Russia cuts gas to Ukraine

quote:

Nu dreigende Russische gasruzie met Bulgarije

Er dreigt een nieuwe Russische gasruzie, ditmaal met Bulgarije. De Russische staatsonderneming Gazprom wil de tarieven voor Bulgarije fors verhogen, maar Sofia wijst dat van de hand.
Bulgarije is een belangrijk doorvoerland voor Russisch gas naar Turkije, Griekenland en Macedonië. Net als Oekraïne krijgt Bulgarije voor de doorvoer een aanmerkelijke korting voor eigen gebruik.
Moskou wil nu dat Bulgarije hetzelfde tarief gaat betalen dat Moskou bij andere landen in rekening brengt. Voor de doorvoer wil Rusland dan een aparte financiële vergoeding geven. Bulgarije zegt dat het huidige contract tot 2010 loopt, en geen bepaling bevat over tussentijdse aanpassingen.
Deze week stemde Oekraïne in met een beperkte prijsverhoging nadat Rusland had gedreigd desnoods de toevoer af te sluiten.

quote:

Op donderdag 5 januari 2006 19:54 schreef NorthernStar het volgende:

[..]

Voor je het weet roepen ze dat Oekraine WMD's heeft en rollen de tanks de grens over.

quote:

Noord-Afrika is betere energieleverancier
CYRIL WIDDERSHOVEN

Europa is voor zijn gas en olie te afhankelijk Rusland en het Midden-Oosten. Waarom niet de blik opnieuw gericht op Noord-Afrika?
De Europese expansie van de laatste jaren heeft geresulteerd in een vergrote afhankelijkheid van energie-import. De voor velen onverwachte crisis tussen Rusland en Oekraïne heeft weer eens bewezen dat grotere diversificatie noodzakelijk is. Op dit moment komt het merendeel van de energie importen uit het Midden-Oosten en Rusland. De 25 lidstaten van de EU doen er echter goed om zich te heroriënteren op de rol van Noord-Afrika.

Op het moment zien de meeste EU- landen hun olie en gas productie verminderen, waarbij vooral de achteruitgang van de Noordzee-productie zorgwekkend is. De incorporatie van diverse Oost-Europese landen in de EU heeft de totale energie-importafhankelijkheid van de EU van Rusland en de Kaspische regio schrikbarend verhoogd. Grote delen van de energie verbruikt door de totale ontredderde en verouderde industrieën in Oost-Europa worden aangeleverd door de VSU (Rusland, Kaspische regio). De macht van Rusland, eigenaar van bijna het totale Oost-Europese pijpleiding netwerk, is duidelijk geworden de laatste dagen.

De Europese politici zijn zich weer eens lam geschrokken toen Rusland de kraan dicht draaide. Diverse analisten hebben hier echter al jaren voor gewaarschuwd. De huidige positie van Rusland heeft de vorm aangenomen van een tweede Opec, maar deze keer echter in de gassector. Het feit dat grote delen van het gasverbruik in West-Europa is gebaseerd op Russisch gas - Duitsland, Polen, Italië, Frankrijk - heeft de afhankelijkheid tot Rusland negatief beïnvloed. Internationale politiek en energieafhankelijkheid zijn onherroepelijk met elkaar verbonden. Het lijkt wel alsof de Europese leiders, inclusief minister-president Balkenende, de voeten van de Russische beer kussen.

De laatste dagen is dit tevens duidelijk geworden toen in de media vertegenwoordigers van de Gasunie, ministerie van Economische Zaken en andere organen over elkaar heen buitelden om maar een wit voetje bij Poetin te halen. Economisch gewin gaat weer voor potentiële veiligheidsrisico's en het daadwerkelijk inleveren van je economische onafhankelijkheid.

Analisten geven aan dat voor 2020 Rusland en de Kaspische regio meer dan 60 procent van alle energie import door de EU zullen leveren. Het laatste vloeit voort uit het blinde vertrouwen van politici in de betrouwbaarheid van Rusland als leverancier. In een tijd dat Opec en het Midden-Oosten onder druk staan, wordt de Russische beer gezien als een aardig beestje. De vervanging van Opec leveranties door leveranties van de VSU heeft ons echter totaal overgeleverd aan de nukken van het Kremlin, zie de crisis met Oekraïne.

De meeste politici hebben nog nooit aandacht geschonken aan de Noord-Afrikaanse producenten, zoals Algerije, Libië, Egypte en in de toekomst Mauritanië. Deze landen hebben nog nooit hun gasleveranties op het spel gezet. De geostrategische rol van Noord-Afrika is veel belangrijker dan een totaal pro-Russisch beleid. Met minder dan 50 procent van het totale areaal van Noord-Afrika onderzocht, kan de regio al een substantieel deel van de Europese behoeften bevredigen. Het valt ook geheel binnen de Europese mediterrane politiek economische ontwikkelingen de komende jaren.

Algerije, Libië en Egypte kunnen hierbij een cruciale rol vervullen. Niet alleen zijn er diverse grootschalige pijpleiding projecten geïmplementeerd, nieuwe toevoerroutes staan al op het punt te worden geïnitialiseerd. LNG (liquified natural gas) - door velen gezien als het wondermiddel - is grootschalig aanwezig in Algerije en Egypte. Libië (Shell) zal mogelijkerwijs snel in de markt komen.

De huidige crisis in het Oosten moet worden aangegrepen om tot een effectieve en substantiële heroriëntatie van het Europese energiebeleid te komen. Het valt bijna niet uit te leggen waarom onze regeringsleiders de hand van de nieuwe Russische tsaar kussen, die daarna met de andere hand de gaskraan dicht draait.

De EU heeft in 2000 al het rapport 'Security of Energy Supply' gepubliceerd, waarin stond aangegeven dat de afhankelijkheid van energie-import zal toenemen van 50 procent tot 70 procent in 2030. Als gekeken naar de Europese gasimport dan levert Rusland nu 40 procent, Algerije 30 procent en Noorwegen 25 procent. In 2030, zal Rusland 60 procent leveren.

In een speech gegeven door voormalig EU-commissaris voor energie Loyola de Palacio op het European Policy Centre (EPC) in Brussel, waarschuwde zij al voor een te grote afhankelijk van Rusland. Dit is echter nooit tot de Europese leiders doorgedrongen. De toekomst zal aantonen dat de klauwen van een beer meer pijn kunnen doen dan is voorspeld.

Het lijkt wel of dat Europese leiders nog steeds een verwarmd ivoren torentje leven, zonder inzicht in geostrategische veranderingen. Russisch gas brandt hetzelfde als Noord-Afrikaans gas, de kostprijs van beide verschilt echter substantieel.

Drs Cyril Widdershoven is olieconsultant MEPRC, hoofdredacteur Afroil en tevens Associate Fellow IAGS Washington (www.iags.org).

Europese gasimport
Rusland levert nu 40 procent

Algerije is goed voor 30 procent

Noorwegen zorgt voor 25 procent

Rusland zal, zo is de verwachting binnen 15 jaar 60 procent leveren

Copyright (c) 2006 Het Financieele Dagblad

quote:

Op maandag 9 januari 2006 11:58 schreef zakjapannertje het volgende:

[..]

http://www.fd.nl/ShowKrantArtikel.asp?Context=K%7C2006%2D1%2D9&KrantArtikelId=529790

quote:

Gasoorlog doet Oekraiense regering vallen

De Rada, het Oekraiense parlement, heeft vanmiddag een resolutie goedgekeurd die de regering ontslaat. Het merendeel van de volksafgevaardigden was gekant tegen het gasakkoord dat de Oekraiense regering vorige week met Rusland sloot na de "gasoorlog" met het bedrijf Gazprom.

Oekraïne weigerde aanvankelijk de veel hogere facturen van Gazprom te betalen. De Russische leverancier had zijn prijs naar eigen zeggen aangepast aan de markt, wat voor Oekraïne een vervijfvoudiging betekende. Ondanks wederzijdse dreigementen moest Oekraïne uiteindelijk instemmen met de hogere prijs.

Door de vermenging van het Russisch gas met leveringen uit Turkmenistan blijft de prijsstijging beperkt, al gaat het nog steeds om een verdubbeling. De Rada maakte de regering vandaag duidelijk dat ze de deal bijzonder nadelig vindt voor het land.

In het parlement stemden daarom 250 van de 450 afgevaardigden voor een resolutie die premier Joeri Jechanoerov en zijn regering de laan uitstuurt. Bij de stemming hebben de regeringspartijen zich onthouden. De resolutie heeft onmiddellijk effect. Sinds begin dit jaar heeft het parlement de bevoegdheid de regering naar huis te sturen. De regering van Jechanoerov verving in september die van de populistische Joelia Timosjenko, een uithangbord van de Oranje Revolutie. Zij was uit haar functie ontheven door president Viktor Joesjtsjenko. (Belga / Eigen berichtgeving 14:56)

quote:

Op dinsdag 10 januari 2006 17:01 schreef zakjapannertje het volgende:
en zie daar:
[..]

http://www.demorgen.be/telex/?news=own1136901454

dit is niet goed voor Oekraine, deze onzekerheid nu

quote:

Politiek conflict in Oekraïne
Door correspondent Peter d'Hamecourt, 11 januari 2006

Het gasconflict tussen Rusland en Oekraïne heeft geleid tot een politiek conflict in Oekraïne. Het parlement heeft de regering van premier Jechanoerov naar huis gestuurd. Het land beleefde ruim een jaar geleden een politieke aardverschuiving tijdens de vreedzame Oranjerevolutie.

President Joesjtsjenko heeft de stap van het parlement direct beantwoord en gedreigd het parlement te ontbinden. Dat zou vervroegde verkiezingen betekenen voor het parlement. De stembusgang stond oorspronkelijk voor eind maart op de agenda.

Kritiek
Als een spin in het web van de Oekraïense crisis zit Julia Timosjenko, de koningin van de Oranjerevolutie. Zij staat vooraan in de kritiek op de overeenkomst tussen Oekraïne en Rusland over de gasleveranties. Een compromis dat heel Europa met een zucht van verlichting begroette, nadat ook in de pijpleidingen van vele Europese landen de gasdruk was gedaald.

Met Julia Timosjenko terug aan het roer kan ook de gascrisis terugkeren. Timosjenko was premier van februari 2005 tot afgelopen september, toen zij werd ontslagen door president Joesjtsjenko. Aanleiding voor het conflict was haar opdracht aan de veiligheidsdienst om uit te zoeken wie de duistere figuren zijn achter het bedrijf Rosukrenergo. Julia Timosjenko moest haar onderzoek staken, omdat het de ergernis van de Russische president Poetin opwekte.

Tussenhandelaar
Rosukrenergo fungeert al enige tijd als tussenhandelaar bij de gasleveranties aan Oekraïne. Het bedrijf vervult bovendien een sleutelrol in het nieuwe contract tussen het Russische staatsgasbedrijf Gazprom en de Oekraïense tegenspeler Neftegaz Oekraine.
Gazprom levert 5 jaar lang gas aan Rosukrenergo tegen de wereldmarktprijs van 230 dollar per 1000 kubieke meter. De tussenhandelaar mengt dit gas met goedkope leveranties uit Kazachstan en Turkmenistan, waardoor het bedrijf gas aan Oekraïne kan leveren voor 95 dollar per 1000 kubieke meter. Deze overeenkomst is voor slechts een half jaar gegarandeerd.

Merkwaardig is dat Gazprom op papier mede-eigenaar is van Rosukrenergo. De overige eigenaren worden vertegenwoordigd door de Oostenrijkse Raiffeisenbank. Die bank weigert hun namen bekend te maken. Waarom Gazprom een tussenhandelaar heeft ingezet in de handel met Oekraïne, is evenmin duidelijk.

Politieke strijd
De gasoorlog is een belangrijk middel geworden in de verbeten politieke strijd die is losgebarsten in de aanloop naar de parlementsverkiezingen. De valsspeler tijdens de presidentsverkiezingen van vorig jaar, die leidde tot de Oranjerevolutie, Viktor Janoekovitsj, is terug in de arena met zijn partij de 'Oekraïense regio'. De partij wordt voornamelijk gesteund door de Russische minderheid in het land die uit is op revanche voor de smadelijke afgang van vorig jaar. Volgens de peilingen krijgt Janoekovitsj de steun van 34 procent van de kiezers.

Ambitieus
De partij 'Ons Oekraine' van president Joesjsjenko en die van Timosjenko, 'Blok Julia Timosjenko', volgen met ieder ruim 17 procent. Samen zouden ze in het nieuwe parlement nog net een meerderheid kunnen vormen. Timosjenko is ambitieus en probeert met politiek spektakel de slag met Janoekovitsj te winnen. Want de nieuwe grondwet schrijft voor dat de grootste coalitiepartij de premier levert. Op basis van de parlementaire meerderheid vormt de premier de nieuwe regering. Als hetTimosjenko lukt om terug te keren als premier, dan kan zij haar kruistocht tegen de ondoorzichtige energiehandel in Oekraïne voortetten. Voor een confrontatie met Moskou is zij in ieder geval niet bang, heeft zij in het verleden al bewezen.