Nee ik ook niet. Vooral omdat je het (naar ik begrijp) in een 'massamail' hebt gestuurd? Als iemand mij een persoonlijke mail stuurt, reageer ik sneller dan op een mail die naar meerdere mensen is gestuurd. In alle situaties trouwens. Ook over een feestje, of iets leuks. Door zo'n 'massamail' geef je onbewust aan dat het een kennisgeving is, en daar reageren mensen gewoon niet zo snel op.quote:Op woensdag 6 december 2006 22:30 schreef FrituurVetPet het volgende:
Ik vind dit niet persé een gevalletje 'mijn vrienden laten het afweten'.
Nee dat is echt helemaal niet waar. Ik vind het wel fijn als een bekende mij dit mededeelt en ik zal er dan zeker rekening mee houden.quote:Op woensdag 6 december 2006 23:22 schreef Martijn_fijn het volgende:
Het is simpel. Mensen houden er nu eenmaal niet van om verhalen over ziektes en kwalen aan te horen. Als ze voortaan denken een ziektes of kwalen, dan denken ze aan jou. En daarmee wil je toch niet geassocieerd worden?
Het klinkt hard, maar dit soort dingen kan je beter voor jezelf houden.
Ik zal je uitleggen waarom het fout is om 'negatief' te converseren.quote:Op woensdag 6 december 2006 23:27 schreef FrituurVetPet het volgende:
[..]
Nee dat is echt helemaal niet waar. Ik vind het wel fijn als een bekende mij dit mededeelt en ik zal er dan zeker rekening mee houden.
Voor je houden resulteert alleen maar in pijnlijke situaties.
Vrienden die lachend 'ben je doof of zo' naar TS zijn hoofd gooien als hij even iets 2 of 3 keer niet verstaat. Als je het gewoon even meld gebeuren dat soort dingen niet.
Zelfde soort pijnlijke situaties met suikerziektes of weet ik het wat.
Meestal helpt het al gewoon als je iets van je laat horen, ook al is het alleen maar 'Sterkte!'. De ander verwacht heus niet dat jij het probleem oplost hoor. Daar gaat het niet om.quote:Op woensdag 6 december 2006 23:41 schreef Boschkabouter het volgende:
Ik zou zelf ook niet weten wat ik zou moeten terugsturen als ik zo'n mail zou ontvangen.
Niet omdat het me niet interesseert, maar gewoon omdat je weinigs zinnigs zou kunnen zeggen op zo'n mededeling behalve de cliché opmerkingen als "Oh wat erg", waar je zelf ook niets aan hebt.
Dan stuur je toch een mailtje terug. Zo van: ik vind het heel erg voor je, maar zou je voortaan zoiets persoonlijk willen vertellen (of helemaal niet) en niet in een mailtje? Want daar houd ik niet zo van.quote:Op woensdag 6 december 2006 23:50 schreef Bep het volgende:
Ik zou geen ongevraagde mail willen ontvangen van mensen met hun kwalen ,als ik hen spreek en vraag hoe het met ze is , is het daar vroeg genoeg voor. Maar ongevraagd een mail met kwalen en ziektes moeten beantwoorden? Ik vind het nogal opdringerig , eigenlijk
Wat je zegt, gewoon iets laten horen. Kleine moeite, TS erg blij (of ander persoon die t betrefd). En zoals ik hierboven zei, is mail niet echt handig idd. Maar als jij het zou vergeten zou je iig wel reageren als de TS je spreekt op msn of waar dan ook (aangezien de rest van je post).quote:Op donderdag 7 december 2006 00:33 schreef Jane het volgende:
[..]
Meestal helpt het al gewoon als je iets van je laat horen, ook al is het alleen maar 'Sterkte!'. De ander verwacht heus niet dat jij het probleem oplost hoor. Daar gaat het niet om.
Wat een rare, egocentrische reacties in dit topic, zeg! Iedereen heeft in z'n leven waarschijnlijk wel een paar mensen waarvan je verwacht dat ze belangstelling tonen om het moment dat er 'iets' met je aan de hand is (of het nou iets leuks of iets minder leuks is). Op het moment dat er dan niemand reageert, dan snap ik best dat TS in dit geval teleurgesteld is hoor.
Aan de andere kant... Zelf heb ik met mail wel eens dat ik het lees en me dan voorneem om op een wat minder druk tijdstip te antwoorden. En dat vergeet ik dan of het komt er om één of andere reden niet van. Dat is wel een beetje de pest van mail. Dat je de reactie kunt uitstellen, waardoor je het soms helemaal niet doet.
Ik vraag niet om mail van anderen , dring me dat dan ook niet opquote:Op donderdag 7 december 2006 00:34 schreef base3ball het volgende:
[..]
Dan stuur je toch een mailtje terug. Zo van: ik vind het heel erg voor je, maar zou je voortaan zoiets persoonlijk willen vertellen (of helemaal niet) en niet in een mailtje? Want daar houd ik niet zo van.
Ik vind het een slap excuus om te gebruiken om niets tegen zo iemand te zeggen. Ik denk dat de meesten die ie gemaild heeft ook nauwelijks hadden gereageerd als het op een andere manier was gebracht.
Oke een mailtje is ook niet bepaald de goede manier ervoor, maar ja zo schijnt het tegenwoordig te gaan![]()
Ja, dat zeker natuurlijk. Negeren is echt heel raar, vind ik.quote:Op donderdag 7 december 2006 00:37 schreef base3ball het volgende:
Maar als jij het zou vergeten zou je iig wel reageren als de TS je spreekt op msn of waar dan ook (aangezien de rest van je post).
dat negeren lijkt vrij normaal, na een tijdje weet niemand meer wat te doen. Kheb zelf de nodige abnormale problemen gehad en nogsteeds.quote:Op donderdag 7 december 2006 00:40 schreef Jane het volgende:
[..]
Ja, dat zeker natuurlijk. Negeren is echt heel raar, vind ik.
Ja maar wat wil je dan van reactie van ons nu? Moeten wij gissen naar de reden waarom ze niet reageren op je mail? Het kan zoveel zijn namelijk. Te onpersoonlijk, niet weten hoe met de situatie om te gaan... Als je het zou vragen weet je het en hoef je niet boos/teleurgesteld te zijn, misschien hebben ze er wel persoonlijke redenen voorquote:Op woensdag 6 december 2006 20:37 schreef Viking84 het volgende:
[..]
nog een keer dan: het overgrote deel van de mensen om wie het gaat heeft nog nooit gehoorproblemen van mij meegemaakt (op de gebruikelijke problemen na dan, want ik blijf zwaar slechthorend). En ik ga niets aan de niet-reactanten zelf vragen, want dat levert alleen maar gezeur op. Geen zin in. Zij moeten zelf snappen dat het sociaal wenselijk gedrag is om iemand met wie je regelmatig omgaat beterschap te wensen als deze ziek is. Als zij dat niet snappen, is dat hun probleem, niet het mijne. Wel een probleem waar ik last van heb, maar ja, zo zit de maatschappij in elkaar.
daar heb je gelijk in, maar als je wat hebt weet je soms niet wat te doenquote:Op donderdag 7 december 2006 01:21 schreef WeirdMicky het volgende:
Het is ongelukkigen eigen het medelijden van anderen op te wekken, die met zinloze hulp de slagen van het lot proberen te verzachten.
Het is ook niet erg om je ongeluk te delen met anderen. Desondanks is het sowieso wel handig om bewust te zijn dat vrienden wel kunnen reageren, maar ze nooit iets nuttigs konden melden via mail. Het is natuurlijk niet leuk voor de TS, maar als het probleem vaker voorkomt en het niet een probleem is waarbij vrienden zichzelf in kunnen verplaatsen, dan zijn alle opmerkingen bij voorbaat al nutteloos.quote:Op donderdag 7 december 2006 01:23 schreef Pustasu het volgende:
[..]
daar heb je gelijk in, maar als je wat hebt weet je soms niet wat te doen
die opmerkingen zijn vaak ook nutteloos, tevens de vraag om hulp. De aandacht kan vaak een tijdelijke opluchting zijn, meer niet.quote:Op donderdag 7 december 2006 01:28 schreef WeirdMicky het volgende:
[..]
Het is ook niet erg om je ongeluk te delen met anderen. Desondanks is het sowieso wel handig om bewust te zijn dat vrienden wel kunnen reageren, maar ze nooit iets nuttigs konden melden via mail. Het is natuurlijk niet leuk voor de TS, maar als het probleem vaker voorkomt en het niet een probleem is waarbij vrienden zichzelf in kunnen verplaatsen, dan zijn alle opmerkingen bij voorbaat al nutteloos.
Doet me denken aan Nietzsche: 'Mensen die troost nodig hebben worden door geen enkel troostmiddel zo opgebeurd als door de bewering dat er voor hun geval geen troost bestaat. Daarin ligt zo een onderscheiding besloten, dat zij hun hoofd weer opheffen. 'quote:Op donderdag 7 december 2006 01:31 schreef Pustasu het volgende:
[..]
die opmerkingen zijn vaak ook nutteloos, tevens de vraag om hulp. De aandacht kan vaak een tijdelijke opluchting zijn, meer niet.
we zijn allemaal speciaalquote:Op donderdag 7 december 2006 01:32 schreef WeirdMicky het volgende:
[..]
Doet me denken aan Nietzsche: 'Mensen die troost nodig hebben worden door geen enkel troostmiddel zo opgebeurd als door de bewering dat er voor hun geval geen troost bestaat. Daarin ligt zo een onderscheiding besloten, dat zijn hun hoofd weer opheffen. '
De druk van de ketel moet er toch af?quote:Op donderdag 7 december 2006 01:31 schreef Pustasu het volgende:
[..]
die opmerkingen zijn vaak ook nutteloos, tevens de vraag om hulp. De aandacht kan vaak een tijdelijke opluchting zijn, meer niet.
Meestal wel, maar zeker niet altijd. Bij een wederkerend probleem al helemaal niet, de een gaat er al vanuit dat je het kut vindt, maar de ander wil dit simpelweg veel vaker horen.quote:Op donderdag 7 december 2006 01:58 schreef SKETSj het volgende:
[..]
De druk van de ketel moet er toch af?
Waarom altijd zo'n ongeinteresseerde houding? Een "ik vind het echt naar voor je,
maar ik weet niet hoe ik kan helpen" kan er ook niet vanaf? rare mentaliteit.
tsssssss!!!! Overdrijf niet zo, joh!!quote:Op woensdag 6 december 2006 23:22 schreef Martijn_fijn het volgende:
Het is simpel. Mensen houden er nu eenmaal niet van om verhalen over ziektes en kwalen aan te horen. Als ze voortaan denken een ziektes of kwalen, dan denken ze aan jou. En daarmee wil je toch niet geassocieerd worden?
Het klinkt hard, maar dit soort dingen kan je beter voor jezelf houden.
mensen op straat is heel wat anders dan familie en vrienden. Ik wil graag dat het goed met hen gaat en dat zij gelukkig en gezond zijn en ik wil ook graag dat ze me het laten weten als het minder goed gaat. Daar ben je familie en vrienden voor toch? In voor- en tegenspoed. Maar goed, tegenspoed moet tegenwoordig maar mooi weggestopt worden. Het scheelt zoveel als je weet dat anderen met je meeleven.quote:Op donderdag 7 december 2006 00:39 schreef Bep het volgende:
[..]
Ik vraag niet om mail van anderen , dring me dat dan ook niet opIk vind het nogal egocentrisch van iemand om mij lastig te gaan vallen met zijn / haar kwalen . En nee ik zou dus ook niet reageren op zulke mail
Ik hou er ook niet van als mensen mij op straat aanspreken en dan gaan klagen over hun gezondheid.
Nee, ik stel hier gewoon even een observatie aan de kaak en ik illustreer dat met mijn verhaal (de inhoud van het verhaal doet er dan niet zoveel toe). Het gaat er gewoon om dat het mij opvalt dat mensen geen belangstelling tonen, ik wil weten of anderen dat herkennen en ik wil weten wat daar de oorzaken van zouden kunnen zijn.quote:Op donderdag 7 december 2006 01:08 schreef MissBliss het volgende:
[..]
Ja maar wat wil je dan van reactie van ons nu? Moeten wij gissen naar de reden waarom ze niet reageren op je mail? Het kan zoveel zijn namelijk. Te onpersoonlijk, niet weten hoe met de situatie om te gaan... Als je het zou vragen weet je het en hoef je niet boos/teleurgesteld te zijn, misschien hebben ze er wel persoonlijke redenen voor
Sterkte iig
o pleaseeeeeeeeequote:Op donderdag 7 december 2006 09:06 schreef Viking84 het volgende:
[..]
Net alsof ik hierom heb gevraagd. Het had jou net zo goed kunnen overkomen. Had je dan ook de hele tijd zo stoer zitten praten? Wedden van niet? Dan had je ook graag een arm om je heen gewild.
blijkbaar komt je bedoeling niet over, mail is ook altijd wat indirecter dan gewoon met iemand praten etc.quote:Op woensdag 6 december 2006 20:26 schreef Viking84 het volgende:
[..]
mensen snappen toch wel dat ik die mail niet voor niets stuur? Als ik had geweten dat het hen niets kon schelen, had ik die mail niet gestuurd. Had me weer tijd bespaard. Als iemand zijn 'dagboek' met anderen gaat delen, heeft 'ie daar een bepaalde bedoeling mee.
dus omdat andere mensen ook wat mankeren moet ik maar stil blijvenquote:Op donderdag 7 december 2006 11:59 schreef Bep het volgende:
[..]
o pleaseeeeeeeeeNet alsof jij de enige bent die wat mankeert op deze aarde.
En jij hebt ook niet gereageerdquote:Op donderdag 7 december 2006 11:53 schreef FuifDuif het volgende:
Ik verbaas mij over veel reacties hier. Echt, ik vind het ongelofelijk dat er mensen zijn die zonder moeite accepteren dat de "wereld nu eenmaal zo werkt." Ik vind zoiets juist alamerend in die zin van dat het laat zien hoever onze beschaving al is gezonken. Ik las hierboven iemand beweren dat mensen nu eenmaal geen zin hebben om met de ellende van anderen te worden geconfronteerd. Pardon??? Wel de lusten, maar niet de lasten? Wat zijn dat voor vriendschappen? Een trieste zaak!
Edit:
Viking84, ik keek net in mijn mailbox en zag dat je hem ook naar mij hebt gestuurd.
Ehm, nee, dan zou ik al helemaal niet al te snel op reactie rekenen...quote:Op woensdag 6 december 2006 20:23 schreef Viking84 het volgende:
Als ik nu mailde dat ik kanker had en binnen een half jaar dood zou gaan, zouden ze dan wel terug mailen? Omdat ze dat beter begrijpen?
Insunieer je daarmee dat ik hetzelfde denk als de grijze mensenmassa? Dat heb ik nergens gezegd.quote:Op donderdag 7 december 2006 09:00 schreef Viking84 het volgende:
[..]
tsssssss!!!! Overdrijf niet zo, joh!!. Iedereen weet dat het leven niet over rozen gaat en iedereen heeft het recht om daar met een ander over te praten. Dat hoort bij het leven.
Ik zou jou niet graag in mijn vriendenkring willen hebben als ik jou zo hoor praten.
Wat ik alarmerend vind is dat je alles en iedereen mailt met je oor probleem. Als je vervolgens geen gehoor krijgt, daarover een topic opent op Fok! en ook nog eens doodleuk beweert dat je het niet doet om een reactie te krijgen. En je klacht is dat je geen reactie krijgt!?quote:Op donderdag 7 december 2006 12:37 schreef Viking84 het volgende:
[..]
En jij hebt ook niet gereageerd.
Verder heb je gelijk, hoor. Erg opvallend dat niemand het alarmerend vindt.
Je hebt de essentie van dit topic duidelijk niet begrepen. Ik heb al een paar keer duidelijk gemaakt dat het hier niet zozeer om mijn persoonlijke sores gaat, maar om het feit dat anderen zich niet om een ander lijken te bekommeren. Dát is het punt van dit topic en als jij en anderen dat niet snappen (en denken dat ik een topic open om de aandacht te krijgen die ik ontbeer), dan moeten jullie hoognodig een cursus leesvaardigheid gaan volgen.quote:Op donderdag 7 december 2006 18:01 schreef beerten het volgende:
[..]
Wat ik alarmerend vind is dat je alles en iedereen mailt met je oor probleem. Als je vervolgens geen gehoor krijgt, daarover een topic opent op Fok! en ook nog eens doodleuk beweert dat je het niet doet om een reactie te krijgen. En je klacht is dat je geen reactie krijgt!?
Je schreeuwt om aandacht. Om eerlijk te zijn begin ik het een beetje zielig te vinden.
Raap je leven bij elkaar, vloek een keer om je oren en ga verder met leven. Blijf niet hangen in je ellende en kweek vooral geen medelijden met jezelf.
er zijn niet altijd zoveel woorden voor nodig om een boodschap over te brengenquote:Op donderdag 7 december 2006 15:56 schreef Martijn_fijn het volgende:
[..]
Insunieer je daarmee dat ik hetzelfde denk als de grijze mensenmassa? Dat heb ik nergens gezegd.
tja, dat kan ik ook aan jou vragen hèquote:Trek je altijd zo gemakzuchtig foute conclusies?
Ach, tis zo'n pesoonlijke klacht.quote:Op donderdag 7 december 2006 21:18 schreef Viking84 het volgende:
[..]
Je hebt de essentie van dit topic duidelijk niet begrepen. Ik heb al een paar keer duidelijk gemaakt dat het hier niet zozeer om mijn persoonlijke sores gaat, maar om het feit dat anderen zich niet om een ander lijken te bekommeren. Dát is het punt van dit topic en als jij en anderen dat niet snappen (en denken dat ik een topic open om de aandacht te krijgen die ik ontbeer), dan moeten jullie hoognodig een cursus leesvaardigheid gaan volgen.
Ik denk het wel te begrijpen. Mijn leesvaardigheid is op peil. Ik zie alleen een meiske dat schreeuwt om aandacht. Ik kan het niet helpen dat mijn reactie jou niet bevalt. De mensheid luistert niet naar geschreeuw. Dat zijn er maar heel weinig die dat doen. Je stuurt een ontzettend onpersoonlijk e-mailtje naar de massa. Die reageert niet. Niemand. Daaruit concludeer je dat de massa onpersoonlijk is. Wie is er nu onpersoonlijk? Je stuurt zelf een koud, onpersoonlijk e-mailtje naar iedereen. "Ter uwer informatie" zou er in een zakelijke mailing boven gezet worden.quote:Op donderdag 7 december 2006 21:18 schreef Viking84 het volgende:
[..]
Je hebt de essentie van dit topic duidelijk niet begrepen. Ik heb al een paar keer duidelijk gemaakt dat het hier niet zozeer om mijn persoonlijke sores gaat, maar om het feit dat anderen zich niet om een ander lijken te bekommeren. Dát is het punt van dit topic en als jij en anderen dat niet snappen (en denken dat ik een topic open om de aandacht te krijgen die ik ontbeer), dan moeten jullie hoognodig een cursus leesvaardigheid gaan volgen.
Ja. Email is een schitterend medium om snel informatie uit te wisselen. Niet om persoonlijke banden tussen mensen te onderhouden. En al helemaal niet als je dit in een mailtje doet naar een grote groep. Je richt je tot een groep, niet tot een mens. Zoals gezegd:"ter uwer info"quote:Op donderdag 7 december 2006 23:28 schreef Lienekien het volgende:
Waaruit leid je af dat het een onpersoonlijke e-mail was? Of vind je een e-mail per definitie onpersoonlijk?
Toch kan een e-mail ook persoonlijk zijn en als persoonlijk opgevat worden. Dat sluit het medium niet uit, zoals jij lijkt te beweren.quote:Op donderdag 7 december 2006 23:44 schreef beerten het volgende:
[..]
Ja. Email is een schitterend medium om snel informatie uit te wisselen. Niet om persoonlijke banden tussen mensen te onderhouden. En al helemaal niet als je dit in een mailtje doet naar een grote groep. Je richt je tot een groep, niet tot een mens. Zoals gezegd:"ter uwer info"
Er gaat niets boven een gesprek van mens tot mens. Dát is persoonlijk.
Zoals ik al zei, zou ik persoonlijk wel wat van me laten horen, al zou het dan wel ook op dezelfde onpersoonlijke manier zijn. Zo ben ik dan helaas ook weer wel.quote:Op donderdag 7 december 2006 23:51 schreef Lienekien het volgende:
De inhoud van de boodschap is toch persoonlijk, al is het medium dat misschien niet? Verwacht je dan dat ze iedereen gaat opbellen?
Soms wil je mensen even snel ergens van op de hoogte brengen. En ben je niet goed in staat om bijv. iedereen te bellen. Ik ken zelf de voorbeelden, en heb me daar nog nooit aan gestoord. Meestal volsta ik met een antwoord van een paar regels. En ik heb zelf ooit één keer op die manier mijn familie en vrienden van een klein persoonlijk drama op de hoogte gesteld en ik kreeg stuk voor stuk vreselijk lieve e-mails retour.quote:Op donderdag 7 december 2006 23:57 schreef djenneke het volgende:
[..]
Zoals ik al zei, zou ik persoonlijk wel wat van me laten horen, al zou het dan wel ook op dezelfde onpersoonlijke manier zijn. Zo ben ik dan helaas ook weer wel.
Maar ja, als je behoefte hebt aan medeleven van mensen die belangrijk voor je zijn, zul je ze ook moeten laten merken dat ze dat zijn. En dat kun je doen door ze zelf op te bellen, iets af te spreken, wat dan ook.
Maar ik weet niet hoeveel mensen cc'en lijkt mij niet de manier. Ik zou dat zelf iig nooit zo doen.
|
|
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |