F&S Films & Series
Flitsende films en spannende series, bespreek het hier met elkaar!
quote:Op dinsdag 21 maart 2006 00:21 schreef NiteSpeed het volgende:Tsja, gek genoeg deed die scène mij juist weer het minst.SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
V.Ja inderdaad, V. ja.
Mij ook niet, al zat ik wel de hele tijd te wachten tot zoiets zou gebeuren. Het was voor mij veel interessanter om te zien hoe de dingen lopen en soms bij elkaar komen.quote:Tsja, gek genoeg deed die scène mij juist weer het minst.
V.
Lo que no se ve es lo que cuenta.
Mja...quote:Op dinsdag 21 maart 2006 22:42 schreef RobertoCarlos het volgende:
[..]
Mij ook niet, al zat ik wel de hele tijd te wachten tot zoiets zou gebeuren.
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.V.Ja inderdaad, V. ja.
Heb em gezien in een soort melige vage bui doordat de mensen waarmee ik was en ikzelf, er totaal niet op gerekend dat het zo'n film was. (Niemand had ooit van die film gehoord.. ).
Wel jammer, want als je er later over na gaat denken.. was het gewoon een tering goeie film.
Wel jammer, want als je er later over na gaat denken.. was het gewoon een tering goeie film.
Hand in Hand.
"He who does'nt understand history is doomed to repeat it."
"He who does'nt understand history is doomed to repeat it."
Je gaat me toch niet vertellen dat jullie zo melig waren dat jullie om de film gelachen hebben?quote:Op dinsdag 21 maart 2006 23:51 schreef Soul_Survivor het volgende:
Heb em gezien in een soort melige vage bui doordat de mensen waarmee ik was en ikzelf, er totaal niet op gerekend dat het zo'n film was. (Niemand had ooit van die film gehoord.. ).
Daar kan ik me echt geen voorstelling bij maken.
Ik krijg al een brok in mijn keel als ik alleen de end credits van Sigur Ros opzet..
Sigur Rós was erg treffend op het einde. De finishing touch inderdaad. Dat stukje met het vuurwerk vond ik wel hilarisch en schokkend tegelijk trouwens. Keihard gelachen om daarna meteen vol afschuw naar zijn lippen te kijken .
.
We'll keep on whispering our mantras.
Lamon, ik heb de soundtrack ook, maar daar staat het 'hoofdthema' dus niet op Weet jij hoe het heet en van wie het is? Ik bedoel het muziekje als Neil door 's avonds door de stad gaat rennen, als hij zijn ontmoeting met die aids-patiënt heeft gehad.quote:Op woensdag 22 maart 2006 00:11 schreef Lamon het volgende:
Ik krijg al een brok in mijn keel als ik alleen de end credits van Sigur Ros opzet..
Weet jij hoe het heet en van wie het is? Ik bedoel het muziekje als Neil door 's avonds door de stad gaat rennen, als hij zijn ontmoeting met die aids-patiënt heeft gehad.V.
Ja inderdaad, V. ja.
Is dat niet gewoon een voortzetting op gitaar van neil's theme by harold budd?quote:Op woensdag 22 maart 2006 01:02 schreef Verbal het volgende:
[..]
Lamon, ik heb de soundtrack ook, maar daar staat het 'hoofdthema' dus niet op Weet jij hoe het heet en van wie het is? Ik bedoel het muziekje als Neil door 's avonds door de stad gaat rennen, als hij zijn ontmoeting met die aids-patiënt heeft gehad.
V.
Ik kan echt niets vinden, dus ik vraag me af of het wel een apart nummer is.
Het outro nummer is dit:
Sigur Rós - Untitled Three
Het album heet letterlijk ( )
Sigur Rós - Untitled Three
Het album heet letterlijk ( )
We'll keep on whispering our mantras.
Wellicht een voortzetting, maar er zit meer tempo en pit in, en ik vond het hartstikke mooi. De rest is ook mooi, maar slomer.quote:Op woensdag 22 maart 2006 01:31 schreef Lamon het volgende:
[..]
Is dat niet gewoon een voortzetting op gitaar van neil's theme by harold budd?
Ik kan echt niets vinden, dus ik vraag me af of het wel een apart nummer is.
V.
Ja inderdaad, V. ja.
Ja nja niemand wist wat van de film te verwachten.. en 1 jongen had het uitgekozen.. dus tja toen al die homo scenes kwamen.. dan weet je het welquote:Op woensdag 22 maart 2006 00:11 schreef Lamon het volgende:
[..]
Je gaat me toch niet vertellen dat jullie zo melig waren dat jullie om de film gelachen hebben?
Daar kan ik me echt geen voorstelling bij maken.
Ik krijg al een brok in mijn keel als ik alleen de end credits van Sigur Ros opzet..
Hand in Hand.
"He who does'nt understand history is doomed to repeat it."
"He who does'nt understand history is doomed to repeat it."
Nee, dan weet ik het niet, eerlijk gezegdquote:Op woensdag 22 maart 2006 11:46 schreef Soul_Survivor het volgende:
[..]
Ja nja niemand wist wat van de film te verwachten.. en 1 jongen had het uitgekozen.. dus tja toen al die homo scenes kwamen.. dan weet je het wel
V.
Ja inderdaad, V. ja.
O, dat is dan jammer.quote:Op woensdag 22 maart 2006 13:03 schreef Verbal het volgende:
[..]
Nee, dan weet ik het niet, eerlijk gezegd
V.
Hand in Hand.
"He who does'nt understand history is doomed to repeat it."
"He who does'nt understand history is doomed to repeat it."
Ik had de film al een tijd in huis maar op de een of andere manier heeft het lang op zich laten wachten voordat ik ging kijken.
En da's jammer. Ik had het eerder moeten doen. Het is een bijzonder mooie film die duidelijk laat zien hoe een verleden op verschillende manieren een uitwerking op de toekomst kan hebben en hoe ieder het verleden verwerkt of juist niet.
Van Joseph Gordon-Levitt (Neil McCormickvond ik ten tijde van "3rd rock from the sun" dat hij een bijzonder zwakke acteur was. Dat beeld heeft hij met deze film finaal van tafel kunnen vegen.
Jammer dat de film te weinig aandacht heeft gekregen.
En da's jammer. Ik had het eerder moeten doen. Het is een bijzonder mooie film die duidelijk laat zien hoe een verleden op verschillende manieren een uitwerking op de toekomst kan hebben en hoe ieder het verleden verwerkt of juist niet.
Van Joseph Gordon-Levitt (Neil McCormickvond ik ten tijde van "3rd rock from the sun" dat hij een bijzonder zwakke acteur was. Dat beeld heeft hij met deze film finaal van tafel kunnen vegen.
Jammer dat de film te weinig aandacht heeft gekregen.
could you just [i]not[/i] breathe?
Een schopje, omdat er nog steeds mensen zijn die de film niet gezien hebben, en dat gewoon vreselijk zonde is.
Geweldige film! Heb het eigenlijk al een tijdje terug gezien en het is echt een topper. Er wordt echt sterk in geacteerd en naar mijn mening zitten er geen zwakke momenten in. Ik had nooit verwacht dat Joseph Gordon-Levitt in zulke films zou acteren, dacht dat hij toch meer voor de blockbuster-producties zou gaan. Het einde vind ik wel mooi gedaan eigenlijk
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
quote:Op zondag 21 mei 2006 01:53 schreef hydraulix het volgende:
Ben ik dan weer niet mee eens.SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.Lo que no se ve es lo que cuenta.
Integendeel, hij lijkt de indpendent-smaak te pakken te hebben: Brick.quote:Op zondag 21 mei 2006 01:53 schreef hydraulix het volgende:
Ik had nooit verwacht dat Joseph Gordon-Levitt in zulke films zou acteren, dacht dat hij toch meer voor de blockbuster-producties zou gaan.
Heeeeel erg benieuwd naar
V.
Ja inderdaad, V. ja.
Misschien niet.quote:Bedenk goed of het nuttig is dit topic omhoog te schoppen!
Ik heb hem net ook gezien. Omdat ik alles van Gregg Araki tot nu toe geweldig vond had ik 'm nietsvermoedend gekocht en in de speler gegooid voor bij de spare ribs. What was I thinking.
Kan me niet herinneren dat ik ooit zo'n disturbing film heb gezien, en ik ga er nog wel prat op dat ik zelfs de meest dramatische en "moeilijke" films goed weet te verteren en op waarde te schatten, hoe oncomfortabel ze ook zijn. Maar deze was toch wel echt dramatisch te noemen.
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.Al met al een goed gemaakte film met een goed verhaal, die wel het effect had dat waarschijnlijk bedoeld is... Maar wel extreem hoog op de schaal van discomfort. Te hoog voor mij en dat zegt wel iets.
Ik zou het niemand aandoen deze film aan te raden, hoewel het toch wel een must see is, I guess...Ik in een aantal worden omschreven: Ondernemend | Moedig | Stout | Lief | Positief | Intuïtief | Communicatief | Humor | Creatief | Spontaan | Open | Sociaal | Vrolijk | Organisator | Pro-actief | Meedenkend | Levensgenieter | Spiritueel
Weet iemand trouwens de betekenis van de titel? Ik weet dat het een verfilming is van een boek, dus waarschijnlijk wordt het in 't boek wel duidelijk, maar ik heb het in de film dan even gemist.
Ik in een aantal worden omschreven: Ondernemend | Moedig | Stout | Lief | Positief | Intuïtief | Communicatief | Humor | Creatief | Spontaan | Open | Sociaal | Vrolijk | Organisator | Pro-actief | Meedenkend | Levensgenieter | Spiritueel
Ik heb er twee gelezen: de ene is dat mensen die door een ontvoering door buitenaardse wezens rare kleine littekentjes hebben, een 'mysterieuze huid', en deze twee jongens zijn natuurlijk ook 'getekend', eentje denkt dus ontvoerd te zijn.quote:Op zondag 3 mei 2009 23:18 schreef eleusis het volgende:
Weet iemand trouwens de betekenis van de titel? Ik weet dat het een verfilming is van een boek, dus waarschijnlijk wordt het in 't boek wel duidelijk, maar ik heb het in de film dan even gemist.
De andere is dat de jongens langzaam ontdekken hoe ze zijn geworden zoals ze zijn en waarom. M.a.w. hoe ze in hun 'mysterieuze' vel zijn komen te zitten.
V.
Ja inderdaad, V. ja.
...en als je de film gezien hebt, is een simpel youtube filmpje met alleen maar de muziek van het einde al genoeg, om weer kippenvel te krijgen...
Mag dat wel Verbal, FOK! zegt dat we na 310 dagen moeten nadenken om een van de meest emotionele en mooiste films ooit mogen herdenken. 
Maar nee, ik denk dat die muziek gewoon nooit gevonden gaat worden op welk medium dan ook, daar was de film onterecht niet bekend genoeg voor ofzo.
[ Bericht 0% gewijzigd door Lamon. op 10-03-2010 23:30:30 ]
Maar nee, ik denk dat die muziek gewoon nooit gevonden gaat worden op welk medium dan ook, daar was de film onterecht niet bekend genoeg voor ofzo.
[ Bericht 0% gewijzigd door Lamon. op 10-03-2010 23:30:30 ]
Mysterious Skin
Mysterious Skin was one of the most critically acclaimed films of the summer, and now that it's out on DVD, I've finally gotten around to seeing it. The film follows the lives of two teenagers who were molested by their little league coach ten years prior and are each struggling to deal with the ramifications of what they went through. The film's notable for its structure, which follows two completely different plot line until the very end of the film, when our two main characters finally meet and sort through their issues.
The opening sequence of the film, which contrasts the two boys' abuse experiences is really well done, with a nice use of voiceover to convey narrative information. I love the opening shot with Apple Jacks falling down onto young Neil's head, leaving trails of sugar in their wake as they bounce off his hair. Another really striking image is the UFO over Brian's house, an image that remains unexplained in the rest of the film. Either his whole family had a mass hallucination, or there really was a UFO there. But that UFO serves as a crucial character motivator later in the film, regardless of its reality. The scenes with Neil and the coach were getting close to painfully awkward. You know something bad is going to happen, and it's just a matter of waiting for things to go wrong with the relationship.
The twist that the film puts on the abuse scenario is the fact that Neil actually likes the coach and he never considers himself a victim. Even though his experience clearly caused massive psychological trauma and led to his destructive behavior patterns, Neil finds that he never was able to find someone who would make him feel the way that the coach did, though he is not reticent in seeking out that love.
In the present, the film splits into two parallel narrative tracks, following Neil and Brian seperately. The two stories have quite disparate tones, but I think they work well together, and in light of the finale, it's clear that the film needs both stories to have its full impact. Neil's story is the more serious and developed, following his journeys as a male prostitute. His best friend is Wendy, played by Michelle Trachtenberg, and I'm really glad to see that she's choosing challenging roles in her post-Buffy days. Of all the actors from the show, she's done the most quality work, between this and her all too brief turn on Six Feet Under. She's good here, but is firmly in a supporting role, used to show us more of Neil and help us understand him. I really like their discussion in front of the movie screen, the idea that they would want to watch a movie of their lives that ends with them standing in front of the screen is definitely something I could see myself saying.
Concurrently we follow a slightly goofier plot with Brian and his investigations into UFO culture. Now, we already know that he was not abducted by a UFO, that it's actually the coach, which changes the way that we view these scenes. Brian's arc is his struggle to finally face what happened to him, to clear away the mental blocks that he has built up around the experience. It was good to see Mary Lynn Raskjub, so brilliant on 24, getting some work. She's good here as someone who's quite delusional. If we are to use logic, it would imply that she too was abused, and has masked it behind this story about aliens, but at the same time, it's possible she is telling the truth and Brian sees her zeal as a way to avoid confronting his own issues. The scene where Avalyn comes on to him and he awkwardly rejects her is tough to watch because it's the first time we really witness the extent of the emotional trauma he has suffered.
About halfway through the film Neil heads off to New York and Brian meets up with Eric, Neil's friend. The scenes with Brian and Eric are some of the most fun in the film, as we see Eric gradually move Brian towards the point where he can resolve the issues he has surrounding the abuse experience. We get the sense that Eric is his first real friend, and through their relationship, he gains the courage to stand up to his father and more easily express his feelings. Even though the real torrent of emotion comes at the end of the film, it is his experiences with Eric that allow Brian to finally let go at the end.
In New York we see the at first glamourous life of Neil as a prostitue. The scene where he takes on a john with AIDS is disturbing and has you fearful for the character, who is so self destructive. He has a sheen of invulnerability and can just coast along without concern for the trouble he leaves in his wake and seeing the AIDS victim is like seeing his own future if he's not careful. This invulnerability is completely destroyed in the harrowing confrontation with the man from Brighton Beach who rapes and beat Neil, leaving him bloody and broken. It's a really disturbing scene, the first time that Neil completely loses control of a situation.
The ending of the film is great, as Neil finally acknowledges the damages his actions have done, particularly to Brian. Both Neil and the coach were responsible for what happened to Brian, and that's no an easy thing for Neil to admit. I love the camera move up at the end of the film leaving the two characters crying on the couch, with their pasts finally revealed, the harsh reality torn from the hazy construct of memory. The stories have been destroyed and with only the reality left, they have no choice but to cry, alone in a house that has moved on. Throw in some Sigur Ros and you've got a great ending for a film.
One of the film's greatest successes is its visual style. The camera captures some gorgeous images and the stylization in the memories is striking. Even though the abuse sequences are difficult to watch, they are filmed in a way that works to convey the impact of what is happening, and the restrictions required by the use of such young actors actually ends up helping to create a more stylish depiction of events. I really liked the look of the New York sequences, particularly the stylish bar where Neil 'works,' and also the early 90s goth punk stylings of Wendy and Eric. The music is great as well, with wonderful looping, ethereal guitars adding to the film's beautiful, dreamlike feel, with the Sigur Ros at the end a notable highlight. It's a dark film, but the music manages to make everything palatable, not diminishing the intensity of the impact, but rather placing the viewer in a state where it's acceptable.
Even though it's needed for the story, I think the film does suffer a bit from the divided structure. It's an episodic film and only the two main characters get significant development, the others are all there to serve the needs of the plot. Obviously it's difficult to create a lot of fully fleshed out characters in a 100 minute film, and these aren't grievous offenders on the exposition front, but I'd still have liked to get a bit more insight into what drove Wendy or Eric. Though I guess it's proper that we only see them in relation to Neil or Brian.
The other thing preventing me from fully embracing the film is that the subject matter is difficult. This is a film you respect more than really love, though perhaps like Irreversible, the impact of the violence will lessen on future viewings and it will be easier to watch and enjoy. On the first viewing it's sometimes difficult for me to survey the full impact of a film because I'm anxious about how the narrative will resolve itself, and that was the case here. There were a lot of scenes where the awkwardness made things a bit difficult to watch.
So, on the second viewing I'll make the final decree, but the first viewing definitely proves that this is a top notch film. It uses music and visuals to create a unique mood and supports them with a compelling narrative. A film can make up for a lot of sins if it leaves you with a great ending and that was certainly the case here, the final image was striking and the last scene a great catharsis. This is definitely one of the best films I've seen this year.
Mysterious Skin was one of the most critically acclaimed films of the summer, and now that it's out on DVD, I've finally gotten around to seeing it. The film follows the lives of two teenagers who were molested by their little league coach ten years prior and are each struggling to deal with the ramifications of what they went through. The film's notable for its structure, which follows two completely different plot line until the very end of the film, when our two main characters finally meet and sort through their issues.
The opening sequence of the film, which contrasts the two boys' abuse experiences is really well done, with a nice use of voiceover to convey narrative information. I love the opening shot with Apple Jacks falling down onto young Neil's head, leaving trails of sugar in their wake as they bounce off his hair. Another really striking image is the UFO over Brian's house, an image that remains unexplained in the rest of the film. Either his whole family had a mass hallucination, or there really was a UFO there. But that UFO serves as a crucial character motivator later in the film, regardless of its reality. The scenes with Neil and the coach were getting close to painfully awkward. You know something bad is going to happen, and it's just a matter of waiting for things to go wrong with the relationship.
The twist that the film puts on the abuse scenario is the fact that Neil actually likes the coach and he never considers himself a victim. Even though his experience clearly caused massive psychological trauma and led to his destructive behavior patterns, Neil finds that he never was able to find someone who would make him feel the way that the coach did, though he is not reticent in seeking out that love.
In the present, the film splits into two parallel narrative tracks, following Neil and Brian seperately. The two stories have quite disparate tones, but I think they work well together, and in light of the finale, it's clear that the film needs both stories to have its full impact. Neil's story is the more serious and developed, following his journeys as a male prostitute. His best friend is Wendy, played by Michelle Trachtenberg, and I'm really glad to see that she's choosing challenging roles in her post-Buffy days. Of all the actors from the show, she's done the most quality work, between this and her all too brief turn on Six Feet Under. She's good here, but is firmly in a supporting role, used to show us more of Neil and help us understand him. I really like their discussion in front of the movie screen, the idea that they would want to watch a movie of their lives that ends with them standing in front of the screen is definitely something I could see myself saying.
Concurrently we follow a slightly goofier plot with Brian and his investigations into UFO culture. Now, we already know that he was not abducted by a UFO, that it's actually the coach, which changes the way that we view these scenes. Brian's arc is his struggle to finally face what happened to him, to clear away the mental blocks that he has built up around the experience. It was good to see Mary Lynn Raskjub, so brilliant on 24, getting some work. She's good here as someone who's quite delusional. If we are to use logic, it would imply that she too was abused, and has masked it behind this story about aliens, but at the same time, it's possible she is telling the truth and Brian sees her zeal as a way to avoid confronting his own issues. The scene where Avalyn comes on to him and he awkwardly rejects her is tough to watch because it's the first time we really witness the extent of the emotional trauma he has suffered.
About halfway through the film Neil heads off to New York and Brian meets up with Eric, Neil's friend. The scenes with Brian and Eric are some of the most fun in the film, as we see Eric gradually move Brian towards the point where he can resolve the issues he has surrounding the abuse experience. We get the sense that Eric is his first real friend, and through their relationship, he gains the courage to stand up to his father and more easily express his feelings. Even though the real torrent of emotion comes at the end of the film, it is his experiences with Eric that allow Brian to finally let go at the end.
In New York we see the at first glamourous life of Neil as a prostitue. The scene where he takes on a john with AIDS is disturbing and has you fearful for the character, who is so self destructive. He has a sheen of invulnerability and can just coast along without concern for the trouble he leaves in his wake and seeing the AIDS victim is like seeing his own future if he's not careful. This invulnerability is completely destroyed in the harrowing confrontation with the man from Brighton Beach who rapes and beat Neil, leaving him bloody and broken. It's a really disturbing scene, the first time that Neil completely loses control of a situation.
The ending of the film is great, as Neil finally acknowledges the damages his actions have done, particularly to Brian. Both Neil and the coach were responsible for what happened to Brian, and that's no an easy thing for Neil to admit. I love the camera move up at the end of the film leaving the two characters crying on the couch, with their pasts finally revealed, the harsh reality torn from the hazy construct of memory. The stories have been destroyed and with only the reality left, they have no choice but to cry, alone in a house that has moved on. Throw in some Sigur Ros and you've got a great ending for a film.
One of the film's greatest successes is its visual style. The camera captures some gorgeous images and the stylization in the memories is striking. Even though the abuse sequences are difficult to watch, they are filmed in a way that works to convey the impact of what is happening, and the restrictions required by the use of such young actors actually ends up helping to create a more stylish depiction of events. I really liked the look of the New York sequences, particularly the stylish bar where Neil 'works,' and also the early 90s goth punk stylings of Wendy and Eric. The music is great as well, with wonderful looping, ethereal guitars adding to the film's beautiful, dreamlike feel, with the Sigur Ros at the end a notable highlight. It's a dark film, but the music manages to make everything palatable, not diminishing the intensity of the impact, but rather placing the viewer in a state where it's acceptable.
Even though it's needed for the story, I think the film does suffer a bit from the divided structure. It's an episodic film and only the two main characters get significant development, the others are all there to serve the needs of the plot. Obviously it's difficult to create a lot of fully fleshed out characters in a 100 minute film, and these aren't grievous offenders on the exposition front, but I'd still have liked to get a bit more insight into what drove Wendy or Eric. Though I guess it's proper that we only see them in relation to Neil or Brian.
The other thing preventing me from fully embracing the film is that the subject matter is difficult. This is a film you respect more than really love, though perhaps like Irreversible, the impact of the violence will lessen on future viewings and it will be easier to watch and enjoy. On the first viewing it's sometimes difficult for me to survey the full impact of a film because I'm anxious about how the narrative will resolve itself, and that was the case here. There were a lot of scenes where the awkwardness made things a bit difficult to watch.
So, on the second viewing I'll make the final decree, but the first viewing definitely proves that this is a top notch film. It uses music and visuals to create a unique mood and supports them with a compelling narrative. A film can make up for a lot of sins if it leaves you with a great ending and that was certainly the case here, the final image was striking and the last scene a great catharsis. This is definitely one of the best films I've seen this year.
Hmmm, mijn zus heeft geprobeerd die muziek uit de trailer te Shazammen, maar die herkent het ook al niet :`(
Verder voor iedereen die hem niet heeft gezien en een keer een film wil zien die ergens over gaat: ZIEN!!!
V.
Verder voor iedereen die hem niet heeft gezien en een keer een film wil zien die ergens over gaat: ZIEN!!!
V.
Ja inderdaad, V. ja.
Ik ken de trailer niet, maar de film is gescored door de zeer getalenteerde minimal-ambientcomponist Harold Budd. Ik heb ook de soundtrack, staat het daar niet op? Ik ben al langer een fan van Budd, en zijn lieflijke, rustige atmosferen maken het alleen nog maar extra bizar.quote:Op donderdag 11 maart 2010 11:25 schreef Verbal het volgende:
Hmmm, mijn zus heeft geprobeerd die muziek uit de trailer te Shazammen, maar die herkent het ook al niet :`(
Ik in een aantal worden omschreven: Ondernemend | Moedig | Stout | Lief | Positief | Intuïtief | Communicatief | Humor | Creatief | Spontaan | Open | Sociaal | Vrolijk | Organisator | Pro-actief | Meedenkend | Levensgenieter | Spiritueel
Nope. Ik heb de soundtrack ook, en de cd van Sigur Ros, waar de eindscènemuziek op staat (die ook niet op de soundtrack staat). . De muziek vanaf 1.17.quote:Op zondag 14 maart 2010 21:47 schreef eleusis het volgende:
[..]
Ik ken de trailer niet, maar de film is gescored door de zeer getalenteerde minimal-ambientcomponist Harold Budd. Ik heb ook de soundtrack, staat het daar niet op? Ik ben al langer een fan van Budd, en zijn lieflijke, rustige atmosferen maken het alleen nog maar extra bizar.
V.
Ja inderdaad, V. ja.
vanavond ned 2
Ik heb Hem niet uit vrees voor de hel noch uit liefde voor het paradijs gediend, want dan zou ik als de slechte huurling zijn geweest; ik heb hem veeleer gediend in liefde tot Hem en in verlangen naar Hem.
-Rabia Al-Basri
-Rabia Al-Basri
Allemaal gaan zien!!!
(wordt goddome niet eens genoemd op de digitale tvgids
)
V.
(wordt goddome niet eens genoemd op de digitale tvgids
)V.
Ja inderdaad, V. ja.
das wel heel erg slechtquote:
Op 
Ik heb Hem niet uit vrees voor de hel noch uit liefde voor het paradijs gediend, want dan zou ik als de slechte huurling zijn geweest; ik heb hem veeleer gediend in liefde tot Hem en in verlangen naar Hem.
-Rabia Al-Basri
-Rabia Al-Basri
|
|
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |