Ik herhaal hier maar eens wat ik in een ander topic heb gezegd. Volgens mij zei Louis van Gaal 10 jaar geleden al dat het voetbal in de Nederlandse competitie tactisch van hoog niveau was. Toen had hij daar zeker gelijk in, al moet je daarvoor wel snappen wat hij bedoelt.
Bijvoorbeeld, destijds hanteerden de meeste Nederlandse ploegen al een zone-verdediging, waarbij op tactisch inzicht wordt gespeeld itt mandekking. Danny Blind en Frank de Boer waren destijds de ultieme zone-verdedigers en behoorden zeker tot Europa's beste. Het is ook niet voor niets dat destijds alleen de speltechnisch meest 'intelligente' en geavanceerde Italiaanse ploegen zoneverdediging aandurfden, namelijk AC Milan, Parma en Lazio.
Dat staat in schril contrast met bv. de primitieve mandekking die Duitse ploegen toen hanteerden. Niet voor niets zei oud-international van Duitsland Uli Stielike eens denigrerend over Duitse verdedigers dat ze voor een wedstrijd alleen maar het rugnummer van hun tegenstander in hun hoofd prentten en daar dan 90 minuten lang achteraan renden.
Verder speelden Nederlandse ploegen vaak 1-op-1 achterin, schoof de libero door naar het middenveld en werd er op de helft van de tegenstander gespeeld. Dat vereist ook durf en tactisch inzicht. In Duitsland bv. bleef de libero meestal gewoon 10 meter achter zijn verdediging hangen. Ook de meeste Italiaanse ploegen bleven gewoon standaard met 7 man achter de bal op hun eigen strafschopgebied hangen en lieten een paar rommelaars als Ruben Sosa dan het verschil maken. Laf, primitief en bovendien oersaai als kijkspel.
Tot slot waren Nederlandse backs niet alleen gewend om tegen vleugelspelers te spelen, wat ook een vak apart is, maar die backs kwamen vaak ook nog ouderwets op. Dat zag je verder in het buitenland nauwelijks meer - niet toevallig waren de uitzonderingen weer bovengenoemde ploegen als Milan (Tassotti, Panucci) en Parma (wie kent Antonio Benarrivo nog? ). En tijdens het WK '94 natuurlijk de Braziliaan Leonardo.... het grappige was dat iedereen het zo mooi vond dat hij zo ouderwets aanvallend speelde, terwijl in Nederland vrij veel backs toen zo speelden.
Dát bedoelde Van Gaal dus en toen had hij er in elk geval gelijk mee. Maar tegenwoordig is er (sinds het Bosman-arrest) heel veel veranderd. Het voetbal is geglobaliseerd, in elke competitie zijn ontzettend veel buitenlandse spelers en trainers. Daardoor heeft er een zekere egalisatie plaatsgevonden, ook in speelstijlen. 15 jaar geleden speelde een Italiaanse ploeg heel anders dan een Spaanse, dat verschil is er nu niet meer. Verder hebben Duitse en Engelse ploegen, die 15 jaar terug nog behoorlijk achterlijk voetbal speelden, zich ook ontwikkeld.
Lang verhaal
![]()
maar al met al vind ik Van Gaals verhaal tegenwoordig niet echt meer opgaan.