Dat is geen echte canard, de Wright Flyer had een staart...quote:Op vrijdag 14 juli 2006 16:06 schreef Nr.G het volgende:
[..]
De canard is al wat ouder hoor. Zie dit plaatje van de Wright Flyer uit 1903 bijvoorbeeld:
[afbeelding]
Het enige wat ik kan vinden in mijn boekjes is een ME-262 met naar boven gerichte kanonnen/machinegeweer (Schrage musik). Over de kanonnen/machinegeweren kan ik geen antwoord vinden. Mijn boekwerk van Podzun geeft aan dat het een MG 151 gaat. Deze site geeft aan dat het om een tweetal 30 mmMK 108 kanonnen gaat. Waar ze beide wel eenduidig over zijn is deze heeft gevlogen bij het 10./NJG 11 "Kommando Welter"quote:Op vrijdag 7 juli 2006 23:56 schreef Drugshond het volgende:
[..]
Wat ik me wel afvraag is of er bepaalde speciale versies van de ME-262 in dienst waren die werkten met licht-optische sensors waarmee explosieven vanuit de vleugel afgeschoten konden worden. (Lees onder een bommenwerper vliegen om hem neer te kunnen halen).
Sommige versies van de ME-163 had deze techniek wel...... maar ik weet niet of ze dit ook bij de ME-262 hebben toegepast.
Ik heb ooit eens met de schietvereniging in Belgie een heel open rondleiding gehad bij een wapenmuseum. De vitrinekasten gingen toen openquote:Op vrijdag 14 juli 2006 23:37 schreef _The_General_ het volgende:
Ik heb pas het genoegen gehad enkele echte mp44's en mp40's te hanteren. Wat een fantasisch mooie geweren zijn dat!
Vliegtuigen gebruikten nooit de MG34 of MG42. Die waren strikt uitgerust met de MG81z, MG15, MG17, MG151(/15 en /20) of MG131.quote:Ik heb ooit eens met de schietvereniging in Belgie een heel open rondleiding gehad bij een wapenmuseum. De vitrinekasten gingen toen open.
Kan je vertellen dat diegene die de MG-42 mocht dragen behoorlijk wat spierballen moest hebben (bijna 12 kg, zonder extra's).
Dit wapen was zijn tijd ook ver vooruit.
1200 tot 1800 schoten per minuut (laten we zeggen 25 schoten per seconde).
Eenvoudig demonteerbaar (een nieuwe loop zat er in een paar seconden op).
Nadeel was wel dat het vanwege de vormgeving ongeschikt was voor tanks en vliegtuigen. De MG-34 voldeed hier beter (vanwege de ronde dwarsdoorsnede).
Dit is bij 95% van de MGs het geval, daarbij is het niet echt een nadeel. Volautomatisch gaan bij een machine geweer heeft toch geen zin aangezien je dan overal heenschiet behalve je doel. (ook wel vuurdiscipline genoemd)quote:Ook na de oorlog zijn ze verder gegaan met de ontwikkeling... De MG3 en de M60 zijn de moderne uitvoeringen van de MG42. Verder was de productie van de MG42 veel stanswerk en erg goedkoop te maken. Nadeel was wel dat de loop luchtgekoeld was , en bij lange vuurseries er een behoorlijke afwijking begon op te treden. Vandaar dat het wapen voornamelijk werd gebruikt met kleine bursts (1-2 seconden de trekker overhalen en dan ff afkoelen).
Gewichtsreductie is niet noodzakelijk beter. Een krachtig patroon (zoals dat bij de meeste MGs) met licht geweer levert dezelfde problemen op als met de FG42, onhandelbaar grote terugslag.quote:Ter vergelijking... een minimi van FN (jaren 80 ontwikkeling) weegt 7.1 kg en dat is toch een gewichtsreductie van bijna 40 % in vergelijking tot de MG42.
Klopt.quote:Op zaterdag 15 juli 2006 11:55 schreef Gryphonne het volgende:
Vliegtuigen gebruikten nooit de MG34 of MG42. Die waren strikt uitgerust met de MG81z, MG15, MG17, MG151(/15 en /20) of MG131.
quote:Dit is bij 95% van de MGs het geval, daarbij is het niet echt een nadeel. Volautomatisch gaan bij een machine geweer heeft toch geen zin aangezien je dan overal heenschiet behalve je doel. (ook wel vuurdiscipline genoemd)
Ook waarquote:Gewichtsreductie is niet noodzakelijk beter. Een krachtig patroon (zoals dat bij de meeste MGs) met licht geweer levert dezelfde problemen op als met de FG42, onhandelbaar grote terugslag.
quote:Op maandag 10 juli 2006 14:00 schreef Haushofer het volgende:
Tov filmpje ! Ik vind het ook een ontzettend fascinerend toestel. Ik geloof dat met name het grote snelheidsverschil tussen bommenwerpers en de jager voor problemen zorgde; veel piloten waren het niet gewend om met zulke toestellen te vliegen. En dan die kannonnen: 30 mm Rheinmetall
-edit: wikipedia over de kannonnen:
MK108
Plaatje:
[afbeelding]
aangepaste versies worden volgens mij nog steeds gebruikt in de eurofighter typhoon
dat hebben ze gedaan namenlijk de g43.quote:Op donderdag 13 juli 2006 14:59 schreef The_Obdurate_Ozjish het volgende:
Precies. Kun je nagaan dat de Amerikanen pas zes jaar later hun eerste aanvalsgeweer hadden, wat eigenlijk gewoon een volauto versie van de Garand was (de M-14). De eerste Amerikaanse tegenhanger van de Stg-44 was de M-16...
En dat bedoel ik nou. Er liepen een paar Duitsers rond met de Stg-44 en de rest had de ouwe Kar-98 (of de Schmeisser). Hadden de Duitsers die effort (en resources) in een verbetering van het standaard infanteriewapen gestoken (Kar-98), of in een draagbaar machinegeweer, dan had dat een heel ander effect gehad dan die paar Stg-44's.
maar je vergeet dat de kar98 dan wel weer nauwkeuriger was en op de amerikanen na niemand die semi wapens standaard hadquote:Op vrijdag 14 juli 2006 12:36 schreef The_Obdurate_Ozjish het volgende:
Welja, dat is ook zo. Het maakt niet veel uit wat je in je handen hebt als je tegenover elkaar ligt, hoewel ik tóch de M-1 Garand even wil noemen. Dat was het eerste semi-automatische wapen wat het standaard infanteriewapen voor een leger werd. Patton zei: "The greatest battle implement ever devised", kun je nagaan. Het was ook wel zo; 8 schoten in de tijd dat de Duitsers er maar twee konden afvuren. Eén van de redenen dat de Amerikaanse para's zo succesvol waren.
Nee, dat zal de bedoeling niet zijn. Hoewel de vliegtuigen uit Luft46 fantastisch zijn. Persoonlijk vind ik de asymmetrische vliegtuigen van Blohm und Voss hoogstandjes van vliegtuigtechniek.quote:Op donderdag 13 juli 2006 17:17 schreef Filatelistfetisjist het volgende:
Gaat dit topic alleen over vliegtuigen? De tweede wereldoorlog heeft ook wel voor andere technologische vernieuwingen gezorgd die wellicht interessant genoeg zijn om te bespreken hier.
inderdaad, maar dat komt ook voor een heel groot deel doordat ze simpelweg niet op de vijand schoten, omdat ze het echte 'kill-instinct' niet hadden.quote:Op vrijdag 14 juli 2006 16:03 schreef Gryphonne het volgende:
Infanterie eenheden vuren vaak blind, er zijn niet voor niets gemmideld 10000 kogels verbruikt per "kill".
Dat van de nauwkeurigheid wordt betwist. Bovendien maakt de nauwkeurigheid van het wapen niets uit in een vuurgevecht, zeker niet met zo'n kleine marge (in het voordeel van de Garand of Kar98 maakt niet uit). De Garand was toch wel in het voordeel. En ja, de Amerikanen waren de eersten. Dus hoort het in dit topic.quote:Op zondag 16 juli 2006 20:29 schreef icecreamfarmer_NL het volgende:
[..]
maar je vergeet dat de kar98 dan wel weer nauwkeuriger was en op de amerikanen na niemand die semi wapens standaard had
Was een heel goed instrument tegen de duikbootoorlog. Als je binnen de range van de dieptebommen lag slonken je levenskansen aanzienlijk.quote:Defending the lifeline
Asdic - the 'underwater ear'
Asdic, later known as sonar, was a secret device for locating submerged submarines by using sound waves. It was named after the Anti-Submarine Detection Investigation Committee. It consisted of an electronic sound transmitter and receiver. This was housed in a metal dome beneath the ship's hull. High-frequency beams - audible 'pings' - were sent out and bounced back when they hit a submarine. The time that passed before an echo was received showed the range of the submarine. The pitch of the echo revealed if it was approaching or moving away.
Despite these advantages, a highly trained operator was required to use the equipment effectively. However, as the war progressed technology improved. This made using Asdic easier and improved its success rate.
Ho eens even, dat is gek spul. Dat het aerodynamisch is?quote:Op zondag 16 juli 2006 22:57 schreef FiveseveN het volgende:
Persoonlijk vind ik de asymmetrische vliegtuigen van Blohm und Voss hoogstandjes van vliegtuigtechniek.
Een technisch detail is, dat met de toenmalige techniek op afstand alleen ongemoduleerde golven konden worden uitgezonden en die klonken dan als morsestrepen en -punten. De morsepunten duurden even lang als de pauses, terwijl de morsestrepen drie keer zo lang waren, of zoiets, het kan ook twee keer zo lang zijn.quote:Op zaterdag 22 juli 2006 01:25 schreef The_Obdurate_Ozjish het volgende:
De Stralenslag
Leuk leesvoer op http://en.wikipedia.org/wiki/Battle_of_the_beams.
Vertelt het verhaal over de Knickebein, het X-gerät, het Y-gerät en de tegenmaatregelen in de eerste jaren van de oorlog, toen beide partijen goede methoden zochten om hun nachtbommenwerpers goed naar de doelen te leiden. De Engelsen probeerden het met sterrennavigatie, de Duitsers met radiografische stralen. De Engelsen hadden geen succes, de Duitsers wel en zo ontstond de stralenslag.
Ze zonden toch zelfs vanuit Noorwegen en Frankrijk (schiereiland Cherbourg of Bretagne) uit, omdat je dan op een zo nauwkeurig mogelijke plek kruist. Dat was ook een belangrijke reden waarom de RAF het niet kon gebruiken. Die hadden namelijk geen goede mogelijkheden om tot een nauwkeurige kruisbepaling te komen (je zendpunten moeten dan namelijk ver genoeg bij elkaar vandaan liggen, en dat konden ze vanuit Engeland niet doen).quote:Op vrijdag 17 april 2009 21:10 schreef FiveseveN het volgende:
[..]
Beide zenders zonden gerichte straling uit, de ene vanuit Midden Duitsland, de andere uit Noord Duitsland en de "stralen" kruisten zich boven het te bombarderen gebied.
Dat klopt, ik ben overigens trots eigenaar van een Kar98quote:Op zondag 16 juli 2006 20:29 schreef icecreamfarmer_NL het volgende:
[..]
maar je vergeet dat de kar98 dan wel weer nauwkeuriger was en op de amerikanen na niemand die semi wapens standaard had
|
|
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |