De Kunst van het loslaten van een ex - deel 21

Espina, ik lees je posts hier boven nu net......

Ik ken het wel een beetje: Stel dat het met nance ooit weer goed zou komen (0,01 procent kans maar goed), dan zou mijn familie het er nu na dit alles ook heel erg moeilijk mee hebben om haar ook weer te kunnen accepteren.

Neemt niet weg dat ze inderdaad zouden moeten respecteren hoe jij alles wilt aanpakken. Ze kunnen je er hoogstens in adviseren.....

Verder wat mij betreft:

Ik voel me vandaag weer wat beter dan gisteravond laat.... Weer lekker in m'n woning bezig geweest, samen met andere mensen de vloer door het hele huis heen gelegd. Ik zou er nu eigenlijk al zo in kunnen...

Helaas wordt m'n avond en m'n lekkere gevoel zojuist weer verpest. Na het gedoe van afgelopen vrijdag dat ze me meteen weer aanviel toen ik m'n emoties en zo toonde... had ik niks meer van haar vernomen, tot net:

Of het goed was als ze morgen op de kamer achter de pc kwam om wat te typen..... Heb dit keer gezegd dat ze nie tmeer hoeft te komen. Dat ze evt. wat boeken kan halen die ze nodig heeft maar dat haar pc niet meer beschikbaar is. Dat ik gewoon nu niet meer wil dat er evt. weer gedoe komt en zo terwijl ik op m'n werk zi.....

Nu is ze weer boos aan het sms'en en bellen en zo, heb m'n telefoon maar uit gezet. Helaas is dat ook geen oplossing omdat ik dan vanavond voordat ik wil gaan slapen alles weer voor m'n kiezen krijg.....

quote:

Op zondag 3 juli 2005 22:12 schreef love_me het volgende:
Hallo allemaal,

Espina jammer dat het zo gaat. Rustig aan doen blijven ademhalen.

Ik heb een leuk weekend gehad veel weg geweest enzo.
Dus dat komt wel goed !!

Ik doe het verder lekker rustig aan!

Nu slapen morgen werken.

Groetjes

Fijn dat het ook met jou steeds beter gaat En idd gewoon rustig aan doen en weer een beetje proberen van de leuke dingen te genieten die over blijven in je leven.

(zei iemand die er gisteravond ook weer helemaal doorheen zat, en nu dat ook weer dreigt te geraken door een 'zeker iemand'......)

quote:

Op zondag 3 juli 2005 22:33 schreef espina het volgende:
Ik heb een maitje van m'n schoonvader gekregen:
[..]

Positief dus.. Ik ben benieuwd.. Als hij mij niet belt, dan ga ik door met mijn leven.. Het is nu echt aan hem.

Sounds good meisje!

Heb een smsje gehad.

quote:

'ik maak me een beetje zorgen over je. zorg je goed voor jezelf? Ik bel je morgen of spreek je op msn. ik ben doodop, ik ga slapen. spreek je morgen. doei doei.'

Mmm... wat denken jullie?

Ik weet het niet.. Ik had liever gewild, dat het liefs was maar ja..

quote:

Op zondag 3 juli 2005 23:50 schreef espina het volgende:
Heb een smsje gehad.
[..]

Mmm... wat denken jullie?

Ik weet het niet.. Ik had liever gewild, dat het liefs was maar ja..

Ik denk dat ie wel om je geeft, maar dat een herstel er niet in zit, mijn beste


Overigens kom ik nu verkapt ook dit topic in.

Schoorvoetend natuurlijk, want ik durf eigenlijk niet

Het is niets voor mij..maar dit is het verhaal:


Ik leerde mijn ex kennen...net na een zeer heftige break up, met de man met wie ik bijna getrouwd was.
Ik had dus niet zoveel zin in een relatie, dus was ik ook niet zo lief voor mijn nieuwe liefde.
Ruim 2 jaar lang heb ik hem best wel pijn gedaan..met afwisselend aantrekken en afstoten. Wist ik veel.

Vorig jaar december ging het dan toch uit...zijn beslissing. Hij kon niet meer.
Ik vond het best en ging mijn eigen weg...ik ging daten...daar kwam hij achter en omdat ik niets van me liet horen, werd hij vaak boos op me.
Ik heb toen wat nare dingen gedaan en dus stelde hij me voor de keuze: " Je kiest voor wat ik wil, of ik ben echt uit je leven "

Ik koos voor hem.

We gingen dus weer met elkaar om..en erger nog, met elkaar naar bed.
Nog steeds

Nu is er 1 probleempje

Ik ben weer verliefd geworden.

Hij doet ook niks met anderen, maar geeft wel aan helemaal genezen te zijn van relaties.
Daarentegen, kan hij me niet loslaten

Ik heb geen idee wat ik ermee moet en vind die gevoelens echt klote.
Hij is nu voor een paar weken in de States, maar laat wel elke dag van zich horen..terwijl hij met een maat door California trekt...dus blijkbaar vind ie het contact met mij wel belangrijk.

Ik weet niet meer wat te doen. Lief zijn, leven beteren en hem geven wat ie wil?
Of verlies accepteren en verder gaan?

Meeeeeeeeeen...was ik er maar nooit aan begonnen. Nu weet ik ook weer waarom ik one night stands zo leuk vond

Nou, hij heeft een online dagboek, en ik doe hier mijn verhaal. Lees ik net dat hij dus hier leest. Ik denk dat het dan maar beter is dat ik hier niet meer schrijf, omdat ik misschien dingen wel en niet ga zeggen omdat ik nu weet dat hij hier schrijft, dit voelt opeens een stuk minder 'veilig'. Het gevoel dat ik niet meer kan zeggen wat ik wil, ik wil hem niet pijn doen, ik wil niet dat hij hier leest, ik wil niet dat ik hier onbewust dingen ga neerzetten in de hoop dàt hij ze leest, zodat hij weet hoe ik het maak ofzo. Ik wil echt los, niet semi-los. Ik wil niet gestalkt worden op fok. Ik schrijf nu ook al niet meer in het online dagboek daar, om dezelfde reden. Zo blijft er weinig over .

Aan de andere kant kan ik ook denken: hij kiest ervoor om hier te lezen, en ik wil hier mijn verhaal doen omdat ik me er hier goed bij voel (in dit gezelschap ook, met Roeler enzo ) dus fok hem, want ik heb er soms wel behoefte aan om hier even te typen en de mening van anderen te horen.

I'm not sure yet. Wat zouden jullie doen?

quote:

Op maandag 4 juli 2005 00:07 schreef SHE het volgende:

[..]

Ik denk dat ie wel om je geeft, maar dat een herstel er niet in zit, mijn beste


Overigens kom ik nu verkapt ook dit topic in.

Schoorvoetend natuurlijk, want ik durf eigenlijk niet

Het is niets voor mij..maar dit is het verhaal:


Ik leerde mijn ex kennen...net na een zeer heftige break up, met de man met wie ik bijna getrouwd was.
Ik had dus niet zoveel zin in een relatie, dus was ik ook niet zo lief voor mijn nieuwe liefde.
Ruim 2 jaar lang heb ik hem best wel pijn gedaan..met afwisselend aantrekken en afstoten. Wist ik veel.

Vorig jaar december ging het dan toch uit...zijn beslissing. Hij kon niet meer.
Ik vond het best en ging mijn eigen weg...ik ging daten...daar kwam hij achter en omdat ik niets van me liet horen, werd hij vaak boos op me.
Ik heb toen wat nare dingen gedaan en dus stelde hij me voor de keuze: " Je kiest voor wat ik wil, of ik ben echt uit je leven "

Ik koos voor hem.

We gingen dus weer met elkaar om..en erger nog, met elkaar naar bed.
Nog steeds

Nu is er 1 probleempje

Ik ben weer verliefd geworden.

Hij doet ook niks met anderen, maar geeft wel aan helemaal genezen te zijn van relaties.
Daarentegen, kan hij me niet loslaten

Ik heb geen idee wat ik ermee moet en vind die gevoelens echt klote.
Hij is nu voor een paar weken in de States, maar laat wel elke dag van zich horen..terwijl hij met een maat door California trekt...dus blijkbaar vind ie het contact met mij wel belangrijk.

Ik weet niet meer wat te doen. Lief zijn, leven beteren en hem geven wat ie wil?
Of verlies accepteren en verder gaan?

Meeeeeeeeeen...was ik er maar nooit aan begonnen. Nu weet ik ook weer waarom ik one night stands zo leuk vond

Uhm, ik heb nog nooit in zo'n situatie gezeten, dus ik weet eigenlijk niet wat te doen, omdat ik niet wéét wat voor gevoelens er meespelen. Ik kan het wel inschatten denk ik...

Het klinkt een klein beetje als een knipperlicht, eerst december uit-aan, nu twijfel je weer. Ik heb zelf een hekel aan twijfelen, dus ik zou nagaan dat als ik hiermee verder zou gaan, zou dat dan zonder twijfel kunnen (die zin klopt niet). Of is het gewoon zo dat als jullie twee een 'relatie' hebben dat het dan een twijfelgeval is, en kan je daarmee leven? Ik denk dat ik het voor mezelf nu rust zou geven en wachten tot hij terug is en misschien dan met hem praten, of kijken hoe het is om hem weer te zien.

Maar ik ben niet echt een betrouwbare hulpbron in deze .

quote:

Op maandag 4 juli 2005 07:18 schreef -Trinity- het volgende:
Nou, hij heeft een online dagboek, en ik doe hier mijn verhaal. Lees ik net dat hij dus hier leest. Ik denk dat het dan maar beter is dat ik hier niet meer schrijf, omdat ik misschien dingen wel en niet ga zeggen omdat ik nu weet dat hij hier schrijft, dit voelt opeens een stuk minder 'veilig'. Het gevoel dat ik niet meer kan zeggen wat ik wil, ik wil hem niet pijn doen, ik wil niet dat hij hier leest, ik wil niet dat ik hier onbewust dingen ga neerzetten in de hoop dàt hij ze leest, zodat hij weet hoe ik het maak ofzo. Ik wil echt los, niet semi-los. Ik wil niet gestalkt worden op fok. Ik schrijf nu ook al niet meer in het online dagboek daar, om dezelfde reden. Zo blijft er weinig over .

Aan de andere kant kan ik ook denken: hij kiest ervoor om hier te lezen, en ik wil hier mijn verhaal doen omdat ik me er hier goed bij voel (in dit gezelschap ook, met Roeler enzo ) dus fok hem, want ik heb er soms wel behoefte aan om hier even te typen en de mening van anderen te horen.

I'm not sure yet. Wat zouden jullie doen?

Lekker posten en van je af schrijven...
als dit jou uitlaatklep is....

quote:

Op zondag 3 juli 2005 23:50 schreef espina het volgende:
Heb een smsje gehad.
[..]

Mmm... wat denken jullie?

Ik weet het niet.. Ik had liever gewild, dat het liefs was maar ja..

Ik vind dit een prima sms-je hoor...
Dat hij zich zorgen maakt wil toch zeggen dat hij aan je denkt en om je geeft...

Vergeet niet dat hij ook nog heel onzeker kan zijn en uit zelfbescherming zich niet zo snel laat kennen deze keer...

HIer gaat het allemaal weer lekker.
Ik begin mijn leven lekker weer op het spoor te krijgen, nu hij nog.

Meneer heeft het internet weer gevonden, en dus ook een emailprogramma met mijn emailadressen. Daarnaast via via mijn nieuwe telefoonnummer... dus telefoneren en sms-en is ook weer van de orde.

Tis zelfs zo dat ie kwaad (zeg maar woest) was dat ik met een gewone vriend op een terrasje zat... lang leve uitsmijters, die m vriendelijk, doch wel dringend verzochten om te vertrekken.
Dit weekend, heeft ie die vriend weer aangesproken

Ik kan er nog altijd behoorlijk kapot van raken, maar dat is meer omdat ie me niet met rust laat dan dat ik hem terug wil. Het gaat me steeds minder doen. En al helemaal als ik zo'n fijn weekend als het afgelopen achter de rug heb.

quote:

Op maandag 4 juli 2005 09:26 schreef Brighteyes het volgende:

[..]

Ik vind dit een prima sms-je hoor...
Dat hij zich zorgen maakt wil toch zeggen dat hij aan je denkt en om je geeft...

Vergeet niet dat hij ook nog heel onzeker kan zijn en uit zelfbescherming zich niet zo snel laat kennen deze keer...

Ik wil niemand de grond in boren, maar je hebt het toch altijd goed voor met ex-en (mits het op een "normale" manier uitging) ? Ik wel iig..

Maar ik wens jullie allemaal sterkte met het loslaten.. Been there, done that zegmaar

quote:

Op maandag 4 juli 2005 10:45 schreef Catch22- het volgende:

[..]

Ik wil niemand de grond in boren, maar je hebt het toch altijd goed voor met ex-en (mits het op een "normale" manier uitging) ? Ik wel iig..

Maar ik wens jullie allemaal sterkte met het loslaten.. Been there, done that zegmaar

zeker wil je ervoor zorgen dat er contact blijft etc...
alleen laat de situatie het bij mij niet toe.

kijk ik wil ook weten hoe t met zijn neefjes is, en met zijn moeder. maar op t moment dat ik contact ga zoeken, komt hij weer, en dat wil ik neit

quote:

Op maandag 4 juli 2005 07:18 schreef -Trinity- het volgende:
Nou, hij heeft een online dagboek, en ik doe hier mijn verhaal. Lees ik net dat hij dus hier leest. Ik denk dat het dan maar beter is dat ik hier niet meer schrijf, omdat ik misschien dingen wel en niet ga zeggen omdat ik nu weet dat hij hier schrijft, dit voelt opeens een stuk minder 'veilig'. Het gevoel dat ik niet meer kan zeggen wat ik wil, ik wil hem niet pijn doen, ik wil niet dat hij hier leest, ik wil niet dat ik hier onbewust dingen ga neerzetten in de hoop dàt hij ze leest, zodat hij weet hoe ik het maak ofzo. Ik wil echt los, niet semi-los. Ik wil niet gestalkt worden op fok. Ik schrijf nu ook al niet meer in het online dagboek daar, om dezelfde reden. Zo blijft er weinig over .

Aan de andere kant kan ik ook denken: hij kiest ervoor om hier te lezen, en ik wil hier mijn verhaal doen omdat ik me er hier goed bij voel (in dit gezelschap ook, met Roeler enzo ) dus fok hem, want ik heb er soms wel behoefte aan om hier even te typen en de mening van anderen te horen.

I'm not sure yet. Wat zouden jullie doen?

Damn... dat me ooit nog eens zou laten verleiden om tóch te reageren.

Als het je werkelijk dwars zit dat ik meelees, dan stop ik daarmee. Zekerheid zal je nooit hebben, maar niet minder dan vóór dat je zag dat ik meelas. Stel jezelf eens de vraag: Hoe los ben ik zelf als meelezen me nog zoveel doet? Je kiest zelf voor typen op een publiekelijk forum, en het is logisch dat je je aangetrokken voelt tot mensen die iets vergelijkbaars meemaken (het verwerken van een break-up). En tis ook logisch dat je boos/teleurgesteld/geschrokken bent over het feit dat ik er ook nog ben. (Ik denk dan: je leest dus ook mijn dagboek, dus werkt het dan niet 2 kanten op?)

Ik ben heel eerlijk als ik zeg dat ik het ook heel moeilijk heb met de nasleep ervan. Dat gegeven alleen al geeft al aan dat ik niet de gevoelloze klootzak ben die in jouw hoofd zit. Het is ook zo dubbel eigenlijk: je denk en zegt pijnlijke dingen over me. Eigenlijk zou dat me niets meer moeten doen, want het is allemaal over, er valt daar niet meer in te investeren. Maar toch doet het me nog steeds pijn, om te horen dat je me verdenkt van het hebben van een nieuwe relatie, of van het feit dat ik 11 maanden je een sprookje heb voorgehouden. Dat is helemaal niet zo, ik heb ontzettend veel van je gehouden, en dat is echt nog niet helemaal weg. En dat weet jij ook wel denk ik. Als ik boven de situatie uitstijg, dan snap ik wat er gebeurt: Je bent boos, je voelt je machteloos, dat ik het niet meer zag zitten, dat ik de beslissing in m'n eentje heb genomen. En onbewust zoek je dan steun bij mensen die het met je eens zijn. Ik snap het zo goed, en toch doet het pijn, terwijl dat logischerwijs niet meer zou moeten...

Het spijt me als ik je een uitlaatklep ontnomen heb door hier te reageren. Maar ik denk dat jij ook wel weet hoe groot de verleiding kan zijn om te horen/lezen hoe het met de ander gaat, om daar een geruststelling uit te halen. Het bijkomende risico is natuurlijk dat ik geen geruststelling lees, maar boos- en negativiteit. Iets wat ik achteraf ook van te voren had kunnen weten, want het is wel heel menselijk.

Shit, lastig dit soort dingen... Ik ben me aan de ene kant bewust van eht feit dat het niet slim is om te reageren, en aan de andere kant wil ik zo graag dat je begrijpt hoe ik gehandeld heb. En dat er ooit een moment is dat je erover kunt praten, zonder er boos om te worden...

Ik zit te denken: door hier te posten, val ik eigenlijk m'n eigen aanpak af. Ik vond het juist zo verstandig om even niks meer met elkaar te doen. Even een moment van rust om alles op een rijtje te zetten. Maar dingen gebeuren; jij leest een MyDi entry wat eigenlijk niet de bedoeling was, en ik overzie de gevolgen nu niet door zometeen op het 'invoeren' butten te klikken. Maar een ding weet ik zeker: over een paar maanden lezen de deelnemers van dit topic hun eigen berichten weer door, en dan is het allemaal anders. Andere gevoelens bij de gedachtes, andere dingen in het leven die vooropstaan. En ik ben een van die mensen...

DoubleU

_{respect voor je reactie trouwens}

quote:

Op maandag 4 juli 2005 12:25 schreef Jumparound het volgende:
_{respect voor je reactie trouwens}

Dezelfde gedachte.

quote:

Op maandag 4 juli 2005 10:45 schreef Catch22- het volgende:
Ik wil niemand de grond in boren, maar je hebt het toch altijd goed voor met ex-en (mits het op een "normale" manier uitging) ? Ik wel iig..

Jawel, natuurlijk wel. In die zin kan ik ook wel met je mee gaan. Maar het hele verhaal van Espina in acht genomen, het feit dat zij de relatie verbroken heeft (hij is in weze degene die 'in de steek gelaten is'), het feit dat hij eerder zei dat het mogelijk nog goed kan komen maar dat ze nu rust nemen etc. dan zie ik dit toch iets anders dan alleen maar 'goed voor hebben'.
Maar goed, mss wil ik dat wel alleen maar graag voor Espina...

Ik hoop dat ik ook weet waar ik aan toe ben.
Hij was vandaag even online, ik heb niet tegen hem gepraat. Het moet gewoon uit zijn beweging komen, vind ik. Hij heeft ook niet gebeld of op een andere manier met mij contact op genomen.
Ik vind het wel moeilijk maar ik ga mezelf niet toestaan om valse hoop te geven. Ik heb dat geintje, in het verleden weleens meegemaakt en heb geen zin in herhaling.

Ik ga ondanks, dat ik voorlopig wacht op zijn antwoord, gewoon door met mijn leven. Ik vind het erg moeilijk. Dit soort dingen heeft mij tegen mij gezegd, de afgelopen week:

quote:

vervolgens zegt ie over 14 dagen, je hebt een keuze gemaakt en daar moet je achterstaan, misschien is het ook wel beter, maar helemaal overtuigd ben ik nog niet. ik bedoel nu draaien we het toch niet meer terug. Dat dacht ik bij m'n eerste vriendinnetje ook altijd, maar dat is ook niet goed gekomen. en dat moeten we bij ons ook niet verwachten. ik hoop dat jij je nu perfect voelt. dan heb je namel
dan heb je namelijk de juiste beslissing genomen. Jij hebt een keuze gemaakt, en daar heb ik me bij neer moeten leggen. dat weet ik ook niet,
Er is een heleboel veranderd,... Het is gewoon over en uit
de toekomst anders ligt dan zien we dat wel. maar je moet niet vergeten dat je een keuze hebt gemaakt. En dat was toch redelijk serieus bedoeld.Maar ik heb je al eerder verteld, als je je spullen pakt is dat voor goed.En de beslissing hebt genomen. Nou, dan moeten we niet zeuren en gewoon verder met ons eigen leven en is er geen relatie meer tussen ons maar goed, we kunnen er lang of kort over praten,...en ik denk niet dat we aan elkaar moeten gaan hangen.Als ik eerlijk ben,.. zie ik op deze mannier geen toekomst voor ons samen weggelegd.En ik denk dat we gewoon contact moeten houden en als blijkt dat het in de toekomst anders is..

Ondanks hij bezorgd over mij is.. Tja, ik weet het echt niet. Ik geef mezelf een trap onder m'n kont om door te gaan. Ik voel veel verdriet maar ik kan niet blijven hangen. Life goes on. Zo ik ook.

Ik wil graag alles met hem, maar hij moet het ook graag willen. Als je van elkaar houdt dan hoef je daar niet zo lang over na te denken.. En zeker niet de boot afhouden, want dat gevoel heb ik nu een beetje. Door bovenstaande dingen, wat hij ooit tegen mij gezegd heeft de afgelopen dagen.. Lijkt het net alsof dat het voor 'm definitief is. Dat kán altijd veranderen in de loop van de dagen. Of hij heeft gewoon met mij het beste voor..

Ik voel me misselijk door zulke gedachtes.. Ik ga gauw weer m'n sollicitatie brief afmaken, want dan heb ik dat ook weer achter de rug

Ik weet niet of ik inhoudelijk op die post in moet gaan. Ik denk het niet. Ik ben er eigenlijk hartstikek boos over dat hij nu dubbel op zo'n manier mijn uitlaatklep doorboort met zijn verhaal. Niet dat mensen zijn verhaal niet mogen weten, maar omdat hij me nooit meer wilde zien, en nu alsnog komt. En hij beweerde al heel ver te zijn in het loslaten, en toch kan hij zichzelf niet tegenhouden om te lezen of te posten, en zegt dat wat ik zeg hem nog wat doet. Alles spreekt elkaar tegen nu...

Daar gaat mijn lucht-je-hart-topic .

Niet om lullig te doen, maar je hebt hem bijna wel uitgelokt hier te reageren door hier te melden dat je bij hem gelezen dat dat je weet dat hij hier mee leest...

Er hier verder op reageren lijkt me idd geen goed idee, prive-vetes worden niet op het forum 'uitgevochten'. Zijn reactie is verder niet veel mis, ook niet flame uitlokkend of wat dan ook. Maar ik zou wel voor willen stellen dat jullie verdere uitwisseling van gedachten per mail of brief of wat dan ook doen en niet hier...

Mee eens, hiero.

Trinity, het is inderdaad erg vervelend voor je dat hij je nu als het ware een beetje je uitlaatklep ontneemt, maar het is inderdaad het risico...

Verder is er inhoudelijk inderdaad ook niet zo veel met zijn post mis (sterker nog, sommige dingen die hij zegt herken ik zelf in mijn verhouding tot mijn ex op dit moment).

Tsja... het is moeilijk..... In ieder geval toch sterkte . Ik hoop dat dit je niet de moed ontneemt om toch hier te blijven schrijven.

Zelf zou ik me er misschien wel/misschien niet door laten beinvloeden als ik zou weten dat mijn x hier meeleest. Ik weet van mezelf dat ik geen onware dingen vertel en dat ik niet bewust probeer haar de grond in te trappen. Sterker nog, in mijn andere topic word ik er zelfs keer op keer gewezen dat ik haar nog teveel verdedig....

hebben jullie hier ook expertise in de kunst van het loslaten van verliefdheden die nog niet je ex zijn (en het waarschijnlijk ook nooit zullen worden)??
* Phate kan wel wat hulp gebruiken met tijden

quote:

Op maandag 4 juli 2005 18:14 schreef RoelerMF het volgende:

[..]

Welnee joh meid! Voordat je het wist zat je ook al te posten, mail desnoods even met hem, vertel wat je ervan vind en probeer je ook in zijn situatie in te leven. Dan kom je er wel weer samen uit en kan je hier gewoon je uitlaatklep behouden hoor! Sterkte.. allebei trouwens

Dat is het hem. Hij wil er niet meer samen uitkomen. Hij wil van mij af, hij wil geen samen meer, in geen opzicht. Ik ging ervanuit dat hij wist dat ik liever niet had dat hij hier meelas, ook omdat mijn gevoelens hem pijn zouden doen, dat is niet leuk voor hem om te lezen. En nog met die kennis komt hij alweer zijn kant van het verhaal vertellen, het lijkt alsof hij dat bij iedereen waar ik mijn verhaal kwijt wil dat wil doen, en zo achtervolgt hij me.

quote:

Op maandag 4 juli 2005 18:25 schreef Phate het volgende:
hebben jullie hier ook expertise in de kunst van het loslaten van verliefdheden die nog niet je ex zijn (en het waarschijnlijk ook nooit zullen worden)??
* Phate kan wel wat hulp gebruiken met tijden

Opsommen wat je niet leuk vindt aan diegene? Op iemand anders verliefd worden?

Ik wil me nergens mee bemoeien..maar Trinity, zover ik kan zien ben je een mooi meisje. Ik weet zeker dat legio heren je maar al te graag op een voetstuk willen plaatsen.

Het verhaal van je ex hier, geeft voor mij duidelijk aan dat hij echt verder wil..alleen, zonder jou.
Accepteer dat, denk niet aan hoop en ga verder met je leven...hoe kut dat ook is.

Dit advies mag ik trouwens zelf ook wel ter harte nemen.

quote:

Op maandag 4 juli 2005 19:03 schreef SHE het volgende:
Ik wil me nergens mee bemoeien..maar Trinity, zover ik kan zien ben je een mooi meisje. Ik weet zeker dat legio heren je maar al te graag op een voetstuk willen plaatsen.

Het verhaal van je ex hier, geeft voor mij duidelijk aan dat hij echt verder wil..alleen, zonder jou.
Accepteer dat, denk niet aan hoop en ga verder met je leven...hoe kut dat ook is.

Dit advies mag ik trouwens zelf ook wel ter harte nemen.

Zoals hij me de laatste tijd heeft behandeld wil ik hem ook niet terug, maar hij heeft me achter elkaar toch wel een paar keer figuurlijke klappen in mijn gezicht gegeven. Daardoor ben ik boos op hem, en nu komt hij hier ook nog eens. Het is niet bepaald makkelijk om iemand los te laten als je daar niet voor gekozen hebt/hebt kunnen kiezen, maar het je wordt opgelegd. Het heeft tijd nodig, en als mensen zeggen dat er genoeg andere jongens voor me zijn heb ik altijd de neiging naar de wc te rennen . Na een tijdje wordt dat echt een opmerking die goed bedoeld is, maar waar je echt heel weinig aan hebt, omdat je er a. zelf niks van merkt, b. er geen behoefte aan hebt .
Ik weet dat hij alleen verder wil, maar waarom neemt hij dan nog dit contact op. Ik denk niet dat het hem kan schelen wat andere fokkers van hem denken en dat hij het gevoel heeft zich te moeten verantwoorden. Het lijkt erop dat hij mij (alweer) zijn kant van het verhaal wil uitleggen, daar heeft hij genoeg kans voor gehad, en nu wil hij het nog eens doen, in het 'openbaar'. Ik snap er zeer weinig van, hij had ook kunnen e-mailen, of niks kunnen zeggen - daar koos hij voor toen hij zei me nooit meer te willen zien. Ik snap er dus niets van.

Ik wil hier gewoon verder kunnen schrijven, en ik probeer dat ook, maar ik heb toch in mijn achterhoofd dat hij wéér kan posten en wéér mijn leven in wil komen, en dat wil ik nu echt niet meer, niet na alles wat hij heeft gezegd en gedaan.

quote:

Op maandag 4 juli 2005 19:03 schreef SHE het volgende:
Ik wil me nergens mee bemoeien..maar Trinity, zover ik kan zien ben je een mooi meisje. Ik weet zeker dat legio heren je maar al te graag op een voetstuk willen plaatsen.

Het verhaal van je ex hier, geeft voor mij duidelijk aan dat hij echt verder wil..alleen, zonder jou.
Accepteer dat, denk niet aan hoop en ga verder met je leven...hoe kut dat ook is.

Dit advies mag ik trouwens zelf ook wel ter harte nemen.

same here...

quote:

Op maandag 4 juli 2005 19:13 schreef RoelerMF het volgende:

[..]

Dat hoeft toch ook niet? Ik zeg alleen dat het misschien verstandig is om even via mail contact te zoeken en uit te leggen waarom je dit als uitlaatklep gebruikt en dergelijke. Gewoon dat je toch met een gerust hart dit topic als uitlaatklep kan gebruiken.

Ik denk dat als hij nu nog verder mee heeft gelezen dat wel begrijpt, en ik betwijfel of hij mijn mails leest .

quote:

Je kan me altijd mailen ofzo als je je hier verhaal kwijt wilt en niet op plekken wilt neerzetten waar hij kan meelezen of "achtervolgen"!

Ik heb je mail toch niet ?

Ik heb met Pe gesproken. Hij houdt van me.
Hij weet alleen niet goed wat hij wilt. Volgens hem ben ik te wispelturig en daar wordt hij gek van. De ene keer wil ik dat en de andere keer dit. Raar karakter trekje van mij, ik heb er zelf ook last van.

Hij kan geen antwoord geven op de vraag of wij tweeën verder gaan in de toekomst. Het antwoord is voorlopig nee. Hij wilt rust en ik wil dat ook. We willen elkaar heel graag zien maar voorlopig niet, omdat dat het beste is. Want hij weet niet waar hij aan toe is met mij.

Om elkaar voorlopig rust te geven, ga ik ondertussen werken aan mezelf. Ook aan mijn gestelde doelen. Ik sta open voor hem, als hij wilt praten of iets anders. Ik vind dat wel moeilijk, een betere manier weet ik niet.

Ach ja.. We zullen zien.. Ik vind het wel moeilijk, want hij heeft nu niet gezegd, ik wil wel met je verder als je hier om denkt.. Ik tast met andere woorden weer in het duister..

Ik ga gewoon verder en doe hard m'n best voor mij bestwil. Door mijn wispelturigheid, weten mensen vaak niet of ze mij kunnen vertrouwen. Dus ik ga weer verder en m'n best doen.

quote:

Op maandag 4 juli 2005 19:46 schreef espina het volgende:
Ik heb met Pe gesproken. Hij houdt van me.
Hij weet alleen niet goed wat hij wilt. Volgens hem ben ik te wispelturig en daar wordt hij gek van. De ene keer wil ik dat en de andere keer dit. Raar karakter trekje van mij, ik heb er zelf ook last van.

Hij kan geen antwoord geven op de vraag of wij tweeën verder gaan in de toekomst. Het antwoord is voorlopig nee. Hij wilt rust en ik wil dat ook. We willen elkaar heel graag zien maar voorlopig niet, omdat dat het beste is. Want hij weet niet waar hij aan toe is met mij.

Om elkaar voorlopig rust te geven, ga ik ondertussen werken aan mezelf. Ook aan mijn gestelde doelen. Ik sta open voor hem, als hij wilt praten of iets anders. Ik vind dat wel moeilijk, een betere manier weet ik niet.

Ach ja.. We zullen zien.. Ik vind het wel moeilijk, want hij heeft nu niet gezegd, ik wil wel met je verder als je hier om denkt.. Ik tast met andere woorden weer in het duister..

Ik ga gewoon verder en doe hard m'n best voor mij bestwil. Door mijn wispelturigheid, weten mensen vaak niet of ze mij kunnen vertrouwen. Dus ik ga weer verder en m'n best doen.

Zoals ik op msn ook al zei: Ik ken hiervan erg veel dingen in m'n ex.... die zat ook met zichzelf in de knoop en kon ook erg wispelturig zijn. Het is zeker goed van je dat je echt wilt proberen om hier wat aan te doen: dat je het bij jezelf inziet is al een grote stap!

En gun hem en jou inderdaad wat rust...

quote:

Op maandag 4 juli 2005 19:14 schreef -Trinity- het volgende:

[..]

Zoals hij me de laatste tijd heeft behandeld wil ik hem ook niet terug, maar hij heeft me achter elkaar toch wel een paar keer figuurlijke klappen in mijn gezicht gegeven. Daardoor ben ik boos op hem, en nu komt hij hier ook nog eens. Het is niet bepaald makkelijk om iemand los te laten als je daar niet voor gekozen hebt/hebt kunnen kiezen, maar het je wordt opgelegd. Het heeft tijd nodig, en als mensen zeggen dat er genoeg andere jongens voor me zijn heb ik altijd de neiging naar de wc te rennen . Na een tijdje wordt dat echt een opmerking die goed bedoeld is, maar waar je echt heel weinig aan hebt, omdat je er a. zelf niks van merkt, b. er geen behoefte aan hebt .
Ik weet dat hij alleen verder wil, maar waarom neemt hij dan nog dit contact op. Ik denk niet dat het hem kan schelen wat andere fokkers van hem denken en dat hij het gevoel heeft zich te moeten verantwoorden. Het lijkt erop dat hij mij (alweer) zijn kant van het verhaal wil uitleggen, daar heeft hij genoeg kans voor gehad, en nu wil hij het nog eens doen, in het 'openbaar'. Ik snap er zeer weinig van, hij had ook kunnen e-mailen, of niks kunnen zeggen - daar koos hij voor toen hij zei me nooit meer te willen zien. Ik snap er dus niets van.

Ik wil hier gewoon verder kunnen schrijven, en ik probeer dat ook, maar ik heb toch in mijn achterhoofd dat hij wéér kan posten en wéér mijn leven in wil komen, en dat wil ik nu echt niet meer, niet na alles wat hij heeft gezegd en gedaan.

Hij neemt contact op, leest je en praat nog met je, omdat hij om je geeft. Hij is dus een nette jongen met een goed hart.
Dit wil alleen niet zeggen dat hij je weer terug wil. Het is UIT

Alleen betekent UIT niet dat hij niet meer van je houd of om je geeft! Dat doet hij wel degelijk en dat lees je ook in zijn post.

Hij is alleen niet meer in voor een relatie , en dat moet je accepteren. Je kunt maar 2 dingen doen...of heel hard laten zien dat jij de enige bent voor hem, of contact verbreken en over je pijn heenkomen ...en dan maar hopen dat je hem ooit als gewone vriend kunt behouden.

En ja, je wil dit niet horen en ja, het is klote...maar het werkt wel zo.

quote:

Op maandag 4 juli 2005 20:41 schreef SHE het volgende:

[..]

Hij neemt contact op, leest je en praat nog met je, omdat hij om je geeft. Hij is dus een nette jongen met een goed hart.
Dit wil alleen niet zeggen dat hij je weer terug wil. Het is UIT

Alleen betekent UIT niet dat hij niet meer van je houd of om je geeft! Dat doet hij wel degelijk en dat lees je ook in zijn post.

Hij is alleen niet meer in voor een relatie , en dat moet je accepteren. Je kunt maar 2 dingen doen...of heel hard laten zien dat jij de enige bent voor hem, of contact verbreken en over je pijn heenkomen ...en dan maar hopen dat je hem ooit als gewone vriend kunt behouden.

En ja, je wil dit niet horen en ja, het is klote...maar het werkt wel zo.

Als je het zo goed weet, lees je eigen verhaal dan eens.. Je weet het wel goed te vertellen aan een ander maar niet aan jezelf.

quote:

Ik weet niet meer wat te doen. Lief zijn, leven beteren en hem geven wat ie wil?
Of verlies accepteren en verder gaan?

Wat wil jij zelf? Jij hebt al een keuze gemaakt. Jij hebt besloten om verliefd te worden op een ander. Als je écht van iemand houdt, dan wordt je niet zomaar verliefd op een ander. Waarom zou jij je moeten veranderen? Jij bent jij en niets anders.
Meis, wees gewoon jezelf. Jezelf veranderen mag altijd, maar niet tenkoste van jezelf. En hem geven wat ie wilt, is ook niet eerlijk voor jezelf..

[ Bericht 18% gewijzigd door espina op 04-07-2005 21:08:23 ]

quote:

Op maandag 4 juli 2005 20:41 schreef SHE het volgende:

[..]

Hij neemt contact op, leest je en praat nog met je, omdat hij om je geeft. Hij is dus een nette jongen met een goed hart.
Dit wil alleen niet zeggen dat hij je weer terug wil. Het is UIT

Alleen betekent UIT niet dat hij niet meer van je houd of om je geeft! Dat doet hij wel degelijk en dat lees je ook in zijn post.

Hij is alleen niet meer in voor een relatie , en dat moet je accepteren. Je kunt maar 2 dingen doen...of heel hard laten zien dat jij de enige bent voor hem, of contact verbreken en over je pijn heenkomen ...en dan maar hopen dat je hem ooit als gewone vriend kunt behouden.

En ja, je wil dit niet horen en ja, het is klote...maar het werkt wel zo.

Uh, ik denk dat je het hele verhaal niet echt kent. Hij zegt nu dat hij om me geeft enzo, maar eerder heeft hij heel bot tegen me gedaan en gezegd dat hij me niet meer wilde zien, hij gaf geen kik, en nu geeft hij weer wel om me. En zo schommelt het. En ik weet dat hij me niet meer terugwilt; ik hem ook niet. Maar hij wilde helemaal geen contact meer, hij wilde mij uit zijn leven hebben, totaal geen contact meer, geen vrienden meer, niks. En als je niks hebt, waarom ga je dan meelezen op een forum? Dat wìlde hij.
Dat hij van me houdt of om me geeft, is zijn 'probleem'. Dat wil hij niet meer, en hij heeft er ook niet naar gehandeld. Dus hoeft hij ook geen liefde meer terug te verwachten. Ik begrijp het wel, en ik had het ook wel verwacht, maar waarom dat hier posten? Om te bewijzen dat hij geen gevoelloze klootzak is? Ik weet wel dat hij dat niet is, maar zo heeft hij zich wel gedragen, dus dat beeld kreeg ik van hem daardoor.
Ik kan hem niet laten zien dat ik de enige voor hem ben, want in zijn hoofd ben ik dat niet, en niets krijgt dat eruit. Contact verbroken heeft hij al, tot hij hier kwam binnenlopen. Ik ga niet hopen om hem ooit nog eens als normale vriend te hebben: hij heeft duidelijk gemaakt dat niet meer te willen. Geen vrienden meer. Voor hem ben ik dood.

quote:

Op maandag 4 juli 2005 19:46 schreef espina het volgende:
[...]
Om elkaar voorlopig rust te geven, ga ik ondertussen werken aan mezelf. Ook aan mijn gestelde doelen. Ik sta open voor hem, als hij wilt praten of iets anders. Ik vind dat wel moeilijk, een betere manier weet ik niet.

Ach ja.. We zullen zien.. Ik vind het wel moeilijk, want hij heeft nu niet gezegd, ik wil wel met je verder als je hier om denkt.. Ik tast met andere woorden weer in het duister..

Ik ga gewoon verder en doe hard m'n best voor mij bestwil. Door mijn wispelturigheid, weten mensen vaak niet of ze mij kunnen vertrouwen. Dus ik ga weer verder en m'n best doen.

Meisje... trek het niet te veel naar je toe. Ik zie hier nu staan dat jij aan jezelf gaat werken en vooral de vetgedrukte zin... Maar vergeet alsjeblieft toch niet de oorspronkelijke reden dat jij aan jullie relatie begon te twijfelen... In die zin zou hij zich toch ook wel een klein beetje aan jou aan mogen/kunnen passen. Een klein beetje meer rekening houden met het feit dat jij de onzekerheden waarmee hij zijn leven vol gooit lastig vindt...

Maar goed, als ik het zo neer schrijf zijn er van beide kanten dus het een en ander aan aanpassingen nodig en kan je je afvragen of er idd wel een 'match' is tussen jullie 2-en...

quote:

Op maandag 4 juli 2005 21:04 schreef -Trinity- het volgende:
Geen vrienden meer. Voor hem ben ik dood.

Nou, dat haal ik dus ook niet uit zijn post hoor... wat dat betreft ga ik met SHE mee.
Idd kennen wij het hele verhaal niet, maar ik krijg wel een klein beetje 'drama' gevoel hierbij...

Ik heb zelf ook erg last van mijn wispelturigheid.. Bedoel ik merk dat mensen minder op mij kunnen bouwen enzo... Dus ja het is erg logisch..

De tijd zal het leren.. Ik ga evengoed verder met mijn leventje en hij ook. We zullen zien of we op hetzelfde pad lopen.

quote:

Op maandag 4 juli 2005 20:50 schreef espina het volgende:

[..]

Als je het zo goed weet, lees je eigen verhaal dan eens.. Je weet het wel goed te vertellen aan een ander maar niet aan jezelf.
[..]

Euh...ik weet in mijn geval dondersgoed hoe het zit hoor. Ik heb geen vragen.

Ik vind het alleen klote
Gelukkig in mijn geval, heb ik goede hoop...heeel goede hoop. Zodra ik wat liever ga worden , gaat de rest ook weer aantrekken.
Ik wilde alleen even levelen...ik vroeg niet om raad, remember?

Mag ik ook even storen ?

Nu alweer een half jaar geleden (mijn god wat gaat de tijd...) dat mijn droomvrouw uit mijn leven is gelopen.
Ik probeer, ook al lukt dat niet altijd, troost te zoeken in de gedachte dat m'n lief nu ergens anders gelukkig is.
Toch lukt het me niet helemaal om er vrede mee te sluiten dat iemand anders er met ''mijn meisje'' vandoor is.
Ik weet ook niet hoe ik me nu, op dit moment, zou moeten voelen.
Treurig, kwaad.... geen idee.
Op sommige momenten ben ik heel gevoelig en huil ik alleen al bij de gedachte aan haar (ja mannen huilen soms ook ) maar dat kan ook zomaar omslaan in een gevoel van pure haat jegens haar en haar nieuwe vriend.
Heel raar is dat, zo'n verward gevoel.
Maar uiteindelijk kan ik het mijn lief natuurlijk niet kwalijk nemen dat ze verder gaat met haar leven.
Ik heb het er wel nog erg moeilijk mee maar ik hoop, waar ze ook uithangt nu, dat ze gelukkig is.
Ik ben er van overtuigd dat het geluk mij ook nog wel een keer zal toelachen.
En met die mooie gedachte gaat Tropix maar weer eens lekker in zijn bedje liggen.
Truste allemaal

quote:

Op maandag 4 juli 2005 23:31 schreef tropix het volgende:

Mag ik ook even storen ?

Nu alweer een half jaar geleden (mijn god wat gaat de tijd...) dat mijn droomvrouw uit mijn leven is gelopen.
Ik probeer, ook al lukt dat niet altijd, troost te zoeken in de gedachte dat m'n lief nu ergens anders gelukkig is.
Toch lukt het me niet helemaal om er vrede mee te sluiten dat iemand anders er met ''mijn meisje'' vandoor is.
Ik weet ook niet hoe ik me nu, op dit moment, zou moeten voelen.
Treurig, kwaad.... geen idee.
Op sommige momenten ben ik heel gevoelig en huil ik alleen al bij de gedachte aan haar (ja mannen huilen soms ook ) maar dat kan ook zomaar omslaan in een gevoel van pure haat jegens haar en haar nieuwe vriend.
Heel raar is dat, zo'n verward gevoel.
Maar uiteindelijk kan ik het mijn lief natuurlijk niet kwalijk nemen dat ze verder gaat met haar leven.
Ik heb het er wel nog erg moeilijk mee maar ik hoop, waar ze ook uithangt nu, dat ze gelukkig is.
Ik ben er van overtuigd dat het geluk mij ook nog wel een keer zal toelachen.
En met die mooie gedachte gaat Tropix maar weer eens lekker in zijn bedje liggen.
Truste allemaal

Lief

en ook jij geeft je antwoorden zelf al. Leuk toch...straks kom je weer iemand tegen..geweldige jaren...en dan begint de ellende weer van voor af aan


Liefde...zoooo grappi g

Tsja, liefde sux soms...

quote:

Op maandag 4 juli 2005 23:34 schreef SHE het volgende:

[..]

Lief

en ook jij geeft je antwoorden zelf al. Leuk toch...straks kom je weer iemand tegen..geweldige jaren...en dan begint de ellende weer van voor af aan


Liefde...zoooo grappi g

Pff... niet iedereen dealt er mss. zo makkelijk mee als jij hoor...

Tuurlijk, ik kan alle antwoorden op m'n vragen en bedenksels ook wel zelf bedenken. Niet dat dan m'n gevoel daar beter van wordt.....

quote:

Op maandag 4 juli 2005 23:41 schreef eymey het volgende:

[..]

Pff... niet iedereen dealt er mss. zo makkelijk mee als jij hoor...

Tuurlijk, ik kan alle antwoorden op m'n vragen en bedenksels ook wel zelf bedenken. Niet dat dan m'n gevoel daar beter van wordt.....

Laat 1 ding duidelijk zijn...het is verre van makkelijk. Mijn verstand weet precies wat de beste houding is...maar ( je zou het niet zeggen ) ik heb ook een hart

En die smelt nog steeds..

Of ik ben gewoon verliefd op het verliefd zijn

awww.. ik zie het.. geniet maar op het verliefd zijn he?

was het maar zo lollig

Het is simpel..

Jij ben verliefd op een ander.

Jij wilt jezelf veranderen voor hem.

Jij wilt hem geven wat ie wilt..

Maarrrr.. wil jij dat ook? Ga dat jezelf na..

quote:

Op dinsdag 5 juli 2005 00:05 schreef espina het volgende:
Het is simpel..

Jij ben verliefd op een ander.

Jij wilt jezelf veranderen voor hem.

Jij wilt hem geven wat ie wilt..

Maarrrr.. wil jij dat ook? Ga dat jezelf na..

Yep! Want ik ben veel leuker als ik gewoon wat " liever " en verstandiger doe.
Het ondeugende zal nooit verdwijnen..maar iets minder bot en impulsief mag best.

dus...een volmondig " JA! "

Alleen is hij meer de persoon die het proces initieert...ik kan niet met aan zekerheid aangrenzende stelligheid beweren dat hij " mr. right " is.

Dat maakt de pijn soms des te groter. Ik weet heus wel wat goed is...alleen dat hart he?
Dat doet echt hele stomme dingen