Van kleuter tot puber, deel 2

Wat klinkt dat heerlijk (tranen hier), wat moet jullie dat een ongelooflijk goed gevoel geven En wat leuk dat ze al een vriendje heeft "mooie haartjes" wat schattig

Wat een superverhaal Lois! Echt helemaal dat het zo'n goede ervaring geweest is! Dat zal voor jullie ook een stuk prettiger zijn om haar daarheen te laten gaan dan dat het anders geweest was.

Echt helemaal goed!

Lekker Lois, dat het zo is meegevallen. Het geeft een fijn gevoel dat Eva het zo naar haar zin had. Hopelijk gaat het woensdag alleen ook zo goed en voelt ze zich er fijn....

* Githa breekt even in *

Lois, wat super dat Eva school zo positief ervaren heeft een grote stap hoor _{en wat een trots straalt er uit je verhaal}

Ik ben ook ongelooflijk trots en ben zo blij dat het zo goed ging. Jeroen en ik hebben met zoveel verbazing staan kijken, we hebben werkelijk nog nooit meegemaakt dat Eva zo volledig zichzelf ergens is binnen zo'n korte tijd.
Ze was echt absoluut op haar gemak en vond zo makkelijk aansluiting bij "de jonges" en dat heb ik nog nooit gezien met andere kindjes.
Echt echt supah!

Met zo'n stralend smoeltje heeft ze de hele dag rondgelopen, ze was zo trots op zichzelf. We bleven maar zeggen hoe trots we zijn op haar en wat een kanjer ze is en je zag haar groeien.

Lekker bekkie! Tijd voor een lekkere lang lijn opwaarts en een blije, happy Eva!

geweldig lois!

Eva

Wat een heerlijk verhaal! En dat stralende snoetje is een lust voor het oog. Geweldig dat ze het zo leuk gehad heeft!

Lois.. wat een fantastisch iets om je verhaal te lezen !!
Je lieve kleine meid, wordt nu echt groot !!

Eva grote meid!!

Eva en ze heeft t vestje aan

Eva!

Lois, wat klinkt dat allemaal super zeg!!! Wat zal er een last van je schouders zijn afgevallen!
(en wat is 't bloempot-vest leuk!)

Ik ben echt diep ontroerd door je verhaal Lois. Wat spreekt er een ongelooflijke trots en liefde voor je dochter uit. Ik ben zo ontzettend blij voor jullie en helemaal voor Eva dat ze het er zo naar haar zin heeft. Dat moet echt een megagrote opluchting zijn! Echt fantastisch! En wat een strálend snoetje op de foto!

Eva, echt supah!

Ik moet zo huilen om mijn ventje Jasper
Hij hangt enorm aan me momenteel. Eigenlijk is hij altijd al een mama`s kindje geweest maar nu ik zo vaak weg moet is het alleen maar erger geworden. Vorige week moest hij bij een vriendje gaan spelen omdat er partnerdag was in Rotterdam, toen is hij een uur aan het huilen geweest bij dat vriendje omdat hij het niet naar zijn zin had. Omdat ik wil dat hij eens vriendjes maakt heb ik gevraagd of hij komende vrijdag met een vriendje maar naar huis kan tussen de middag om een boterham te eten maar dat wil hij niet, hij durft niet. Eigenlijk komt het heel slecht uit als hij echt niet wil want ik moet precies tussen de middag in het ziekenhuis zijn voor wat onderzoekjes.
Over 2 weken is er schoolreisje en de juf vroeg al of ik mee kon gaan. Omdat ik niet vrij wilde nemen van het Spine & Joint heb ik dat afgezegd en omdat ik niet wil dat Jasper de hele dag sneu in een hoekje zit omdat hij niet durft te spelen heb ik verteld dat we hem ook niet mee willen laten gaan op schoolreis. Toen ik hem dat vanmiddag vertelde moest hij huilen omdat het vast allemaal wel goed zou gaan en hij het niet eng zou vinden. Toch wéét ik dat hij het wel spannend vind als hij er eenmaal is en zich dan geen raad weet en de hele dag niet van één plek af komt.
ZIjn juf vertelde me nog dat hij trekjes vertoont van iets wat ze eigenlijk niet hardop mocht zeggen maar het toch deed: pdd-nos. Het is een zwaarbeladen term en ik vraag me af of ze wel beseft wat ze me verteld heeft.
Jasper zit in zijn eigen wereldje ja dat klopt, maar hij is gewoon een dromer. Vriendjes heeft hij niet echt, op een of andere manier vind hij het net zo fijn om naast een kindje te spelen als andere kindjes het vinden om samen te spelen.
Bwegh ik weet het allemaal ff niet meer. Ik gun Jasper zijn schoolreisje zo maar ik wil wél dat het leuk is voor hem. Het zou mijn hart breken als ik hem toch mee laat gaan en later te horen krijg dat hij er heeft moeten huilen omdat hij me zo mist

coolbabe wat moeilijk inderdaad maar je zult vast wel weten wat het beste is voor hem...
als hij daar in een hoekje blijft zitten is dat ook helemaal niet leuk natuurlijk

Lois wat een prachtige dag is het geweest voor jullie. Wat zal jij blij en opgelucht zijn zeg!
En wat super dat Eva het heerlijk vond én graag terug wil

Coolbabe, ik vind het nog al wat dat de juf zoiets gewoon zegt. In principe is zij daar toch helemaal niet de aangewezen persoon voor, ze kan dingen signaleren en doorspelen aan iemand die er zeg maar wel voor geleerd heeft? Ik zit nog helemaal niet in dit stukje levensfase natuurlijk, dus ik kan het volledig mis hebben (wat kunnen én mogen juffen tegenwoordig?) Maar dat je geschrokken bent geloof ik best, en dat je gedachten overuren draaien ook.

Wow Loïs, dat klinkt als een onwijs leuke en goede school voor Eva !
Moeilijk he, dat loslaten, dat is het voor elke ouder maar zal voor jullie nog moeilijker zijn dek ik.

Coolbabe : de juf mag inderdaad zo iets niet zomaar zeggen, ze moet dat wel hele goede redenen hebben en als ze het zegt , zal er ook onderzoek moeten komen als julie dat tenminste willen.
Zelf werk ik met jongeren, waarvan er 2 pddnos hebben (en 1 ook nog met ADHD...) en dat is niet iets dat ze zomaar even zien, daar is uitgebreid onderzoek voor nodig.
Sterkte !

Coolbabe, wat moeilijk zeg met jasper... Ik kan me je gevoel erg voorstellen. Ik zou ook neit weten wat je daar nou mee moet zeg. Als ie ECHT graag wil moet je hem misschien laten gaan? Je kunt hem ook niet overal bij vandaag halen toch? Maarja, je moederhart breekt natuurlijk ook als je weet dat ie dan de hele dag aan het huilen is.
Wat die juf betreft, dat mag ze natuurlijk niet zeggen, dat stickertje wordt tegenwoordig wel erg snel geplakt, lekker makkelijk ofzo? Niet op letten dus! sterkte!

quote:

Op dinsdag 7 juni 2005 06:14 schreef Stout het volgende:


Coolbabe : de juf mag inderdaad zo iets niet zomaar zeggen, ze moet dat wel hele goede redenen hebben en als ze het zegt , zal er ook onderzoek moeten komen als julie dat tenminste willen.
Zelf werk ik met jongeren, waarvan er 2 pddnos hebben (en 1 ook nog met ADHD...) en dat is niet iets dat ze zomaar even zien, daar is uitgebreid onderzoek voor nodig.
Sterkte !

Ze mag toch rustig zeggen dat ze bepaalde dingen ziet die herkenning vertonen met PDD? Ik vind dat alleen maar eerlijk eigenlijk. Het is vervolgens aan de ouders om te beslissen wat daarmee te doen. Want tekenen vertonen van != hebben.

quote:

Op dinsdag 7 juni 2005 06:30 schreef Belana het volgende:
Wat die juf betreft, dat mag ze natuurlijk niet zeggen, dat stickertje wordt tegenwoordig wel erg snel geplakt, lekker makkelijk ofzo? Niet op letten dus! sterkte!

Lees ik het berichtje van coolbabe zo verkeerd? De juf heeft toch alleen gezegd dat Jasper trekjes vertoond van pdd-nos, niet dat hij het heeft?
Er wordt dus nog helemaal geen stickertje geplakt. Het is misschien erg vervelend om zoiets te horen en ik kan me voorstellen dat je ervan schrikt, maar ik heb het gevoel dat de juf een beetje de boeman wordt hier en dat ze het niet had mogen zeggen.
Wij leren op school dat soort dingen ook gewoon signaleren (helaas wordt er aan pdd minder aandacht besteed dan ik zou willen), en het is schoolafhankelijk wat er dan zal gebeuren. Wordt er een ib-er bijgehaald of nog wat anders.

coolbabe, ik zit met hetzelfde bij luca. alleen is de constatering bij riagg jeugd gedaan en niet op school.
ze zijn daar luca al een jaar aan het binnenstebuiten keren en ze zitten ook met wel/geen pdd-nos.
ik heb er over geschreven in het autisme topic.

Ik geloof best dat hij trekjes vertoont van pdd-nos maar ik denk dat een hoop ook terug te koppelen is naar zijn enorme verlegenheid. Zelfs bij mij en zijn vader durft hij niet te vragen om wat hij wil, maar probeert hij het met hints te geven duidelijk te maken. Zo zal hij nooit vragen "mag ik een koekje?" maar zal hij eerder iets zeggen als "koekjes zijn wel erg lekker hè?!"
Hij is voor veel dingen bang, honden, onweer,etc. maar dat komt misschien ook doordat hij op een leeftijd is dat hij veel over dingen nadenkt. Zo heeft hij de laatste tijd de overtuiging dat hij niet groot mag worden, want dan wordt je oud en ga je dood.
Zolang hij gelukkig is en goed op school mee kan komen wil ik hem niet laten testen en hem een label op laten plakken. De kop in het zandmethode is misschien zo gek nog niet. Ik wil niet dat mensen hem anders gaan behandelen of gaan zien als een kind met een weeffoutje

Is pdd-nos de nieuwe rage na ADHD aan het worden?

De (mogelijke) pdd-nossers vallen als blaadjes uit de bomen

Je kent me toch Moiussy, ik doe graag mee aan alle soorten modes, ook modeziektes

Iig de juf plakt graag een (mogelijk) stickertje

René dr gedrag past ook wel in een autistisch topic, maar ik denk dat ze gewoon kind is _{en verder ga ik daar niet over tikken, zodat ze het over 10 jaar niet terug hoeft te lezen}