Weight Loss Surgery (deel 12)

De moeheid is vooral van het slaapgebrek komt wel weer goed

Bubsel, wat fijn dat alles goed is gegaan. Lekker rustig aan doen nu he (die kilo's smelten nu vanzelf wel)

Ha Bubsel, fijn je weer te zien meid! Rustig aan nu en lekker opknappen

Bubsel!!!

Hier mijn GBP verhaal

Dinsdag 3 oktober 2006

Ik moest me om 13:00 in het ziekenhuis van Terneuzen melden bij opname. Omdat je op zo’n dag niet te laat wil zijn, zijn we voeg vertrokken en waren we er al rond half 12. Thuis had ik niks kunnen eten dus hebben we daar mijn laatste avondmaal ;o) gegeten. Een lekker brood(je) gezond. Toen was het wachten. Om 12:45 hebben we ons gemeld bij opname. Hierna zijn we door een vrijwilligster naar mijn kamer gebracht. Daar mijn spulletjes weggezet en toen mocht ik gelijk door naar de bloedafname voor een aantal buisjes bloed.

Daarvan teruggekeerd heeft een zuster met mij een formulier doorgenomen voor de opname. Daarna heb ik welbekende pruimendrankje gehad. Toen begon het wachten op de chirurg? en de anesthesist. De laatste was er rond 16:00. Een gesprekje gehad over de ruggenprik dat ze deze niet oneindig zouden proberen. En dat ze met mijn heupen rekening zouden houden met de operatietafel. Rond 17:00 kwam de etenskar en die verpleegster zei dat ik een beschuitje mocht eten. Dit verbaasde mij en ze ging het navragen en tja het klopte inderdaad niet. Ik kreeg wel bouillon. Tussendoor zijn Marialinden en Minirokje nog eventjes op bezoek geweest was erg leuk!

Rond 19:30 is mijn man naar huis gegaan want we dachten al niet meer dat de chirurg nog kwam. Daarna ben ik wat tv gaan kijken want zo’n avond duurt in het ziekenhuis lang. Voor het slapen kreeg ik nog een slaappil, die heeft alleen niet gewerkt jammer genoeg dus ik heb niet veel geslapen. Kom ook doordat ik in het begin van de nacht nog best vaak naar de wc moest door dat drankje…

Woensdag 4 oktober 2006

Om 06:30 kwam er een zuster naar me toe dat ik me kon gaan douchen want om 07:30 gingen ze me naar de OK brengen. Ze legden mijn mooie kousen klaar. En ook een pilletje om rustig te worden. Ik dus snel douchen en proberen die kousen aan te krijgen. Dat ging niet goed de zuster was ook niet erg behulpzaam dus ze zaten maar tot mijn knieën. Toen dat pilletje ingenomen en wachten op het suf worden ;o). En je raad het al niet dus… heb mijn man nog gebeld in die tijd. En toen was het zover ik werd naar de OK gebracht. Naar een voorkamertje dan, waar ze de ruggenprik zetten enz. Dat begon al goed want naast me viel een meisje flauw voordat ze geprikt hadden. Dat is kan ik je zeggen niet erg opbeurend. En toen kwamen ze bij mij. Ze hebben een paar keer geprikt voor de ruggenprik maar niks het lukte niet en het deed behoorlijk zeer. De laatste keer viel ik bijna zelf flauw. En toen zijn ze dus gestopt en er is besloten dat ik een algehele narcose kreeg. Verder zijn er daar nog wat infusen geprikt. En toen was het tijd om naar de OK gereden te worden. Daar werd ik op een akelig harde ‘plank’ gerold. En toen kwam het kapje en ging ik slapen ;o). En rond 12:00/12:30 was ik uit de OK. En het eerste wat ik nog weet van de IC is dat ik mijn man zag en dat ik zei dat ik au had. En dat er een zuster was die zei dat ik zelf het morfine pijl omhoog moest brengen door iedere 10 minuten op een knopje te drukken terwijl je eigenlijk zo suf bent als ik weet niet wat dus dat ging niet geheel goed. Ook is er een fysiotherapeut geweest omdat ik tijdens de operatie zuurstof heb gehad. Van hem moest ik elk uur een balletje omhoog blazen. Die 2 handelingen heb ik dus elk uur standaard gedaan.

Op de IC heb ik niet veel geslapen was elk uur wakker en ik vond het er ook niet erg leuk wilde liever terug naar mijn eigen kamer. s’Nachts heb ik een of andere spray gehad om mijn mond een beetje nat te maken was wel vies spul.

Donderdag 5 oktober 2006
s’Morgens ging de zuurstof eraf terwijl ik het zelf niet wist dat ik zuurstof had leuk he die morfine ;o). Ook ben ik daar gewassen en heeft de broeder mijn kousen beter opgetrokken auw! Ook is deze morgen dokter Cardon nog geweest. Gelukkig mocht ik in de middag rond 13:30 naar de afdeling terug. Daar heb ik direct het thuisfront gebeld met de mededeling dat ik weer op de kamer was. Ik was nog erg suf en kon mijn ogen eigenlijk niet openhouden terwijl ik niet sliep. Dit was niet leuk voor het bezoek maar het was niet anders. Ook hier s’nachts niet veel geslapen elk uur gezien zoals eigenlijk elke nacht in het ziekenhuis.

Vrijdag 6 oktober 2006
In de morgen word ik gewassen en op mijn verzoek gaat de morfine er van af want ik word er zo suf van niet normaal. Ook hebben ze 1 infuusnaald eruit gehaald. En daar gebeurd het dat mijn wond drain lek. Na dat de pleister enz vervangen is zetten ze me nog half gaar op een stoel. En dat voor best lang zeker wel een uur. Als ze me terug op bed doen is het weer lek en dus weer vervangen. Ik krijg dus weer zo’n schattig hemdje aan. En ook hoor ik dat ik deze morgen ook de lektest krijg. Dit is een ervaring apart Zo lang staan terwijl je nog zo slap als een vaatdoek bent. Nadat de machine allerlei capriolen met me uitgehaald heeft. Mag ik weer terug naar de afdeling. Daar is bijna gelijk de dokter en die zegt dat alles goed is en dat ik weer mag drinken. Maar niet teveel natuurlijk. Ook kreeg ik sojavla. Ik eet te snel dus dat valt niet echt goed maar ja alles moet je leren he. Verder gaat het al een stuk beter met me.

Zaterdag 7 oktober 2006
Mijn darmen zijn op gang gekomen en goed ook ;o). Ze hebben vandaag mijn katheter en 1 infuusnaald eruit gehaald en nu ben ik dus weer mobiel! Verder weer een incidentje met het wassen. Ze laten me weer zo lang zitten terwijl ik geen kant op kan… Drinken enz gaat vandaag allemaal goed. Alleen moest ik overgeven omdat ik mijn antibiotica te snel innam..

Zondag 8 oktober 2006
De dokter is langst geweest en ik mocht weer eten! Ook hebben ze mijn drain vandaag opgetrokken en dit was vrij pijnlijk vooral erna. Maar nu heb ik nog maar een klein zakje dus dat loopt al weer een stuk makkelijker. Ook is mijn vocht van 3 liter naar 1 liter gegaan omdat ik zelf zeker al een liter per dag drink. Het eten ging niet helemaal goed. Ik had veel pijn van de drain. Ik had ook te vlug gegeten denk ik. Maar de rest ging wel goed gelukkig! Wel was na het bezoek s’avonds mijn zakje weer lek maar gelukkig zat er alleen mijn hemd maar onder en niet heel mijn bed.
Ik had heel de dag opgezeten en ik was dus best moe, deze nacht heb ik ook het beste geslapen van allemaal ;o).


Maandag 9 oktober 2006
s’Nachts heb ik heel eigenwijs mijn steunkousen uitgetrokken want ze deden zo’n zeer. Gelukkig was het geen probleem en ik heb er ook geen commentaar op gehad gelukkig. Het begint nu wel lang te duren en ik wil eigenlijk naar huis. Maar dat is zo lastig met dat infuus piepding. Ze hebben s’morgens nog maar eens een keertje bloed geprikt. En als de dokter komt heeft hij goed nieuws ik mag naar huis morgen! Het infuus en de drain mogen er ook uit wat een opluchting! Ik gelijk bellen naar huis en die waren ook erg blij. De avond duurt zo wel lang als je weet dat je weg mag. Slapen ging ook niet goed morgen weer op mijn eigen bedje ;o).

Dinsdag 10 oktober 2006
Om half 11 ben ik uit het ziekenhuis opgehaald. Ik heb nog wel een receptje voor de trombosespuitjes gehad en nog 3 gazen omdat mijn wond nog best wel lekte. En nu is het herstellen.

En hoe het nu gaat. Nu bijna 3 weken na d-day gaat het wel redelijk goed. Ben nog redelijk snel moe. Dit kan ook komen door een griepje dat ik heb opgelopen. Ik ben nu in totaal 8 kilo afgevallen.

Met het eten moet ik nog goed uitkijken. Heb namelijk last van zwelling en dan blijft het wat makkelijker hangen. Ook drinken moet ik eigenlijk wat meer doen. Alles komt goed het is alleen nog even geduld hebben.

Een heleboel overeenkomsten, gelukkig hebben wij geen pruimendrankje hoeven drinken

Ik b en blij dat je je weer wat beter voelt!

Ik had je verhaal al op het WLS-forum gelezen. Kalm aan doen en je grenzen leren kennen. Met de kilo's gaat het in elk geval lekker

Ik heb gister op de hometrainer een beetje luchtjes gefietst. Maar dat is nog geen goed idee ik heb daarna toch best nog wat last gehad van mijn buik.

quote:

Op woensdag 25 oktober 2006 15:15 schreef Rewimo het volgende:
Ik had je verhaal al op het WLS-forum gelezen. Kalm aan doen en je grenzen leren kennen. Met de kilo's gaat het in elk geval lekker

quote:

Op woensdag 25 oktober 2006 15:22 schreef -Bubseltje- het volgende:
Ik heb gister op de hometrainer een beetje luchtjes gefietst. Maar dat is nog geen goed idee ik heb daarna toch best nog wat last gehad van mijn buik.

Ik hoop dat dat inmiddels wel over is. Ik ben pas na een week of vier vijf dat soort dingen gaan doen en dat was toen nog behoorlijk zwaar.

quote:

Op woensdag 25 oktober 2006 17:44 schreef octopussy het volgende:
[afbeelding]

Nou ik heb toch maar een afspraak gemaakt voor een intake bij dr. Dillemans in Brugge. Zal wellicht wat sneller gaan dan als ik eerst een traject doormoet bij de obesitaspoli. Ik kan op 5 december terecht in Brugge, dus ben benieuwd!

Ik hoop dat het niet voor niets zal zijn (Brugge is toch wel een heel eind weg), maar ik kan me in ieder geval nog goed voorbereiden voor die tijd.

Niet gek, octo _{Mijn PBtje nog gezien op WLS?}

Bubsel, kom eens even vertellen? Ik kreeg de indruk dat je nog niet lekker in je vel zit, of in elk geval nog niet lekker gaat qua eten

he dames, hoe gaat het nu eigenlijk met jullie allemaal?

Ja, is lang geleden zeg

Met mij gaat het redelijk goed, heb wel bijna een jaar stilgestaan qua gewicht. Sinds deze week val ik ineens weer af 1,5 kilo

Ik heb volgende maand een afspraak met dr. Schweitzer, een endocrinoloog die gespecialiseerd is in WLS, en Nienke ten Hoor, diëtiste, die nauw met hem samenwerkt. Ik ben namelijk bang dat ik meer tekorten ga oplopen dan alleen B12 en calcium, dus ik wil me graag door dr. Schweitzer door de mangel laten halen. Hij weet ongelooflijk veel van wat WLS met je lichaam doet. De afspraak met Nienke ten Hoor was eigenlijk omdat ik wilde kijken of er nog iets aan mijn eetpatroon moet veranderen om zodoende toch nog wat af te vallen. En kijk, na het maken van de afspraak begon het afvallen spontaan op gang te komen

Even een kleine update van mijn kant. Ik heb de knoop doorgehakt en ga definitief voor de maagband Ik heb inmiddels een intake bij RA-Medical achter de rug en via mijn verzekeraar ben ik nu doorverwezen naar het ziekenhuis te Mol in België waar ik volgende week vrijdag een afspraak heb. Ik had eigenlijk al een afspraak voor vorige week vrijdag, maar nadat we kinderen en beestenboel bij oma hadden gedropt en we na het nodige kunst- en vliegwerk goed en wel op de snelweg zaten kregen we een belletje van het ziekenhuis dat de afspraak niet door kon gaan vanwege een spoedoperatie. Een behoorlijke domper kan ik je zeggen Maar we gaan het vrijdag gewoon weer proberen en die spoedoperaties moeten dan gewoon maar even wachten Heel erg spannend allemaal, maar ik ben iig zeer gemotiveerd en hoop dat de hele procedure niet al te lang in beslag gaat nemen en ik snel aan de beurt ben. Nog meer mensen toevallig die voor een maagband gaan??

Ik heb nu bijna 2 maanden een Gastric Bypass
Qua gewichtsverlies zit ik op schema (15 kilo kwijt) en met eten is het nog steeds ontdekken wat wel en wat niet kan. Wel ben ik nog snel moe, maar dat is normaal.
Overigens is het niet bepaald gemakkelijk om opnieuw te moeten leren eten. En mijn lichaam moet ook heel erg wennen aan het gebrek aan eten en honger.

Meaghan, mag ik vragen waarom jij een maagbandje gaat nemen?

Het past gewoon het beste bij mij Ik ben een echte volume-eter en daarbij ben ik geen zoetekauw. Ik heb veel gelezen, de voors en tegens tegen elkaar afgewogen en de maagband lijkt voor mij gewoon de juiste keus. Ik weet dat ik nog steeds bezig zal zijn met wat ik eet en hoeveel ik eet en dat ik veel dingen niet meer zal kunnen eten, maar dat is in mijn geval alleen maar beter en hopelijk zorgt het uiteindelijk voor het nodige gewichtsverlies. Een wls operatie is een zeer drastische stap en eerlijk gezegd durf ik ook niet eens verder te denken dan een maagband, maar dat hoeft gelukkig ook niet voor nu. Respect trouwens voor de stap die je hebt durven nemen Octopussy En al 15 kilo kwijt

Ik ben meer het type grazer (de hele dag door eten, maar nooit grote hoeveelheden), en zou dus bij het maagbandje sowieso geen baat hebben. Daarnaast heb ik persoonlijk wel de overtuiging dat het maagbandje opvallend vaak complicaties geeft. Ik neem aan dat je op de hoogte bent van de complicaties die kunnen voorkomen? De arts waar ik mijn gbp heb laten doen is ook geen fan van maagbandjes omdat hij vaak de gevolgen ziet als hij een redo doet (maagbandje gaat er dan uit en er komt een andere WLS voor in de plaats).
Het is natuurlijk jouw beslissing, en ik wil je absoluut niet aanvallen. Maar denk alstjeblieft goed na of je wel een maagband wil. Lees ook zoveel mogelijk ervaringen van mensen. Ik zeg niet dat het altijd misgaat, maar de ellende die ik heb gehoord wil ik je besparen.

Ieder voordeel heb z'n nadeel, je wilt het ook niet meemaken dat je uit een van de vele naden die er bij een GBP gelegd worden gaat lekken, dan lig je maanden later nog met abcessen in het ziekenhuis.

Ik ken de verhalen ja en ik ben me bewust van de eventuele risico's. Maar als ik al die nare verhalen lees vraag ik me altijd af waarom het zo fout gaat bij die mensen en in hoeverre die mensen de voorschriften hebben nageleefd en of ze wel snel genoeg aan de bel hebben getrokken bij klachten. Ik weet bv. dat als er iets niet goed voelt dat ik dat meteen moet melden en er zeker niet mee moet blijven rondlopen. Het is ook deels hoe je er zelf mee omgaat, maar helaas zijn er natuurlijk ook risico's die je niet zelf in de hand hebt, maar dat is bij alle WLS ingrepen wel van toepassing. Ik heb daarentegen ook veel positieve verhalen gelezen en dat men vele kilo's lichter is en verder geen tot weinig problemen heeft ervaren met het maagbandje. Wie weet hoe het mij zal vergaan met een bandje, niemand zal mij daar nu al uitsluitsel over kunnen geven. En ondanks die onzekerheid durf ik het aan, mede vanwege mijn huidige gezondheidstoestand en dat er snel iets moet gebeuren. Ik ga gewoon uit van het positieve

Meaghan, ik wil je niet aan het twijfelen brengen, maar een feit is dat maagbandjes vaak complicaties geven, ook bij mensen die zich netjes aan de voorschriften houden. Dingen waar ze niets aan kunnen doen: ingroeien, kantelende reservoirs en zuurbranden waardoor de slokdarm aangetast wordt en er soms een voormaag gevormd wordt door de slokdarm. Volgens mij was het Himpens die zei dat van de 2000 geplaatste maagbandjes er al 1900 weer verwijderd waren. Waarna mensen vaak alsnog een GBP krijgen. In België stappen ze zelfs al helemaal van de maagbandjes af, hier in NL loopt men wat dat betreft behoorlijk achter. Voor een volume-eter wordt volgens mij de DS het meest gekozen.

Naar welke arts ga je?

één voordeel, na een maagband kan je nog wel aan de GBP, andersom niet

quote:

Op vrijdag 31 augustus 2007 16:24 schreef lotje11 het volgende:
één voordeel, na een maagband kan je nog wel aan de GBP, andersom niet

Dat is niet waar tegenwoordig hebben ze ook bandjes voor bij de GBP

de risico's van een GBP als er iets gebeurd is het ernstiger maar bij een maagband gebeurd het veel vaker.

Bubsel!

Oh, maar niemand brengt me nu nog aan het twijfelen hoor Rewimo Ik ben er over uit en zet het door.
Ik heb de afspraak bij Dr. Michiels. Ik weet echter niet of hij ook de operatie zal doen. Maar ik zal natuurlijk ook het een en ander met de dokter nog bespreken en zeker ook de risico's.

Laat je goed voorlichten inderdaad. Mol heeft veel ervaring heb ik van het WLS-forum begrepen (dat ken je neem ik aan?), dus ze kunnen je vast goed adviseren

De reden dat ik geen maagbandje wilde had overigens niets met de risico's te maken. Ik wilde niet de hele dag met eten bezig zijn en ik wilde vooral gewoon samen met Christan en Frank kunnen eten. Het nadeel van een maagbandje vond ik vooral dat ik Christan dan geen voorbeeld kon geven van een normaal eetpatroon. Met een bandje moet je de hele dag eten, en dat wilde ik nou juist niet meer.

Ja, het WLS-forum ken ik, daar word je zo onderhand voor gek verklaard als je voor een maagbandje gaat Ik lees voornamelijk op de diverse persoonlijke sites en maagbandgroups die ik dan weer vind met google.

quote:

Op vrijdag 31 augustus 2007 16:54 schreef Meaghan het volgende:
daar word je zo onderhand voor gek verklaard als je voor een maagbandje gaat

Daar is een reden voor

Ik ben ook geen fan van het complicatiegevoelige maagbandje. Het is de goedkopere oplossing voor de verzekering, maar ik vind het zeker niet de beste oplossing voor overgewicht.

Het enge is dat een bandje je maag echt kapot kan maken. Een eventuele redo naar een andere vorm van WLS is dan risicovoller omdat de maag zo verzwakt is.
Bij alle vormen van WLS moet je onder narcose en wordt er in je lijf gesneden, dus daar loop je ook met een maagband risico's.

Ik zat trouwens gisteren toevallig met wat mensen van het belgische gastric bypassforum in de wachtkamer in Brugge en 2 van de dames die ik sprak hadden een maagbandje gehad. Bij allebei waren er complicaties (waar ze overigens niets aan konden doen) en hebben ze alsnog een gastric bypass gehad. Bij 1 van die dames moesten ze zelfs de operatie in 2en doen omdat de maag zo beschadigd was dat de arts niet direct een bypass wilde uitvoeren. Allebei de dames konden trouwens ook niet fatsoenlijk eten. De gezonde voedingsmiddelen zoals brood, aardappels en veel groente konden ze allebei niet binnenhouden. Elke dag spugen is heel slecht voor je sociale leven!

Lieve Meaghan, ik begrijp heel goed dat je niet aan je genomen beslissing wil twijfelen. Maar ga alstjeblieft ook goed kijken naar de alternatieven!

Er zijn vast mensen op dat WLS-forum die wel degelijk ervaring met de maagband hebben, maar ik zie toch merendeels mensen die meteen voor een meer drastische operatie gaan en de maagband mijden als de pest. En er ondertussen maar negatief over praten, terwijl ze eigenlijk niet eens weten hoe het werkelijk zit en al helemaal niet kunnen praten uit eigen ervaring. Ik kan me daar best aan irriteren en daarom kom ik daar ook niet graag. Je weet gewoon niet meer of iemand uit ervaring spreekt of een ander maar na loopt te praten en dat is best gevaarlijk voor iemand die zich eerst alleen maar probeert te oriënteren op WLS gebied.

Ik heb alle maagbandfiles van alle patiënten met een maagbandje in een ziekenhuis doorgespit voor een onderzoek naar werking en complicaties. Daar ben ik toen best van geschrokken. In zoverre mijn ervaring met maagbandoperaties, Meaghan.

Maar voordat je maag echt kapot is, daar gaat toch een heel proces aan vooraf!? Als je iedere dag spuugt dan is er echt wat mis en moet je dit direkt melden. Ik kan me echt niet voorstellen dat ik het zover zou laten komen dat mijn maag naar z'n grootje is. Bij ieder seintje dat er iets verkeerd kan zijn, trek ik aan de bel en dan ben ik maar vervelend of een zeur, maar beter dat dan dat er iets over het hoofd wordt gezien. En mocht het echt de verkeerde kant opgaan dan kan dat ding er altijd nog uit, maar nooit dat ik het zover zou laten komen dat mijn maag er aan kapot gaat. Er schijnt ook vaak geen nacontrole en nazorg te zijn, vooral bij Belgische patienten en ik kan me voorstellen dat het dan al snel de verkeerde kant op kan gaan.

Tja, wat kan ik met zulke informatie Isabeau? Zegt dat iets over iedere patient die zo'n ingreep heeft gehad, zegt dat iets over wat mij te wachten staat? Ik ben bereid het risico te nemen en durf de andere ingrepen niet aan, te riskant en te ingrijpend naar mijn mening. Het is de enige optie nu, of ik moet het geheel op eigen houtje doen, maar daar geloof ik al helemaal niet meer in.

Ik persoonlijk vind een maagbandje riskanter dan een GBP of sleeve. Een scopinaro en een DS zijn ingrijpender.

Zet in elk geval je maagbandje niet door als de chirurg je anders adviseert! En denk eraan dat Ra-Medical in vrijwel alle gevallen een maagbandje aanraadt, andere WLS wordt door hun nauwelijks overwogen. En dat is puur een kostenkwestie.

Dat pro-bandjesbeleid van RA daar wist ik al van, maar ik had voor mezelf al uitgemaakt dat ik een maagbandje wilde dus maakte dat verder niet uit. Die hele intake was meer een formaliteit, omdat de verzekeraar dat nu eenmaal zo wil. Verder is het bij RA zo dat je een BMI van 50 of hoger dient te hebben om voor een GBP in aanmerking te komen en daar kom ik niet aan. Mocht de arts toch anders adviseren dan zal ik daar wel in mee (moeten) gaan lijkt mij. Maar zelf denk ik dat hij ook de maagband zal aanraden gezien mijn eetgewoonten en mijn voorkeur voor de band.

Je moet niks natuurlijk Maar het is wel verstandig om naar de arts te luisteren ja

De BMI-eisen worden vooral in NL alsmaar opgeschroefd. Allemaal korte termijn-kostenaspecten, in plaats van dat ze kijken naar de besparing op lange termijn. Zo'n operatie kost peanuts in vergelijking met de kosten voor de klachten die je als superobees persoon ontwikkelt later...

quote:

Op vrijdag 31 augustus 2007 17:25 schreef Isabeau het volgende:
Ik heb alle maagbandfiles van alle patiënten met een maagbandje in een ziekenhuis doorgespit voor een onderzoek naar werking en complicaties. Daar ben ik toen best van geschrokken. In zoverre mijn ervaring met maagbandoperaties, Meaghan.

Zit er dan nog verschil in de arts die de operatie heeft uitgevoerd? Zijn er meer klachten bij een arts die minder vaak die operatie uitvoert, of maakt dat niet uit? En hoe zwaar weegt nazorg mee bij het voorkomen van klachten?
_{Of ben ik nu weer te statistisch bezig?}

Hoi Meaghan

Lijkt me redelijk kloterig zeg dat iedereen je keuze zo in twijfel trekt, maar je schijnt je er redelijk
wilskrachtig doorheen te slaan. Om de balans er even in te houden hierbij een post van iemand
die wél zonder (lichamelijke) complicaties al 11 1/2 jaar met een bandje rondloopt. Duzzz 't kan

quote:

Op vrijdag 31 augustus 2007 16:36 schreef Rewimo het volgende:
........Ik wilde niet de hele dag met eten bezig zijn......

Grappig, dat vind ik nu juist van de GBP's enzo......pffff hele dag met eten en vitamines bezig zijn

quote:

Op zaterdag 1 september 2007 10:07 schreef Faat het volgende:

[..]

Grappig, dat vind ik nu juist van de GBP's enzo......pffff hele dag met eten en vitamines bezig zijn

Dat is ook zo Faat. Maar Rewimo heeft geen GBP maar een BPD of Scopi (waarbij de maag een stuk groter is gelaten zodat je redelijk normale maaltijden kan eten)

Ik heb dus wel die GBP en ik moet er inderdaad aan denken dat ik om de paar uur wat eet. Op zich is dat niet erg, aangezien ik voor de operatie elk moment wel aan eten dacht

Bij een GBP is het overigens aan te raden om multivitamines te slikken (ik doe 1 kauwtablet per dag) en bij een BPD of een DS(=Duodenal Switch) is noodzakelijk om extra vitamines te slikken omdat daar een veel groter stuk van de darm wordt gebypassed.

Ik moet uiteraard ook opletten wat ik eet Zeker in het begin moet je heel consequent om de 2 uur eten. Nu na twee jaar is dat allemaal makkelijker. Ik eet in principe drie maaltijden en drie tussendoortjes. Maar inmiddels hoeft dat allemaal niet meer zo strict op tijd (al is dat op zich wel goed) en kan ik ook meer schuiven.

Maar voorzover ik begreep kun je met een bandje echt maar heel weinig per keer eten en moet je dus veel vaker eten dan ik nu hoef. En juist dat wilde ik niet, omdat ik voorheen al de hele dag aan eten dacht of aan het eten was Ik kan nu gewoon mee-eten met Frank en Christan, moet alleen wel die tussendoortjes erbij eten.

quote:

Op zaterdag 1 september 2007 10:20 schreef octopussy het volgende:
Bij een GBP is het overigens aan te raden om multivitamines te slikken (ik doe 1 kauwtablet per dag) en bij een BPD of een DS(=Duodenal Switch) is noodzakelijk om extra vitamines te slikken omdat daar een veel groter stuk van de darm wordt gebypassed.

En dat is helemaal afhankelijk van de persoon en hoe lang de operatie geleden is. In eerste instantie worden minder vitamines opgenomen omdat het eerste stuk van de darm dit opneemt, na verloop van tijd weet dus je "nieuwe" darm dat er ook daar opgenomen moet worden en wordt daar ook meer opgenomen. Na verloop van tijd kan het dus ook zo zijn dat je helemaal geen extra vitamines meer hoeft te slikken omdat je darm toch voldoende opneemt

Overigens: ik zou zelf nooit een maagbandje nemen, omdat het niet bij mij past en omdat ik bang ben voor complicaties. Maar ik kan me voorstellen dat als dat wel datgene is wat het beste bij jou past, dat je dan toch daar naar gaat kijken en ook wel positieve verhalen kunt vinden. Ik hoop in ieder geval dat Meaghan ieder slecht verhaal een poepie gaat laten ruiken!

Hoi Faat, leuk dat je nog even reageert Zo, jij bent zo'n beetje een pionier op het gebied van het maagbandje met 11,5 jaar Fijn om te lezen dat jij geen complicaties hebt gehad. En troel, ik ben zeker van plan om jullie een poepie te laten ruiken, dus wees maar blij dat ik niet voor een Scopinaro ga

Hee, wij zijn experts in het laten ruiken van poepjes

quote:

Op zaterdag 1 september 2007 10:05 schreef Faat het volgende:
Hoi Meaghan

Lijkt me redelijk kloterig zeg dat iedereen je keuze zo in twijfel trekt, maar je schijnt je er redelijk
wilskrachtig doorheen te slaan. Om de balans er even in te houden hierbij een post van iemand
die wél zonder (lichamelijke) complicaties al 11 1/2 jaar met een bandje rondloopt. Duzzz 't kan

maar je valt er dus niet echt mee af?
want na 11,5 jaar heb je nog een bmi van 36?

1 kauwtabet op een dag vind ik erg weinig Octo maar ja ik ben ook niet z'n vitamine houdend mens

Idd Faat je bent toen toch weer redelijk veel aangekomen dus echt blijven werken heeft ie toch niet?

Bubsel, 1 tablet is voldoende volgens mijn arts. Ik heb wel de kauwtabletten van wlsproducts. Die zijn afgestemd op wls patienten.