Dit is heel typerend voor mensen in de situatie zoals ik die in mijn vorige post weergaf. Jíj zoekt ze niet uit, ze zoeken jóu uit. Je straalt een levenslust en positiviteit uit, die voor hen onmisbaar is en die ze niet vanuit zichzelf hebben. Hun bron van vitale energie is immers te zwak. Je kunt je hiertegen heel moeilijk wapenen. Persoonlijke afstand houden, en zo gauw je iets begint te merken van een 'leegzuigen' gewoon wegwezen.quote:Op woensdag 3 augustus 2005 00:37 schreef zhe-devilll het volgende:
Alsof ik ze uitzoek? niet echt dus maar het toeval wil dat dit gebeurd?
Wat is de les hierachter? En daarnaast hoe voorkom ik dat ik mijzelf verlies hierdoor?
Ik heb hier echt geen zin in nml, want ik moet ook functioneren nml en ik wil dit gewoon niet.
Tis allemaal leuk dat heldervoelen etc maar niet als je niet meer heldervoelt wat nu van jezelf is en die ander..
De kreet 'ik ben een wijf' als geisoleerd gegeven kwam nou niet echt duidelijk over, zeker niet als die tussen reacties staat die nogal sarcastisch en onzinnig warenquote:Op woensdag 3 augustus 2005 11:34 schreef De-oneven-2 het volgende:
Ik bedoelde te zeggen dat ik me wel herken in het verhaaltje van mevrouw, iteejer.
Het leek me wel leuk om dat te kennen te geven door direct in te haken op jouw verhaaltje...
Moet ik dan alles uitleggen?
Is waar. Maar in dit geval lette ik meer op de inhoud dan op degene die het postte. Kwam ook door een beetje negatieve insteek die dit topic direct in het begin al door SC ten deel viel, en waardoor ik hier dus even extra kritisch was op posts die door mij, of door anderen die jou dan níet kennen, als negatief geinterpreteerd konden wordenquote:Op woensdag 3 augustus 2005 11:42 schreef De-oneven-2 het volgende:
Je kent mij inmiddels toch wel een beetje, iteejer.
Ik zeg nooit zomaar wat.
De vraag is of je sterk genoeg bent om die taak op je te nemen. TS heeft het er duidelijk zwaar mee. In zo'n geval moet je het gewoon afsluiten, en dat kan. Je moet voor jezelf alleen even voelen hoe. Maar daar zijn tips voor gegeven in dit topicquote:Op woensdag 3 augustus 2005 13:08 schreef Hallulama het volgende:
Ieder negatief iets zou als uitdaging moeten worden beschouwd, slurp die negativiteit op, en voel je dan juist gesterkt om daar iets positiefs mee te doen.
Gaaf hoor, zo werk je als omzetter, vang negatieve energie op, verander het in positieve energie, en straal die positieve energie vervolgens weer uit, of zet het in voor positieve verandering.
Dat zou leuk zijn ja, maar zou het niet veel beter zijn als die persoon zijn eigen energie kon omzetten ipv dat een ander dat voor hem doet? Zo ontstaan namelijk gemakkelijk afhankelijkheidsrelaties, zoals iteejer al eerder noemde, en het probleem zelf lost zich er niet mee op. Het is niet aan TS om een ander zijn energie om te zetten, dat kunnen ze alleen zelf echt doen. Ze kan wel energie geven (bewust/onbewust) en daar heeft TS het duidelijk zwaar mee.quote:Op woensdag 3 augustus 2005 13:06 schreef Hallulama het volgende:
Het zou toch leuk zijn wanneer je negatieve energie van anderen zou kunnen opnemen, absorberen, en omzetten in positieve energie...
Ik vind James Redfield eigenlijk maar een zweverige waus, maar hij slaat af en toe wel de spreekwoordelijke spijker op zn kop inderdaad.quote:Op woensdag 3 augustus 2005 14:42 schreef Geartsjuh het volgende:
[..]
Als je meer over dit soort dingen wil weten kan je eens de Celestijnse Belofte lezen van James Redfield. Hier staan theoriën in over hoe energie werkt bij mensen tijdens hun interacties. Ik weet niet of zijn ideeën waar zijn maar ik vind er altijd wel een kern van waarheid in zitten.
Thnksquote:Op woensdag 3 augustus 2005 22:56 schreef Mirage het volgende:
Je staat niet alleen zhe-devilll,
ikzelf herken ontzettend veel in je post.
Als kindzijnde zag en voelde ik alles om mij heen. ( de niet zichtbare dingen die mensen bij zich dragen ). Ik reageerde hier sterk op. Mijn ouders begrepen mij niet en ik begreep mijzelf al helemaal niet. Soms voelde ik intense emoties waar ik (als kind zijnde) natuurlijk nog helemaal niet mee om had leren gaan en niet begreep.
Dit heeft voor een korte hevige chaos in mijn hoofd en hart gezorgd.
Al snel had ik dit hoofdstuk onder controle.
Toen moest ik nog zien uit te vinden hoe ik met hetgeen ik oppik om moet gaan. Als kind reageer je vanuit impuls. Je zegt wat je denkt en voelt. Veel mensen schrikken hiervan.
Tegenwoordig loopt het aardig goed allemaal.
Ik heb nu de vaardigheid om ontzettend veel over iemand te vertellen na een eerste ontmoeting.
Ik heb dit o.a. bij de groep collega's van mijn man gedaan. Alles klopte tot in de detail, sommige zaken werden later zelfs pas zichtbaar.
Ik ben hier tegenwoordig vrij nuchter onder.
Op straat, in groepen.. of aan de telefoon met mijn moeder kan ik intens verdriet voelen dat niet van mij is. Ik onderga dit wel, maar het maakt me meestal niet van slag. Het geeft mij juist een handvat om die mensen een extra steuntje te geven wanneer dat nodig is. En serieus ik doe dit met liefde.
De negatieve energie.., anders dan emoties van verdriet/eenzaamheid/noem maar op, weet ik goed buiten te sluiten of terug te sturen. Het is bijna visueel te maken door het volgende te stellen:
Je voelt iets wat je niet bevalt ... hang het op aan een balon met de mededeling "dit bezwarende... is niet van mij en zeker niet voor mij... de groeten" en laat de ballon wegvliegen.
Een spiegel tussen jou en de ander visualiseren kan ook erg behulpzaam zijn.
En als je te laat bent... laad je op en probeer jezelf zo te ontwikkelen dat je het op den duur vóór bent.
Ik heb voor mijn gevoel de balans gevonden tussen het mannelijk en vrouwelijke deel.
Het voelt bijna alsof ik verschillende Miragetjes in een inloopkast in mijn hoofd heb hangen die ik per moment eruit kan trekken "zow, nou is het even tijd voor deze en de rest houdt zijn klep dicht"
hai de solar plexus zit toch net in je maagkuiltje?quote:Op woensdag 3 augustus 2005 22:28 schreef sweetgirly het volgende:
Erg interessant en cool. Naja cool, cool omdat ik zoiets heb van 'yep'.
Er worden een aantal té herkenbare dingen gezegd. Zelf had of heb ik ook al wat theorieën, al erg lang. Maar meer dat ik er wijzer van ben geworden, zelf heb ondervonden en daardoor (erg lang erg eenzaam hierin geweest, nu boeit het mij geen kont, juist doordat), of moet ik zeggen: moest ondervinden, hoe en wat. Klinkt lekker emotioneel weer. Zo is het dus niet.
Ik kan hier erg veel over zeggen, vertellen, voorbeeldjes te over, dagelijks. Ik ga het niet doen. Wel weet ik en heb ik geleerd een beetje, heb ik het vermoeden, hoe en wat. Over de vrouwelijke pool, herkenbaar. Onderdrukking van de vrouwelijke energie, nog herkenbaarder. De uitbarsting, voor mezelf herkenbaar. Negatief, nee. Mezelf gevonden, mijn energie. En die is huge of kan huge zijn!.
Over de solar plexus, ook herkenbaar. Onder de navel, ervaren vanzelf, idd supergevoel. Kracht. Over positiviteit en negativiteit aantrekken, hou op. En daardoor kan je veel weten, bemerken, voelen en zien, gewoon daardoor. Omdat je bent hoe je bent, jezelf. Erg? Nee, normaal.
Dat is het, voor nu.
Expres
Wat je zegt: jij zoekt ze niet uit.... ze zoeken jou uit..... dat is ook zo.quote:Op woensdag 3 augustus 2005 11:21 schreef iteejer het volgende:
[..]
Dit is heel typerend voor mensen in de situatie zoals ik die in mijn vorige post weergaf. Jíj zoekt ze niet uit, ze zoeken jóu uit. Je straalt een levenslust en positiviteit uit, die voor hen onmisbaar is en die ze niet vanuit zichzelf hebben. Hun bron van vitale energie is immers te zwak. Je kunt je hiertegen heel moeilijk wapenen. Persoonlijke afstand houden, en zo gauw je iets begint te merken van een 'leegzuigen' gewoon wegwezen.
Haiquote:Op donderdag 4 augustus 2005 01:39 schreef zhe-devilll het volgende:
hai de solar plexus zit toch net in je maagkuiltje?
net onder je navel zit je navelchakra niet dat die niet lekker is hoor
Maar ik ben wel benieuw naar voorbeelden van meerdere ervaringen in deze dus brand maar los
Dat is ook een prima streven.... elkaar positieve energie geven.quote:Op donderdag 4 augustus 2005 15:48 schreef sweetgirly het volgende:
Daarom denk ik ook of ben ik ook van mening, dat hoe meer mensen je blocken en ondertussen aan je zuigen of erger leegvreten, hoe onbewust ook, des te meer die mensen juist in hunzelf moeten zoeken. Want zij zijn geneigd, vermoed ik, om het alleen maar meer te gaan doen, het werkt immers, of kan als een verslaving werken. Deze mensen zijn meer gebaat bij tegenblocken, niet toegeven en/of omzetten (idd). Een stopbord is dan soms wel handig.
En zelf reageer ik dan vaak erg vanuit mijn gevoel, door maw 'nu even niet te zeggen' of het contact te verbreken. Gezien ik dus zelf geen filoptropische instelling ben en van mening ben dat men eerst in zichzelf moet leren zoeken, en niet bij een ander.
Daarbij ben ik dus ook van mening of heb ik het gevoel van, niet klooien aan of met mijn energie, leer zelf maar eerst je energie te (her)ontdekken. Daar werk ik dus niet (meer) aan mee. Op mijn manier althans. En voor mij is dit ook één van de manieren om dichtbij mezelf te kunnen blijven en daarbij ook nog eens genoeg energie te hebben, en niet alleen voor anderen.
En dat heeft heel wat jaartjes geduurd, dus ammehoela, ik trap er niet meer in![]()
Elkaar positieve energie geven, vind ik wel één van de mooiste dingen die er is/bestaat. En daar streef ik persoonlijk liever naar.
Dank je wel Xebrozius dat je op "je eigen manier" (klinkt subtiel toch ?quote:Op zaterdag 17 december 2005 01:36 schreef Xebrozius het volgende:
Je bent zo dik en zó zwaar dat je licht doet afbuigen... Daarom lijkt het alsof je energie opneemt.
Opgelost, slotje.
Eigenlijk ben je dus gewoon troebelvoelendquote:Op woensdag 3 augustus 2005 00:37 schreef zhe-devilll het volgende:
Tis allemaal leuk dat heldervoelen etc maar niet als je niet meer heldervoelt wat nu van jezelf is en die ander..
|
Forum Opties | |
---|---|
Forumhop: | |
Hop naar: |