Oké verhaaltje.
Als je bij ons door de klanten uitgang neemt sta je na anderhalve meter voor een betonnen muur. Je moet dus naar links of naar rechts. Links het parkeerterrein. Rechts is een stoep omhoog, onze ah is tegen een dijk aan gebouwd. Ongeveer halverwege die trap kan je het dak van de ah op klimmen. Word vaak door personeel gedaan als er 's avonds nog wat gedronken word en iemand komt later of als iemand eerder en snel weg moet.
We hebben een collega op de groente, JvZ, hij zet zijn fiets altijd direct naast de deur, of er tegenover. Wij hadden voor de gein al een paar keer voor de gein gezegd dat we zijn fiets zouden verplaatsen. Iedereen lachen natuurlijk. Afgelopen zaterdag gingen we zoals gewoonlijk weer werken. We zaten boven op het praatje te wachten. JvZ komt binnen om het praatje te doen maar hij heeft het papiertje aan een collega met de mededeling dat zei het moet doen zodat hij kan splitsen. We wachten nog op een paar collega's want nog niet iedereen was aanwezig. Ik zeg ineens van zullen we nu zijn fiets verplaatsen? Ik kan van het dak af en dan zetten we hem boven aan de dijk. Iedereen lachen natuurlijk en ja zeggen. Ik van het dak af en fiets opgetild om hem naar boven te rijden. Ik wilde terug het dak op toen een collega op het dak stond en voor stelde om de fiets op het dak te zetten...
Ik ben daar toen in mee gegaan... Achteraf fout natuurlijk maar ja. Fiets stond in een paar tellen op het dak. En toen was het ook meteen tijd om te gaan vullen. Rest van de avond niet echt met die fiets bezig geweest. Tot het einde van de avond, alleen het diepvries meubel moest nog worden gevuld. En omdat dat niet met zijn allen kan werd iedereen weg gestuurd, behalve JvZ en ik zelf. Omdat de humor er af zou zijn als we niet zjin allen zouden ontdekken dat de fiets weg was hebben we het hem toen verteld. Totaal tegen onze verwachtingen in kon hij het echter totaal niet waarderen. Sterker nog. Hij was flink pissig! Mijn collega en ik schrokken hier zo van, dat we de fiets naar beneden hebben gehaald en bij de deur hebben gezet, door de winkel heen, en binnen in filiaal nog. JvZ was echt flink over de zeik.
Toen wij samen gingen afsluiten stelde ik voor om zijn fietsen buiten neer te zetten zodat hij het alarm kon intoetsen, ik verwachtte niet dat hij snel genoeg zou zijn met naar buiten komen als hij zijn fiets nog zou moeten pakken. Hij zei dat het niet nodig was, maar het alarm ging wel af. Hij was terug. Normaal gesproken moet je dan bellen naar het beveiligingsbedrijf om te melden dat er niks is. Hij ging echter meteen naar huis. Een andere collega werd dus gebeld door de beveiliging met de vraag om te gaan kijken, JZ, hij was hier niet blij mee, want hij kwam er dus achter dat er niks was. Toen hij JvZ later vroeg wat er was kwam de aap uit de mouw over de fiets.
Maandag avond moest ik weer werken, en toen kreeg ik pas te horen van andere collega's hoe berg gezeik er op me lag te wachten. Ze waren boven flink pissig. Ik heb de hele maandag avond in de stress rond gelopen omdat ik me echt zorgen maakte dat ik misschien zelfs ontslagen zou worden en dat de collega er echt zo mee zat. Ik maak me wel is druk, maar ik hier werd ik gewoon echt misselijk van, zoveel spijt had ik er van. Nadat ik de laatste dagen wat ben op gebeurd door mijn collega's zag ik zaak was positiever en hoopte dat het wel goed zou komen.
Vandaag zou ik JZ zien, onze VM is weg en hij heeft de leiding over vers nu. Ik zelf ben eerder bang voor JZ dan voor de VM.... Overdag zei ie niks over de fiets en deed ie normaal. Vanavond bij het praatje echter begon hij over de fiets en melde even dat ze liever niet hebben er andermans fietsen word gezeten, aan de manier waarop ie het zei, en ook door zijn big smile hadden we echter allemaal wel door dat ook hij het wel een grappige actie vond.
![]()
Ik moet even melden, dat ik mezelf door het stressen volgens mij wel genoeg gestraft hebt, en ik heb dus ook geen zin in moraal ridders die hierop gaan reageren.