De verkrachter van mijn kinderen is vrijgesproken

Veel succes ermee, Mr.Mackey!

Ik vind de topic echter niet echt passen in WGR, dus ik geen hem even een schopje naar R&P, ik hoop dat je daarmee instemt..

WGR >>> R&P

Enkele opgepaste reacties verwijderd. Verder sluit ik me bij Forumschorem aan.

hm... Als twee mods tegelijkertijd op 'invoeren' drukken, kan het zomaar zijn dat de move niet werkt.

Damn. Sterkte met dit te verwerken, het is toch wel heel schofterig als iemand dit iemand anders aan doet. Zeker als het iemand is die je dacht te kunnen vertrouwen

Typisch weer Nederland . . .

Sterkte

Wat een afgrijselijk verhaal.
Ik wens julie heel veel sterkte en ik hoop dat ooit de ware toedracht gehoord wordt en dat de broer voor lange tijd mag brommen.
(Al is dat laatste twijfelachtig, zedenmisdrijven worden hier amper bestraft terwijl de kinderen er misschien wel tot in lengte van dagen last van blijven houden).

quote:

Op vrijdag 4 maart 2005 08:26 schreef ThunderChild het volgende:
Typisch weer Nederland . . .

Sterkte

Inderdaad, hier worden daders slachtoffers.

Zeer triest verhaal, zat het met ongeloof te lezen.
Heel veel sterkte verder.

Gatverdamme ik kan alleen maar denken aan a time to kill: YES THEY DESERVED TO DIE AND I HOPE THEY BURN IN HELL.

Gatverdamme, hier gaan je haren echt recht van over eind staan. Je mag het recht niet in eigen hand nemen, maar moeten de handen waar je het dan wel aan over moet laten dan zo verdomde onkundig zijn?

quote:

Op vrijdag 4 maart 2005 00:59 schreef cultheld het volgende:

[..]

Herinner je je dat verhaal nog van die Duitse vrouw, wiens dochter was verkracht en vermoord? Ze smokkelde een pistool mee naar binnen in de rechtszaal en schoot de dader overhoop. Ze werd vrijgesproken. Via de mazen van de wet en oeverloos juridisch gekrakeel kunnen vele criminelen ontsnappen aan vervolging. Een pedofiel die een klein meisje in de kont boort hoort niet te ontsnappen aan de wet. Gebeurt dit toch, dan verdient zo'n smeerlap niet minder dan een einde aan z'n leven

Dat was Marianne Bachmeier en die is dus NIET vrijgesproken, maar heeft zes jaar gekregen en is na 4 jaar vrij gekomen.

quote:

Op vrijdag 4 maart 2005 00:42 schreef Mr-Mackey het volgende:
De geschiedenis
toen hij teugkwam van een verblijf in het buitenland van een paar jaar. Hij kon nergens anders terecht en destijds hadden wij zoiets van "het is toch familie".

Ten eerste wil ik jullie allemaal sterkte wensen. Verder zou ik eens onderzoek proberen te doen naar zijn verblijf in het buitenland. WIE WEET wat hij daar uitgespookt heeft, misschien valt er mogelijk iets te ondernemen om 'dit' toch achter de tralies te krijgen.

Wat een afschuwelijk verhaal, TS!

Ik hoop dat jij en je gezin de kracht (her)vinden om hier op een gezonde manier mee om te gaan, maar damn, wat moet dat moeilijk zijn!

Jeetje.. Dat zoiets gebeurt.. En dan nog je eigen broer te verstaan..

Jammergenoeg gebeurt het veel te vaak.. Heb er zelf ook mee te maken gehad op erg jonge leeftijd.. Mijn ouders weten dat ook, maar hebben er toen niks aan gedaan (hadden al genoeg aan hun hoofd toen) Ik heb er nog een hele tijd aan gedacht om aangifte te doen..
Maar omdat ik alles zowat heb weggedrukt.. Herinner ik me erg weinig.. Maar het is inmiddels 11/12 jaar geleden en het is dus al verjaard.. Die jongen (was buurjongen toen) heeft zich aan nog meer kinderen vergrepen.. Ook mijn zusje en vermoedelijke meer buurmeisjes destijds..

Maar hoe zit het als de dader zelf minderjarig was? Ik denk dat hij toen een jaar of 13/14 was.. Vermoed ik.. Ik bedoel, dan was hij zelf nog een kind.. En komt dat gedrag dan bij de ouders vandaan?

Ik zou er graag nog wat aan willen doen.. Ben inmiddels 19 jaar.. En durf voor mezelf op te komen.. Heb het een plaatsje gegeven.. Maar merk wel dat wanneer ik over seksueel misbruik hoor dat ik automatisch aan die tijd terug denk..

Maar wat als diegene nu zich weer aan iemand vergrijpt? Daarover voel ik me schuldig.. Dat ik destijds niks heb gedaan.. Maar ik heb het er nooit meer over gehad..

Ik weet nog wel wanneer wij het vertelden.. Mn moeder vertelde dat tegen mij toen ik 13 was geloof ik.. ze wilde het er toen toch nog over hebben..
Wij zaten met zn allen aan tafel te eten en mn zusje en ik begonnen alles te vertellen..
Maar ik klapte dicht en wilde het er niet meer over hebben..

Maar wat voor stappen zou ik nog kunnen ondernemen? Volgens mij helemaal niks...

quote:

Op vrijdag 4 maart 2005 00:42 schreef Mr-Mackey het volgende:
Dhr. Rudy Paul V. domicilie houdende te Hilversum

ik zeg: Fok! Knokploeg

Ik zeg: hou je stoerejongenspraat lekker buiten R&P!

Ik heb jullie site grotendeels gelezen en ik heb diepe bewondering voor jullie gezin! Ik vind jullie als ouders kanjers en uit wat ik lees over jullie kinderen geldt hetzelfde voor hen!

Ik ben ook geschokt door de uitspraak van de rechter, maar ik ben ervan overtuigd dat jullie kinderen veel meer hebben aan liefhebbende ouders die hen toch liefde, rechtvaardigheidsgevoel en vertrouwen in andere mensen kunnen bijbrengen, dan ouders die nu (hoe begrijpelijk ook) de dader zelf aanpakken en enige jaren daarvoor in de gevangenis moeten slijten.

Sterkte, maar als ik het zo lees, komen jullie er wel met z'n allen!

quote:

Op vrijdag 4 maart 2005 09:09 schreef Mr-Mackey het volgende:
Je kan er nog uitstekend aangifte van doen, in de wet staat nl. dat de verjaringstermijn pas begint te tellen wanneer het SLACHTOFFER 18 jaar wordt en als de DADER ten tijde van het delict minderjarig was is de verjaringstermijn voor aanranding 6 jaar en voor verkrachting 7,5 jaar.
In jou geval zou het dus pas verjaren wanneer je 24 of 25,5 jaar bent....alleen moet je wel sterk in je schoenen staan en dus niet te veel verwachten van justitie. Het is alleen vaak meer de erkenning die je wilt, want goedmaken kan natuurlijk nooit meer.

Mrs. Mackey

Hmm.. Maar ik twijfel.. Ik bedoel ik kan alleen mijn verhaal doen.. Wat hij heeft gedaan.. Ik weet niet eens hoe vaak.. en de plaats (in de bosjes vlakbij mijn huis waar ik toen woonde) bestaat niet eens meer.. daar staan nu huizen op.. Ik weet wel zeker dat er meer buurmeisjes toen misbruikt zijn, want als klein kind vang je wel eens dingen op... Maar ik betwijfel of ik een poot heb om op te staan..
Het enigste wat ik wil is dat ie zich niet aan iemand anders vergrijpt..

Heftig allemaal, van je familie moet je het maar hebben.

Maar, hoe is de rechtsgang nu verder? Dat was me niet helemaal duidelijk. Zijn er nog beroepmogelijkheden?

quote:

Op vrijdag 4 maart 2005 01:20 schreef op_dreef het volgende:

[..]

Beste ouders,
Ik heb jullie website doorgelezen en het enige woord wat in me opkwam was "Godverdomme"!
Waar haalt zo'n man het gore lef vandaan om jullie levens zo overhoop te gooien en jullie kinderen van littekens op hun zieltjes te voorzien. Ik kan hier natuurlijk gaan roepen dat ze die vent moeten opknopen, maar dat spreekt eigenlijk voor zich.

Anderzijds, wat een respect voor jullie als ouders. Toch die goede psychologische hulp inschakelen in plaats van je kind naar een RIAGG sturen en dat zelf bekostigen. Je kinderen geen haat en angst jegens anderen, maar veiligheid, liefde en vertrouwen meegeven. Ik ken jullie niet, maar na het lezen van jullie verhaal is mij een ding volkomen duidelijk: jullie komen hier uit met zijn allen.

Heel veel sterkte, en het kan alleen nog maar beter gaan nu!

Ik ben het zomaar, letter voor letter, met je eens.

V.

quote:

Op vrijdag 4 maart 2005 09:22 schreef Georges het volgende:
Heftig allemaal, van je familie moet je het maar hebben.

Maar, hoe is de rechtsgang nu verder? Dat was me niet helemaal duidelijk. Zijn er nog beroepmogelijkheden?

Alleen beroep in cassatie is nog een mogelijkheid. Dit is echter alleen reeel wanneer er verkeerde beslissingen zijn gemaakt door de rechter (Er kunnen bijv. geen nieuwe bewijzen worden aangedragen).

Verder is nog de mogelijkheid voor een civiel proces open, maar daarmee wordt een dader niet gestraft, hooguit financieel lichter gemaakt. Ook dat is echter een stuk moeilijker zonder veroordeling in het strafproces.

Echt kansvol zijn de bovenstaande mogelijkheden niet, en zij duren ook lang, en betekenen ook opnieuw een confrontatie met de dader. Persoonlijk denk ik dat het, vooral voor de kinderen, beter is om de zaak te laten rusten, hoe wrang het ook is dat de dader er zomaar mee weg komt..

quote:

Op vrijdag 4 maart 2005 09:48 schreef Alicey het volgende:

[..]


Echt kansvol zijn de bovenstaande mogelijkheden niet, en zij duren ook lang, en betekenen ook opnieuw een confrontatie met de dader. Persoonlijk denk ik dat het, vooral voor de kinderen, beter is om de zaak te laten rusten, hoe wrang het ook is dat de dader er zomaar mee weg komt..

Dat denk ik ook.. Ze kunnen zelf altijd nog kiezen om in hoger beroep te gaan..

quote:

Op vrijdag 4 maart 2005 09:53 schreef Hel1tjuhh het volgende:

[..]

Dat denk ik ook.. Ze kunnen zelf altijd nog kiezen om in hoger beroep te gaan..

Nee, dat kan niet, want het hoger beroep is nu geweest. Alleen cassatie en een civiel proces behoren nu dus nog tot de mogelijkheden. Maar voor een civiel proces kunnen ze later nog kiezen. Cassatie moet het OM over beslissen.

quote:

Op vrijdag 4 maart 2005 09:55 schreef Alicey het volgende:

[..]

Nee, dat kan niet, want het hoger beroep is nu geweest. Alleen cassatie en een civiel proces behoren nu dus nog tot de mogelijkheden.

Hmm.. dan denk ik dat ze de kinderen zelf moeten vragen.. de oudste is tenslotte al 13 jaar.. Ja dan vind ik eigenlijk dat je ermee door moet gaan..
Meestal gaan ze weer in de fout..

Waarom heb je je broer niet totaal verrot geslagen?

quote:

Op vrijdag 4 maart 2005 10:00 schreef Linz het volgende:
Waarom heb je je broer niet totaal verrot geslagen?

Sommige mensen kunnen zelfs in dit soort situaties primitieve instincten onderdrukken, en hun kinderen op de eerste plaats zetten.