Manisch depressief: ik ben bang dat ik het ben

quote:

Op woensdag 1 februari 2006 17:27 schreef S_ het volgende:
Het zit bij mij in de familie en ik heb ergens gelezen dat het erfelijk is. Ik heb ontzettend last van stemmingswisselingen. Op dit moment voel ik me heel naar. Ik kan ook extreem vrolijk zijn en ga dan over grenzen heen. Zijn er meer mensen hier die Manisch Depressief zijn en hoe herken je dit?

Alvast bedankt.

Door met een psycholoog/psychiater te gaan praten? Ik zou eens met de huisarts praten die verwijst je wel door indien nodig

Mensen die ik ken die het hadden zijn idd net zoals jij beschrijft. Er is of niets mee aan te vangen, of ze zijn de koning te rijk. Er zit weinig tussen.

Praat jezelf vooral een trauma aan... Als manische depressiviteit in je familie voorkomt hoeft dat nog niet te betekenen dat jij het ook krijgt.. kwestie van je instelling!

Kijk je met bovengemiddelde interesse naar scheermesjes, of probeer je het positief te bekijken en denk je: "laat die depri-familie maar stikken, ik ga het verschil maken!" ?

Ik bedoel maar: positief zijn is de sleutel

quote:

Op woensdag 1 februari 2006 17:41 schreef Gripper het volgende:
Praat jezelf vooral een trauma aan... Als manische depressiviteit in je familie voorkomt hoeft dat nog niet te betekenen dat jij het ook krijgt.. kwestie van je instelling!

Kijk je met bovengemiddelde interesse naar scheermesjes, of probeer je het positief te bekijken en denk je: "laat die depri-familie maar stikken, ik ga het verschil maken!" ?

Ik bedoel maar: positief zijn is de sleutel

dus als je een psychische stoornis hebt is dat je eigen schuld omdat je niet vrolijk genoeg bent geweest?
wat een kwats

quote:

Op woensdag 1 februari 2006 17:43 schreef liefie_ het volgende:

[..]

dus als je een psychische stoornis hebt is dat je eigen schuld omdat je niet vrolijk genoeg bent geweest?
wat een kwats

positief blijven helpt meestal wel... je zelf dwingen positief te blijven helpt dus ook

Niet.

[ Bericht 98% gewijzigd door Copycat op 01-02-2006 19:17:31 (Baggerreactie is weg.) ]

quote:

Op woensdag 1 februari 2006 17:41 schreef Gripper het volgende:
Praat jezelf vooral een trauma aan... Als manische depressiviteit in je familie voorkomt hoeft dat nog niet te betekenen dat jij het ook krijgt.. kwestie van je instelling!

Kijk je met bovengemiddelde interesse naar scheermesjes, of probeer je het positief te bekijken en denk je: "laat die depri-familie maar stikken, ik ga het verschil maken!" ?

Ik bedoel maar: positief zijn is de sleutel

dit klopt niet echt, het is vrij biologisch

iemand die schizofreen is kan ook niet opeens denken: hey hallo, laat ik maar weer alles positief bekijken en normaal gaan doen

Mis je bij manisch-depresief zijn niet gewoon je lithium? (O.i.d?)

quote:

Op woensdag 1 februari 2006 17:55 schreef Sebastiaan2003 het volgende:

[..]

dit klopt niet echt, het is vrij biologisch

iemand die schizofreen is kan ook niet opeens denken: hey hallo, laat ik maar weer alles positief bekijken en normaal gaan doen

Ach, een positieve benadering kan vast nooit kwaad, ook al zit depressiviteit dan misschien in de genen.
is dat nou eigenlijk al eens afdoende bewezen? ik kan me namelijk ook heel goed voorstellen dat wanneer je familie depri is, je dat zelf ook wordt. Waar je mee omgaat wordt je mee besmet. Als je in die vicieuze cirkel zit is het wel heel makkelijk om het maar af te doen als: " tja, ik kan er niks aan doen, dus ik accepteer het maar *kras kras* "

Ik heb jarenlang tegen een depressief geval in m'n eigen familie aangekeken, en dat was uiteraard geen leuke tijd, maar ik ben er persoonlijk nooit treurig van geworden. Misschien dat ik psychisch gewoon heel sterk ben. Voorlopig vind ik het allemaal iig wel best dat ik nooit zit te treuren.

quote:

Op woensdag 1 februari 2006 17:43 schreef liefie_ het volgende:
dus als je een psychische stoornis hebt is dat je eigen schuld omdat je niet vrolijk genoeg bent geweest?
wat een kwats

dat zeg ik toch niet? Ik zeg dat je op twee manieren ermee kunt omgaan: Ts weet niet of ze wel of niet manisch depressief is, en ze is bang dat ze het heeft omdat het in de familie zit. je kunt dan denken: "ik ben manisch, wat een ellende"
of je kunt zeggen: "Ik maak er gewoon het beste van"

ik zou kiezen voor die laatste optie. Bij de pakken gaan neerzitten is wel erg makkelijk, en lost niets op.

[ Bericht 27% gewijzigd door Gripper op 01-02-2006 18:16:42 ]

quote:

Op woensdag 1 februari 2006 18:09 schreef Oblivion het volgende:
Mis je bij manisch-depresief zijn niet gewoon je lithium? (O.i.d?)

Nee het gaat om lage serotonine activiteit icm hoge norepinefrine activiteit. Dat veroorzaakt manische episodes. Depressiviteit draait om de interactie tussen norepinefrine en serotonine. Maar het klopt wel idd, dat lithium helpt voor personen die manisch-depressief zijn.

quote:

Op woensdag 1 februari 2006 18:27 schreef Sebastiaan2003 het volgende:
Maar het klopt wel idd, dat lithium helpt voor personen die manisch-depressief zijn.

Maar het verneukt je nieren...

quote:

Op woensdag 1 februari 2006 18:32 schreef DS4 het volgende:

[..]

Maar het verneukt je nieren...

Klopt, in te hoge doses wel. Probleem is dat te weinig gebruik geen effect heb, en het dus erg moeilijk is om 'de gulden middenweg' te vinden.

quote:

Op woensdag 1 februari 2006 18:32 schreef DS4 het volgende:

[..]

Maar het verneukt je nieren...

Oh bah, dat wist ik niet...
Niet doen dus.

quote:

Op woensdag 1 februari 2006 18:45 schreef Oblivion het volgende:

[..]

Oh bah, dat wist ik niet...
Niet doen dus.

In sommige gevallen zijn de nadelige effecten van antipsychotica, 'beter' dan geen medicijnen slikken.
Het klinkt voor mij niet alsof dat in ts haar geval geldt, maar dan moet je vooral denken aan iemand die verschrikkelijk lijdt onder de MDS (of een andere stoornis)

quote:

Op woensdag 1 februari 2006 17:45 schreef GF het volgende:
Cc: Edit.

Wat TS beschrijft heb ik ook sinds een paar weken. Het sloopt je.

Ik begin me nou weer echt kut te voelen.

[ Bericht 51% gewijzigd door Copycat op 01-02-2006 19:19:10 ]

quote:

Op woensdag 1 februari 2006 17:27 schreef S_ het volgende:
Zijn er meer mensen hier die Manisch Depressief zijn en hoe herken je dit?

Ga je er nu trouwens al vanuit dat je Manisch depressief bent?

quote:

Op woensdag 1 februari 2006 18:10 schreef Gripper het volgende:

[..]

Ach, een positieve benadering kan vast nooit kwaad, ook al zit depressiviteit dan misschien in de genen.
is dat nou eigenlijk al eens afdoende bewezen? ik kan me namelijk ook heel goed voorstellen dat wanneer je familie depri is, je dat zelf ook wordt. Waar je mee omgaat wordt je mee besmet. Als je in die vicieuze cirkel zit is het wel heel makkelijk om het maar af te doen als: " tja, ik kan er niks aan doen, dus ik accepteer het maar *kras kras* "

Ik heb jarenlang tegen een depressief geval in m'n eigen familie aangekeken, en dat was uiteraard geen leuke tijd, maar ik ben er persoonlijk nooit treurig van geworden. Misschien dat ik psychisch gewoon heel sterk ben. Voorlopig vind ik het allemaal iig wel best dat ik nooit zit te treuren.
[..]

dat zeg ik toch niet? Ik zeg dat je op twee manieren ermee kunt omgaan: Ts weet niet of ze wel of niet manisch depressief is, en ze is bang dat ze het heeft omdat het in de familie zit. je kunt dan denken: "ik ben manisch, wat een ellende"
of je kunt zeggen: "Ik maak er gewoon het beste van"

ik zou kiezen voor die laatste optie. Bij de pakken gaan neerzitten is wel erg makkelijk, en lost niets op.

dat zeg ik toch ook niet?
er is alleen nog een heel gebied tussen bij de pakken neer zitten en alles met een zonnetje bekijken
ik vind het goed dat als de ts een vermoeden heeft van een psychische stoornis (en in dit geval nog met een biologische aanleg) en daar wat mee doet
er zijn genoeg mensen die er niks mee doen en er straks niet meer uit komen

wat is er toch mis met bij een psycholoog eens gaan praten?
word echt vreselijk moe van al die mensen die zeggen ja je doet t zelf

De kans was volgens mij rond 5% Of minder dat als je vader of moeder Het heeft jij het ook krijgt

Ik heb twijfels bij bestaanstrecht van dit topic. FOK! is niet de plaats om dit soort diagnoses te vragen dan wel te geven, en dat. Daar zijn professionals voor. En dat zijn wij niet.

Houd daar dus rekening mee, svp.

On topic denk ik dat TS zich nu enkel sámen met haar therapeut moet proberen te diagnosticeren. Niet op eigen houtje, met behulp van internet.

Succes!

_{Oh ja: er is ook wat onzin weg. En ik heb de TT even verbeterd.}

quote:

Op woensdag 1 februari 2006 19:28 schreef Copycat het volgende:
Ik heb twijfels bij bestaanstrecht van dit topic. FOK! is niet de plaats om dit soort diagnoses te vragen dan wel te geven, en dat. Daar zijn professionals voor. En dat zijn wij niet.

Houd daar dus rekening mee, svp.

On topic denk ik dat TS zich nu enkel sámen met haar therapeut moet proberen te diagnosticeren. Niet op eigen houtje, met behulp van internet.

Succes!

_{Oh ja: er is ook wat onzin weg. En ik heb de TT even verbeterd.}

Maar copycat Je weet toch alles of niet

quote:

Op woensdag 1 februari 2006 17:48 schreef S_ het volgende:
Ja dat wilde ik nou net zeggen. Het zit gewoon in mij. Ik zit sinds vorige week bij psycholoog.

Moet je dan niet bij de psychiater zijn?

ik vind de enig logische stap om inderdaad prof.hulp er bij te gaan halen.. die weten precies het hoe en wat..enige wat wij kunnen doen is het je aanraden

quote:

Op woensdag 1 februari 2006 19:34 schreef Vitalogy het volgende:

[..]

Moet je dan niet bij de psychiater zijn?

Wat is het verschil

quote:

Op woensdag 1 februari 2006 20:24 schreef super-muffin het volgende:

[..]

Wat is het verschil

Een psychiater heeft een medische studie gedaan, en benadert het probleem dus medisch, en kan ook medicatie voorschrijven.