LIT Literatuur, Taal en Kunst
Boekbesprekingen, vragen over schrijvers, je favoriete theaterstuk, de mooiste schilderijen of de beste musea. Een must voor alle liefhebbers van kunst, boeken, theater en taal.
Je bent vermaeckelijckquote:
En "IT" is mijn favoriete film
Ik adem in en kalmeer. Ik adem uit en glimlach.
boek! Het is in eerste instantie een boekquote:Op zondag 4 juni 2006 19:26 schreef Vivi het volgende:
[..]
Je bent vermaeckelijck
En "IT" is mijn favoriete film
Even een geupdate ouwetje:
quote:Altijd
Wanneer de zon lacht en wolven huilen,
Wanneer de maan Vloed van Eb verlost,
Wanneer de wind vrijt met mijn wilde haren,
Denk ik aan jou.
Wanneer wolken razen over vlakke landen,
Wanneer bergtoppen met de hoge hemel botsen,
Wanneer sterren opgaan in het niets,
Denk ik aan jou.
Wanneer de horizon verder is dan het einde,
Wanneer de golven breken aan de kust,
Wanneer de man zijn vrouw bemint,
Denk ik aan jou.
Zolang soldaten schieten en Maffia moord,
Zolang de koe haar kalveren zoogt,
Zolang mijn hart haar ritme speelt,
Denk ik aan jou.
En wanneer ik aan jou denk,
Vergeet ik al het andere.
It's a cold caffeine in a nicotine cloud. Now the touch of your fingers, lingers burning in my memory. I've been 86ed from your scheme in a melodramatic nocturnal scene: a refugee from a disconcerted affair.
O, het was niet de bedoeling met je gedichten te pimpen maar die uit OP te beoordelen: Over het algemeen ben ik het met het gros van de kritiek eens. Het loopt niet. IK heb ze allen eens hard-op gelezen op 1 of meerdere manieren en het er was weinig touw aan vast te knopen. Echter, er was er een die ik heel erg goed vind en vond, namelijk:
[quote]De man in het zwart bezoekt mijn bed,
geen groet, geen kus, geen hand.
De man in het zwart herken ik niet.
Het licht gaat uit, de man in het zwart
Onherkenbaar herkenbaar, alles vertrouwd.
Morgen weer de man in het wit.
[quote]
Als je de laatste zin aanpast, dat loopt voor geen meter (lees maar hardop), is het misschien een mailtje van een uitgever waard. Maar ik kan het me niet voorstellen.
Jouw probleem is denk ik dat je niet echt kunt dichten en toch probeert schijt te hebben aan alle 'voorwaarden' en zo denkt een uniek iets neer te zetten. Als je er geen topdichter bent kun je beter wél aan rijm, stijlfiguren etc denken. EN nee, dat hoeft dan geen eindrijm te zijn.
[quote]De man in het zwart bezoekt mijn bed,
geen groet, geen kus, geen hand.
De man in het zwart herken ik niet.
Het licht gaat uit, de man in het zwart
Onherkenbaar herkenbaar, alles vertrouwd.
Morgen weer de man in het wit.
[quote]
Als je de laatste zin aanpast, dat loopt voor geen meter (lees maar hardop), is het misschien een mailtje van een uitgever waard. Maar ik kan het me niet voorstellen.
Jouw probleem is denk ik dat je niet echt kunt dichten en toch probeert schijt te hebben aan alle 'voorwaarden' en zo denkt een uniek iets neer te zetten. Als je er geen topdichter bent kun je beter wél aan rijm, stijlfiguren etc denken. EN nee, dat hoeft dan geen eindrijm te zijn.
It's a cold caffeine in a nicotine cloud. Now the touch of your fingers, lingers burning in my memory. I've been 86ed from your scheme in a melodramatic nocturnal scene: a refugee from a disconcerted affair.
Een gedicht als hierboven is helaas geen mailtje van een uitgever waard. De zinsopbouw is vanaf het begin al te oninteressant, te langdradig.quote:Op maandag 11 december 2006 09:57 schreef FritsBom het volgende:
O, het was niet de bedoeling met je gedichten te pimpen maar die uit OP te beoordelen: Over het algemeen ben ik het met het gros van de kritiek eens. Het loopt niet. IK heb ze allen eens hard-op gelezen op 1 of meerdere manieren en het er was weinig touw aan vast te knopen. Echter, er was er een die ik heel erg goed vind en vond, namelijk:
[quote]De man in het zwart bezoekt mijn bed,
geen groet, geen kus, geen hand.
De man in het zwart herken ik niet.
Het licht gaat uit, de man in het zwart
Onherkenbaar herkenbaar, alles vertrouwd.
Morgen weer de man in het wit.
[quote]
Als je de laatste zin aanpast, dat loopt voor geen meter (lees maar hardop), is het misschien een mailtje van een uitgever waard. Maar ik kan het me niet voorstellen.
Jouw probleem is denk ik dat je niet echt kunt dichten en toch probeert schijt te hebben aan alle 'voorwaarden' en zo denkt een uniek iets neer te zetten. Als je er geen topdichter bent kun je beter wél aan rijm, stijlfiguren etc denken. EN nee, dat hoeft dan geen eindrijm te zijn.
De enige zin die mij ook maar iets doet:
geen groet, geen kus, geen hand
maar dat is meer door de "melodie" van de zin..
Mijn hemel, hoe verzin ik het.quote:Op zondag 28 mei 2006 16:28 schreef Biancavia het volgende:
Nou, daar gaan we dan. Speciaal voor Charlotte.
[..]
Prachtig. Water bestaat immers uit kleine druppeltjes. Tezamen kunnen zij echter een enorme kracht veroorzaken.
De emotie van de schrijver is duidelijk. Het wachten op erosie, hoe lang het ook duurt, het verlangen naar het weggevaagd worden duurt eeuwig.
[..]
Ah, het gevoel van vastzitten. Bang zijn en bewegingloos. De nachtmerrie van het door niemand erkend worden. En toch is daar die ene. Achter glas, de schrijver ziet zichzelf en beseft dat alleen door van jezelf te houden het leven draagbaar kan zijn en je je vrij uit zal kunnen bewegen.
[..]
Het paradoxale van de overheersende vaderliefde.
De liefde die je zou moeten beschermen, maar je ook zoveel pijn kan doen.
Nooit wetend waar je aan toe bent.
's Nachts degene die je afwijst, terwijl je overdag zo je best doet te laten zien dat je van hem houdt.
[..]
Het verlangen om alles wat je kent, alles wat vertrouwd is, achter je te kunnen laten. Verbranden en opnieuw beginnen.
Brandende schande, dat is nou eens mooi gevonden.
[..]
Zoals ik al zei, al is de relatie pijnlijk, het is vertrouwd en ondanks de pijn wil je daarom niet dat diegene je verlaat, want de onzekerheid nog meer pijn dan de vertrouwde pijn die er in de bestaande relatie is.
[..]
En hier komt weer duidelijk de paradoxale overheersende vaderliefde naar boven.
Zo duidelijk omschreven door woordkeuzes als
Veiligheid en angst in één gestalte
en
Papa, ik ben zo bang.
Voor je liefde, voor je pijn.
Prachtig omschreven.
Ja, die met de ballen in de bek.
It's a cold caffeine in a nicotine cloud. Now the touch of your fingers, lingers burning in my memory. I've been 86ed from your scheme in a melodramatic nocturnal scene: a refugee from a disconcerted affair.
Ik kan wel liedjes schrijven met een klankbord en wat bier
De woorden zijn ’t probleem niet, want ze zitten me tot hier
’t is meestal de volgorde die wat moeilijk kiezen is
Daarom beschrijf ik hier dan ook maar ’t leven van een vis
Hij zwom, zolang hij nat was, al zijn baantjes in de zee
Zijn vriendjes, allen guppies, trokken vrolijk met hem mee
Ze waren allen gelig, met wat blauwig op hun kop
En de staart die was weer groenig met een paars stipje erop
Enfin, het leven van zo’n vis, dat is dus niet interessant
Maar ja, je moet toch wat als een echte muzikant
‘k Kan ook wel schrijven over liefde en verdriet
Maar wat dacht je dan? ‘k ben Borsato niet.
De woorden zijn ’t probleem niet, want ze zitten me tot hier
’t is meestal de volgorde die wat moeilijk kiezen is
Daarom beschrijf ik hier dan ook maar ’t leven van een vis
Hij zwom, zolang hij nat was, al zijn baantjes in de zee
Zijn vriendjes, allen guppies, trokken vrolijk met hem mee
Ze waren allen gelig, met wat blauwig op hun kop
En de staart die was weer groenig met een paars stipje erop
Enfin, het leven van zo’n vis, dat is dus niet interessant
Maar ja, je moet toch wat als een echte muzikant
‘k Kan ook wel schrijven over liefde en verdriet
Maar wat dacht je dan? ‘k ben Borsato niet.
|
|
