wat ik probeer te zeggen is dat iedereen andere opvattingen heeft over e-mail als communicatiemiddel en ik krijg het idee dat jij jouw hele kennissenkring (heb je echt zoveel mensen die je tot goede vrienden rekent?) over één kam scheert door zo'n massamailtje te sturen. Ja, ik snap hoe vervelend de situatie voor jou is, maar je kunt niet verwachten dat alle mensen dezelfde opvatting over mail hebben als jij. En dan kan het dus ook heel goed gebeuren dat mensen hun mail zelden checken, omdat ze gewoon niet gewend zijn dat er belangrijke berichten in staan, aangezien jij de enige bent die ze op deze manier bereikt.
Ik denk dat je het beste met iedereen duidelijke afspraken kan maken over de manier waarop ze het best bereikbaar zijn. En heb je er al eens aangedacht om ipv een e-mail een sms'je te sturen? Dat doe ik namelijk vaak als ik geen trek in een moeizaam telefoongesprek heb.
Verder heel veel sterkte uiteraard, en dat meen ik.

quote:

Op vrijdag 8 december 2006 11:47 schreef Viking84 het volgende:
..

Gelukkig begin je het in te zien.
Is je grootste frustratie niet dat je niet "normaal" met mensen kunt communiceren?
Ik ben een klein beetje lawaaidoof (muzikant) en dat is soms al lastig. Laat staan dat ik ernstiger gehoorproblemen heb zoals jij.
Ik maak ook graag gebruik van email. Maar dat heeft zijn grenzen/beperkingen.
Je oorprobleem en de beperkingen van jouw favoriete manier van communiceren plaatsen je in een soort van sociaal gat. Helaas is het zo in de maatschappij, nu net als vroeger, dat niemand je daar uit trekt. Daar zul je zelf je weg in moeten vinden.

quote:

Op vrijdag 8 december 2006 00:22 schreef Jane het volgende:

[..]

Dit is ook onzin. De meeste vrienden die ik heb wonen tegenwoordig niet meer echt in de buurt en bovendien heeft iedereen een druk leven. We zien elkaar niet wekelijks, maar het contact blijft nu juist behouden doordat er e-mail enzovoort bestaat. En als we wel face-to-face afspreken, dan worden die afspraken ook altijd via mail gemaakt. Tja, dat gaat tegenwoordig nu eenmaal zo.

ik ben blij dat dat voor mij niet geldt. alle contacten die ik heb zijn face-to-face ontstaan. Ik kan me niets voorstellen bij een vriendschap die begint bij internetcontact. dat je later via mail communiceert via mail vind ik niet zo vreemd. veel op internet ontstane contacten komen op mij ook nogal klef over, met de nodige 'knuffels'etc.

Ik vind het heel raar dat niemand reageert. En ik vind het onzin dat dat zou komen doordat het een mail, of een massa-mail was. Een vriend van me houdt om de zoveel tijd zijn hele vrienden- en kennissenkring op de hoogte van de nieuwste ontwikkelingen wat betreft zijn kanker, en ik voel me bij zo'n massa-mailtje ook niet echt geneigd om terug te mailen maar spreek hem dan wel even aan op MSN. Beetje belangstelling tonen is echt niet teveel gevraagd, en in dit geval zelfs ook logisch, want de belangstelling is er.

Ik snap hier dus niks van. Ik kan me 1 'verklaring' voorstellen: ooit kregen wij als vriendengroep een massa-mail van een koppel over hoe moeilijk ze het ermee hadden dat ze alsmaar niet zwanger raakten. De toon van dat mailtje was heel erg zo van "niemand van jullie kan het goed doen": ze gaven een hele rits dingen aan die iemand goedbedoeld ter ondersteuning zou kunnen zeggen die ze juist NIET wilden horen, waardoor ik het idee kreeg: "wat ik ook zou zeggen als ik hierop reageer, het gaat hoe dan ook verkeerd vallen" en toen heb ik het reageren uitgesteld en op de lange baan geschoven en uiteindelijk niks laten horen.

En soms sturen mensen mailtjes waaruit je opmaakt dat ze niet per se een reactie verwachten, die hebben zo'n heel vrijblijvende toon, van "ja, ik laat het effe weten, verder niet boeiend hoor".

Ik heb je mailtje niet gelezen, dus geen idee of een van deze dingen hier aan de hand is. Maar ik vind het echt verbazend dat werkelijk helemaal niemand heeft geantwoord of op een andere manier iets van zich heeft laten horen.

attention whore

quote:

Op zaterdag 9 december 2006 01:41 schreef MoChe het volgende:
attention whore

Attention whore? Wat is er verkeerd aan het op de hoogte stellen van je vrienden van een gezondheidsprobleem dat de kop heeft opgestoken? Of is jouw idee over vrienden dat het alleen mensen zijn met wie je moet kunnen lachen, maar zo gauw het een wat zwaarder karakter krijgt, je zo snel mogelijk moet wegwezen? Dat zijn geen vrienden.

quote:

Op woensdag 6 december 2006 21:32 schreef Viking84 het volgende:
Het was een mail aan meerdere personen.
Overigens zit ik wel na te denken over het waarom van hun niet-reageren. Sommige mensen lezen vluchtig hun mail, vlak voordat ze weggaan of moeten heel veel mail lezen en hebben dan geen tijd meer om te reageren. Anderen wilden dat misschien nog doen, maar kregen de kans niet, omdat ik hen aansprak zodra ze online kwamen...

Ik ga wel aan een paar mensen vragen waarom ze niet gereageerd hebben, alleen aan mensen van wie ik zeker weet dat ze het niet verkeerd zullen opvatten . Ik weet niet of het zal helpen voor de toekomst, maar het kan geen kwaad om mensen hiervan bewust te maken (hoop ik).

ik zou zelf er niet achteraan gaan. je hebt het medegedeeld en ik zou voor de rest gewoon doen zoals normaal. je maakt het jezelf en je familie / kenissen alleen maar lastiger als je erachteraan gaat vragen zo lukraak.

misschien als je iemand TOCH aan de telefoon hebt, dat je eens kan zeggen, ik hoor je slecht sorry wil je het nog eens herhalen. dat biedt in ieder geval weer een opening tot gesprek over je problemen. maar als iemand niet wil is forceren zinloos.

ik krijg ook nog wel eens een dagboekmailtje binnen van iemand die hem dan aan 8 mensen heeft gestuurd. ik reageer er meestal wel op, meer zoiets van, sterkte gewenst. maar het is toch een vreemde manier om iets mede te delen vind ik. vrij onpersoonlijk en meer gericht op het verspreiden van nieuws dan op een interactie. misschien dus zowieso niet meer doen per mail? mijn persoonlijke idee erover.

succes met je gehoor! hoop dat het allemaal goed aanslaat en wegblijft daarna.