Wat is het smerigste dat jij ooit gedaan hebt?

quote:

Op woensdag 5 juli 2006 23:24 schreef kyraaa het volgende:
en nee, ik heb die kip niet opgegeten, mn maag draaide helemaal rond.
maar ik had mn cijfer.... heb daarna 2 maanden lang geen kip gehad en veel nachtmerries.

jonge toch...en nu haal je het verhaal weer naar boven. Heb je het nu goed verwerkt? Of ben je nog steeds kippen aan het slachten in je droom?

Heb laatst men oma geslacht. Kwam er alleen achter dat de vriezer te klein was.

rozen, ja echt waar, ik werk in de kwekerij en daar hebben ze rozen staan. er zat net nieuw gif op en zo heb ik toch 10 eu verdient

op te eten

Tampons leeggezogen toen ik een aardige hoeveelheid alcohol had genuttigd

quote:

Op woensdag 5 juli 2006 23:50 schreef Steve-O het volgende:
Tampons leeggezogen toen ik een aardige hoeveelheid alcohol had genuttigd

toch niet tampons, met wat ik denk dat er normaal inzit

quote:

Op woensdag 5 juli 2006 23:51 schreef kebabkever het volgende:

[..]

toch niet tampons, met wat ik denk dat er normaal inzit

Klopt
Zat alcohol in , hebben een half uur in ee glas wijn gehangen .

quote:

Op dinsdag 28 februari 2006 12:48 schreef Bolletje... het volgende:
Mannen met diarree wassen in het bejaardenhuisziekenhuis

Plus: met een wattenstokje verse pus uit een open wond halen en dit als kweek wegbrengen naar het lab. Idem met geel/groen slijm, rechtstreeks uit een keel.

Als kind van een jaar of elf ging ik met mijn ouders in de zomer naar de recreatieplas waar we ieder jaar naartoe gingen. Ik zwom dan altijd van de strandzijde van de plas naar de overkant, waar een rietkraag was, om daar met enige moeite aan de kant te klimmen en met een glimlach van trots op mijn gezicht te zwaaien naar mijn familie aan de overkant. En soms zwaaiden ze zelfs terug.
Zo ook die ene dag. Toen ik me echter aan de steile kant omhoog probeerde te trekken, met mijn nagels diep in het gras, bleef ik met mijn zwembroek een beetje haken in een rietstengel. Terwijl ik probeerde om de omgebogen rietstengel los te trekken keek ik opzij en zag daar tot mijn grote schrik een in een verregaande staat van ontbinding verkerend lichaam. Ik kon niet zien of het van een man of een vrouw was. Van schrik liet ik het gras los en viel bovenop het lichaam, dat in het water omrolde en mij onder water duwde. Toen ik weer boven kwam keek ik recht in het aangevreten gezicht; het prachtige witte gebit was nog onaangetast, maar de lippen eromheen waren volkomen verdwenen. Datzelfde gold voor de ogen. Ik keek diep in de twee met gras, modder en maden gevulde oogkassen. Volledig in paniek geraakt begon ik in het water met mijn armen te zwaaien, het lukte me niet meer om een geluid uit mijn keel te persen maar de vele spetters die ik al zwaaiend omhoog stuurde werkten als kleine morseberichtjes richting mijn vader die vrijwel direct het water in sprong en mijn kant op zwom.
Op dat moment voelde ik dat ik langzaam mijn bewustzijn verloor. Eerst begonnen mijn oren te piepen en kort daarna werd het zwart voor mijn ogen. Ik probeerde nog iets vast te pakken in de hoop dat ik niet naar de bodem van de plas zou verdwijnen, maar tevergeefs. Hetgeen ik vastpakte brak af als een soppige soepstengel. Ik hield het stevig tussen mijn armen geklemd terwijl ik de hoop opgaf en het borrelende water langzaam maar zeker tegen mijn oren voelde drukken.
Wat er vanaf dat moment gebeurd is heb ik van anderen moeten vernemen. Mijn vader is als een soort Pieter van den Hoogeband op me afgezwommen, heeft me op de plek waar ik onder water zakte weer opgevist, zag natuurlijk het lichaam en heeft de autoriteiten gewaarschuwd.
In shocktoestand ben ik naar het ziekenhuis vervoerd. Mijn lichaam was helemaal verstijfd, maar gelukkig was ik niet lang onder water geweest, anders had ik dit niet na kunnen vertellen. In het ziekenhuis kwam men er pas achter dat ik continu mijn armen stevig tegen me aangedrukt hield. Toen men mijn armen eindelijk met veel moeite uit elkaar had weten te krijgen ontdekten ze wat ik al die tijd had vastgehouden. Een mensenhand.
Aan de hand van die hand heeft men uiteindelijk het lichaam kunnen identificeren, er zat namelijk een gouden ring om met daarin de inscriptie: "Voor Anton, ik zal altijd van je blijven houden. -Coby." Het bleek te gaan om de gepensioneerde wiskundeleraar, filatelist en notoire ringendief Herman Sjorremans die al ruim een half jaar vermist werd nadat een schele scholekster met volle vaart tegen zijn slaap was aangevlogen, dhr. Sjorremans in verwarde toestand achterlatend. De scholekster was er naar verluidt nog slechter aan toe. Ik ben zelfs nog uitgenodigd voor de crematie, maar ik vond dat een beetje teveel gedoe voor zo'n simpele scholekster.

quote:

Op donderdag 6 juli 2006 00:29 schreef Croupouque het volgende:
*Knip*

Ctrl+V ?

quote:

Op donderdag 6 juli 2006 01:04 schreef jaguar het volgende:

[..]

Ctrl+V ?

Volgens Google niet. *ril*

Als koelmonteur vaak vriezers gemaakt die kapot waren, en weliswaar wel waren schoongemaakt, maar nog steeds naar dood rottend vlees roken, omdat de temperatuur al tot ver boven het vriespunt gestegen was.

quote:

Op donderdag 6 juli 2006 00:29 schreef Croupouque het volgende:
Als kind van een jaar of elf ging ik met mijn ouders in de zomer naar de recreatieplas waar we ieder jaar naartoe gingen. Ik zwom dan altijd van de strandzijde van de plas naar de overkant, waar een rietkraag was, om daar met enige moeite aan de kant te klimmen en met een glimlach van trots op mijn gezicht te zwaaien naar mijn familie aan de overkant. En soms zwaaiden ze zelfs terug.
Zo ook die ene dag. Toen ik me echter aan de steile kant omhoog probeerde te trekken, met mijn nagels diep in het gras, bleef ik met mijn zwembroek een beetje haken in een rietstengel. Terwijl ik probeerde om de omgebogen rietstengel los te trekken keek ik opzij en zag daar tot mijn grote schrik een in een verregaande staat van ontbinding verkerend lichaam. Ik kon niet zien of het van een man of een vrouw was. Van schrik liet ik het gras los en viel bovenop het lichaam, dat in het water omrolde en mij onder water duwde. Toen ik weer boven kwam keek ik recht in het aangevreten gezicht; het prachtige witte gebit was nog onaangetast, maar de lippen eromheen waren volkomen verdwenen. Datzelfde gold voor de ogen. Ik keek diep in de twee met gras, modder en maden gevulde oogkassen. Volledig in paniek geraakt begon ik in het water met mijn armen te zwaaien, het lukte me niet meer om een geluid uit mijn keel te persen maar de vele spetters die ik al zwaaiend omhoog stuurde werkten als kleine morseberichtjes richting mijn vader die vrijwel direct het water in sprong en mijn kant op zwom.
Op dat moment voelde ik dat ik langzaam mijn bewustzijn verloor. Eerst begonnen mijn oren te piepen en kort daarna werd het zwart voor mijn ogen. Ik probeerde nog iets vast te pakken in de hoop dat ik niet naar de bodem van de plas zou verdwijnen, maar tevergeefs. Hetgeen ik vastpakte brak af als een soppige soepstengel. Ik hield het stevig tussen mijn armen geklemd terwijl ik de hoop opgaf en het borrelende water langzaam maar zeker tegen mijn oren voelde drukken.
Wat er vanaf dat moment gebeurd is heb ik van anderen moeten vernemen. Mijn vader is als een soort Pieter van den Hoogeband op me afgezwommen, heeft me op de plek waar ik onder water zakte weer opgevist, zag natuurlijk het lichaam en heeft de autoriteiten gewaarschuwd.
In shocktoestand ben ik naar het ziekenhuis vervoerd. Mijn lichaam was helemaal verstijfd, maar gelukkig was ik niet lang onder water geweest, anders had ik dit niet na kunnen vertellen. In het ziekenhuis kwam men er pas achter dat ik continu mijn armen stevig tegen me aangedrukt hield. Toen men mijn armen eindelijk met veel moeite uit elkaar had weten te krijgen ontdekten ze wat ik al die tijd had vastgehouden. Een mensenhand.
Aan de hand van die hand heeft men uiteindelijk het lichaam kunnen identificeren, er zat namelijk een gouden ring om met daarin de inscriptie: "Voor Anton, ik zal altijd van je blijven houden. -Coby." Het bleek te gaan om de gepensioneerde wiskundeleraar, filatelist en notoire ringendief Herman Sjorremans die al ruim een half jaar vermist werd nadat een schele scholekster met volle vaart tegen zijn slaap was aangevlogen, dhr. Sjorremans in verwarde toestand achterlatend. De scholekster was er naar verluidt nog slechter aan toe. Ik ben zelfs nog uitgenodigd voor de crematie, maar ik vond dat een beetje teveel gedoe voor zo'n simpele scholekster.

Ik neem mijn hoed voor u af. Vooral het scala aan details, en de grap met de scholekster-crematie op het eind zijn zeer puik

quote:

Op donderdag 6 juli 2006 01:06 schreef Geqxon het volgende:

[..]

Volgens Google niet. *ril*

Jammer dat die herman niet bestaat

Ik heb een keer in me broek geplast midden in de klas

quote:

Op woensdag 5 juli 2006 23:47 schreef kebabkever het volgende:
Heb laatst men oma geslacht. Kwam er alleen achter dat de vriezer te klein was.

ik me moeder, er is nog plek over

Ik had een keer m'n sleutels in de plee laten vallen, terwijl ik er net in had gepist moest ik ze er wel uit halen want doortrekken is funest.

Mwja is dat zo erg?
Zelf ook wellis gehad zelf ben ik niet zo vies van mezelf.
(ja er zijn uitersten)

Verschimmeld brood gegeten, had het niet in de gaten! Daar word je echt niet vrolijk van

quote:

Op donderdag 6 juli 2006 11:55 schreef ikJur het volgende:
Ik had een keer m'n sleutels in de plee laten vallen, terwijl ik er net in had gepist moest ik ze er wel uit halen want doortrekken is funest.

Wees blij dat je niet had zitten schijten, pis valt gelukkig nog mee.

Op een druilerige zondag ging ik lekker douchen, ik voelde wel een beetje druk uitgeoefend worden tegen mijn kringspier maar ik dacht er verder niet zoveel van dus ik deed de douche aan en wachtte tot het warm genoeg werd om mijn Adonisachtige lichaam eens goed te wassen. Twee minuten later was ik bezig met het afschrobben van het vuil van de afgelopen nacht, de druk op mijn kringspier werd opgevoerd door mijn verteringsgestel, menig bier en broodje Shoarma stond te popelen om de vrije wereld tegemoet te treden via het riolenstelsel.

Op een gegeven moment kwamen de druksignalen van mijn kringspier aan in mijn hersenen en ik dacht dat ik wel even een klein ruftje kon laten om de druk te verlichten. Niet dus, op het moment dat ik mijn kringspier een beetje ruimte gaf om wat gassen vrij te laten liep het bruin langs mijn benen en stond ik daar met mijn goede gedrag. Gelukkig was het nogal waterig en slap dus ik kon het met een beetje voeten en tenenwerk zo door het doucheputje proppen.

[ Bericht 0% gewijzigd door jogy op 07-07-2006 10:49:09 ]

quote:

Op vrijdag 7 juli 2006 10:31 schreef jogy het volgende:
Op een druilerige zondag ging ik lekker douchen, ik voelde wel een beetje druk uitgeoefend worden tegen mijn kringspier maar ik dacht er verder niet zoveel van dus ik deed de douche aan en wachtte tot het warm genoeg werd om mijn Adonisachtige lichaam eens goed te wassen. Twee minuten later was ik bezig met het afschrobben van het vuil van de afgelopen nacht, de druk op mijn kringspier werd opgevoerd door mijn verteringsgestel, menig bier en broodje Shoarma stond te popelen om de vrije wereld tegemoet te treden via het riolenstelsel.

Op een gegeven moment kwamen de druksignalen van mijn kringspier aan in mjin hersenen en ik dacht dat ik wel even een klein ruftje kon laten om de druk te verlichten. Niet dus, op het moment dat ik mijn kringspier een beetje ruimte gaf om wat gassen vrij te laten liep het bruin langs mijn benen en stond ik daar met mijn goede gedrag. Gelukkig was het nogal waterig en slap dus ik kon het met een beetje voeten en tenenwerk zo door het doucheputje proppen.

op het strand met een mes in een kwal gestoken en er een stukje van gegeten

quote:

Op vrijdag 7 juli 2006 10:42 schreef Viking84 het volgende:
op het strand met een mes in een kwal gestoken en er een stukje van gegeten

en hoeveel heeft die weddenschap opgelevert ??

Geweldig