[Zeilen] Volvo Ocean Race (#14) inport Baltimore

quote:

Op zondag 30 april 2006 13:13 schreef WEST het volgende:
inportrace gister gemist maar de AAB1 slecht gevaren

quote:

Op zondag 30 april 2006 12:23 schreef masterr112 het volgende:
aargh geen zeilen vandaag op nos..

quote:

Op zondag 30 april 2006 22:49 schreef the_disheaver het volgende:

[..]



Vanwaar toch je interesse in de VOR?

quote:

Op maandag 1 mei 2006 14:53 schreef the_disheaver het volgende:
Poll: Wie wint de 6de leg naar NY?

quote:

movistar’s media team of Maria Bertrand and Javier Sobrino spend most of their working hours locked in sweaty offices coercing news organisations to cast the limelight on their campaign. They contentedly remain in the shadow. But their work, as revealed to the 2,000 in attendance at the Hippodrome Theatre, has so far earned live television coverage of the Sanxenxo and Rio de Janeiro In Port races on TVE, a national station in Spain, led to the printing of 5,800 articles and seen their team featured 670 times on various television shows. It has amounted to a level of exposure worth ¤21.88 million

quote:

Op woensdag 3 mei 2006 13:34 schreef rubbereend het volgende:
vandaag een heel stuk in AD sportwereld over de Nederlanders die meezeilen

quote:

Op woensdag 3 mei 2006 14:15 schreef Landrot het volgende:

[..]

Gisteren besteedde AD sportwereld ook aandacht aan de VOR. Het betroffen toen quotes van colomnist Bert Wagendorp in de Volkskrant. En die waren beduidend minder vleiend!

"Op tv zag ik de boten an de Volvo Ocean Race aan de gang in de haven van Baltimore. Moest dat zeezeilen voorstellen? Laat me niet lachen. Het had nog het meest weg van skūtsjesilen voor bejaarden."

"Wat zijn me dat trouwens voor een zonnebanktypes die je langs ziet komen bij Studio Sport? Ik denk steeds dat het een whiskyreclame is of een commercial voor een nieuwe mannendeodorant. Blijkt het weer zo'n gast van de 'jonkiesboot', de ABN Amro II, die het thuisfront groet. Zo'n jongen moet eerst maar eens een tattoo laten zetten, drie havensnollen van jetje geven en een fles rum leegzuipen."

quote:

Op woensdag 3 mei 2006 15:19 schreef Sandworm het volgende:
Dit is zo jammer! En wij maar hopen dat het meer op televisie komt. Dit helpt niet echt om mensen warm te krijgen. Kunnen ze niet een bekend persoon een colom laten schrijven die het enthousiasme heeft van een Olaf Mol over de GP?
Iemand een suggestie?

quote:

Over oude zeerotten
Column in de papieren Volkskrant van 1 mei

Zeezeilen is ook niet meer wat het is geweest. Gisteren zag ik de boten van de Volvo Ocean Race aan de gang in de haven van Baltimore. Moest dat zeezeilen voorstellen? Laat me niet lachen. Het had nog het meest weg van skūtsjesilen voor bejaarden.

Een van de deelnemende boten was net op tijd per vrachtschip aangekomen uit Melbourne. Mocht gewoon weer meedoen. En nog trots ook. Watjes.

Vroeger heette het de Whitbread Race. Veel betere naam, bier in plaats van yuppenkar.

Sinds ik als jongetje Voor de wind rond de wereld van C. Butner las, ben ik een trouw volger van zeilwedstrijden rond de wereld. Daarom had ik in november ook de Virtual Spectator gedownload, waarmee je de Volvo Ocean Race live kunt volgen.

De eerste tegenvaller was dat er maar zeven schepen meededen. Vroeger waren dat er minimaal vijftien en meestal meer. Bij de start werden in de totale chaos vaak al de eerste deelnemers jammerlijk overvaren. Wist je dat het weer een strijd op leven en dood zou worden.

Er zat van alles tussen, destijds. Jachten van voor de oorlog namen het op tegen de modernste racemachines. De Whitbreadrace werd meestal gewonnen door een schatrijke fabrieksdirecteur die zijn jongensdroom waarmaakte. Ik herinner me de Rotterdamse industrieel Conny van Rietschoten – heb je tegenwoordig niet meer, industriėlen.

Kerels van stavast waren het, die desnoods het hele familiekapitaal er doorheen joegen om de wedstrijd maar te winnen.

En als er een Nederlands zeiljacht meedeed aan de Whitbread, dan zaten daar ook Nederlandse zeilers op. Dat maakte de identificatie gemakkelijker. Zo’n knauwende Nieuw-Zeelander, die blijkbaar de kapitein van de ABN Amro I is, lokt mij niet bij de Postbank vandaan. Ook al zijn ze daar te beroerd om de concurrent te lijf te gaan met kapitein Rob en de Postbankboot.

Dat de kapitein van de Movistar Bouwe Bekking heet, is ook onvoldoende om dķe boot nauwlettend te volgen. Bovendien lag de Movistar er volgens mij een dag na de start in Spanje al uit, zodat ik hem al had doorgestreept. Dus hoe dat ding nu toch weer tweede kan zijn, is mij een raadsel. Dat krijg je, wanneer je niet gewoon doet wie er het eerst is, maar met ingewikkelde puntensystemen werkt. Het lijkt het songfestival wel, de moderne zeezeilerij.

Waardeloze naam, Movistar, net als ABN Amro I of Ericsson. De eerste boot van Conny van Rietschoten heette de Flyer. En de tweede de Flyer II. Zulke mannen waren dat. Die pakten een teerkwast en kalkten het eerste het beste woord dat ze te binnen schoot op de boeg. En echt niet de naam van hun bank.
Schei nou toch uit.

Er stond een ‘listig windje’ in de haven van Baltimore, zei de verslaggever. ‘Listige windjes’, daar hadden ze vroeger nooit van gehoord. Dat was voor molenaars, niet voor zeezeilers. Een echte zeezeiler lokaliseerde de dichtstbijzijnde orkaan en voer er linea recta op af, om eens even flink snelheid te maken.

Zeezeilers verdwenen ook nog spoorloos. Zo lagen ze fier op kop, zo waren ze met man en muis naar de kelder gegaan of aan de haaien gevoerd door piraten. Zeurde niemand over, hoorde bij de risico’s van het vak.

Wat zijn me dat trouwens voor zonnebanktypes die je ziet langskomen bij Studio Sport? Ik denk steeds dat het een whiskyreclame is of een commercial voor een nieuwe mannendeodorant. Blijkt het weer zo’n gast van de ‘jonkiesboot’, de ABN Amro II, die het thuisfront groet.

Zo’n jongen moet eerst maar eens een knappe tattoo laten zetten, drie havensnollen van jetje geven en een fles rum leegzuipen. Dan praten we verder. Vroeger had je geen ‘jonkiesboten’. Je had zeebonken met diepe groeven in het gezicht, zoutkorsten op de wangen en een staalblauwe blik richting horizon.

Helaas, de oude Race Rond de Wereld bestaat niet meer. De laatste oude zeerot is overboord geslagen. De romantiek van de zeezeilerij is dood en vervangen door commercieel geblaas, beroeps-zeezeilers en business to business-opportunities rond de havenrace.

We mogen van geluk spreken dat de zee er nog is.