Scatologica - Elie van Schilt - Hoe deden de veteranen het? Zo!Wat vaak een stiefkindje blijkt te zijn in oorlogsboeken, ook in verhalen van veteranen, dat is het poepen en pissen, ook het wassen komt maar sporadisch ter sprake.
Terwijl, de genoemde onderwerpen toch net als eten en drinken een dagelijks gebeuren waren, vaak nog belangrijker als eten en drinken, want kon iemand niet pissen, dan was het meteen een run naar de hospik en ook de ontlasting werd goed in de gaten gehouden, was de kleur of vormgeving niet zoals men dat gewend was, ook dan was een bezoek aan de hospik een normaal gebeuren.
![]()
Nu zal men wel denken daar komt Elie weer met een strontverhaal, net of men die niet al voldoende van hem heeft mogen lezen, maar desondanks wil ik deze publicatie toch voltooien, daar ik vind dat het poep en pis gebeuren al veel te lang onder de mat is geschoven. Dit is natuurlijk letterlijk bedoeld.
Het gekke is dat ik mij het sanitair gebeuren op sommige plaatsen nog duidelijk voor de geest kan halen, terwijl ik van andere legerplaatsen mij niets meer kan herinneren.
Inderdaad, toen ik opkwam was ik een..................veel ondervinding had ik nog niet.
Bij moeder thuis was het poepgebeuren een strikt privé aangelegenheid, het haakje werd zorgvuldig op de deur gedaan en ongestoord kon deze dagelijkse taak worden volbracht, het enigst hoorbare voor een buitenstaander was het " éééh " en daarna de plons van de drol die in de strontput viel, wat verder nog resteerde was de lucht, voor hem of haar die de prestatie had verricht, vaak niet onaangenaam, maar de rest vond het gewoon stinken...
http://www.cubra.nl/beeld(...)aelievanschilt01.htm