ADD / ADHD - deel 2

oh heerlijk he, iemand die je begrijpt. Iemand die gewoon je gedachtengang volgt, ook al is het nog zo'n enorm wazig verhaal.

quote:

Op zondag 29 januari 2006 22:10 schreef Roeji het volgende:
oh heerlijk he, iemand die je begrijpt. Iemand die gewoon je gedachtengang volgt, ook al is het nog zo'n enorm wazig verhaal.

Ja.

quote:

Op zondag 29 januari 2006 13:04 schreef BDisOKE het volgende:

[..]

De pest is dat je de hele dag vis loopt te boeren...
Ik ben er na 3 dagen alweer mee opgehouden.

Wisselt per merk. Ik heb hier Sunwell daarbij heb je het niet, ook niet een beetje. Om eerlijk te zijn ben ik ook niet echt super enthousiast over de werking maar misschien pakt visolie in z'n algemeenheid gewoon niet bij me.

quote:

Op zondag 29 januari 2006 22:10 schreef Roeji het volgende:
oh heerlijk he, iemand die je begrijpt. Iemand die gewoon je gedachtengang volgt, ook al is het nog zo'n enorm wazig verhaal.

ik heb heel veel sterke verhalen gehoord over adhd, maarja dat zijn van die mensen die met adhd'ers omgaan, ik denk dat een adhd'er het zelf het beste kan vertellen en denk ook dat alleen de echte adhd'ers het alleen begrijpen!!

quote:

Op zondag 29 januari 2006 23:07 schreef MouseOver het volgende:

[..]

Wisselt per merk. Ik heb hier Sunwell daarbij heb je het niet, ook niet een beetje. Om eerlijk te zijn ben ik ook niet echt super enthousiast over de werking maar misschien pakt visolie in z'n algemeenheid gewoon niet bij me.

Hee!
Da's misschien wel een goede dan.
Want ik hou al niet van vis, en dan zeker niet om 08:00 s'ochtends.... *burp* *vissss*
Kan het iiig. is proberen...

Oke daar gaan we.

-chefke- heeft dus ook adhd.

Op de basisschool (groep 5/6) was ik altijd druk, impulsief, onrustig, geen concentratie, snel boos, totaal niet in staat om te gaan met teleurstelling en veranderingen, slechte cijfers.

De leraren op school dachten achterstands leerling helpen we met speciaal programma bla bla werd geen suc6. Totdat een leraar mijn ouders vertelde dat ik mogelijk ADHD zou kunnen hebben en werd ik meegesleept naar het RIAG en daar werd ik op van alles onderzocht en der kwam ADHD uit.

Medicijnen worden voorgeschreven ritalin overdag en s`avonds voor het slapen gaan clonidine. Dit was kwa slapen al een stuk beter maar ik bleef thuis lastig en op school ging het ook niet geweldig.

Ben uiteindelijk door mijn ouders en twee leraren tegen de wil van het schoolbestuur naar een ZMOK ( Zeer Moelijk Opvoedbare Kinderen) school gestuurd. Op deze school hebben ze me zowel op leerprobleem gebied als in omgaan met ADHD ontzettend goed geholpen.

Maar toen was er paniek de combinatie van medicijnen die ik slikte had in de VS al twee levens geëist en ik moest meteen stoppen met de ritalin en overgaan op alleen clonidine. Hierdoor heb ik een flinke terug val gehad . Maar na een half jaar aan alleen clonidine gewend te zijn ging het weer de goede kant op

Heb op de ZMOK school spel therapie gehad . Ook werd er gewerkt aan mijn leerachterstand die ik had opgelopen. Dit ging al snel de goede kant op. Heb op de Zmok-school gezeten tot groep 8 + 1 extra jaar groep 8. Ondertussen ging het thuis ook een heel stuk beter gelukig.
Toen kwam de tijd dat ik naar de midelbare school moest.

Dit was een LOM school ( mavo/vmbo) en hier ging het uitstekend en kreeg na twee jaar het advies(aangezien er geen 3de en 4de klas gestart ging worden) om te verhuizen naar een gewone VMBO school en ook daar ging het uitstekend was 1 van de beste van de klas en van mijn lastige gedrag was niks meer te merken ze hebben daar nooit geweten dat ik adhd heb .
Heb daar mijn VMBO T/G diploma gehaald met goede cijfers.

Nu zit ik al 3 jaar op het MBO niv 4 afd. AOT (oude machinisten opleiding) en ook hier weet school niet dat ik adhd heb en zijn ze super tevreden over me . en heb uistekende cijfers.

Heb dankzij de Zmok-school allerlei trucjes geleerd dat ik ook van de dingen als:
vergeetachtigheid, planning en structuur weinig tot geen last meer heb.

het enige waar ik nog een beetje last van heb is een negatief zelfbeeld maar daar ben ik me momenteel op aan het focusen. Ook dat gaat de laatste tijd een stuk beter.

Gebruikt overigens nog steeds clonidine en ben bang dat ik daar de rest van mijn leven afhankelijk van blijf. Merk voor mezelf nog wel het verschil maar voor de buitenwereld is er al geen verschil meer.

Ken je dat "trucje" w.b.t vergeetachtigheid, planning en structuur
eens uitleggen?

ben zeer benieuwd..

http://www10.antenna.nl/h(...)DHD,%20een%20ziekte?

Ik ga dr weer mee stoppen denk ik...

mn OCS word er ook niet beter op (juist slechter heb ik het gevoel)..

quote:

Op maandag 30 januari 2006 01:05 schreef Robbiej het volgende:
Ken je dat "trucje" w.b.t vergeetachtigheid, planning en structuur
eens uitleggen?

ben zeer benieuwd..

komtie

stap 1 als je iets gaat doen je loopt ergens weg je gaat iets doen.

STOP. dan ga ik even nadenken ik ga nu daarheen wat moet ik meenemen wat moet ik doen voordat ik wegga.

stap 2 controleren of alles klopten nog een keer het rijtje langslopen.

stap 3 doen wat je moet doen.

das het truukje met vergeetachtigheid.


En het andere trucje is kwa planning een strakke planning aan te houden met een agenda en zoveel mogelijk vastigheid

oke klinkt goed. Maar toch lukt dat niet in elk geval.
Hoe doe je het als je een 'spoedgeval' er tussendoor krijgt, terwijl je met iets bezig was? Hoe lukt het je dan om weer te denken aan die 1e klus/taak? Want daar loopt het bij mij dus vaak spaak.
Er komt eigenlijk áltijd wel weer iets tussen wat ofwel belangrijker is ofwel leuker is ofwel.....

die planning heb ik wel, maar doordat ik zo snel afgeleid kan worden loopt dat ook vaak mis.

Maar ik ben nog lerende

pffff plannen is niet mijn sterkste kant het liefst heb ik een lege agenda maar ja dat kan nu eenmaal niet!

Ik moet mezelf echt af en toe een schop onder mijn hol geven dingen te gaan doen en door te zetten vergeetachtig tja ik weet niet beter.....
Anders doe ik het liefste waar ik op dat moment zin in heb dus idd structuur is bij mij wel wenselijk een planning maken en die nakomen eerst is het moeilijk om je er toe te zetten eenmaal bezig ben ik moeilijk te stoppen en heb ik ook geen rust voor ik het af heb!

quote:

Op maandag 30 januari 2006 12:54 schreef Vinnie_31 het volgende:
pffff plannen is niet mijn sterkste kant het liefst heb ik een lege agenda maar ja dat kan nu eenmaal niet!

Ik moet mezelf echt af en toe een schop onder mijn hol geven dingen te gaan doen en door te zetten vergeetachtig tja ik weet niet beter.....
Anders doe ik het liefste waar ik op dat moment zin in heb dus idd structuur is bij mij wel wenselijk een planning maken en die nakomen eerst is het moeilijk om je er toe te zetten eenmaal bezig ben ik moeilijk te stoppen en heb ik ook geen rust voor ik het af heb!

Zooo herkenbaar!!

quote:

Op maandag 30 januari 2006 12:54 schreef Vinnie_31 het volgende:
pffff plannen is niet mijn sterkste kant het liefst heb ik een lege agenda maar ja dat kan nu eenmaal niet!

Ik moet mezelf echt af en toe een schop onder mijn hol geven dingen te gaan doen en door te zetten vergeetachtig tja ik weet niet beter.....
Anders doe ik het liefste waar ik op dat moment zin in heb dus idd structuur is bij mij wel wenselijk een planning maken en die nakomen eerst is het moeilijk om je er toe te zetten eenmaal bezig ben ik moeilijk te stoppen en heb ik ook geen rust voor ik het af heb!

Zoooooooooo mij achtig

*grin*

Kunnen we het topic niet beter noemen: Kijk wij zijn een kopie van elkaar!!
Of: Ontmoet hier je klonen!

Werkelijk, ik vind het zo raar. mn leven lang krijg ik te horen: gedraag je eens normaal, doe dit, doe dat, stel je niet aan, je valt uit de toon, je bent anders, etc etc etc. En nu, zoveel herkenbaarheid. Zoveel gelijkgestemden.

Ik heb ook het gevoel dat ik 'mn plek' heb gevonden. Of mn draai heb gevonden in mn eigen leven. Hoe je het ook omschrijft. Mijn zoektocht naar wat er 'mis' is/was is voorbij. Ik heb een flink stuk rust gevonden. En ja; ik ben/denk/doe anders. Maar dat ben ik, samen met mn adhd. En die er niet in wil geloven of me niet wil accepteren, die heeft pech. Die gaat mijn persoontje missen.

Oh wat voelt het goed om dit te kunnen zeggen. Net zo'n gevoel als je heel lang weg bent geweest en je komt thuis. Mjah, ik denk ook dat het dat is, een vorm van thuiskomen

Relaxed dat het goed met je gaat joh! Ik zit na een paar depressief zijn in een opwaartse spiraal.

Voelt idd alsof je thuiskomt

Alsof ik mezelf terug zit te lezen Vinnie

Tja, het gaat om erkenning en herkenning dat is prettig, Ik heb toevallig het geluk dat ik een vriendin met adhd heb, en die is wel heel netjes in huis een beetje ocs qua schoonmaak heeft dus dat is al prettig... verder heb ik ook vrienden en familie met adhd dus wat dat betreft herkenning genoeg..

ook altijd heel gezellig op feestjes maar ook zo vermoeiend hahahaha....

maar idd prettig dat er genoeg mensen zijn met dezelfde adhd trekjes....

quote:

Op maandag 30 januari 2006 15:37 schreef Roeji het volgende:
*grin*

Kunnen we het topic niet beter noemen: Kijk wij zijn een kopie van elkaar!!
Of: Ontmoet hier je klonen!

Werkelijk, ik vind het zo raar. mn leven lang krijg ik te horen: gedraag je eens normaal, doe dit, doe dat, stel je niet aan, je valt uit de toon, je bent anders, etc etc etc. En nu, zoveel herkenbaarheid. Zoveel gelijkgestemden.

Ik heb ook het gevoel dat ik 'mn plek' heb gevonden. Of mn draai heb gevonden in mn eigen leven. Hoe je het ook omschrijft. Mijn zoektocht naar wat er 'mis' is/was is voorbij. Ik heb een flink stuk rust gevonden. En ja; ik ben/denk/doe anders. Maar dat ben ik, samen met mn adhd. En die er niet in wil geloven of me niet wil accepteren, die heeft pech. Die gaat mijn persoontje missen.

Oh wat voelt het goed om dit te kunnen zeggen. Net zo'n gevoel als je heel lang weg bent geweest en je komt thuis. Mjah, ik denk ook dat het dat is, een vorm van thuiskomen

Ja, maar pas op dat je dit gedrag niet te normaal gaat vinden he hahahaha

Topic naam kan ook zijn: "adhd welkom thuis"

[ Bericht 3% gewijzigd door Vinnie_31 op 30-01-2006 16:55:08 ]

Wat doen jullie in een vlaag van extreme woede?
Ik ben zelf net weggefietst..

quote:

Op maandag 30 januari 2006 18:44 schreef -_Guitarist_- het volgende:
Wat doen jullie in een vlaag van extreme woede?
Ik ben zelf net weggefietst..

hmmz komt niet zo vaak voor , als het voorkomt op bed gaan liggen en heel hard onder de dekens in mijn kussen schreeuwen ofzo

ik sloop het liefst dingen.
heb dan echt zin alles aan gort te rammen..

ik ben niet echt iemand die z'n handjes gebruikt
ik ben wel erg in heel chaggie gaan doen en degene op dat moment zo zwart mogelijk maken...

quote:

Op maandag 30 januari 2006 19:01 schreef guitarist.nl het volgende:
ik ben niet echt iemand die z'n handjes gebruikt
ik ben wel erg in heel chaggie gaan doen en degene op dat moment zo zwart mogelijk maken...

Dat ken ik...dat je zulke rake opmerkingen maakt tegen de persoon die je zo hard uitdaagde dat 'ie zich 2 weken later er nog kut door voelt?

quote:

Op maandag 30 januari 2006 20:29 schreef mighty_myte het volgende:

[..]

ik heb ADD, nooit last van woede. ik ben echt bijna niet kwaad te krijgen.

Ik wou dat ik dat had ...dat bijna niet boos te krijgen gedeelte dus

quote:

Op maandag 30 januari 2006 21:25 schreef mighty_myte het volgende:

[..]

komt ook wel raar over soms hoor.
ik gooide laast een glas sinaasappelsap over mijn toetsenbord, ik reageer dan echt
alsof het me elk uur gebeurt. ieder ander mens zou op mijn minst raar opkijken of iets roepen.
een huisgenote zat er bij en vroeg hoe ik nou zo rustig kon blijven.
't is ook moeilijk enthousiast te zijn voor leuke gebeurtenissen, van jezelf of anderen.
soort hoog acceptatieniveau van alles wat je overkomt.

soms ook handig, zoals toen onlangs een meisje knockout ging en over me heen viel in de kroeg.
rustig blijven bij een ongeluk of calamiteit is wel handig.

Ik reageer waarschijnlijk paniekerig als ik iets over m'n toetsenbord gooi, bang dat iemand boos op me is, of last van me heeft..

quote:

Op maandag 30 januari 2006 17:57 schreef mighty_myte het volgende:

[..]

dit heb ik ook enorm. eindelijk heb ik uitgevonden waarom ik zo leip ben.
verklaart opeens ook enorm veel mbt studies, werk, gedrag als puber, etc.
ik heb nu door de diagnose alleen al innerlijke rust, ik zie de toekomst rooskleurig in
terwijl ik dat nooit heb gehad.
het kan me ook niet echt boeien dat ik nu werkloos ben en mijn studie heb afgekapt, 't komt allemaal goed.

Klopt, die innerlijke rust. Dat is op dit moment voor mij het belangrijkste. De rest komt vanzelf is ook mijn idee er nu over. Ik zie het allemaal wel, laat het lekker op zn beloop gaan.

De ritalin werkt redelijk. Nog niet perfect. Maar de afgelopen 2 weken (en deze week ook nog) zijn gewoon een ramp. Op mn werk is het zo druk en om het kwartier wijzigt mn planning doordat er weer iets tussendoor komt. Ofwel van mijzelf uit ofwel van iemand anders uit. Ik krijg dus niet echt de kans om de ritalin zn werk te laten doen, al zou ik het willen. Door de drukte vergeet ik notabene mn ritalin de laatste paar dagen te nemen. Althans er zit totaal geen regelmaat meer in.

Ik heb ook tegen mn psych gezegd dat ik pas na deze week weer, als de zaak tot rust is gekomen, eens ga kijken of ik nog wat ga stoeien met de dosering. En hoe het dan gaat. Nu heeft het totaal geen zin. Ik zou bij wijze van een emmer ritalin kunnen innemen, dan nog zou het niet werken op dit moment.

Op zich vind ik mn 'stuiter-buien' niet al te storend. Vaak zelfs zinvol omdat ik aan rottige klussen begin. Maar het in evenwicht houden of stabiel houden van die buien, dat ik dus niet ineens mn halve huis ga verbouwen in een voor-de-middag, dat is een probleem. En als het langer duurt dan ik had gedacht, om er dan een dag of wat later weer aan te beginnen. Dat wil nog niet helemaal lukken. Het is nu nog vaak : of alles of niets.
Verleden week zondag bijvoorbeeld, heb ik mezelf zo enorm in de nesten gewerkt door een mega-hyper-bui. Pas 's middags op gang gekomen en zin gekregen om iets te gaan doen. Dat íets werd/werden 5 íetsen en uiteindelijk 10 íetsen. Met als gevolg dat ik 's avonds laat nog stond te strijken mn kledingkast compleet opnieuw in te ruimen (had immers alles in een opwelling op mn bed gegooid en met een kledingkast van 2,5m hoog en 1,5m breed krijg je toch een aardige stapel ) en verder nog weet ik hoeveel dingen was aan het doen. Gevolg dag erna moest ik werken (6uur op), ik had door die hyper + ritalin die uitgewerkt was in de avond, geen oog dicht gedaan. Ben de halve dag op mn werk total loss geweest. Toen ik thuis kwam moest ik nog op kraamvisite. Dagen erna weer werken, weer weinig geslapen. Oftewel sinds vrijdag lig ik al bijna elke avond om 21u uiterlijk 22u in bed. En slaap als een blok. Zelfs zo vast, dat ik een soort van ramkraak bij mn buren totaal niet heb meegekregen gister nacht. Ze hebben daar schijnbaar de halve tent leeggehaald. Politie stond gisteren in alle vroegte op de stoep, of ik iets gehoord had. Euhhh wat zou ik gehoord moeten hebben?? Die kerel kijkt me aan alsof ik uit een ei kom. Oke het was vroeg, ik was nog niet wakker. Maar goed. Had dus niks gehoord/gezien.

Zooo ik heb weer genoeg geleuterd voor vanavond. Het is weer een veel te lang epistel geworden.
Trusten mensen, tot morgen maar weer

quote:

Op maandag 30 januari 2006 21:25 schreef mighty_myte het volgende:

[..]

komt ook wel raar over soms hoor.
ik gooide laast een glas sinaasappelsap over mijn toetsenbord, ik reageer dan echt
alsof het me elk uur gebeurt. ieder ander mens zou op mijn minst raar opkijken of iets roepen.
een huisgenote zat er bij en vroeg hoe ik nou zo rustig kon blijven.
't is ook moeilijk enthousiast te zijn voor leuke gebeurtenissen, van jezelf of anderen.
soort hoog acceptatieniveau van alles wat je overkomt.

soms ook handig, zoals toen onlangs een meisje knockout ging en over me heen viel in de kroeg.
rustig blijven bij een ongeluk of calamiteit is wel handig.

_{oke nog even een stukje erbij dan maar}

Tja kwaad worden. Ik kan ontzettend opvliegerig zijn. Om niks soms. Ik kan enorm schelden, tieren, koken van woede. Heel vaak houd ik het binnen, krop ik het op. Maar soms kan ik gewoon ontploffen. Mijn ex had er een handje in om me vaak te irriteren met de meest idiote dingen. En dan bij iets kleins ging het mis, dat was de spreekwoordelijke druppel. Dan was het gewoon *boem*. Schreeuwen, schelden etc. Slaan niet. Als ik dan zo was ontploft kwam bij mij vervolgens precies de tegenovergestelde reactie: negeren. Dan kon ie op zn kop gaan staan, jammer. Ik vertrok dan meestal naar mn pc en zat daar de eerste paar uur of ik ging in bed liggen.

Als ik me zelf stoot, pijn doe of iets omgooi dan is het hek van de dam. Dan word ik enorm kwaad. Gewoon op mezelf omdat me dat (meestal iets stoms) is gebeurd.

Ook ben ik heel vaak allergisch voor de stommiteiten/dommigheden van andere mensen. Dan begrijp ik dus niet waarom iemand zo is/doet. En word ik wel eens boos. (houd ik dan wel voor mezelf)

Als er iets gebeurd dan blijf ik meestal vrij rustig. Vlak voor kerst in een mega-knokpartij verzeild geraakt in het café waar ik altijd ga darten. Dan ben ik zo kalm als het maar kan, heb de juiste dingen gedaan. Wat mensen gekalmeerd en politie gebeld (die eikels hadden hun auto nl in de achteruit staan, terwijl wij werden bedreigd door een stelletje idioten). Maar de dag na die knokpartij kwamen bij mij de zenuwen pas. Zelfde als met een auto-ongeluk of als iemand tegen de vlakte gaat. Ik blijf rustig. Zolang ikzelf er niet direct bij ben betrokken.

En nu ga ik echt slapen!

quote:

Op maandag 30 januari 2006 22:12 schreef Roeji het volgende:

[..]

_{oke nog even een stukje erbij dan maar}

Tja kwaad worden. Ik kan ontzettend opvliegerig zijn. Om niks soms. Ik kan enorm schelden, tieren, koken van woede. Heel vaak houd ik het binnen, krop ik het op. Maar soms kan ik gewoon ontploffen. Mijn ex had er een handje in om me vaak te irriteren met de meest idiote dingen. En dan bij iets kleins ging het mis, dat was de spreekwoordelijke druppel. Dan was het gewoon *boem*. Schreeuwen, schelden etc. Slaan niet. Als ik dan zo was ontploft kwam bij mij vervolgens precies de tegenovergestelde reactie: negeren. Dan kon ie op zn kop gaan staan, jammer. Ik vertrok dan meestal naar mn pc en zat daar de eerste paar uur of ik ging in bed liggen.

Als ik me zelf stoot, pijn doe of iets omgooi dan is het hek van de dam. Dan word ik enorm kwaad. Gewoon op mezelf omdat me dat (meestal iets stoms) is gebeurd.

Ook ben ik heel vaak allergisch voor de stommiteiten/dommigheden van andere mensen. Dan begrijp ik dus niet waarom iemand zo is/doet. En word ik wel eens boos. (houd ik dan wel voor mezelf)

Als er iets gebeurd dan blijf ik meestal vrij rustig. Vlak voor kerst in een mega-knokpartij verzeild geraakt in het café waar ik altijd ga darten. Dan ben ik zo kalm als het maar kan, heb de juiste dingen gedaan. Wat mensen gekalmeerd en politie gebeld (die eikels hadden hun auto nl in de achteruit staan, terwijl wij werden bedreigd door een stelletje idioten). Maar de dag na die knokpartij kwamen bij mij de zenuwen pas. Zelfde als met een auto-ongeluk of als iemand tegen de vlakte gaat. Ik blijf rustig. Zolang ikzelf er niet direct bij ben betrokken.

En nu ga ik echt slapen!

Weltrusten

Je hebt trouwens een heel herkenbaar verhaal neergezet hierboven...

quote:

Op maandag 30 januari 2006 21:36 schreef -_Guitarist_- het volgende:

[..]

Ik reageer waarschijnlijk paniekerig als ik iets over m'n toetsenbord gooi, bang dat iemand boos op me is, of last van me heeft..

terwijl ik waarschijnlijk mn hele toetsenbord aan gort ram.. (serieus)

Mijn driftbuien onystaan vaak als mij iets niet lukt bijv. als ik een spelletje mario deed en het lukte niet in 2 x dan vloog de joystick/gamepad door de kamer met als gevolg dat ik weer nieuwe moest kopen erna ben ik maar op mijn been gaan slaan scheelde mij een hoop geld... tegenwoordig heb ik het minder en dat heb ik te danken aan de ritalin anders kan ik nog zo opvliegend zijn..

als de hond bijv. mijn koffie uit mijn hand stoot kan ik uit mijn dak gaan een minuut erna ben ik het gelijk weer kwijt... en denk hmmm was ook weer nergens voor nodig... met rit heb ik daar helemaal geen last van dan ga ik het opruimen en zeg mijn hond dat ie rustig moet doen.

quote:

Op dinsdag 31 januari 2006 11:11 schreef Vinnie_31 het volgende:
Mijn driftbuien onystaan vaak als mij iets niet lukt bijv. als ik een spelletje mario deed en het lukte niet in 2 x dan vloog de joystick/gamepad door de kamer met als gevolg dat ik weer nieuwe moest kopen erna ben ik maar op mijn been gaan slaan scheelde mij een hoop geld... tegenwoordig heb ik het minder en dat heb ik te danken aan de ritalin anders kan ik nog zo opvliegend zijn..

als de hond bijv. mijn koffie uit mijn hand stoot kan ik uit mijn dak gaan een minuut erna ben ik het gelijk weer kwijt... en denk hmmm was ook weer nergens voor nodig... met rit heb ik daar helemaal geen last van dan ga ik het opruimen en zeg mijn hond dat ie rustig moet doen.

Same here. Het heeft me al flink geld gekost. Vooral aan toetsenborden en muizen
Maar ik heb het in één keer afgeleerd. Mn ex en ik hadden een huis gekocht, waren aan het verbouwen/renoveren. Hij lag nogal dwars had geen zin meer om te verbouwen, wilde niks meer doen. Maar we konden dus niet zo in het huis trekken. Zowat alleen de buitenmuren stonden nog. Maar goed, ik was het traphekje aan het verven en was al pisnijdig door dat ge-etter. Stoot ik mn hoofd best hard. Toen ontplofte ik, ik wilde met mn vuist op de dikke pilaar van het traphekje slaan. Maar omdat ik me verdraaide sloeg ik met volle kracht met mn pols op de punt/rand van de pilaar. Gevolg, pijn en janken en schelden van de pijn. Kon niks meer met mn pols. Heb m zelf toen stevig verbonden zodat ik verder kon met verven. Twee dagen later hield ik het niet meer uit. Foto's laten maken, was niet gebroken. Zwaar gekneusd. Kreeg een lullig rekverbandje. Week later, nog steeds veel pijn. Pols de gips in, verkeerd gezet ook nog. Twee dagen later zat ik weer bij de ehbo, gips eraf. Schaaft me die kerel met die gips-zaag mn pols open. Weer terug de gips in een paar dagen later, goddank een spalk die er ook af kon. Heb er uiteindelijk een half jaar mee in de gips gelopen, scanner in geweest. Niks te zien. Volgens die arts was het mn meniscus die kapot was. En post-traumatische-dystrofie of iets dergelijks noemen ze het. Kunnen mn polsgewricht fixeren en een paar centimeter eronder een nieuw polsgewricht maken. Heb ik niet laten doen. Ik zit in de it en kan het me niet permitteren dat ik misschien mn pols straks niet meer kan gebruiken. Dan liever pijn.

Nu bijna 3 jaar later nog vaak last van mn pols. Dat herinnerd me eraan dat ik dus niet meer moet flippen. Dus nee, ik flip nog wel maar smijt nergens meer mee en sla al helemaal nergens meer op. Ik houd het bij schelden en schreeuwen.

Zo herkenbaar

heb vroeger eens toen ik een jaar of 6-8 was. een keer de computer kast ingeslagen aan de voorkant. waar die klepjes zitten waar je dus een CD-Rom kon plaatsen. mn hand stak tot en met mn elleboog in de kast

reden?
Ik kon het spelletje niet winnen

Daarom speel ik geen pc-spelletjes. Vooral niet zoiets als tombraider. Heb ik me ooit gekocht. Na een half uur in level 1 of 2 rondgebanjert te hebben en niet snel genoeg verder gekomen te zijn. Heb ik het opgeborgen. Aangezien mn hartslag tegen de 500 zat. Kaartspelletjes of Worms zijn wel te doen. Van die simpele spelletjes die geen boekwerk van een handleiding hebben en waar ik ontspannen mee bezig kan zijn.
Ook carmageddon dat was een heerlijk spel. Daar kon ik mn irritaties in kwijt. Ben er mee opgehouden omdat ik op een gegeven moment als ik in de auto zat te denken/fantaseren hoe geweldig het wel niet zou zijn als ik dat in t echhie ook zou mogen doen.

Nee, is niet goed voor me. Ik heb nu een lading kaartspellen en notabene lingo op mn pc staan. Om mn hersens een beetje te kraken en fit te houden. Ook dat hele sudoku gebeuren is super. Alleen slaat het weer om in een verslaving, kan de boekjes niet meer wegleggen dan. Heb mn puzzelboekjes verstopt (en dan is het best handig als je een slecht geheugen hebt)

quote:

Op dinsdag 31 januari 2006 12:31 schreef Roeji het volgende:
Daarom speel ik geen pc-spelletjes. Vooral niet zoiets als tombraider. Heb ik me ooit gekocht. Na een half uur in level 1 of 2 rondgebanjert te hebben en niet snel genoeg verder gekomen te zijn. Heb ik het opgeborgen. Aangezien mn hartslag tegen de 500 zat. Kaartspelletjes of Worms zijn wel te doen. Van die simpele spelletjes die geen boekwerk van een handleiding hebben en waar ik ontspannen mee bezig kan zijn.
Ook carmageddon dat was een heerlijk spel. Daar kon ik mn irritaties in kwijt. Ben er mee opgehouden omdat ik op een gegeven moment als ik in de auto zat te denken/fantaseren hoe geweldig het wel niet zou zijn als ik dat in t echhie ook zou mogen doen.

Nee, is niet goed voor me. Ik heb nu een lading kaartspellen en notabene lingo op mn pc staan. Om mn hersens een beetje te kraken en fit te houden. Ook dat hele sudoku gebeuren is super. Alleen slaat het weer om in een verslaving, kan de boekjes niet meer wegleggen dan. Heb mn puzzelboekjes verstopt (en dan is het best handig als je een slecht geheugen hebt)

Ja, ik kan er ook niks aan doen. Mijn irritatie aan sommige weggebruikers was toen erg hoog. En dan ga je gekke dingen denken.

Ik heb een vraagje..

Op de eigen verklaring van het CBR (rijbewijs)

staan de volgende vragen. bij vraag 3 moet ik dan ja invullen ofzo? want met ritalin/concerta ga ik stoppen dus 9 is niet van toepassing. en ben eigenlijk ook niet onder behandeling.. maar heb wel ADHD

quote:

Eigen Verklaring:

1. Lijdt u of hebt u geleden aan epilepsie, ernstige hyperventilatie, flauwvallen, aanvallen van abnormale slaperigheid of andere bewustzijnsstoornissen?

2. Lijdt u of hebt u geleden aan evenwichtsstoornissen of duizelingen?

3. Bent u onder behandeling of bent u onder behandeling geweest voor een psychiatrische stoornis, een hersenziekte of een ziekte van het zenuwstelsel?

4. Maakt u misbruik van of hebt u misbruik gemaakt van alcohol, geneesmiddelen, drugs of andere geestverruimende of bedwelmende middelen of bent u daarvoor ooit medisch onderzocht of onder behandeling geweest?

5. Bent u onder behandeling of bent u onder behandeling geweest voor inwendige ziekten als suikerziekte, hart- en vaatziekte, verhoogde bloeddruk, nierziekte en longziekte of hebt u een hart- of vaatoperatie ondergaan?

6. Hebt u een functiebeperking waardoor het normale gebruik van een arm, hand of vingers, dan wel van bijbehorende gewrichten beperkt of afwezig is?

7. Hebt u een functiebeperking waardoor het normale gebruik van een been of voet, dan wel van bijbehorende gewrichten beperkt of afwezig is?

8a. Hebt u een verminderd gezichtsvermogen van een of beide ogen, zelfs als u gebruikt maakt van een bril of contactlenzen?

8b. Bent u onder behandeling of onder behandeling geweest van een oogarts of hebt u een laserbehandeling van de ogen ondergaan?

9. Gebruikt u geneesmiddelen die vogens de bijsluiter de rijvaardigheid kunnen beinvloeden, zoals slaapmiddelen, kalmeringsmiddelen, anti-depressieve middelen, opwekmiddelen en dergelijke?

10. Hebt u andere aandoeningen of ziekten die het besturen van motorvoertuigen bemoeilijken en waarvoor mogelijk speciale voorzieningen nodig zijn?

tja het is hoe je het leest. Heb je ooit echt een psych gehad die je ook echt behandelt heeft? Oftewel, ik zou dus lezen: heb je gesprekken e.d. gehad. Wat ik me kan herinneren is dat jouw huisarts jou de medicijnen voorschrijft. Ik zou dat niet als een therapie willen aanduiden.

Ik zou zelf niks invullen. Ik weet dat je als je ook maar iets over adhd of medicatie daarvoor invult. Dat je maar een rijbewijs krijgt voor 1 of 3 jaar (weet t niet meer precies). En na die tijd moet je weer een of andere keuring ondergaan om te beoordelen of je nog wel een verlenging mag krijgen. Hoop gezeur allemaal.

Maar je moet alles tegen mekaar afwegen. Ik kan je daar geen echte raad in geven.

Ik ga ook niks invullen. wat ik ook heb. mn rijbewijs betekend op dit moment bijna alles voor me.

maarja nog 6 maanden wachten voordat ik 18 word..

En dat duurt lang... Die 6 maanden. Maar je kunt hier uiteraard terecht voor een flinke dosis steun!!!!

6 maanden wachten.. dat sloopt me gewoon...

ja ja ja, lach maar om me.

oja, heerlijk. Ik denk dat ik het toch weer eens ga opzoeken. Weer eens even lekker racen.

Hey. ik kwam er net achter dat ik in rusttoestand een hartslag heb van zo'n 100-115...
en als ik ff 3 minuten ga fietsen op de hometrainer dan zit ie zo op de 170-190...

Ik ben 17.
1m84 bij 89,5 kg.

hoe komt dit? en moet ik me zorgen maken? het schijnt dat mn bloeddruk ook wat te hoog is..

Hebben meer ADHD'ers dit?