Het bewijs dat God niet bestaat

quote:

Op zondag 18 december 2005 12:00 schreef Seneca het volgende:

[..]

Mensen die dat zeggen zijn geen echte wetenschappers, of hebben in ieder geval geen kaas gegeten van logisch redeneren.

dat zeg jij nu.
Toch is dit de gangbare manier van redeneren.

Of het gangbaar is weet ik niet, maar het is meer filosofie dan wetenschap.

quote:

Op zondag 18 december 2005 14:00 schreef speknek het volgende:
Of het gangbaar is weet ik niet, maar het is meer filosofie dan wetenschap.

Ik vind niet echt dat er echt een verschil bestaat tussen die twee. Ze zijn meer complementair.

Als ze complementair zijn, zit er per definitie verschil tussen.

quote:

Op maandag 12 december 2005 07:34 schreef Seneca het volgende:

[..]

Aangezien de bijbel als premisse heeft dat God almachtig is, waarom zou het niet kunnen?

Echter, als god almachtig is, kan hij dan een steen maken die zo zwaar is, dat hij hem zelf niet kan optillen? In beide gevallen treedt een contradictie op. Dus is de premisse ongeldig.

Als God perfect is, dan is hij niet veranderelijk. Immers, een perfect wezen verandert niet. Echter, waarom heeft hij ons dan geschapen? Verveelde hij zich? Voelde hij zich eenzaam? Ook hier treedt een contradictie op.

Als God 100% goed is en alwetend is, waarom schept hij dan zielen, als hij van te voren weet dat ze in de hel terecht komen? Dus is god of niet alwetend of niet 100% goed.

Het universum heeft of altijd al bestaan, of is gemaakt door een soort hogere macht. Die hogere macht heeft op zijn beurt ook altijd al bestaan, of is gemaakt door weer een hogere macht. Echter, als die hogere macht (God) altijd al heeft bestaan, waarom zou het universum zelf dan niet altijd al hebben kunnen bestaan? Er is dus geen noodzaak voor een scheppende macht.

een gelovige zal antwoorden - de mens is niet voorbeschikt om alles te weten te komen.

En zo heeft elke absoluut geloof z'n redeneringen. Ook al is het voor anderen compleet duidelijk dat zulke sprookjes niet echt bestaan. Kijk naar rude_online.

quote:

Op dinsdag 20 december 2005 15:16 schreef tudoros het volgende:

[..]

een gelovige zal antwoorden - de mens is niet voorbeschikt om alles te weten te komen.

En zo heeft elke absoluut geloof z'n redeneringen. Ook al is het voor anderen compleet duidelijk dat zulke sprookjes niet echt bestaan. Kijk naar rude_online.

Ik als wetenschapper zou dan weer redeneren: hoe weet je of de mens daar niet toe is voorbeschikt?

Het hele punt wat ik in dit topic probeer te maken is dat zowel geloof als wetenschap hetzelfde doel hebben: het verklaren van de wereld om ons heen. Geen van beiden heeft de absolute waarheid in pacht, echter aan beide kanten vind je mensen die dat wel beweren.

Ow, voor de mensen die denken dat ik het bestaan van God al dan niet wil bewijzen: die hebben me niet helemaal begrepen. Wat ik juist probeer duidelijk te maken is dat je niets kunt bewijzen in de absolute zin van het woord.

[ Bericht 11% gewijzigd door Seneca op 20-12-2005 16:06:16 ]

quote:

Op zondag 18 december 2005 14:03 schreef speknek het volgende:
Als ze complementair zijn, zit er per definitie verschil tussen.

Ok, goed punt Wat is volgens jou het verschil dan?

quote:

Op maandag 12 december 2005 09:58 schreef pmb_rug het volgende:

[..]

1) die bekende voorbeeld uit de geschiedenis les over Socrates in 2 vwo is een heel bekende en tegelijktijd een heel tekende. Onze logica zit vast aan onze rethorica. Maar ik twijfel sowieso aan het feit of God ALmachig is. Dat is zo'n bizarre veronderstelling.

Tstaat wel in de bijbel - Gods woord...

quote:

Tja, we zullen nooit weten hoe het precies zit. Feit blijft wel dat het feit dat God niet helemaal almachtig is sowieso niet bewijst dat God er niet is.

Heel interessant dat je daar aan twijfelt. Het impliceert een verwachting dat er nog iets "hogers" als God is?

quote:

2) Wat de link tussen "God is perfect en onveranderlijk" en "het is contradictie dat Hij de mens heeft gemaakt" zie ik niet.

Als Je perfect bent - absoluut perfect - dan is het logische gevolg dat je ook gelukkig bent, want dat hoort bij perfect. Je hebt dan ook niets meer nodig, omdat je het hoogste al bereikt hebt. Voor een ongelovige een volkomen logische redenering.

quote:

Sowieso stel je slechts vragen en stel je niks vast. Je stelt vragen omdat je het niet weet en toch denk je daaruit een conclusie te kunnen trekken (de conclusie dat er een contradictie zou zijn).

Voor iemand die niet gelooft zijn het logische vragen. Hij/zij meent het antwoord te weten, maar weet ook dat een gelovige daar zijn antwoord wel op weet. Hij geeft het antwoord dus maar niet om mensen er zelf over te laten nadenken. Een ongelovige zal, naar zijn mening, toch wel tot zijn conclusie komen.

Jij zult moeten accepteren dat ongelovige mensen onvermijdelijk tot deze conclusies zullen komen, omdat hun denkpatroon jouw God niet meeneemt in hun redeneringen. Dat doe jij - hoezeer je ook het tegendeel misschien zult beweren - wel.

quote:

3) Nogmaals, je stelt slechts vragen. Daarnaast blijkt dat je het concept van de zondeval niet begrijpt.

Dat concept niet begrijpen, komt voort uit slechte uitleg. Een ongelovige krijgt al zijn informatie over dat concept van christenen (groep mensen die christen zijn volgens ongelovigen...). Die zijn daar al over verdeeld, dus laat staan dat een ongelovige het snapt. Je kunt een ongelovige dus niet pakken op iets dat ie niet begrijpt - dan moeten jullie het maar beter (en eensgezinder) uitleggen.

quote:

Verder heeft God de mens in staat gemaakt keuzes te maken en daarvan de consequenties te ondervinden, incl kinderen krijgen en kiezen voor Zijn liefde. Je kunt dus niet naar God wijzen als JIJ zo koppig bent zijn liefde af te wijzen, dat is jouw keuze (waarin je verder vrij bent).

Ieder mens kiest voor het beste met zijn leven. In jouw voorstelling zou iedereen dus voor Zijn Liefde kiezen. Alleen de duivel zou een reden kunnen zijn dat iemand dat niet zou doen. Echter, niet iedereen heeft dezelfde voorstelling van Hem - als ze Hem al kennen. Ze kiezen dus gewoon niet. Alleen christelijke dogmatici zullen zeggen dat hij of zij niet voor God kiest.

Iemand die nog nooit iets van Zijn Liefde heeft gevoelt laat staan gehoord, kan moeilijk daarvoor kiezen hoezeer die ook voor Liefde openstaat.

quote:

4) Het is evident dat God buiten de dimensies van tijd, ruimte en plaats valt. Het universum niet. Materie is in imo niet eeuwig (zelfs de Big Bang theorie gaat uit van een 'begin'). Iemand/iets dat buiten die dimensies staat kan weldegelijk eeuwig zijn. Tijd is dan slechts een boek dat je kunt lezen (zo stel ik me dat, in al mijn beperktheid, voor.)

Het universum gaat ook niet over materie. Misschien is God wel gelijk aan het universum. En zijn ze dus beide eeuwig - een begrip dat de mens nooit in staat zal zijn te begrijpen. Alleen maar kan aanbidden.

quote:

ik vind het een aardige poging, Seneca (ondanks het feit dat 3/4 zeer cliche is). maar je begrijpt zelf natuurlijk wel dat dit verre van een bewijs is. wmb net zo waardevol/-loos als al die filosofische Godsbewijzen (van Descartes bijv.)

Voor jou is het verre van een bewijs. Voor Seneca, die het aan z'n reet zal roesten of al dan niet een bewijs is, is het bewijs genoeg. Hijzelf zal niet begrijpen dat het niet een bewijs is, omdat hij, zoals gezegd, de God van pmb_rug niet meeneemt in z'n redenering. En dan klinkt het allemaal opeens een stuk logischer voor mensen als Seneca.

Een mens voor wie alle geloven op aarde één groot sprookje is, zal de redenering van Seneca goed kunnen volgen.
Een mens voor wie een specifiek geloof de waarheid betekent - in dit geval het ware christelijke geloof van pmb_rug - is deze redering zwak, maar hoop ik een beetje begrijpelijker na mijn betoog.

quote:

Op dinsdag 20 december 2005 15:32 schreef Seneca het volgende:

[..]

Ik als wetenschapper zou dan weer redeneren: hoe weet je of de mens daar niet toe is voorbeschikt?

Het hele punt wat ik in dit topic probeer te maken is dat zowel geloof als wetenschap hetzelfde doel hebben: het verklaren van de wereld om ons heen. Geen van beiden heeft de absolute waarheid in pacht, echter aan beide kanten vind je mensen die dat wel beweren.

Ik denk dat wetenschap zich met totaal andere dingen bezig houdt dan geloof. Wetenschappers zijn op zoek naar beschrijvingen van de waarheid. Gelovigen zijn op zoek naar de waarheid zelf. Ze zoeken naar het absolute antwoord op het waarom van het leven, terwijl wetenschappers alleen maar proberen het leven te beschrijven in theorieën.

Ze hebben dus wel degelijk een ander uitgangspunt. Voor een gelovig zou het dus niet belangrijk hoeven te zijn of we nu wel of niet van dezelfde voorouders als van de apen afstammen. Het gaat erom - waarom zijn we hier überhaupt!?

Je punt dat er aan beide zijden mensen zijn die beweren de absolute waarheid in pacht te hebben, is echter waar. Er zijn wetenschappers die zeggen dat God niet valt te bewijzen en dus niet bestaat, terwijl wetenschap niet over onmeetbare dingen gaat als religie.

En er zijn gelovigen die zeggen dat wetenschap bullshit is, omdat die alleen maar theorieën hebben die in contradictie zijn met wat in de bijbel staat, terwijl geloof eigenlijk alleen over het waarom gaat en niet over hoe mensen in de tijd van de bijbel dachten dat de wereld eruit zag.

quote:

Op dinsdag 20 december 2005 16:05 schreef tudoros het volgende:

[..]

Ik denk dat wetenschap zich met totaal andere dingen bezig houdt dan geloof. Wetenschappers zijn op zoek naar beschrijvingen van de waarheid. Gelovigen zijn op zoek naar de waarheid zelf. Ze zoeken naar het absolute antwoord op het waarom van het leven, terwijl wetenschappers alleen maar proberen het leven te beschrijven in theorieën.

Ze hebben dus wel degelijk een ander uitgangspunt. Voor een gelovig zou het dus niet belangrijk hoeven te zijn of we nu wel of niet van dezelfde voorouders als van de apen afstammen. Het gaat erom - waarom zijn we hier überhaupt!?

Je punt dat er aan beide zijden mensen zijn die beweren de absolute waarheid in pacht te hebben, is echter waar. Er zijn wetenschappers die zeggen dat God niet valt te bewijzen en dus niet bestaat, terwijl wetenschap niet over onmeetbare dingen gaat als religie.

En er zijn gelovigen die zeggen dat wetenschap bullshit is, omdat die alleen maar theorieën hebben die in contradictie zijn met wat in de bijbel staat, terwijl geloof eigenlijk alleen over het waarom gaat en niet over hoe mensen in de tijd van de bijbel dachten dat de wereld eruit zag.

Ik denk dat je daar een goed punt hebt. Beiden hebben een ander uitgangspunt. Dat is ook precies de reden waarom de wetenschap het niet bestaan van God nooit zal kunnen bewijzen, omdat er in de wetenschap niet zoiets bestaat als de absolute waarheid. Tegelijkertijd is dat ook de reden waarom het geloof het bestaan van God nooit zal kunnen bewijzen, omdat het geloof zich niet bezighoudt met beschrijvingen van de waarheid.

Weet je wat ik denk Dat als er een God is, dat God een keer iets gemaakt heeft en daarna met de Noorderzon is vertrokken. Mocht God bestaan dan heeft hij deze wereld en andere werelden gemaakt, heeft hij mensen een dosis verstand en bewustzijn gegeven en heeft hij gezegd. "Tot dusverre mijn taak, de rest zoeken ze zelf maar uit."

Hij heeft dus, alles gemaakt, en de manier waarop doet er niet toe. En vervolgens gezegd, laat het maar eens de vrije loop gaan allemaal. Kijken hoe ver ze komen met z'n allen.

Maar eerder denk ik van. Het is toevallig ontstaan, het was gewoon zo dat het moest gebeuren misschien. Dat het gewoon logisch is dat het is ontstaan allemaal. Dat het erbij hoort ook. Het hoort gewoon erbij allemaal. Het is niet anders. Misschien heeft het altijd wel bestaan omdat het onmogelijk is dat iets niet bestaat.

Dat er nooit iets heeft plaats gevonden dat zorgde voor het heelal? Of is dat een erg rare manier van denken? Is het onmogelijk dat het heelal gewoon aanwezig is en eeuwig is?

Is het nodig dat er eerst niets moet zijn, voordat er iets kan zijn

quote:

Op dinsdag 20 december 2005 18:01 schreef Dromenvanger het volgende:
Weet je wat ik denk Dat als er een God is, dat God een keer iets gemaakt heeft en daarna met de Noorderzon is vertrokken. Mocht God bestaan dan heeft hij deze wereld en andere werelden gemaakt, heeft hij mensen een dosis verstand en bewustzijn gegeven en heeft hij gezegd. "Tot dusverre mijn taak, de rest zoeken ze zelf maar uit."

Hij heeft dus, alles gemaakt, en de manier waarop doet er niet toe. En vervolgens gezegd, laat het maar eens de vrije loop gaan allemaal. Kijken hoe ver ze komen met z'n allen.

Maar eerder denk ik van. Het is toevallig ontstaan, het was gewoon zo dat het moest gebeuren misschien. Dat het gewoon logisch is dat het is ontstaan allemaal. Dat het erbij hoort ook. Het hoort gewoon erbij allemaal. Het is niet anders. Misschien heeft het altijd wel bestaan omdat het onmogelijk is dat iets niet bestaat.

Dat er nooit iets heeft plaats gevonden dat zorgde voor het heelal? Of is dat een erg rare manier van denken? Is het onmogelijk dat het heelal gewoon aanwezig is en eeuwig is?

Is het nodig dat er eerst niets moet zijn, voordat er iets kan zijn

Misschien weten wij als mensen met onze zintuigen nog niet eens 1 miljoenste deel van wat er werkelijk waar te nemen valt. Wat is dan iets en niets nog?

quote:

Op dinsdag 20 december 2005 18:30 schreef Integrity het volgende:

[..]

Misschien weten wij als mensen met onze zintuigen nog niet eens 1 miljoenste deel van wat er werkelijk waar te nemen valt. Wat is dan iets en niets nog?

Klopt Iets en niets is dan als zwart-wit. En zwart-wit geloof ik persoonlijk niet zo in. Ik zie een eventuele oerknal ook niet als een explosie als een rotje of strijker. Dan denk ik eerder aan een geleidelijk proces dat langzaam is opgetreden. Bij het woord oerknal denk ik aan, boem paf knal, alles is aanwezig.

Misschien heeft het ontstaan van alles zelfs langer geduurd dan dat het bestaat.

Dat eerst de ruimte was en dat toen de planeten zich langzaam gingen ontwikkelen binnen de ruimte of iets dergelijks.

Ik denk graag na over een mogelijke persoonlijke theorie. Maar het zal wel altijd blijven gissen in het diepe. En dat is misschien wel de hele bedoeling erachter, het grote mysterie in stand houden? Of het is zo dat we gewoonweg niet alles kunnen begrijpen, dat we het voor lief moeten nemen dat niet alles te begrijpen is. Of het is zo dat het iets is voor het jaar 3000. Of nog later.

Toch geloof ik stiekem dat de mensheid ooit alles weet. Maar dat ga ik in dit leven niet meer meemaken. Tenzij... Tenzij dat er een doorbraak komt. Een doorbraak in de wetenschap ook.

quote:

Op dinsdag 20 december 2005 18:34 schreef Dromenvanger het volgende:

[..]

Klopt Iets en niets is dan als zwart-wit. En zwart-wit geloof ik persoonlijk niet zo in. Ik zie een eventuele oerknal ook niet als een explosie als een rotje of strijker. Dan denk ik eerder aan een geleidelijk proces dat langzaam is opgetreden. Bij het woord oerknal denk ik aan, boem paf knal, alles is aanwezig.

Misschien heeft het ontstaan van alles zelfs langer geduurd dan dat het bestaat.

Dat eerst de ruimte was en dat toen de planeten zich langzaam gingen ontwikkelen binnen de ruimte of iets dergelijks.

Ik denk graag na over een mogelijke persoonlijke theorie. Maar het zal wel altijd blijven gissen in het diepe. En dat is misschien wel de hele bedoeling erachter, het grote mysterie in stand houden? Of het is zo dat we gewoonweg niet alles kunnen begrijpen, dat we het voor lief moeten nemen dat niet alles te begrijpen is. Of het is zo dat het iets is voor het jaar 3000. Of nog later.

Ik vind zelf heel veel in het Christelijke geloof. Ik vind dat wat pragmatischer en doeltreffender. Neemt niet weg dat ik me niet bezig hou met dergelijke onderwerpen en er heel graag over doordenk. Ik vrees alleen dat wij niet verder zullen denken dan de 4 dimensionale wereld waarin wij kunnen observeren. Hoe het ontstaan is en of dit bij wil is gebeurd of per toeval, daar is geen antwoord op te vinden voor geen van ons. Het wordt dan een kwestie van aannemen wat voor jou het meest geloofwaardigst is. Wat ik vind dat wel werkt, is hoe we met elkaar zouden moeten omgaan. In dat opzicht is Jezus echt een topper!

Simpelweg toeval of een keuze, niemand heeft het antwoord en als je al een antwoord hebt, zul je strijden met argumenten die alleen in de lijn van jouw verhaal staan.

quote:

Op dinsdag 20 december 2005 18:38 schreef Integrity het volgende:

[..]

Ik vind zelf heel veel in het Christelijke geloof. Ik vind dat wat pragmatischer en doeltreffender. Neemt niet weg dat ik me niet bezig hou met dergelijke onderwerpen en er heel graag over doordenk. Ik vrees alleen dat wij niet verder zullen denken dan de 4 dimensionale wereld waarin wij kunnen observeren. Hoe het ontstaan is en of dit bij wil is gebeurd of per toeval, daar is geen antwoord op te vinden voor geen van ons. Het wordt dan een kwestie van aannemen wat voor jou het meest geloofwaardigst is. Wat ik vind dat wel werkt, is hoe we met elkaar zouden moeten omgaan. In dat opzicht is Jezus echt een topper!

Simpelweg toeval of een keuze, niemand heeft het antwoord en als je al een antwoord hebt, zul je strijden met argumenten die alleen in de lijn van jouw verhaal staan.

Het zal ook altijd zo blijven dat mensen een eigen kijk hebben op de wereld, dat maakt het juist ook zo mooi. Ik bedoel, iedereen met dezelfde mening is toch veels te statisch van aard. Zoals ik in thruth zei, het onderling overleggen van visies en meningen is in eerste instantie leuk om je (in)zicht te verbreden en om inzichten te verschaffen om je wereld te verruimen. Om zelf te werken aan je visie en mening over het een en ander. Overtuigen van de ander is dat dan wel nodig? Misschien is het vanzelf dat mensen willen overtuigen een beetje, maar het kan ook zijn dat je mensen je visie wilt laten zien alleen. Je visie laten zien omdat je door het laten zien van je visie vanzelf je visie doet uitbreiden ook.

Ik denk dus ook dat wanneer je nooit over je visie praat of schrijft, dat die visie dan in de huidige vorm blijft. Pas door je visie tot uitdrukking te brengen zal de visie van vorm veranderen als het ware. Dan maak je op de een of andere manier plaats in je hoofd.

Voor mij is het zo dat het een hobby is om een visie te krijgen die voor mezelf passend is. Als ik voor mezelf het idee heb dat ik een juiste kijk heb, dan voelt dat goed aan. En dan hoeft niemand het eens te zijn met mij, zolang ik zelf denk dat mijn kijk op de realiteit in orde is, dan voelt het stevig en vertrouwd. En dan is er altijd weer een moment dat ik nog meer wil weten over de realiteit.

Ik denk ook dat de realiteit altijd veranderd en als je de waarheid kent, dan komt er altijd meer naar voren over de waarheid. De waarheid wordt steeds groter op een gegeven moment volgens mij. Je denkt het compacter te maken door het te verklaren maar ondertussen krijg je weer te maken met iets nieuws.

Over Jezus, hij staat bekend als goed mens. Dat staat vast. Het feit dat hij bij veel mensen het goede naar boven haald als historisch persoon is toch wel knap.

In mijn geval hou ik me meer bezig met andere zaken. Het goed willen zijn dat doe ik uit mezelf vaker, ik probeer het althans. Ik neem mezelf als een soort van voorbeeld, toon ik een keer fout gedrag dan kijk ik naar dat foute gedrag en wil ik het anders doen. Toon ik het juiste gedrag dan neem ik het juiste gedrag mee richting de toekomst. Bij mij draait het in eerste instantie om persoonlijke leermomenten. Ik ben de hele dag bezig om van mezelf te leren. En voor vandaag al vaker gezegd, je maakt vanzelf wel eens een fout of meerdere fouten. Maar dat is dan weer goed om in de toekomst beter te worden

Ik geloof niet zo in "niet fouten maken". Mensen die extreem bang zijn om fouten te maken die zullen ook niet zoveel groeien dan de mensen die vaker fouten maken. Maar dan geldt in mijn geval weer, zolang je maar iets van je fouten leert. Jaar in jaar uit dezelfde fouten maken en blijven vastzitten op hetzelfde niveau is dan ook zinloos. Ik bedoel, dan zijn zelfs die fouten niet nuttig.

Maar ontopic een beetje. Het willen begrijpen van alles, dat zorgt nog steeds voor vertrouwen Het feit dat zaken niet verklaard zijn zorgt in mijn geval voor een soort gat in het gevoel. Hoe meer ik voor mezelf verklaar, des te sterker ik me voel. Omdat dan die gaten dus worden opgevuld in mijn bestaan. Alsof de circel ronder wordt als zaken verklaard zijn, als het duidelijk is als 1+1=2 ook. Als de twijfel weg is.

[ Bericht 1% gewijzigd door Verdwaalde_99 op 20-12-2005 19:08:32 ]

quote:

Op dinsdag 20 december 2005 19:01 schreef Dromenvanger het volgende:

[..]

Het zal ook altijd zo blijven dat mensen een eigen kijk hebben op de wereld, dat maakt het juist ook zo mooi. Ik bedoel, iedereen met dezelfde mening is toch veels te statisch van aard. Zoals ik in thruth zei, het onderling overleggen van visies en meningen is in eerste instantie leuk om je (in)zicht te verbreden en om inzichten te verschaffen om je wereld te verruimen. Om zelf te werken aan je visie en mening over het een en ander. Overtuigen van de ander is dat dan wel nodig? Misschien is het vanzelf dat mensen willen overtuigen een beetje, maar het kan ook zijn dat je mensen je visie wilt laten zien alleen. Je visie laten zien omdat je door het laten zien van je visie vanzelf je visie doet uitbreiden ook.

Ik denk dus ook dat wanneer je nooit over je visie praat of schrijft, dat die visie dan in de huidige vorm blijft. Pas door je visie tot uitdrukking te brengen zal de visie van vorm veranderen als het ware. Dan maak je op de een of andere manier plaats in je hoofd.

Voor mij is het zo dat het een hobby is om een visie te krijgen die voor mezelf passend is. Als ik voor mezelf het idee heb dat ik een juiste kijk heb, dan voelt dat goed aan. En dan hoeft niemand het eens te zijn met mij, zolang ik zelf denk dat mijn kijk op de realiteit in orde is, dan voelt het stevig en vertrouwd. En dan is er altijd weer een moment dat ik nog meer wil weten over de realiteit.

Ik denk ook dat de realiteit altijd veranderd en als je de waarheid kent, dan komt er altijd meer naar voren over de waarheid. De waarheid wordt steeds groter op een gegeven moment volgens mij. Je denkt het compacter te maken door het te verklaren maar ondertussen krijg je weer te maken met iets nieuws.

Over Jezus, hij staat bekend als goed mens. Dat staat vast. Het feit dat hij bij veel mensen het goede naar boven haald als historisch persoon is toch wel knap.

In mijn geval hou ik me meer bezig met andere zaken. Het goed willen zijn dat doe ik uit mezelf vaker, ik probeer het althans. Ik neem mezelf als een soort van voorbeeld, toon ik een keer fout gedrag dan kijk ik naar dat foute gedrag en wil ik het anders doen. Toon ik het juiste gedrag dan neem ik het juiste gedrag mee richting de toekomst. Bij mij draait het in eerste instantie om persoonlijke leermomenten. Ik ben de hele dag bezig om van mezelf te leren. En voor vandaag al vaker gezegd, je maakt vanzelf wel eens een fout of meerdere fouten. Maar dat is dan weer goed om in de toekomst beter te worden

Ik geloof niet zo in "niet fouten maken". Mensen die extreem bang zijn om fouten te maken die zullen ook niet zoveel groeien dan de mensen die vaker fouten maken. Maar dan geldt in mijn geval weer, zolang je maar iets van je fouten leert. Jaar in jaar uit dezelfde fouten maken en blijven vastzitten op hetzelfde niveau is dan ook zinloos. Ik bedoel, dan zijn zelfs die fouten niet nuttig.

Maar ontopic een beetje. Het willen begrijpen van alles, dat zorgt nog steeds voor vertrouwen Het feit dat zaken niet verklaard zijn zorgt in mijn geval voor een soort gat in het gevoel. Hoe meer ik voor mezelf verklaar, des te sterker ik me voel. Omdat dan die gaten dus worden opgevuld in mijn bestaan. Alsof de circel ronder wordt als zaken verklaard zijn, als het duidelijk is als 1+1=2 ook. Als de twijfel weg is.

Ik heb hetzelfde als jij, kan me helemaal vinden in je verhaal. Weet je wat jij wel eens interessant zou vinden? Kernkwadranten. Moet je maar eens wat over opzoeken, als je daar nog niet van op de hoogte was althans.

quote:

Op dinsdag 20 december 2005 19:51 schreef Integrity het volgende:

[..]

Ik heb hetzelfde als jij, kan me helemaal vinden in je verhaal. Weet je wat jij wel eens interessant zou vinden? Kernkwadranten. Moet je maar eens wat over opzoeken, als je daar nog niet van op de hoogte was althans.

Ik wil nog zoveel leren en weten en vinden

Kernkwadranten heb ik me nog niet in verdiept. Het probleem in mijn geval is, dat ik nog te ongeduldig ben. Ik heb veel in mijn hoofd zitten maar qua lezen is het gewoon moeilijk. Qua lezen zit ik voornamelijk hier maar als iemand dan met een bepaald onderwerp komt dat gespecialiseerd is op 1 gebied, dan ontbreekt het aan geduld.

Maar dat moet ik dus zelf oplossen nog op een of andere manier.

In principe wil ik alles weten dat er te weten valt. Maar goed, dan moet je ook jezelf aanzetten om eens de tijd te nemen om een onderwerp helemaal uit te lichten.

Tijd genoeg dan maar. Ik probeer mezelf niets op te leggen wat dat betreft en neem het vaker zoals het komt ook. Maar dat hoeft niet de juiste manier te zijn. Toch is het zo dat wanneer ik het spontaan uit hobby doe, dat het dan vanzelf gaat. Moet ik mezelf ergens toe slepen dan kom ik meestal niet zo ver erin. Het moet dus een passie worden maar dat weet je dan weer pas wanneer je ermee begint

Blah blah

Het gaat me dus ook erom hoe alles is opgebouwd, protonen en neutronen zou ik in principe dus ook willen weten. En dan krijg je toch ook te maken met kernkwadranten? De kern van alles? Of sla ik de plank mis?

Wiskunde kan zelfs mijn interesse wekken, maar dan wil ik het liefst dat ik het 1,2,3 begrijp. Wederom heeft dat met geduld te maken. Ik wil alles snel tot me nemen en snel weten.

Toch teveel koffie wellicht

Dat ik mezelf voorbij loop door de caffeine.

Ik vind dat je het wel goed doet, ga zo door zou ik zo zeggen . En verdiep je eens in die kernkwadranten, als je er zin in hebt. Het is heel leerzaam als het gaat om je eigen talenten en die van anderen en de irritaties/allergisch die je onderling in een samenwerking tegenkomt op basis van teveel van het goede..

Doorgaan doe ik altijd, maar ik wil dus ook goed doorgaan inderdaad. En af en toe hoort daar ook temperen bij inderdaad, zoals jij zegt dat teveel ook niet goed is.

Teveel van het goede is nooit goed. Maar dat heeft ook met het lichaam te maken. Ben je te energiek dan put je jezelf ook uit. En waar energie vandaan komt in het lichaam is de vraag maar altijd. Dat komt ook van alle kanten volgens mij. Levensenergie dat kan dan ook nog eens met het denken te maken hebben en aan lichamelijke functies.

Te weinig is niet goed, teveel is niet goed. Precies genoeg is dan weer wel goed Precies afgemeten. In de juiste hoeveelheid in de juiste balans.

Irritaties doe ik niet meer zoveel aan. Ik sluit mezelf liever af van al het negatieve dat invloed kan uitoefenen Teveel van het positieve kan ook jah.

Maar dat is een kwestie van weten hoe je zaken moet regelen. De gulden middenweg bewandelen ook. Maar dat geldt dus in energie. Misschien moet ik wel meer weten te komen over hoe het is opgebouwd. Vooral het lichaam. Ik denk dus dat je moet weten hoe het lichaam werkt om zo invloed te kunnen uitoefenen erop. Weet je totaal niet hoe je lichaam in elkaar zit, dan weet je ook niet hoe processen werken. Weet je wel hoe processen werken dan kun je misschien jezelf focussen erop. Dat je het proces kunt aansturen als het ware.

Maar heeft dit wel met God te maken? Volgens mij heeft het eerder te maken dat je als mens zijnde zelf het Goddelijke bereikt. Ik bedoel. Je hebt een naar gevoel imperfect lichaam gekregen met allerlei stromende energie die niet persee goed hoeft te lopen en gaat je hele eigen schepping die je gekregen hebt aanpakken. Jezelf dus ook richten op de kern van alles.

De kern van energie. Je eigen kernenergie

Volgens mij is ieder mens een soort van lopende kerncentrale

Ja dan kom je weer richting de spiritualiteit m.b.t. energie/aura's/chackra's enzo. Dat is weer een hele andere benadering van het geheel die ook behoorlijk benut wordt. Weet je wat ook een leuke filosofie is? Die van de Wingmakers. www.wingmakers.com

quote:

Op dinsdag 20 december 2005 20:49 schreef Integrity het volgende:
Ja dan kom je weer richting de spiritualiteit m.b.t. energie/aura's/chackra's enzo. Dat is weer een hele andere benadering van het geheel die ook behoorlijk benut wordt. Weet je wat ook een leuke filosofie is? Die van de Wingmakers. www.wingmakers.com

Site gaat zoals alle sites die me aanspreken in de favouriten Onder de naam " X-factor". Had al ff geklikt op die site maar niet helemaal doorgelezen.

Ik denk dat je eigen energie vanzelf in verbinding staat met de energie in de atmosfeer dus. Dat je huid niet wilt zeggen dat je helemaal afgeschermd bent van andere invloeden. Dat je dus ook kanalen hebt die open of gesloten kunnen staan. En dat je dan wanneer je feeling hebt voor de externe energie naar gelieve energie kunt putten uit die externe buffer.

Spiritualiteit inderdaad. Maar dat is bij lange na niet wetenschappelijk. Hoewel ze aura foto's wel kunnen maken van wat ik gehoord heb.

Maar ik geloof dus wel in massale verbondenheid. Of individuele verbondenheid aan het grote geheel.

Dus ik denk ook dat er een grotere spirit heerst ergens daarboven, waar je als mens mee in verbinding kunt staan en waar je gewoon je hele energiebehoefte die je als mens hebt mee kunt voorzien misschien.

Of is het zo dat je positieve energie puur en alleen uit jezelf komt? Soms denk ik dat mijn energie wordt opgevoerd en dan voel ik me dus meer als levend als het ware. Dan voelt het ook vaker vanzelf als onmenselijk aan. Maar dat is dus als ik toewerk naar meer energie. Dan lijkt het ook allemaal een groot mooi verschijnsel te zijn Dan is het bijna niet meer aards te noemen als het ware

En tevens lijkt het dan te zijn, alsof informatie uit de lucht komt vallen. Dan zijn er ook geen vraagtekens meer. Wederom die hogere buffer Daar schrijf ik dus vaker over Ik zou dan bijna willen zeggen, je moet ergens terug kunnen gaan in de tijd, naar het begin om ff te kijken wat zich afspeelde. Al dan niet in je dromen. Misschien is het makkelijker om dat in je dromen te doen.

Deze post past misschien niet helemaal in wetenschap, maar toch is de grens klein. Het wetenschappelijke wilt namelijk ook het onverklaarbare verklaren? Of zie ik dat fout? Wat niet verklaard is geworden vraagt toch om verklaard te worden?

Waarom is het onmogelijk om een kijkje te nemen in het begin van alles? Dat is dus denk ik mogelijk als je wederom jezelf los maakt uit het nu moment. Als je in alle tijden kunt kijken.

[ Bericht 6% gewijzigd door Verdwaalde_99 op 20-12-2005 21:17:23 ]

Jij komt meer in de richting van "Trancendant" nu, als een God geworden mens als het ware. Sommigen denken dat dit bij de Maya's gebeurd is en anderen denken dat dit ineens op 2012 zal gebeuren. Ik weet het niet. Als ik het hoor kan ik in extace komen, maar dan blijkt het weer van korte duur en denk ik.. ja dat ik het weer kwijtraak staat ook in de bijbel.

Nu denk ik: als het zover is, dan is het zover. Nu hier op Aarde is nog zoveel dat anders kan en als ik anderen niet kan veranderen.. dan mezelf wel! Dus richt ik me meer op mezelf en wat ik kan betekenen voor iemand, wat ik kan veranderen aan mezelf.. waar ik van leer. En wederom.. wat er toen 2000 jaar geleden gebeurd is... er is geen blijdere boodschap dan dat.

Ik wil mezelf niet als een God geworden mens beschouwen. Ik wil alleen het Goddelijke bereiken, omdat ik me ideaal perfect en ultiem wil voelen en dat is ook mijn hele levensinstelling. Ik wil het Goddelijke bereiken, wat dat ook moge betekenen. De hele gedachte erachter is een goed gevoel willen hebben, en bereik ik dat door verklaren, dan blijf ik verklaren of in ieder geval proberen te verklaren. Omdat verklaren zorgt voor zekerheid.

En dat is niet om uit de hoogte te doen, ik ben in het echt gewoon bescheiden en benader mensen zoals ik denk dat ze benaderd willen worden. Ik probeer alleen mensen op het juiste spoor te brengen als ik merk dat ze problemen hebben in hun levenspad, dat is dan een automatisme omdat ik ook denk dat het voor mezelf belangrijk kan zijn. Niet zozeer voor mezelf belangrijk maar als ik zie dat mensen niet vooruit komen dan ga ik ze vanzelf op gang helpen en stimuleren. Omdat het imperfecte beeld dat anderen laten zien, storend kan zijn, omdat het niet past in de wereld dat ze zo zijn. En dan ga je al snel vanzelf mensen uithoren, willen die mensen niet geholpen worden dan stop ik ook dus.

Maar 2012. Ik geloof niet in het einde van de wereld en in vernietiging. Ik geloof nogmaals in stabiliteit en herstel. Dus over het einde van de wereld en natuurrampen, ik wil en kan daar niet in geloven en dat heb ik al 1000 keer gezegd.

Ik geloof nog eerder dat getal pi en omega goed gaan lopen zodat het hier een goed systeem gaat worden

Nee, ik geloof in een goede toekomst dus. Dat is mijn enige kijk erop. En ik laat mezelf niet kapot maken door 2012. Zeker niet nu ik steeds vaker op het rechte pad kom. Dan ga ik echt niet zeggen dat ik mijn leven ten onder laat gaan door externe omstandigheden.

Ik geloof ook dat mensen die praten over het einde van de wereld, dat die mensen van nature al negatief zijn. Dat ze misschien bewust of onbewust het liefst het einde van de wereld zien gebeuren.

En het Goddelijke bereiken wat ik in het begin schreef hier, dat heeft weer te maken met verklaren en verder kijken dan dit. Niet alleen de huidige boekwerken als waarheid zien maar eigen waarheden kweken en ga zo door.

Vooruitgang en progressie nastreven. In eerste instantie voor mezelf en als er ooit een mogelijkheid zich voordoet om het voor een hoger doel te doen, die mogelijkheid aangrijpen dus.

[ Bericht 3% gewijzigd door Verdwaalde_99 op 20-12-2005 22:31:18 ]

Nou 2012 was niet alleen vernietiging, er was ook zoiets als een totale transformatie van deze dimensie naar een hogere dimensie. Heb ik gelezen.

Mensen praten allemaal anders erover. Sommigen zijn aan het praten over overlevingsmiddelen. In 2012 zit ik gewoon thuis volgens mij. Ik heb genoeg moeten overleven hier

Ik geloof wel in hogere intelligentie en een beter gevoel, een betere connectie van mensen met deze realiteit. Dat mensen steviger in deze realiteit staan ook. Bewuster ook. In positieve zin.

Dat het allemaal een proces is tot kwaliteit als het ware. Kwaliteit in het voelen en ervaren en weten. Dat mensen geen philips zijn maar sony. In ieder geval dat het hele apparaat beter functioneert. Want daar draait het allemaal om. Om het beter functioneren.

Dat het geen groot mysterie is van chaos en overwegingen misschien.

Dat het voor duidelijkheid zorgt op vele gebieden?

Maar waarom zeg je dan 2012. Waarom is het geen 2013? Is zoiets afhankelijk van een nummer op de kalender? Of is het voorbestemd dat het mechanisme pas op 2012 in volle toeren gaat draaien?

Dat het bewustzijn = mechanisme dan pas in volle glorie zal heersen?