Hoe gaat het met de moeders, deel 18

Tex, jeej, wat naar... rustig aan he !!!

Tjee Tex dat is een pas op de plaats meid, rustig aan

Belana, naar mijn eigen kijken zou ik ook meer moeite hebben denk ik met een tweede, de eerste is nu al zo vertrouwd en om nu weer een onzekere tijd tegemoet terwijl je zelf alles weer op de rit denkt te hebben. Ook kwa tijd voor mezelf ik zou het doodeng vinden dat op te geven omdat je dat ook heel hard nodig hebt. Zoals de meeste het al zeggen gaat goedkomen meid en van harte met een brusje voor Liam en dat dit maar net zo'n lekker ding mag worden

Allemaal dankjulliewel voor jullie reacties!! Het doet me goed om te lezen, eerlijk waar en het stelt me ook gerust! Inmiddels zijn overdag de donkerwolken ook iets minder donker geworden.
Het blijft eng en het zal nog ff moeten wennen, maar daar heb ik nog 8 maanden voor!

Tan, ik zie jouw kindjes graag in het fototopic!!

Tex, sterkte!

is t niet dat gewrichtje wat ergens bij je heiligbeen zit wat die klachten kan veroorzaken??
bij mij is dat het geval, die staat nog open door de zwangerschap. fysio kan dat verhelpen, ik ben er nu al 4 x geweest en bij mij is het al stukken minder gelukkig.

Is dat reactie op mij Martineke?
Ik legde uit wat mn klachten waren, en de huisarts stelde wat vragen, en die zei toen dat het een hernia was? Dus ik weet het verder ook niet....

Tan! Leuk je weer te 'zien'.
Tex, doe je rustig aan?

Belana, ik snap die angst wel. Ook je hormonen spelen weer een spelletje met je, dat maakt het ook niet makkelijker.
Het mannetje heeft ook al regelmatig over een tweede. En dan kijk ik naar Léon en denk: "Nu al?"
Ik geniet zo enorm van hoe hij zich ontwikkelt en dan zal ik mijn aandacht moeten 'verdelen'. Dan twijfel je of je dat wel eerlijk vindt voor beide. En hoe zou Léon daarop reageren? Volgens mij zou hij heel lief zijn voor zijn brusje, maar toch...
Heb nog steeds het beeld in mijn hoofd toen mijn tweede neefje geboren werd. Was schattig en een klein beetje zielig tegelijk.
We kwamen de nieuwe baby kijken en toen kwam mijn oudste neefje naar me toe: "Wat ga jij doen?"
"Ik kom even de baby kijken."
Hij trok me aan mijn hand mee en zei: "Doe nu maar even niet."
Ik had best even met hem te doen toen en ben even bij hem gaan zitten.
En daar moet ik dan telkens aan denken.

Ach Dutchie...die opmerking 'doe nu maar even niet' dat lijkt me ook best moeilijk dan.

Ook voor jezelf als moeder denk ik. Ik viind Tomas nu de leukste en de liefste en de mooiste, en dan krijg je 2 'leukste liefste en mooiste' kindjes

Twinkelende oogjes
die vertellen
vol liefde, vol geduld
Handjes die grijpen
naar de toekomst
die zoveel mooier is


kwam opeens in me op

en deze:

praten zonder iets te
zeggen maar me toch
vertellen dat wat wij
hebben onbreekbaar is


een van deze gedichtjes ga ik op t geboortekaartje zetten van een eventuele tweede.. vind ze echt mooi, ook al heb ik ze zelf verzonnen...

Mooi Daan!!!!

Belana na 9,5 jaar vond ik het erg moeilijk om weer mama te worden. Ik zag er zo tegen op, wou dolgraag een 2e, maar hoe moest Djen zich voelen, hoe moest ik het redden om ineens weer mijn vrijheid te minderen terwijl ik net zoveel terug gewonnen had omdat djen al zoveel kan. Nu valt het allemaal mee en geniet ik van elke minuut. Het is wel raar om van een 10 jarige over te gaan naar een 10 maanden oud kindje. _{maar dat zal jij wel herkennen}. Zoals Snake het zegt, het komt allemaal toch op zijn pootjes terecht. Ik hoop dat de donkere wolken snel zullen verdwijnen en dat jij toch heerlijk kan genieten van de 2e zwangerschap

Die 2e is mooi Daan! Ik word er helemaal een beetje van!

he gatsie Daan, nou ga ik ook weer. Eerst tranen in m'n ogen omdat Tink zwanger is, nu die gedichtjes. Ga ik ooit weer stabiel worden ipv. dit labiele hoopje mens?

Marianne is sinds lange tijd weer even er tussen uit,ze is eten bij de Thai met haar werk.
Ze zal zo wel thuis komen,alleen ziet ze de kleine vandaag niet meer die ligt leker te slapen nu.

Ik hoop dat ze er van kan genieten! Het is toch ook wel heerlijk om weer een avondje voor jezelf te hebben. En ze kan vanavond toch stiekem even naar een slapende Sanne kijken.

quote:

Op donderdag 30 juni 2005 21:39 schreef livelink het volgende:
Ik hoop dat ze er van kan genieten! Het is toch ook wel heerlijk om weer een avondje voor jezelf te hebben. En ze kan vanavond toch stiekem even naar een slapende Sanne kijken.

Denk het niet want dan word Sanne gelijk wakker.

quote:

Op donderdag 30 juni 2005 13:53 schreef texelonia het volgende:
Is dat reactie op mij Martineke?
Ik legde uit wat mn klachten waren, en de huisarts stelde wat vragen, en die zei toen dat het een hernia was? Dus ik weet het verder ook niet....

ja was op jou, jij hebt toch pijnschueten die vanuit rug naar jebillen en benen stralen?/

dat was het bij mij in elk geval

Belana, ik snap heel goed hoe jij je voelt. Heel herkenbaar. Wil je wel geloven dat ik ontzettend twijfelde. Toen ik eenmaal zwanger was had ik ontzettende spijt aan de ene kant. Het voelde naar Joshua toe als verraad. En ik had zelf zoiets van ow mijn goede g.... Weer van die nachtmerrie begin weken en zo moe en en en en nog eens 1001 redenen dat ik het misschien nog weleens niet aan zou kunnen. Waar ben ik aan begonnen ik wil helemaal niet. En ik voelde me toen ook zo doodmoe en had zoveel honger en voede Joshua ook nog steeds. Dat viel niet mee, maar ik had ook wel zover mijn verstand op een rijtje dat ik toch nog zo'n 7,5 maand had om eraan te wennen en het zal ook allemaal wel goed komen. En ach al die klachten en pijntjes en ongemakkelijkheden zijn dan wel vervelend maar daar kom je ook hopelijk wel weer goed overheen.

En het kwam ook goed, we zijn er gelukkig met onze 2 kleintjes. Chantel is zo makkelijk en we hebben dus echt geen klagen. Het is ontzettend druk, ik kom weinig aan mijzelf toe. Een hoop georganiseer maar wat je er voor terug krijgt is zo ontzettend leuk en lief. En ik kan ook oprecht zeggen dat ik van allebei evenveel houd want daar twijfelde ik ook aan.

texelonia, balen zeg! maar dus maar even héél voorzichtig aan doen!

belana, ik lees je nachtelijke berichtje nu pas, maar ik kan me je zorgen heel goed voorstellen hoor. ik heb me vorig jaar ook menigmaal het hoofd gebroken over of en hoe wij dat allemaal zouden redden. en het is gewoon ook niet niks, 'zomaar' nóg een kindje erbij. heb je net een aardig evenwicht gevonden met je nog vrij verse gezinnetje, wordt dat weer overhoop gegooid. wat Tan zegt, dat een tweede een eitje is, zo heb ik 't niet ervaren (sorry ). ik vond en vind het een behoorlijke verandering weer. maar ook wel heel erg leuk. en ik had me ontzettend ingesteld op een erg zware eerste periode, dat scheelt wel in de beleving ervan. niet dat alles alleen maar meevalt, maar ook niet tegen. het klopt gewoon, het is echt pittig die eerste tijd, maar na de eerste 3 maanden vond ik het al een stuk relaxter en nu (na 4,5 maand) is 't alwéér een stuk beter te doen. en wonder boven wonder lukt het gewoon ook elke dag weer om beide kinderen de nodige aandacht en verzorging te geven. en af en toe nog wat tjid voor mezelf te claimen ook!
wat ik ook fijn vind is dat Piet nu ook al heel erg aan de nieuwe situatie gewend is; dat scheelt mij een heleboel 'emotionele energie' die ging zitten in het meeleven met zijn gevoelens over die grote verandering in ons gezin. en je weet natuurlijk van te voren niet wat voor kindje je dit keer krijgt, heel spannend weer. daar heb ik me tijdens de zwangerschap ook heel druk over zitten maken, dat ik misschien niet evenveel van een tweede zou kunnen houden enzo. nou dat valt me alles mee, Anna is heel anders dan Piet en dat blijkt eigenlijk alleen maar heel erg leuk te zijn (terwijl ik dus allerlei visioenen had van voortdurend vergelijken van de twee kinderen en dat al die vergelijkingen dan in het nadeel van nr. 2 zouden uitpakken en dat vond ik zo'n naar idee. ). maar dat is helemaal niet hoe 't uiteindelijk bleek te werken gelukkig, althans hier niet. Anna is gewoon een eigen persoon, en vormt een super aanvulling op ons drieën.

sterkte met 't bijkomen van de schrik en volgens mij hoort dat piekeren ook wel een beetje bij (de fase van?) de zwangerschap. vooral de eerste maanden van de zwangerschap had ik er ook echt veel last van, en dat heb ik ook gehad toen ik in verwachting was van Piet.

quote:

Op donderdag 30 juni 2005 16:46 schreef DaanBanaantje het volgende:
Twinkelende oogjes
die vertellen
vol liefde, vol geduld
Handjes die grijpen
naar de toekomst
die zoveel mooier is


kwam opeens in me op

tjemig
* pinkt traantje weg tijdens kolven op werk *

Lewis en Bix, bedankt voor jullie reactie!
Ik ben blij te lezen dat ik niet de enige met zorgen ben
Inmiddels weet ik het nu 2 dagen en is het iets rustiger in mijn hoofd en kan ik wel zeggen dat ik toch erg blij ben! Het is wel weer een wondertje en Lois had het mij al voorspelt: de 2e keer zwanger raken kan wel eens veel sneller gaan! Binnen 3 maanden dus...
Ik kan nu ook weer een beetje dromen over de leuke dingen
Ik begin nieuwsgierig te worden wat het is... Ik begin weer te lezen over hoe het groeit daar van binnen
Kortom, de ergste beren op de weg lijken een beetje verdwenen.
Nu beginnen de eerste zwangerschapsymptonen: vermoeidheid, vergeetachtigheid, emotioneel...
maar dat kan ik in het zwangerentopic kwijt.
Dankjullie voor jullie ervaringen en luisterd oor!

_{psst... Belana, ik heb verder niks gelezen, maar als je geluk hebt, dan kun je ook met een klein beetje bijsturen de kinderen met elkaar laten spelen. Dan heb jij het ook weer wat gemakkelijker, maar ik ben hier niet, ik hoor hier niet, als papa zijnde, dus post ik ook maar niet.
1 ding: het lijkt bij anderen altijd zo gemakkelijk, de relatie, de kinderen, het werk,... totdat je dan plotseling hoort dat een paar uit elkaar gaat en dan ging het plotseling helemaal niet zo vanzelf bij anderen}

Ik pas weer in broeken van voor de zwangerschap!

alleen mn buik moet nog erg veel getraind worden, maar ik ga volgende week beginnen met een goed dieet! WHOEPIEEEEE!

gogogo!

quote:

Op donderdag 7 juli 2005 11:22 schreef DaanBanaantje het volgende:
Ik pas weer in broeken van voor de zwangerschap!

Ik denk niet dat ik dat ooit weer kan zeggen Mijn buik is echt mega, ik ben steeds bang dat iemand me zal vragen of ik weer zwanger ben

Ladybos, bij mij heeft het ook een jaar geduurd, maar uiteindelijk zag ik er best weer goed uit! Komt wel goed hoor!

Deze mama is blij!! Nick heeft een baan en nog een goeie ook! Dus ik kan in de toekomst weer lekker 3 dagen gaan werken!!