quote:
Op maandag 21 februari 2005 22:43 schreef NorthernStar het volgende:[..]
Een ambtenaar hoeft wat mij betreft nou ook weer niet in een uniform gestoken te worden. (dat is voor sommigen helemaal niet goed
![]()
)
Maar wel een kledingscode. Net zoals dat in de hele maatschappij een normaal gegeven is. En bij een ambtenaar zou de nadruk op 'neutraal' moeten liggen dus imo volkomen gerechtvaardigde eis om hoofddoekloze medewerksters te willen. Het staat wmb ook los van de hele integratie/islam discussie.
Het had net zo goed over iemand kunnen gaan die met een piercing in de neus achter de balie wil zitten.
Dat is nu juist het punt. Daar zit wel degelijk verschil in. Het hoofddoekje wordt niet verboden als kledingstuk dat niet in lijn is met de opvattingen die de overheid heeft over ´gepaste kleding´, het hoofddoekje wordt verboden als kledingstuk dat tevens een uiting van godsdienst is. Dat laatste is geen bijkomend verschijnsel, het is de kern van het probleem. In de vrije ontplooiing, bescherming van de persoonlijke levenssfeer en privacy (kernwaarden van een moderne Westerse samenleving) hebben zowel onze nationale grondwetgever als internationale en Europese verdragen het nodig gevonden ieder lid van de samenleving een vrijheid van godsdienst toe te kennen. Daarbij zijn we het er ook over eens dat die vrijheid illusior is op het moment dat je niet vrij bent in het uiten van die godsdienst.
Het verbieden van een religieuze uiting is daarom niets meer of minder dan een inbreuk op een grondrecht, te weten de vrijheid van godsdienst. Dat is op zich nog niet zo dramatisch (zelfs grondrechten zijn niet zo fundamenteel dat er in het geheel geen inbreuk op mogelijk zou zijn) maar het betekent wel dat er met de grootst mogelijke omzichtigheid mee om moet worden gegaan. Dat betekent ook dat je een hoofddoekje niet zomaar af kunt doen als een kledingstuk en bovendien mag je je afvragen in welke mate een kledingstuk verboden kan worden zolang niet kan worden volgehouden dat dat kledingstuk naar maatstaven anders dan religieuze ongepast zou zijn. Een hoofddoekje kan prima deel uitmaken van een degelijke en fatsoenlijke kledingstijl. Dat is bij een baseballpetje al een stuk moeilijker.
Kortom, twee vragen die gesteld moeten worden:
Kan het hoofddoekverbod bestaan als verbod op een religieuze uiting? In dat geval is het een inbreuk op de vrijheid van godsdienst. Of die inbreuk gerechtvaardigd kan worden is afhankelijk van het doel dat ermee beoogd wordt en of die inbreuk een geeigend middel is om dat doel te bereiken. Daarover blijken de meningen te verschillen. Zo ben ik het niet met nikk eens dat de neutraliteit van de overheid zich ook zou moeten uitstrekken tot het -oneerbiedig gezegd- werkvolk. Dat is echter slechts een afweging van belangen. Het persoonlijke belang van het hebben van vrijheidsrechten en de garanties op de naleving daarvan en het collectieve belang van de neutrale overheid. Als het gaat om baliemedewerkers laat ik het persoonlijk belang van zon medewerker prevalren.
Kan het hoofddoekverbod bestaan als kledingvoorschrift? Ook een kledingvoorschrift is op zichzelf in strijd met de privacy. Je kunt immers niet langer zelf bepalen wat je wel (en in geval van een uniformplicht) en wat je niet draagt. Niettemin hebben werkgevers, binnen zekere grenzen, de bevoegdheid om eisen te stellen aan de kleding van haar werknemers, zo lang die eisen redelijk en noodzakelijk zijn. Zo zal je niet snel voorschriften kunnen stellen aan de kleding van iemand die in een magazijn werkt en zich in zijn functie nimmer aan de buitenwereld toont. Is het verbod op een hoofddoekje in dit kader redelijk en noodzakelijk? Let wel, het argument van de ongewenste religieuze uiting speelt in deze geen rol, dat speelde bij de eerste vraag. Dan moet je je dus afvragen of een hoofddoekje als kledingstuk en niet als religieuze uiting ongewenst kan zijn. Het hoofddoekje als baseballpetje zo gezegd. Zolang het hoofddoekje een logisch onderdeel uitmaakt van een degelijke en fatsoenlijke kledingstijl, denk ik niet dat je dat hoofddoekje op deze gronden kan verbieden.
Laten we in onze jacht naar de neutrale overheid niet vergeten dat de overheid handelt door organen en dat deze organen worden bevolkt door amtenaren die tegelijkertijd -hoe je het ook wendt of keert- lid van de samenleving zijn. Ambtenaren zijn tegelijkertijd burgers en als zodanig hebben ook zij aanspraak op vrijheidsrechten. Dat ambtenaren in functie terzake een bijzondere positie innemen is zo onderhand wel duidelijk, maar de vraag is naar mijn idee nog steeds of dat zondermeer en altijd zal moeten betekenen dat een ambtenaar in functie een inbreuk op zijn vrijheidsrechten moet dulden. Ik denk dat de inhoud van de functie en zijn bevoegdheid om burgers eenzijdig te binden wel degelijk een bruikbaar criterium zou moeten zijn en dat de vrijheidsrechten onaangetast dienen te blijven indien niet aan dat criterium wordt voldaan. Nogmaals, daar kan zomaar anders over gedacht worden.
When you're racing, it's life. Anything that happens before or after is just waiting.