Mijn broer haat me

Nou mijn ouders zijn gisteren thuis gekomen. Het gesprek begon allemaal leuk over de vakantie en zelfs cadeautjes gehad, maar toen begon mijn moeder over mijn broer. Voor het eerst heeft ze gezegd dat ze het niet meer trekt en dat hier een einde aan moet komen. Ze nam het wel een beetje voor hem om, daar werd ik even echt kwaad om.. Ik vroeg aan haar waarom ze dan er geen einde aan maakte met die eerste ruzie.. Ze zei dat je dacht dat het wel overgewaaid was!! Zoiets waait echt niet over!! Ik heb haar verder haarfijn uitgelegd dat de bom van opgekropte emoties bij mij is ontploft, hoewel ik ook niet goed vind wat ik heb gedaan. Mijn ouders willen nu dat ik met mijn broer rond de tafel gaat zitten en dat ik wat dingen op moet schrijven, maar ik denk zelf dat dat niet gaat werken omdat ik mijn emoties lastig onder controle kan houden. Ik begin snel te janken omdat het gewoon zo verrekte tragisch is allemaal en dat geeft S. weer een kick !!
We hebben er kort over gesproken, toen ging ik naar bed toe want het was al vrij laat. Mijn moeder zei dat ze mijn broer nog wel ging bellen.

Nou dus ik had gedoucht en lag in bed, toen hoorde ik haar beneden in de huiskamer praten. Ik heb het meeste afgeluisterd. Ik hoorde haar het verhaal van mijn kant vertellen, dus nu nam ze het weer voor mij op (!) en ze smeekte hem om met mij te praten. Uit haar woorden kon ik op maken dat ie daar geen zin in heeft, ze zei zoiets van 'Nou dat stelt me teleur.' Ook kon ik er uit opmaken dat hij zich achtergesteld voelt, dat hij niet kon studeren en ik wel en dat ik niet hoef te werken voor mijn geld, mijn moeder reageerde daarop erg verontwaardigd dat mijn broers zelf nooit hebben gewild en dat ik ook gewoon 2 keer per week werk. Ook ging het er over dat ik mijn rijbewijs cadeau had gehad en hij moest er voor werken (logisch hij ging werken op zijn 17e en had het nodig voor zijn werk ) en hij dacht dat ik mijn scooter had gekregen van mijn ouders (nou ik heb heel wat zeure lange uurtjes er voor moeten werken) en ook ging het er over dat hij mij gewoon niet mag (da's ook gelul want hij kent me niet eens). S. vond ook dat mijn vader (te) veel aandacht aan mij heeft gegeven en niet aan hem. Daarop werd mijn vader pissig en die zei toen in de telefoon dat hij altijd met hem ging vissen en op een gegeven moment niet eens meer mij mocht, want S. wilde met een vriendje gaan. Ook heeft mijn pa de brommer van hem helemaal op nieuw in elkaar gezet en gerepareerd, heel veel tijd er in gestoken terwijl de meeste mensen dat echt niet voor elkaar krijgen. Helaas vergeet hij dat soort dingen dan maar weer.
Ook schijnt mijn andere broer R. wat dingen gezegd tegen hebben tegen S. Dat ik hier in de vakantie niet schoon heb gemaakt enzo, terwijl hij huist degene is die geen reet heeft uitgevoerd. Alles heb ik zelf moeten doen! Ik hoorde mijn moeder namelijk zeggen 'nou het huis ziet er keurig uit toen ik thuis kwam dus dat klopt niet.' Ze heeft echt zeker een keer of 6 gezegd van 'doe het dan voor ons dat gesprek, hoe denk je dat wij dit vinden? Hoe moet dat straks met verjaardagen ofzo? En denk er maar over na.' Mijn moeder praatte op een manier die ik niet van haar gewend ben, ze sprak eindelijk haar gevoel uit.

Ik hoop het ook. Ik ga hem een brief schrijven want mijn moeder heeft het dus aan hem over gelaten om te beslissen of hij met me wil praten, maar dat wil hij toch niet. Hij vind het wel best zo, hij kan mij nu eenmaal niet uit staan. Ik vind het allemaal erg rot voor mijn ouders en daarom ben ik bereid om in hun bijzijn wel normaal tegen hem te doen. Maar het moet van twee kanten komen.

Daar ben ik dus ook n beetje bang voor, dat ie op een dag volledig ontspoort.. Hij kan immers gemakkelijk aan een wapen komen.

Ja het is een erg vervelende situatie, jullie horen er nog wel van. Die brief komt er zeker. Het 'grappige' is dat hij bij die eerste ruzie schreeuwde dat hij schijt aan mij had en dat ik een kutkind ben, maar zo veel schijt heeft ie ook niet aan mij blijkbaar. Als ik die brief af heb zet ik m hier wel neer. Maandag ga ik weer naar maatschappelijk werk, die vrouw zal me ook wel wat tips kunnen geven.

Ik vind het geen optie om nu uit huis te gaan. Ik ga echt niet voor die kloothommel vluchten, maar proberen terug te 'vechten' en hier de verstandigste te zijn. Ik heb geen cent op zak, ik werk 2 keer per week in een supermarkt en van studiefinancering gaat alles op aan schoolgeld mocht ik op kamers gaan. Ik moet het nog een jaar of 4 volhouden en dan peer ik m. Trouwens, ik moet er ook bij zeggen dat hij niet vaak langs komt hoor omdat hij mijn ouders ook wat zaken kwalijk neemt. Dus dat kan ik wel volhouden. Ik wil ook juist een goede opleiding doen en dan een succesvolle baan zien te krijgen zodat ik hem weer overtref .

Ik probeer ook regelmatig het me voor te stellen hoe het voor hem is, maar ik vind het heel vreemd dat hij als 6 jaar oudere broer zich zo ontzettend kinderachtig gedraagt. Zo erg is hij helemaal niet achtergesteld, ik ben misschien wat meer voorgetrokken als je het zo wilt noemen, maar dat komt gewoon omdat ik een totaal ander leven hebt dan hij. Ik heb er voor gekozen om te gaan studeren en een goed papiertje op zak te verdienen, mijn beide broers gingen meteen werken na de middelbare school en mijn broer zit nu te zaniken dat zij die kans niet hebben gehad, terwijl dat dus WEL zo is, maar ze hadden allebei geen zin meer om verder te leren. Daarnaast heb ik natuurlijk doordat ik studeer niet bepaald veel geld, dus mijn ouders willen nog wel eens wat zaken voor me betalen, wat ook weer in een verkeerd keelgat is geschoten bij mijn broer. Hij heeft ook volgens mijn vader gezegd dat ik in een droomwereld leef volgens hem, nou ik ben daar best kwaad over want zo rooskleurig is mijn leven ook weer niet hoor.
Ik denk dat hij te veel kijkt naar hetgene waarin ik volgens hem ben 'voorgetrokken' en niet naar de dingen die mijn ouders dus wel voor hem hebben gedaan of wat hij zelf heeft bereikt.

Ook weer zoiets. Ik was afgelopen donderdag jarig en mijn vader had voor de lol weer eens wat slingers opgehangen dit keer. Gisteren kwam die aap van mijn broer langs (ik was niet thuis).
Blijkt dat ie tegen mijn vader heeft gezegd dat ie 'pas de slingers moet ophangen als ik dood ben.'
GESTOORD!!!!!!!!!

Bedankt voor de reacties. Mijn vader wilde eerst eigenlijk niet dat met die slingers aan me vertellen, maar ik heb mijn ouders een beetje afgeluisterd toen ik in de gang stond. Ik heb er erg over nagedacht, maar toch heb ik besloten mijn broer geen brief te schrijven. Ik voel me eigenlijk niet schuldig over wat ik heb gedaan en ik heb het idee dat een brief bij hem als onderdanigheid aan komt. Ook weet ik 100 procent zeker dat hij nooit normaal met mij om zal gaan aangezien ik hem nooit als een leuke, normale broer heb gekend.
Dat van contact op nemen met zijn baas is wellicht een idee. Mijn vader vertelde alleen dat mijn broer juist getraind is door de politie om in dit soort agressieve situaties goed te kunnen handelen. Het heeft blijkbaar niet geholpen.

quote:

Op maandag 4 december 2006 16:31 schreef GreatWhiteSilence het volgende:

[..]

En wat deed je pa vervolgens? Een beetje lachen als een boer met kiespijn ofzo?

Nee mijn vaderj en de vriendin van mn broer keken hem alleen maar boos aan. Mijn pa kon er niks op uit brengen. Ook had mn broer weer een hond meegenomen. Kort na die opmerking schijnt dat mjn broer die hond heel hard aan zijn riem trok om in zo'n kooi te gaan, want de hond wilde er niet in, maar hij liet zijn hand los ofzo en toen sloeg hij per ongeluk zijn vriendin voor dr bek!